Tibetan
་ན་མི་མཛེས་པ་རྒྱུན་ཆད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མིན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྟེན་གཉིས་ལ་མཛེས་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པས་དེས་འདོད་པའི་དབང་གིས་ལས་བསགས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་ཅིང་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ནི་བདག་པོའི་ཕྱིར་ཏེ་རྣམ་ཤེས་གསལ་པོའི་བདག་པོ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཟེར་ལ། ཊཱི་ཀ་ལས་དེ་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཅིག་གྲུབ་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ། བྱེ་བཤད་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་མཛེས་བྱའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་གསལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་གསུམ་སོ་སོའི་སྒྲ་དོན་ནི། འབྲས་བུ་ཕུང་པོ་ལྟར་དུ་དུ་མ་སྤུངས་པས་ན་ཕུང་པོ་སྟེ། མདོ་ལས། གཟུགས་གང་ཡིན་པ་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ། ཕྱིའི་འམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ། ངན་པའམ། གྱ་ནོམ་པའམ། ཐག་རིང་བའམ། ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ་ཞེས་པ་ནས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང་པོ་གསུམ། རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱི་ནང་གཉིས། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ཕྲ་རགས་གཉིས། བཟང་ངན་གྱི་སྒོ་ནས་ངན་པ་དང་གྱ་ནོམ་པ་གཉིས། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེ་རིང་གཉིས་སོ། །ཚོར་སོགས་ཕལ་ཆེར་འདྲ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་ཕྲ་རགས་ནི་ཡིད་དང་དབང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པའམ་ས་ལ་ལྟོས་པའོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི་ས་རུ་རྣམ་པ་འགྲོ་བ་ཡུལ་གྱི་བསྡུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་བྱེ་སྨྲ་ནི་གཟུགས་རེ་རེ་ཡང་ཕུང་པོར་འདོད་པས་ཕུང་པོ་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད། སློབ་དཔོན་ནི་གཅིག་པུ་ལ་སྤུངས་པའི་དོན་མེད་པས་ཕུང་པོའི་དོན་མི་གནས་ཤིང་། མདོ་ལས། གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་ཞེས་པ་དང་ཡང་འགལ་བས་ཕུང་པོ་བཏགས་ཡོད་དུ་བཞེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཟག་བཅས་ལ་བྱ་བའི་ཁུར་ཁྱེར་བའམ། དུཿཁ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པའམ་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་དོན་གྱིས་ཕུང་པོ་ཞེས་པའང་ཡོད་དོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་རྣམས་བདག་པོ་དང་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་པའི་སྒོ་འབྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་གཟུགས་འཛིན་མིག་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་བདག་རྐྱེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ་ལུས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ནི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་ཚུལ་གྱི་མིག་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་རིགས་ཏེ་རེག་བྱའི་བར་དུའོ། །ཆོས་ནི་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཅིག་གིས་མ་བསྡུས་པའོ། །འོ་ན་འདུས་མ་བྱས་སྐྱེ་མཆེད་མིན་པར་ཐལ་ཞེ་ན། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་ཤེས་མཆེད་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ན་ཁམས་རྣམས་ཡིན་ཏེ་འབྱུང་གནས་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་སོ། །རིགས་ཀྱི་དོན་འབྱུང་གནས་ལ་འདོད་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མའི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པས་ཁམས་ཏེ་དེ་དག་གི་རིགས་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ལ་འདོད་ན་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཁམས་སོ། །གསུམ་པ་ཆོས་གསུམ་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། ཅི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ངོ་བོ་གཅིག་བཞིན་དུ་གསུམ་རྩོམ་པར་མཛད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ་བརྟེན་ནས་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་གདུལ་བྱའི་ཁམས་ལ་རྨོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་ལ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་བྱུང་ལ་རིལ་པོ་རྟག་པ་གཅིག་པུའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྨོངས་པ་ལ་ཕུང་པོ་བསྟན་པས་སེམས་བྱུང་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རིལ་པོ་མིན་གྱིས་ཆོས་ཙམ་མོ་ཞེས་གོ་ནས་རྨོངས་པ་དེ་བཟློག་ཅིང་བདག་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའམ། ཡང་ན་བདག་རིལ་པོའི་ངོ་བོ་ཚོར་བ་པོ་དང་འདུ་ཤེས་པ་པོ་དང་སེམས་པ་པོར་རྨོངས་པ་ལ་ཕུང་པོ་བསྟན་པས་སེམས་བྱུང་དེ་དག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་ལ་ཚོར་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པར་གོ་ནས་རྨོངས་པ་སེལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་གཟུགས་ལ་རིལ་པོའི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་པས་མིག་སོགས་མང་པོར་གོ་ནས་རྨོངས་པ་བཟློག་ལ། ཁ་ཅིག་གཟུགས་སེམས་གཉིས་ཀ་ལ་རིལ་པོའི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་ལ་ཁམས་བསྟན་པས་མིག་སོགས་བཅུ་དང་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་གོ་ནས་རྨོངས་པ་སེལ་ལོ། །ཡང་གདུལ་བྱ་དག་ལ་དབང་པོ་གསུམ་ཡོད་དེ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ལ་ཕུང་པོ་ཙམ་བསྟན་པས་དབང་པོ་རྣོ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡང་རྟོགས་པར་ནུས་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་ཁྱོད་མིན་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱའོ། །གསོལ་པ་གློ་བར་ཆུད་དོ། །དགེ་སློང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ་འདིའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཤེས། བཙུན་པ་གཟུགས་ནི་བདག་མ་ལགས་ཏེ་ཆོས་དེ་ནི་བདག་གིས་སྤང་བར་བགྱིའོ་ཞེས་སོ། །དབང་པོ་འབྲིང་པོ་རྣམ་པར་སྤྲོས་ན་གོ་ལ་བསྡུས་པས་མི་གོ་ཞིང་རྒྱས་པར་མི་དགོས་པས་སྐྱེ་མཆེད་བསྟན་ལ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཚིག་ལྷུར་ལེན་པ་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་མ་བ
Chinese
如果说不美会永远断绝吗？并非没有原因，而是众生从无始以来就对二者（指身和受用）的美执着我慢，因此受欲望的支配而积业，所以才成就和产生。论师集贤说，因为是主宰，即是作为明识的主宰。 टीका（梵文，天城体，IAST，汉语字面意思）里说，那是非常广大的一个成就。分别说部里有些人说是为了美。另一些人说，是为了明。第二，三种法的各自的词义是：像果实一样堆积了很多，所以叫蕴。经中说：色，无论是过去、未来、现在，还是内部、外部，粗大、微细，恶劣、殊胜，遥远、邻近，任何一种，都全部 इकट्ठा（藏文，梵文天城体，IAST，汉语字面意思）起来，称为色蕴。从色到识都是这样说的。其中，从时间角度分有前三者，从相续角度分有内外二者，从形态角度分有粗细二者，从好坏角度分有恶劣和殊胜二者，从处所角度分有远近二者。受等大多相似，区别在于粗细是依赖于意和五根，或者依赖于地。唯识宗认为，在地中显现的形态是处的总集。而且，分别说部认为每一个色都是蕴，所以认为蕴是实有。论师认为，单独一个没有堆积的意义，所以蕴的意义不成立，而且与经中“ इकट्ठा（藏文，梵文天城体，IAST，汉语字面意思）起来”相违背，所以认为蕴是假有。特别是对于有漏法来说，有承担 कार्य（藏文，梵文天城体，IAST，汉语字面意思）的重担，或者 दुःख（藏文，梵文天城体，IAST，汉语字面意思）完全增长或完全断绝的意义，所以也称为蕴。根和境以主宰和所缘缘的方式产生和发展识，以开启门户的意义称为处。特别是眼处，是指作为产生取色眼识之门的增上缘，不共的 जाति（藏文，梵文天城体，IAST，汉语字面意思），直到身都是如此。色是作为所缘缘产生眼识之门的 जाति（藏文，梵文天城体，IAST，汉语字面意思），直到触。法是作为所缘缘产生意识之
English
If you say that ugliness will be cut off forever? It is not without reason, but sentient beings have been clinging to the pride of beauty in the two (referring to body and enjoyment) since beginningless time, so they accumulate karma under the control of desire, so it is accomplished and produced. The teacher Samantabhadra said that because it is the master, it is the master of clear consciousness. It is said in the ṭīkā that it is a very large achievement. Some in the Vibhajyavāda say it is for beauty. Others say it is for clarity. Second, the respective meanings of the three dharmas are: like a fruit, many are piled up, so it is called a skandha. It is said in the sutra: Form, whatever it may be, whether past, future, present, internal, external, coarse, subtle, bad, excellent, far, near, any one of them, all are इकट्ठा (Tibetan, Sanskrit Devanagari, IAST, Chinese literal meaning: collected) together, called the skandha of form. It is said in the same way from form to consciousness. Among them, from the perspective of time, there are the first three, from the perspective of continuum, there are the inner and outer two, from the perspective of form, there are the coarse and subtle two, from the perspective of good and bad, there are the bad and excellent two, from the perspective of place, there are the near and far two. Feeling etc. are mostly similar, the difference is that coarse and subtle depend on the mind and the five senses, or depend on the earth. The Mind-Only school believes that the form that appears on the earth is the collection of places. Moreover, the Vibhajyavāda believes that each form is a skandha, so it believes that the skandha is real. The teacher believes that there is no meaning of piling up in a single one, so the meaning of skandha does not hold, and it also contradicts the sutra " इकट्ठा (Tibetan, Sanskrit Devanagari, IAST, Chinese literal meaning: collected) together", so it is believed that the skandha is nominal. In particular, for the contaminated dharmas, there is the meaning of bearing the burden of कार्य (Tibetan, Sanskrit Devanagari, IAST, Chinese literal meaning: action), or दुःख (Tibetan, Sanskrit Devanagari, IAST, Chinese literal meaning: suffering) completely increasing or completely cutting off, so it is also called a skandha. The senses and objects produce and develop consciousness in the manner of master and object, and are called āyatana in the sense of opening the door. In particular, the eye āyatana refers to the non-common जाति (Tibetan, Sanskrit Devanagari, IAST, Chinese literal meaning: birth) that is the enhancing condition for the door of producing the eye consciousness that grasps form, and it is the same until the body. Form is the जाति (Tibetan, Sanskrit Devanagari, IAST, Chinese literal meaning: birth) that is the door of producing eye consciousness as the object, until touch. Dharma is the door of producing consciousness as the object.
Chinese
没有被圆满转变的十一种处所包含。如果认为未被造作的处所不合理，那么通过所缘的途径使意识生起。从种姓的意义上来说，是界，因为持有产生处所和因的相状。如果认为种姓的意义是产生处所，那么眼等一切有为法都成为自己同类后世的产生来源，所以是界，是它们的种姓。如果认为是自性，那么十八界都持有各自的相状，所以是界。第三，宣说三法的必要性是：为什么蕴等这些本体相同的事物要被分为三类呢？回答说，因为依赖于不同的反体而分为三类，所以有很大的必要。就像这样，所化众生的界有三种愚昧，为了消除这些愚昧，所以宣说了蕴等三类。其中，对于心生起法执着为整体、常恒、唯一的我，宣说蕴，因为心生起法感受和，认识和造作是不同的，所以它不是整体，仅仅是法，这样理解后就能消除愚昧，并与无我相应。或者，对于作为整体的我，愚昧地认为是感受者、认识者和思考者，宣说蕴，从而理解心生起法仅仅是趋向于对境，才被假立为感受者等，从而消除愚昧。有些人对色法执着为整体的我，宣说处，从而理解为眼等很多，从而消除愚昧。有些人对色法和心法都执着为整体的我，宣说界，从而理解为眼等十种和心的七界，从而消除愚昧。还有，所化众生有三种根器，对于根器敏锐者，仅仅提到开头就能理解，所以仅仅宣说蕴，因为根器敏锐，所以也能理解处和界的差别。如经中说：比丘，不是你的东西，你应该舍弃。祈求落入耳中。比丘，简略地说，你如何理解这个道理？尊者说，色不是我，所以这个法我应该舍弃。对于根器中等者，如果详细解释就不能理解，如果简略也不需要，所以宣说处。对于根器迟钝者，对于执着于字句者，要分别解释而没有
English
It is not encompassed by the eleven realms that have undergone complete transformation. If it is argued that the unconditioned realm is not a realm, then through the means of the object, consciousness arises. In terms of lineage, they are elements, as they hold the characteristics of the source and cause. If the meaning of lineage is considered as the source of arising, then all conditioned phenomena such as the eye become the source of arising for their own similar future generations, thus they are elements, being their lineage. If it is considered as nature, then all eighteen elements hold their respective characteristics, thus they are elements. Third, the necessity of teaching the three dharmas is: Why are these aggregates and so on, which are of the same essence, composed into three categories? It is said that there is a great necessity in teaching them as three based on different opposites. Like this, there are three types of ignorance in the minds of those to be tamed, and in order to eliminate these, the three, aggregates and so on, are taught. Among them, for those who are ignorant and hold mental factors as a whole, permanent, single self, the aggregates are taught, because the mental factors of feeling and, perception and formation are different, so it is not a whole, but merely dharmas, and by understanding this, the ignorance is reversed and applied to selflessness. Or, for those who are ignorant of the self as a whole, considering it as the feeler, the perceiver, and the thinker, the aggregates are taught, so that they understand that these mental factors are merely engaged with objects, and are labeled as feelers and so on, thereby eliminating ignorance. Some are ignorant of form as a whole self, and the realms are taught, so that they understand that there are many eyes and so on, thereby reversing ignorance. Some are ignorant of both form and mind as a whole self, and the elements are taught, so that they understand the ten elements such as the eye and the seven elements of mind, thereby eliminating ignorance. Furthermore, there are three faculties in those to be tamed. For those with sharp faculties, who understand by mentioning the beginning, only the aggregates are taught, because they have sharp faculties, they can also understand the difference between realms and elements. As it is said in the sutra: Bhikshu, what is not yours, you should abandon. The request fell into the ear. Bhikshu, how do you understand the meaning of this brief explanation? The venerable one said, form is not self, so I should abandon this dharma. For those with medium faculties, they cannot understand if explained in detail, and it is not necessary to be brief, so the realms are taught. For those with dull faculties, who cling to words, it is necessary to explain separately and not