Tibetan
་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཐ་མར་བསྟན་ཏེ། ཞིང་དང་མྱུ་གུའི་རིམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་དབང་པོ་དྲུག་གི་རགས་པའི་རིམ་པ་ནི། ད་ལྟར་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་སླ་བས་དང་པོར་གཟུགས་ཅན་ལྔ་བཤད་ལ། ཡིད་ནི་ཡུལ་དུས་གསུམ་དང་དུས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་ཡང་ཡོད་པས་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཐ་མར་བཤད་དོ། །ལྔ་པོ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཞི་དང་པོར་བཤད་ལ། ལུས་ནི་ཡུལ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་གྱུར་གཉིས་ཀ་ཡིན་པས་ཐ་མར་བཤད་ཅིང་། བཞི་ལས་ཀྱང་གཞན་མིག་རྣ་གཉིས་ནི་མ་ཕྲད་པར་འཛིན་པས་རིང་བ་དང་མྱུར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སྔར་སྨོས་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་མིག་ནི་ཆེས་རིང་བ་ལ་འཇུག་པས་སྔར་སྨོས་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མཐོང་ཡང་དེའི་སྒྲ་མི་ཐོས་པ་བཞིན་ནོ། །སྣ་ལྕེ་གཉིས་ནི་རིང་པོ་ལ་མི་འཇུག་ཀྱང་ལྕེ་བས་སྣ་ཡུལ་ལ་མྱུར་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་བཤད་དེ། ཟས་ཀྱི་རོ་མ་མྱོང་བར་དྲི་ཚོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པའི་རིམ་པ་ནི། ཡང་ན་དབང་པོ་ལྔ་ལུས་འདི་ལ་རྟེན་ཇི་ལྟར་མཐོ་བར་གནས་པའི་རིམ་པ་བཞིན་ཡིན་ཏེ། ལུས་འདི་ལ་མིག་གི་རྟེན་སྟེང་ན་གནས་པ་ནས་ལུས་ཀྱི་ནི་ཕལ་ཆེར་འོག་ན་གནས་སོ། །ཡིད་ནི་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་དང་ཡུལ་ན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐ་མར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་དབང་པོ་དྲུག་གི་གོ་རིམ་འགྲུབ་པས་ཡུལ་དྲུག་གི་ཡང་འགྲུབ་ལ། དེ་གྲུབ་པས་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ཡང་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་པོ་དྲུག་གི་གོ་རིམ་གྲུབ་ན་བཙུན་མོ་དང་རྒྱལ་བུའི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་སྐྱེ་མཆེད་དང་པོ་བཅུ་ཀ་གཟུགས་ཡིན་བཞིན་དུ་མིག་གི་ཡུལ་ཁོ་ན་ལ་གཟུགས་སུ་བསྟན། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཡིན་བཞིན་དུ་ཆོས་བདུན་ལ་ཆོས་སུ་བསྟན་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་གི་དོན་ཏེ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྒོ་ནས་བཅུ་པོ་སོ་སོར་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་གཟུགས་ཁོ་ནའི་སྐྱེ་མཆེད་མིན་པར་སྟོན་པ་ལ། ཐམས་ཅད་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བསྟན་ན་བྱེ་བྲག་མི་རྟོགས་སོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་མིང་སོ་སོར་བཏགས་ནས་འདི་ལ་གཟུགས་ཞེས་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་བཞག་པ་སྟེ། བ་གླང་འགའ་ཞིག་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་མཚན་མར་སོང་བར་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་བསྟན་དུ་རུང་བ་དང་གཟུགས་སུ་གྲགས་པས་སམ། གཟུགས་བཅུའི་ནང་ནས་རགས་པ་དང་། ཤ་ལྷ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་གཟུགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་
Chinese
依赖于此，最后显示，就像田地和幼苗的顺序一样。第二，关于六根粗细的顺序：因为是具有现在意义的对象，所以容易理解，因此首先解释五个有形之物。因为意根具有过去、现在、未来三时，以及不被时间包含的对象，所以难以理解，因此最后解释。在五个之中，因为是源于元素的对象的对象，所以首先解释前四个。因为身体既是元素的对象，也是衍生元素的对象，所以最后解释。在四个之中，眼根和耳根不接触就能感知，因此进入远距离和快速，所以先前提到。在这些之中，因为眼根进入最远距离，所以先前提到，就像从很远的地方看到河流，但听不到它的声音一样。鼻根和舌根不能进入远距离，但鼻根比舌根更快地进入对象，因此首先解释，因为在没有尝到食物的味道之前就能闻到气味。安住的顺序是：或者说，五根安住于此身体的依赖，就像它们所处的高度顺序一样，从眼根的依赖位于此身体之上，到身体的依赖几乎位于下方。意根依赖于这些，并且不住于对象中，因此最后显示。这样，通过六根的顺序的建立，六境也得以建立。通过它的建立，六识也得以建立，例如，如果六王的顺序建立，那么王后和王子也会建立。第四个问题是：为什么十个最初的处都属于色法，但只有眼根的对象才被显示为色法？为什么十二处都属于意根的对象法，但只有七法被显示为法？回答是：通过区分对象和对象持有者本身的方式，这十个是各自的处。如果将所有都显示为色处，则不会理解差异。将眼根等名称分别命名，并将“色”这个通用名称放在特定事物上，就像一些牛没有标记，但实际上已经成为标记一样。或者，因为它们是有障碍、可以指示并且被称为色法，或者因为它们是十色中最粗大的，并且是肉眼、天眼和慧眼这三种眼睛的对象，所以是色法的主要部分。
English
Relying on this, it is shown last, like the order of fields and seedlings. Second, regarding the order of the six coarse faculties: Because it is the object of the present meaning, it is easy to understand, so first explain the five form objects. Because the mind faculty has objects of the three times—past, present, and future—and also those not included by time, it is difficult to understand, so it is explained last. Among the five, because they are the objects of objects derived from the elements, the first four are explained first. Because the body is both the object of the elements and the object of the derived elements, it is explained last. Among the four, the eye and ear faculties perceive without contact, so they enter into distance and speed, so they are mentioned earlier. Among these, because the eye faculty enters the farthest distance, it is mentioned earlier, just as one can see a river from a great distance but not hear its sound. The nose and tongue faculties do not enter into distance, but the nose faculty enters the object faster than the tongue, so it is explained first, because one can smell the odor before tasting the flavor of food. The order of abiding is: Or, the five faculties abide in this body as their support, just as the order of their height, from the support of the eye faculty being above this body to the support of the body being almost below. The mind faculty relies on these and does not abide in the object, so it is shown last. Thus, through the establishment of the order of the six faculties, the six objects are also established. Through its establishment, the six consciousnesses are also established, for example, if the order of the six kings is established, then the queen and prince will also be established. The fourth question is: Why are all ten initial sources of sense perception form, but only the object of the eye is shown as form? Why are all twelve sources of sense perception objects of the mind, but only seven phenomena are shown as phenomena? The answer is: Through the way of distinguishing the object and the object-holder themselves, these ten are each a source of sense perception. If all were shown as form sources, the difference would not be understood. The names of the eye faculty, etc., are named separately, and the general name "form" is placed on a specific thing, just as some cows have no markings, but in effect have become markings. Or, because they are obstructive, can be indicated, and are called form, or because they are the coarsest of the ten forms, and are the objects of the three eyes of flesh, divine, and wisdom, so they are the main part of form.
Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་ཡུལ་གཅིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་སུ་བརྗོད་ན་སྐྱེ་མཆེད་བྱེ་བྲག་ཅན་དུ་མི་རྟོགས་ལ། འདི་ཁོ་ན་ཆོས་སུ་བརྗོད་པས་བྱེ་བྲག་ཅན་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཏེ་མིང་མེད་མིང་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་བྱུང་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རིག་མིན་བཅས་ཆོས་མང་པོ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་མི་མང་པོ་ལ་མི་འདུག་ཅེས་ཟེར་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་ཐ་མ་འདི་གཅིག་པུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །དཔེར་ན་མིའི་མཆོག་རྒྱལ་པོ་གང་ན་ཡོད་པའི་མིའི་ཕུང་པོ་ལ་མི་འདུག་ཅེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་པ་མིང་ཅན་གཞན་ཡང་དེར་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕུང་པོའི་མིང་ཅན་ཕུང་པོར་བསྡུ་བ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མིང་ཅན་གཞན་ཡང་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཕུང་གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་དུ་བསྡུ་བ། ཞར་ལ་ཆོས་ཕུང་གི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་མདོ་ལས། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མིང་ཅན་གཞན་ཡང་བཤད་པ་དག་འདི་དག་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་སམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་ཅེ་ན། བསྡུས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རེ་ཞིག་ཕུང་པོའི་མིང་ཅན་ལ་ཐེག་ཆེན་པས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། མདོ་སྡེ་པས་བརྒྱད་ཁྲི་པོ་དག་ཆགས་སོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གང་རྣམས་ཐུབ་པ་གསུམ་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུངས་པ་དེ་དག་མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན་ཚིག་ཡིན་པས་གཟུགས་ཕུང་དག་ཏུ་འདུས་ཏེ་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཕུང་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན་མིང་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་འདོད་པས་དེ་དག་ནི་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཡིན་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དག་ཏུ་འདུས་སོ། །འགྲེལ་བཤད་གཉིས་སུ་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མིང་ཚིག་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ཅེས་པ་ལྟར་ན་གཟུགས་ཕུང་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀས་བསྡུས་སོ། །གམ་ཞེས་པ་ནི་གདམ་ཀའི་ཚིག་གོ །རིགས་པ་སྨྲ་བའི་མདོ་སྡེ་པ་ནི་འཆད་འཇུག་གཉིས་ལས་འཆད་པའི་ཚེ་སྒྲ་སྤྱི་དང་། འཇུག་པའི་ཚེ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་བའི་སྒྲར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཆོས་ཕུང་གི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་བསྟན་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཚད་དང་མཉམ་སྟེ་ཤླཽ་ཀ་དྲུག་སྟོང་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྡེ་པ་གཞན་དག་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་གཏམ་རྒྱུད་རེ་རེ་ཚང་བ་ནི་ཕུང་པོའི་ཚད་
Chinese
因此，眼睛的对境之一被称为色处。如果一切都称为法，就不会理解为特殊的处。因为唯独这个被称为法，所以才理解为特殊，就像无名变为有名一样。因为包含了很多非心生之行和无为法三种非理智之法，所以就像说很多人不包含在很多人中一样。因为包含了诸法之胜妙涅槃。这最后一个处被称为法处。例如，就像说人中之胜妙国王不在人的蕴聚中一样。第五，将其他有名者也归纳于此有二：将蕴的有名者归纳于蕴，以及将蕴、界、处的有名者也归纳。第一种又分为二：将法蕴归纳于色和行，以及顺便说明法蕴的量。第一，如果经部中说：蕴、界、处的其他有名者，这些是否被这两个所包含，还是各自不同？答：仅仅是被包含。首先，关于蕴的有名者，大乘认为有八万四千法蕴，经部认为八万个是贪等之对治，三士夫所具之佛陀所说，按照经部的观点，因为是词句，所以包含在色蕴中，因为声处被色蕴所包含。按照毗婆沙师的观点，认为是显现为名称的相，所以这些是非相应行，因此包含在行蕴中。在两个注释中，如经部师认为佛陀所说是名和句两种自性，那么就被色蕴和行蕴两种所包含。“或者”是选择的词语。理路论师经部师在讲说和进入时，讲说时认为是总声，进入时认为是自相，如此认为声音是错误的。第二，那么法蕴的量有多少呢？一些部派说与论典法蕴的量相等，有六千颂。其他部派则说，蕴、界、处等各自完整的故事是蕴的量。
English
Therefore, one of the objects of the eye is called the form-source. If everything is called dharma, it will not be understood as a special source. Because only this is called dharma, it is understood as special, just like the nameless becomes named. Because it includes many non-mental formations and the three unconditioned non-intellectual dharmas, it is like saying that many people are not included in many people. Because it includes the most excellent nirvana of all dharmas. This last source is called the dharma-source. For example, it is like saying that the most excellent king among men is not in the aggregate of men. Fifth, there are two ways to include other named entities here: to include the named entities of aggregates into aggregates, and to include other named entities of aggregates, realms, and sources. The first is divided into two: to include the dharma-aggregate into form and formations, and to incidentally explain the measure of the dharma-aggregate. First, if it is said in the sutra: Other named entities of aggregates, realms, and sources, are these included by these two, or are they different? Answer: They are only included. First, regarding the named entities of aggregates, the Mahayana considers that there are eighty-four thousand dharma-aggregates, and the Sutra school considers that eighty thousand are the antidotes to attachment, etc., spoken by the Buddha who possesses the three purushas. According to the view of the Sutra school, because they are words and sentences, they are included in the form-aggregate, because the sound-source is included by the form-aggregate. According to the view of the Vaibhashikas, it is considered to be the aspect that appears as a name, so these are non-associated formations, therefore they are included in the formation-aggregate. In the two commentaries, if the Sutra school considers that what the Buddha said is the nature of both name and sentence, then it is included by both the form-aggregate and the formation-aggregate. "Or" is a word of choice. The logician Sutra school considers that when speaking and entering, when speaking, it is considered to be the general sound, and when entering, it is considered to be the self-characteristic, thus considering the sound to be mistaken. Second, then how much is the measure of the dharma-aggregate? Some schools say that it is equal to the measure of the dharma-aggregate of the treatise, which is six thousand shlokas. Other schools say that the complete story of each of the aggregates, realms, and sources is the measure of the aggregate.