Tibetan
།སྟོབས་བདུན་པ་ཤེས་པ་དགུའམ་བཅུ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་མི་འཇིགས་པ་བཞི་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་པ་ཡང་ངེས་འབྱིན་གྱི་ལམ་འབྲས་གཉིས་ཀ་བཟུང་ན་བཅུ་དང་ལམ་ཉིད་བཟུང་ན་དགུའོ། །མཁྱེན་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མི་འཇིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། ཤེས་པས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ནས་དེ་ལྟར་མ་ནོར་བར་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་འཇིགས་པ་ནི་སེམས་བྱུང་གཞན་ཡིན་ལ་དེའི་གཉེན་པོ་སེམས་བྱུང་ནི་མི་འཇིགས་པ་སྟེ་ཤེས་པ་རྒྱུར་བྱས་ནས་མི་སྐྲག་པར་འགྱུར་བས་ཤེས་པའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། ཆགས་སྡང་གི་གཉེན་པོ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་བྱ་བ་ཡིན་མིན་ཤེས་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་གསུམ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འདྲེས་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཉན་ཐོས་ཁ་ཅིག་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཆགས་སྡང་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། བྱེ་སྨྲ་ན་རེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཞེད་ལ། སློབ་དཔོན་ནི་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བར་བཞག་གི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མིན་ནོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །བཞི་པ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བློ་གཏི་མུག་མེད་པ་སྟེ། སུ་ནི་དང་། སུ་ནི་རྒུད་ཞེས་སོགས་ཉིན་མཚན་དྲུག་ཏུ་བརྩེ་བས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཚོགས་གཉིས་ཆེན་པོས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། དུཿཁ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ལ་བརྩེ་བས་རྣམ་པ་འཛིན་སྟངས་ཆེ་བ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྡུག་མི་སྡུག་མཉམ་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྩེ་བའི་རྣམ་པ་ཆེས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆེན་པོ་སྟེ། རྒྱུ་དང་ཡུལ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ཆེ་བར་བསྟན་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་དང་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ངོ་བོ་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དམིགས་པ་ཁམས་གཅིག་ཁམས་གསུམ་པ། །རྣམ་པ་དུཿཁ་ཅིག་དང་གསུམ། །ས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་བཞི་པ། །རྒྱུད་ནི་ཉན་ཐོས་སོགས་དང་རྒྱལ། །ཐོབ་པ་འདོད་དང་སྲིད་རྩེའི་བྲལ། །དོན་ནི་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་མི་སྐྱོབ། །ལས་ནི་མི་འདྲ་འདྲ་བར་འཇུག །ཅེས་པའོ། །གསུམ་པ་མཉམ་མི་མཉམ་གྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཅི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱིས་མཉམ་མམ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་རྒྱུན་རིང་ཐུང་སོགས་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་འགྲུབ་པ་དང་། འབྲས་བུ
Chinese
第七力如是知识有九或十，第四无畏亦如是。第四若取决定生的道与果二者，则有十，若仅取道本身，则有九。知识本身如何是无畏呢？ 毗婆沙师说：以知识现量见到，如是如实宣说，故为无畏。 论师则说：畏惧是其他心所，其对治心所即是无畏，以知识为因而不恐惧，故是知识的果。 第三、正念近住是：贪嗔的对治，不忘失的正念和了知应作不应作的知，即是世俗知识的自性，此三者并非仅仅是知识。 不杂乱安住之因是什么？难道有些声闻也不会生起贪嗔吗？ 毗婆沙师说：佛陀已断除习气，故如是认为。 论师则认为：此亦安立为佛陀的功德，而非声闻的功德。 第四、大悲是无世俗愚痴之智，如“谁是”和“谁是衰败”等，日夜六时慈爱。 为何是大悲？ 因三大阿僧祇劫的二资粮所成，且对具有三苦者慈爱，故取相方式广大，且缘一切有情，故行境广大，且对三界有情以行苦之门，平等摄受可爱不可爱者，且慈爱之相极为广大，故为大悲，以因、境、自性三者显示其大。 慈悲与悲有何差别？ 有八种差别： 自性无嗔痴， 所缘一界三界， 行相一苦与三苦， 地为四禅与四禅， 相续声闻等与佛， 获得离欲与有顶， 作用救护与不救护， 事业异同而转。 如是说。 第三、以平等不平等之门作总结： 诸佛于彼等功德等一切是否平等？ 智慧、因、二资粮、相续长短等虽稍有差别，然以圆满成就，以及果
English
The seventh power, like the nine or ten knowledges, is the fourth fearlessness. The fourth, if both the path and fruit of definite emergence are taken, is ten, and if only the path itself is taken, it is nine. How is knowledge itself fearlessness? The Vaibhashika says: Because it is said that knowledge directly sees and thus does not err. The teacher says: Fear is another mental factor, and its antidote mental factor is fearlessness, because it becomes fearless by taking knowledge as the cause, so it is the fruit of knowledge. The third, mindfulness closely established, is: the antidote to attachment and aversion, the unforgotten mindfulness and the knowledge that knows what should and should not be done, which is the nature of conventional knowledge, these three are not only knowledge. What is the cause of abiding without confusion? Do some Shravakas not arise with attachment and aversion in such a way? The Vaibhashika says: It is thought that the Buddha has abandoned the predispositions together with them. The teacher thinks: This is also established as the greatness of the Buddha, not of the Shravaka. The fourth, great compassion, is the wisdom without conventional delusion, such as "Who is" and "Who is declining," loving day and night six times. Why is it great? Because it is accomplished by the two great accumulations of three countless eons, and because it loves those who have three sufferings, so the way of taking aspects is vast, and because it focuses on all sentient beings, so the field of activity is vast, and because it equally includes the lovable and unlovable through the door of the suffering of conditioning for sentient beings in the three realms, and because the aspect of love is extremely vast, so it is great compassion, showing its greatness by the three of cause, object, and nature. What is the difference between compassion and sorrow? There are eight differences: Nature without anger and ignorance, Object one realm and three realms, Aspect one suffering and three sufferings, Ground is the four dhyanas and four dhyanas, Continuum Shravakas etc. and Buddha, Attainment is separation from desire and the peak of existence, Purpose is saving and not saving, Action turns differently and similarly. So it is said. Third, concluding through the door of equality and inequality: Are all the Buddhas equal in all those qualities and so on? Although there are slight differences in wisdom, cause, two accumulations, length of continuum, etc., it is accomplished by complete perfection, and the fruit
Tibetan
་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་འགྲུབ་པ་དང་ཕན་འདོགས་པ་འགྲོ་བ་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་ལ་འགོད་པའི་དོན་གྲངས་མི་མཚུངས་ཀྱང་གཅིག་གི་མཛད་སྤྱོད་ཀུན་གྱིས་མཛད་ཅིང་སྤྱོད་པས། ཆོས་དེ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་བཟང་ངན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐུ་ཚེ་དང་རིགས་དང་སྐུ་བོང་ཚོད་ཀྱིས་ནི་མཉམ་པ་མིན་ཏེ་གདུལ་བྱ་དང་མཐུན་པར་མཇུག་པས་སོ། །དེ་ཡང་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། རྣམ་གཟིགས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ནི་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་། སྟོན་པའི་ནི་བརྒྱ་དང་། རིགས་ནི་རྣམ་གཟིགས་རྒྱལ་རིགས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཙུག་ཏོར་ནས་འོད་སྲུང་གི་བར་བྲམ་ཟེ་དང་། སྟོན་པ་ནི་གོའུ་ཏ་མར་གྱུར་པ་དང་། སྐུ་ཚད་ནི་སྟོན་པ་ཁྲུ་བཞི་པ་དང་བྱམས་པ་ཁྲུ་བརྒྱད་ཅུ་པར་གྱུར་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རིགས་སྤྱི་ཡིན་ལ་གདུང་ནང་ཚན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་བའི་ཡོན་ཏན་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་གཞན་དག་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་པར་ཆེར་ཡོད་ཀྱང་གཞན་ལའང་རིགས་འདྲ་མཚན་ཉིད་པ་ཡོད་པས་སློབ་མ་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པ་དང་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་དང་། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། སོགས་པ་ཟག་ཟད་མངོན་ཤེས་དང་འགོག་པའི་རྣམ་ཐར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མངོན་ཤེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། འཕགས་པ་དང་ཐུན་མོང་བ། ཕལ་ཆེར་སོ་སྐྱེ་དང་ཐུན་མོང་བ་གཉིས་ལས་སོ། །དང་པོ་ལ། སོ་སོའི་ངོ་བོ། དེ་རྣམས་ཐུན་མོང་གི་ཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ཉོན་མོངས་མེད་པ། སྨོན་ནས་ཤེས་པ། སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་པ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བདག་ལ་ཉོན་མོངས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བར་རིག་ནས། ཇི་ལྟར་ན་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་སྙམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། དེ་ལས་ལངས་པའི་ཚེ་སྔར་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གཞན་གྱི་སེམས་སྲུང་བའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་ཙམ་ཁོ་ནའི་མཐུས་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ། །དེ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དུཿཁ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་། རང་ཉིད་ཀྱང་ཡོན་གནས་ཁྱད་པར་དུ་རིག་ནས་བདག་ལ་གཞན་གྱིས་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའོ། །བསྡུ་བར་དགོས་པ་གསུམ་བཤད་དོ། །ས་ནི
Chinese
使法身圆满，利益众生，将众生安置于善趣和解脱，虽然意义的数量不尽相同，但以一个的行持全部成办和受用。因此，从这三方面来说是平等的。除此之外，就成了佛的好坏之分了。寿命、种姓和身量不是相同的，因为是随顺所化众生而示现的。如《大传经》中所说：毗婆尸佛的寿命是八万年，释迦牟尼佛的是一百年。种姓方面，毗婆尸佛是刹帝利种姓，从顶髻佛到拘留孙佛之间是婆罗门种姓，释迦牟尼佛是乔达摩种姓。身量方面，释迦牟尼佛是四肘高，弥勒佛是八十肘高。像这样说的。其中，种姓是总的，血统是内部的。第二，共同的功德方面，有略说和广说。第一，诸佛的功德法，虽然事物上有很大差别，但在其他方面也有相似的特征，因此与弟子声闻是共同的。那就是无烦恼和随愿智，以及个别如实知之功德，等等的漏尽神通和灭尽定。有些是与凡夫共同的，那就是神通等等。第二方面，有与圣者共同的，以及大多数与凡夫共同的两种。第一方面，有个别的体性，以及这些共同获得的途径。第一方面，有无烦恼、随愿智和个别如实知。第一，无烦恼，它的体性是世俗智，即通过禅定了知会生起烦恼，从而想到如何才能不生起，并运用各种方法。从禅定中出来时，与之前之后相一致，这是守护他人心识的方法的差别。仅仅依靠生起禅定的力量，并不能使烦恼不生起。修习它的必要是为了不给众生带来痛苦，因为痛苦大多由烦恼而生。自己也因为了知是特殊的应供处，从而使他人不对自己生起烦恼。总而言之，宣说了三个必要。地是
English
The complete attainment of the Dharmakaya and the benefit of placing beings in higher realms and liberation, although the number of meanings is not exactly the same, are all accomplished and enjoyed by the actions of one. Therefore, from these three aspects, it is equality. Other than that, it becomes the distinction between good and bad Buddhas. Life span, lineage, and body size are not the same, because they are shown in accordance with the beings to be tamed. As it is said in the Great Discourse of Revelation: The life span of Vipashyin Buddha is eighty thousand years, and that of Shakyamuni Buddha is one hundred years. In terms of lineage, Vipashyin Buddha was of the Kshatriya lineage, from Ushnishas to Krakucchanda Buddha were of the Brahmin lineage, and Shakyamuni Buddha was of the Gautama lineage. In terms of body size, Shakyamuni Buddha was four cubits tall, and Maitreya Buddha was eighty cubits tall. Like this said. Among them, lineage is general, and clan is internal. Second, in terms of common qualities, there is a brief explanation and a detailed explanation. First, the qualities of the Buddhas, although there are great differences in things, there are also similar characteristics in other aspects, so they are common with disciples and Shravakas. That is, the qualities of no affliction and knowledge from aspiration, and individual correct knowledge, and so on, the exhaustion of outflows, supernormal knowledge, and cessation. Some are common with ordinary people, that is, supernormal knowledge and so on. In the second aspect, there are two types: those common with noble ones, and those mostly common with ordinary people. In the first aspect, there is the individual nature, and the common ways of obtaining them. In the first aspect, there are no afflictions, knowledge from aspiration, and individual correct knowledge. First, no affliction, its nature is conventional wisdom, that is, through meditation, knowing that afflictions will arise, and then thinking about how to prevent them from arising, and using various methods. When arising from meditation, it is consistent with the previous and subsequent, which is the difference in the method of guarding the minds of others. Merely relying on the power of arising meditation alone does not prevent afflictions from arising. The necessity of practicing it is to avoid causing suffering to sentient beings, because suffering mostly arises from afflictions. One also knows that one is a special object of offering, so that others do not generate afflictions towards oneself. In short, three necessities are explained. The ground is