Tibetan
་དུ་བྱར་མེད་ལམ་བསྒོམས་ཟིན་ཡང་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སོགས་བརྒྱད་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཡི་བློ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །ཉི་འོག་པ་ན་རེ། དེ་ཉིད་མཉམ་གཞག་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ཤེས་པ་བཅུའི་གྲངས་ངེས་ལ། གྲངས་ངེས་དངོས་དང་། གཉེན་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གསུམ་ཡོད་པ་ལ་བཅུར་བཞག་ཅེ་ན། ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཕལ་ཆེར་ཀུན་རྫོབ་དང་ཟག་བཅས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་བཞག འདོད་དང་གོང་མའི་གཉེན་པོ་ལས་རིམ་པ་བཞིན་ཆོས་ཤེས་དང་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀ བདེན་པ་བཞི་ཤེས་ནི་ཁམས་གཉིས་ཀའི་གཉེན་པོར་འདྲ་བས་དམིགས་པ་ཐ་དད་མིན་ཡང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ཤེས་པ་དག་བཞག རྣམ་པ་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་དམིགས་པ་གཉིས་ཀ་ཐ་དད་པ་ལས་འགོག་ལམ་ཤེས་པ་བཞག སེམས་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་བྱུང་ཡང་ཤེས་མོད་ཀྱི་སྔོན་སྦྱོར་བའི་ཚེ་སེམས་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གཏད་ནས་བསྒྲུབས་པ་ལས་སེམས་ཤེས་བཞག ཟད་ཤེས་དང་པོ་སྲིད་རྩེའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཡང་རྒྱུན་དེར་མ་ངེས་པས་བྱ་བ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་དང་པོར་སྐྱེས་པས་ཕྱེ་བ་དང་། སྔར་གྱི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་ལ་དེ་ཉིད་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་བཅུ་པོ་འདིར་བཞག་གོ །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་དུ་ཆོས་ཤེས་ཀྱིས་གཉེན་པོ་མི་བྱེད་དེ། ལོག་ཞུགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཡང་སྡུག་ཀུན་ཤེས་པས་མི་སྤོང་སྟེ། འོག་ས་ལས་གྲོལ་ཟིན་ཡང་གོང་མ་ལས་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ལ་དེ་དངོས་སུ་དང་འགལ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་བའི་ཤུགས་ལ་སུན་འབྱིན་པ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་མེད་པས་ཞེས་གང་སྤེལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་འགོག་པའམ་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་འདོད་པ་ལས་མ་གྲོལ་བར་མིན་ཏེ། ས་དགུ་རིམ་གྱིས་སྤོང་བས་སོ། །དེས་ན་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཞིག་སྔར་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་ན་འགོག་ལམ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྐྱེད་ནས། དེའི་རྒྱུན་ལ་གོང་མའི་གཉེན་པོ་ཡང་ཡང་འདྲིས་པ་དེ་བསྐྱེད་དེ་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་ནི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཆོས་ཤེས་འདོད་པའི་གཉེན་པོར་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྤང་བྱ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོར་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་ཁམས་གོང་མའི་ནི། དང་པོ་སྡུག་ཀུན་ལ་དམིགས་པ་གཉེན་པོར
Chinese
即使已经修习了无法行持之道，也确信是由于“无可修习”之因所生的八种智慧等，被认为是无生智。日下巴说：那本身就是等持的相，并且因为那本身，暂时无论是什么样的智慧，也是见。第三，关于十种智慧的数目确定。有数目确定的真实和对治的分别解说两种。第一种是：为什么明明有三种智慧却安立为十种呢？因为所境的自性大多是世俗和有漏的自性，所以安立了世俗智。由于欲界和上界的对治，次第安立了法智和类智两种。了知四谛对于两个界都是相同的对治，虽然所缘不同，但是由于行相不同，所以安立了苦集智。由于行相和行境，也就是所缘二者都不同，所以安立了灭道智。心智虽然也了知心所，但是在最初加行的时候，因为被嘱咐说应当了知心，所以通过修习而安立了心智。初次的尽智虽然是色界顶的对治，但是因为不确定是那个相续，所以从已经做了之因本身初次产生而区分，并且，以前的所有无漏智都从等分之因产生，并且那本身增长广大，所以是无生智，这样一来，就安立了这十种。第二种是：在见道中，法智不做对治，因为入邪道不同。在修道中，苦集智也不断除，因为已经从下地解脱，但是没有从上地解脱。因为断除所断，对于那直接的和与相违背的，视为功德的势力而破斥，二者都没有，所以这是从《广释》中说的。对于那灭或者道，法智也不是没有从欲界解脱，因为次第断除九地。因此，一个具有欲界所依的人，以前在断除欲界的修断时，生起了无论是哪个灭道智，在那相续中，又生起了与上界的对治反复串习，那就会成为三个界的对治。那么，法智被显示为欲界的对治是怎样的呢？对于一切所断的对治，一切的智慧都会成为，而对于上界的，最初缘苦集作为对治
English
Even though one has already meditated on the path of non-doing, it is believed that the eight kinds of wisdom, etc., arising from the cause of being certain as "non-meditation," are the minds of non-arising wisdom. Nyi-og-pa says: That itself is the aspect of equipoise, and because of that itself, whatever wisdom there is for a while is also seeing. Third, regarding the definite number of ten wisdoms. There are two: the actual definite number and the specific explanation of antidotes. The first is: Why, when there are three wisdoms, are they established as ten? Because the nature of the object is mostly the nature of conventional and contaminated, conventional wisdom is established. From the antidotes of desire and the higher realms, the two, Dharma-wisdom and Subsequent-wisdom, are established in order. Knowing the four truths is the same antidote for both realms, and although the object is not different, because the aspects are different, the wisdoms of suffering and origin are established. Because both the aspect and the object, that is, the object of focus, are different, the wisdoms of cessation and path are established. Although mind-wisdom also knows mental factors, at the time of initial application, because it is instructed to know the mind, mind-wisdom is established through practice. Although the first Exhaustion-wisdom is the antidote to the peak of existence, because it is not certain in that continuum, it is distinguished by arising for the first time from the cause of having done the deed itself. And, all previous uncontaminated wisdoms arise from the cause of equal share, and that itself increases and expands, so it is Non-arising-wisdom. Thus, these ten are established here. The second is: In the path of seeing, Dharma-wisdom does not act as an antidote, because the entry into wrong paths is different. In the path of meditation, the wisdoms of suffering and origin also do not abandon, because one has already been liberated from the lower ground, but not from the higher ground. Because abandoning what is to be abandoned, there is nothing other than directly and refuting with the force of viewing as a quality what is contrary to that, so this is said from the Extensive Explanation. For that cessation or path, Dharma-wisdom is also not without liberation from desire, because the nine grounds are abandoned in order. Therefore, when someone with a basis in desire abandons the object of meditation to be abandoned in desire, having generated whichever cessation-path wisdom, in that continuum, the antidote to the higher realms is repeatedly familiarized, and that will become the antidote to all three realms. Then, how is Dharma-wisdom shown to be the antidote to desire? All wisdoms become the antidote to all that is to be abandoned, and for the higher realms, initially focusing on suffering and origin as an antidote.
Tibetan
་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དང་པོ་མཐོང་སྤང་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྗེས་ཤེས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཤེས་ཁོ་ནས་རྒྱལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཊཱི་ཀར་བཤད། གང་སྤེལ་ལས། ཤེས་པ་རྣམས་ནི་རྣོ་བའི་ཕྱིར་རང་ཡུལ་ལ་བྱ་བ་བྱས་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཤེས་ཀྱིས་གོང་མའི་སྒོམ་སྤང་རྣམས་ནི་འདོད་པའི་ཀུན་འགྲོའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇོམས་ཏེ། དཔེར་ན་དགྲ་ཕམ་པར་བྱས་ནས་ཡུལ་འཇིག་པ་བཞིན་ཞེས་དང་། རྗེས་ཤེས་ནི་འདོད་པ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་མེད་ཅིང་སྔར་གོང་མའི་སྒོམ་སྤང་རྗེས་ཤེས་ཀྱིས་སྤངས་ནས་ཕྱིས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་བདེན་པ་ལ་གུས་ཀྱི་དེའི་རྒྱུན་ལ་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་གཞན་ཡང་འོག་མའི་འགོག་ལམ་ལ་དམིགས་པས་གོང་མའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་དེའི་ཁྱད་པར་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར། ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཤེས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་པ། རྣམ་པ་སོ་སོའི་ངོ་བོའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་གང་ཞིག་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཅན་ཏེ་འོག་ཏུ་འཆད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་རྗེས་ཤེས་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཅན་ཡང་ཡིན་ལ་དེར་མ་ཟད་གཞན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པ་བཞི་ཤེས་ནི་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་འཇུག་པས་སོ། །དེར་མ་ཟད་ཕ་རོལ་སེམས་ཤེས་དྲི་མེད་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ཤེས་དེ་བཞིན་དུ་ལམ་སོགས་བཞིའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ་ལམ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་སེམས་སེམས་བྱུང་གང་ཡིན་པ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཏེ། དེ་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་སེམས་བྱུང་གི་རྫས་རེ་རེ་ཞིག་ཁོ་ན་འཛིན་ཏེ། ཆེས་བསྐྱེད་དཀའ་བས་སོ། །དཔེར་ན་གོས་དང་དྲི་མ་ཅིག་ཅར་མི་འཛིན་པ་བཞིན་ཞེས་མཐུན་དཔེར་བཤད་ཀྱང་དཔེ་ཅིག་ཅར་འཛིན་པས་མི་མཐུན་ཏེ་ཡིན་ཞེས་དོན་དེ་བཞེད་དོ། །གལ་ཏེ་གནས་མང་པོ་པའི་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ནས། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཀྱི་བར་དུ་འབྱུང་བས་སེམས་དང་འདོད་ཆགས་གཉིས་ཤེས་པར་མངོན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་
Chinese
因为没有，并且因为最初不是见断之品的对治。那么，后得智会成为欲界的对治吗？不是的，因为（经部）论师说，法智独自就能获胜。胜增（论师）说：诸智因为锐利，所以在自己的境上起作用，并且在其他的境上起作用，因此法智摧毁上界的修断品，因为它们是欲界一切随行之品的境。譬如战胜敌人后摧毁敌人的领地一样。后得智在欲界没有那样的作用，而且以前上界的修断品已经被后得智断除，后来没有断除欲界的修断烦恼，并且在十六刹那之际，因为对真谛的恭敬，所以在它的相续中不可能断除修断品。同样，其他的地也因为缘下界的灭道，所以有成为上界对治的情况。第三，分析它们的差别，有二：相的差别，智的差别。第一，有二：各自智的相，各自相的体性。第一是：什么智以什么方式进入呢？法智和后得智二者具有无常等十六种行相，将在下文阐述。世俗智与法智、后得智一样，也具有十六种行相，不仅如此，其他一切法也具有自相和共相的行相，因为它们执持这些行相。四谛智各自具有四种行相，因为它们进入各自真谛的行相中。不仅如此，无垢的他心智也与四谛智一样，具有道等四种行相，因为它是道智。有垢的他心智具有所知的心和心所的行相，因为它了知它们。它只执持心所的各个实体，因为很难生起。譬如衣服和污垢不能同时执持一样，虽然说了相似的比喻，但是因为比喻是同时执持，所以不相似，是这样认为的。如果《多界经》中说：从具有贪欲的心到解脱的心之间产生，因此心和贪欲二者都显现为被了知，那么，
English
Because it does not exist, and because initially it is not an antidote to the objects to be abandoned by seeing. Then, will subsequent wisdom become an antidote to the desire realm? No, because the (Sautrāntika) master said that the Dharma wisdom alone can win. Shengzeng (master) said: The wisdoms are sharp, so they act on their own objects, and they act on other objects, so the Dharma wisdom destroys the objects to be abandoned by meditation of the upper realms, because they are the objects of all the accompanying objects of the desire realm. For example, after defeating the enemy, destroying the enemy's territory. Subsequent wisdom does not have such a function in the desire realm, and the objects to be abandoned by meditation of the upper realms have been abandoned by subsequent wisdom, and later there is no abandonment of the afflictions to be abandoned by meditation of the desire realm, and in the sixteen moments, because of the respect for the truth, it is impossible to abandon the objects to be abandoned by meditation in its continuum. Similarly, other grounds also have the situation of becoming the antidote to the upper realms because they focus on the cessation and path of the lower realms. Third, analyzing their differences, there are two: the difference of aspects, the difference of wisdom. First, there are two: the aspects of each wisdom, the nature of each aspect. The first is: What wisdom enters in what way? The Dharma wisdom and the subsequent wisdom both have sixteen aspects such as impermanence, which will be explained below. Conventional wisdom is the same as Dharma wisdom and subsequent wisdom, and also has sixteen aspects, not only that, but all other dharmas also have the aspects of self and common, because they hold these aspects. Each of the four truths wisdom has four aspects, because they enter into the aspects of their respective truths. Not only that, but the stainless mind-knowing wisdom of others also has four aspects such as the path, just like the four truths wisdom, because it is the path wisdom. The defiled mind-knowing wisdom of others has the aspects of the knowable mind and mental factors, because it knows them. It only holds each entity of the mental factors, because it is difficult to generate. For example, clothes and dirt cannot be held at the same time, although a similar metaphor is said, but because the metaphor is held at the same time, it is not similar, that is what is thought. If the Sutra of Many Realms says: From the mind with desire to the mind of liberation, both the mind and desire appear to be known, then,