Tibetan
མས་ཀྱིས་ཡུལ་དམན་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་རྟོགས་པས་ཡིད་འབྱུང་ལ། ཡིད་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་ལམ་བར་ཆད་མེད་པ་གང་གིས་སྤང་བྱ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བདེན་པ་གང་ལ་དམིགས་ཀྱང་ཀུན་གྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟར་ན་ནི་མུ་བཞི་སྲིད་དེ། ཡིད་འབྱུང་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ལ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་གྲོལ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཟོད་གཉིས་ཏེ་ལ་ལས་འབྲལ་མི་ནུས་ཤིང་ལ་ལས་འབྲལ་ཟིན་པས་སོ། །མུ་གཉིས་པ་འགོག་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་མཐོང་སྒོམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཟོད་གཉིས་ལས་གཞན་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་ཡུལ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཟོད་གཉིས་ལས་གཞན་པའོ། །བཞི་པ་ནི་འགོག་ལམ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་དོ། །དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་རྣམ་བཤད་གཞུང་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཉི་མ་ལས་གནས་དྲུག་པའི་བཤད་པའོ།། །།བདུན་པ་ཡེ་ཤེས་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་བཤད་པ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཟོད་ཤེས་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར། ཤེས་པ་བཅུ་ངོས་གཟུང་བ། དེའི་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཟག་མེད་ཤེས་པ་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ཟག་བཅས་ཤེས་པ་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། གོང་དུ་དེ་ལས་བཟོད་པ་ཞེས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ཞེས་དང་། དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་ཤེས་དང་། མི་སློབ་པ་ལྟ་ཞེས་དང་། ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་དང་། དུཿཁ་དུ་བཟོད་ཤེས་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་བའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། དྲི་མེད་མཐོང་ལམ་གྱི་བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་མིན་ཏེ། རང་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་ཐེ་ཚོམ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་དང་མ་བྲལ་ཡང་ཡུལ་ཐ་དད་པས་ཤེས་པར་རུང་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་ཆོས་བཟོད་བཞི་སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་ཡང་རང་གིས་བྲལ་བ་མེད་པས་སོ། །ཇི་སྲིད་བྱ་བ་མ་བྱས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདེན་པ་ལ་རྟོག་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་བྱ་བ་བྱས་པར་འཛིན་པས་དུཿཁ་ཤེས་སོ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་རྣམ་པ་འཇུག་གི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་ཅན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་བློ་ནི་ལྟ་བ་མིན་ཞིང་མི་སློབ་པའི་ལྟ་བ་ནི་བྱ་
Chinese
因为（有）者认为低劣之处是过患而厌离，无论厌离与否，以无间道所断之对治，无论以何种真谛为对境，一切都将脱离贪欲。理由是这样，则有四句：厌离却不离贪欲，是以最初二谛为对境的加行道、解脱道和胜进道，以及离贪欲之前行的法忍和法智，因为有些不能脱离，有些已经脱离。第二句是灭道之境，见道修道无间道以及离贪欲之前行的法忍和法智之外的其他，因为视极为喜乐之境为功德。第三句是最初二谛之境，见道无间道离贪欲之前行的法忍和法智之外的其他。第四句是以灭道为境，除了断除烦恼的无间道之外的一切。论述殊胜之法《阿毗达磨俱舍论》的释论，阐明宗义的太阳中，第六品的解释完毕。 第七，关于智慧的教法有二：解释差别之基础，解释其差别之法。第一部分有三：忍、智、见的差别，确定十种智慧，解释其差别。第一部分有二：无漏智慧见的差别，有漏智慧见的差别。第一部分是：前面所说的“从彼生忍”，以及“法之忍”，以及“彼生法智”，以及“无学见”，以及“是见”，以及“于苦生忍智”等所说的忍等，是一还是异？答：无垢见道的八忍不是智慧，因为进入自境的障碍犹豫未除。虽然其他的障碍未除，但由于境不同，可以成为智慧，而离贪欲之前行的四法忍，虽然先前已脱离世间道的犹豫，但自己并未脱离。只要事情没有做完，就一直思索真谛，之后才认为事情做完了，因此“知苦”等是确定的状态进入，而不是真实地了悟，而且不是完全寻求之意，因此尽智和无生智不是见，无学见是
English
Because the possessor perceives inferiority as a fault and becomes disgusted, whether disgusted or not, whatever antidote is used to abandon what should be abandoned by the uninterrupted path, whatever truth is taken as its object, all will be freed from attachment. The reason is that there are four possibilities: being disgusted but not detached from attachment is the application of the first two truths, the path of liberation and the path of distinction, and the Dharma-kṣānti and Dharma-jñāna that precede detachment, because some cannot be detached and some have already been detached. The second possibility is the object of cessation and path, other than the uninterrupted path of seeing and meditating and the Dharma-kṣānti and Dharma-jñāna that precede detachment, because it views the extremely joyful object as a virtue. The third is the object of the first two truths, other than the uninterrupted path of the path of seeing and the Dharma-kṣānti and Dharma-jñāna that precede detachment. The fourth is the object of cessation and path, everything other than the uninterrupted path that abandons afflictions. The explanation of the sixth chapter in the commentary on the Abhidharmakośa, the sun that illuminates the meaning of the doctrine. Seventh, there are two teachings on wisdom: explaining the basis of distinction, and explaining the Dharma of its distinction. The first part has three: the distinction between forbearance, knowledge, and view, identifying the ten kinds of knowledge, and explaining their distinctions. The first part has two: the distinction between the view of uncontaminated knowledge and the distinction between the view of contaminated knowledge. The first part is: the forbearance mentioned above, and the "forbearance of Dharma," and the "knowledge of Dharma from it," and the "non-learning view," and "it is view," and the "forbearance and knowledge in suffering," etc., are they one or different? Answer: The eight forbearances of the immaculate path of seeing are not knowledge, because the obstacle of entering one's own object, doubt, has not been removed. Although other obstacles have not been removed, it can become knowledge because the objects are different, and the four Dharma-kṣānti that precede detachment, although they have previously been freed from the doubt of the worldly path, have not been freed by themselves. As long as the work has not been done, one continues to contemplate the truth, and then believes that the work has been done, so "knowing suffering" etc. is the entry of a definite state, not a true realization, and not the intention of completely seeking, so the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising are not views, and the non-learning view is
Tibetan
བ་བྱས་པར་འཛིན་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་བསྟན་བཅོས་ལས་སློབ་ལམ་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་མཐོང་སོགས་ནི་ཟད་པར་ཤེས་པར་བཤད་ལ་མཐོང་ལྟ་དོན་གཅིག་གོ་ཞེ་ན། བཤད་ཟིན་འཕངས་པ་སྟེ། ལམ་ལྔ་ལ་མཐོང་ལམ་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཤུགས་སུ་སོང་བའམ་མིག་ཤེས་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་བརྒྱད་དང་ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་འཕགས་པའི་བློ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐེ་ཚོམ་དང་བྲལ་ཞིང་རྟོག་པས་ཤེས་པ་དང་ལྟ་བ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྤང་ལམ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་བདེན་པ་ཤེས་ཆ་ནས་མི་སྤོང་བས་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ཤེས་པ་དེའི་བཟློག་པ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་ཅན་ལྔ་དང་ལོ་ཀའི་ཡང་དག་པ་སྟེ་དྲུག་ནི་ལྟ་བའང་ཡིན་པར་གནས་དང་པོར་བཤད་ཟིན་ལ་གཞན་ནི་ལྟ་བ་མིན་ནོ། །བཟོད་པར་གྱུར་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ་བཟོད་པའམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ལ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་དང་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཟག་བཅས་ཀུན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཟོད་ཤེས་མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་ནི་དྲི་མེད་ཀྱི་བཟོད་པ་བརྒྱད་དང་། གཉིས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་། གསུམ་པ་བཟོད་པ་ཟག་བཅས་དང་། བཞི་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་པའང་ལྟ་བ་དེ་དང་འདྲ་ཞིང་བཟོད་པ་ཡིན་ལ་ལྟ་བ་མིན་པ་མི་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཅུར་དབྱེ་བ། ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར། ཤེས་པ་བཅུའི་གྲངས་ངེས་སོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སྟེ། གསུམ་དུ་དབྱེ། དེ་ལས་ཕྱུངས་ཏེ་བཞིར་བཞག དེ་ལས་ཕྱུངས་ཏེ་གཉིས་སུ་བཞག དེ་ལས་ཕྱུངས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བཅུ་པོ་འདིས་བསྡུས་ལ། ཤེས་པ་འདི་ཡང་བསྡུ་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལས་དང་པོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཡང་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་འཛིན་པའི་ཟག་བཅས་ཏེ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཡུལ་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པས་མིང་བཏགས་སོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་ལུས་སོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། མི་རྟག་ལ་སོགས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལས་གཞན་འགྲོ་འཆག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མམ། རང་བཞིན་ལྡན་པ་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱོར་བའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་སྟེ་བཞིའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཤེས་པ་
Chinese
不是执着于已经做完的。如果经论中说由学道之因所生的智见等是尽知，那么见与观是同一个意思吗？已经说过抛弃了，对于五道，见道和修道两种是观的势力所致，或者像眼识一样显现而行。除了八忍和那两个智之外，所有圣者的智慧都是没有怀疑，并且以分别念来知和观二者。第二，其他的有漏智慧都是世俗智慧，虽然有断道，但是因为从知晓真实的角度不舍弃它，所以不会妨碍以怀疑来知晓它的对治。从那个见中，五种烦恼和世间的正见，这六种在第一品中已经说过也是见，其他的不是见。成为忍的是加行道的忍或者见真谛的忍，一切法最胜和有漏的圣者智慧都是。因此有忍智四句：第一句是无垢的八忍；第二句是除此之外的无漏智慧；第三句是有漏的忍；第四句是色等。智也和那个见相同，是忍但不是见是不可能的。第二有三：分为十种，尽不生智的差别，十智的数目决定。第一有四：分为三种，从中取出而安立为四种，从中取出而安立为两种，从中取出而安立为一种。第一是：一切智慧都包含在这十种之中，如果再归纳这些智慧，就是有漏和无漏两种。其中第一种叫做世俗智慧，它的对境世俗是瓶子等，有境世俗是执持十六种行相的有漏，虽然有两种，但大多数是执持对境世俗，因此而命名。如果分类，有身体等自相，无常等共相，以及除此之外的行走等三种相，或者具有自性，结合对治，从现观的边际产生，以及一切功德圆满的边际产生的世俗智慧这四种。无漏的智慧也有两种，即法智。
English
It is not clinging to what has been done. If the scriptures say that the wisdom and vision arising from the cause of the path of learning are exhaustive knowledge, then are seeing and viewing the same meaning? It has already been said to abandon it. For the five paths, the two, the path of seeing and the path of cultivation, are due to the power of viewing, or they appear and act manifestly like eye consciousness. All the wisdom of the noble ones other than the eight tolerances and those two wisdoms is without doubt, and both knowing and seeing are done with discrimination. Second, all other contaminated wisdom is conventional wisdom. Although there is a path of abandonment for it, it is not abandoned from the perspective of knowing the truth, so it does not hinder the antidote of knowing it with doubt. From that view, the five afflictions and the mundane right view, these six have already been said to be views in the first chapter, and the others are not views. What becomes forbearance is the forbearance of the path of application or the forbearance of seeing the truth, all the most excellent of phenomena and the contaminated wisdom of the noble ones. Therefore, there are four sentences of forbearance and wisdom: the first sentence is the eight uncontaminated forbearances; the second sentence is the uncontaminated wisdom other than that; the third sentence is the contaminated forbearance; and the fourth sentence is form and so on. Wisdom is also the same as that view, it is forbearance but it is impossible not to be a view. The second has three: divided into ten types, the difference between exhaustive and non-arising wisdom, and the number of ten wisdoms is determined. The first has four: divided into three types, taken out from them and established as four types, taken out from them and established as two types, and taken out from them and established as one type. The first is: all wisdom is contained in these ten types, and if these wisdoms are further summarized, there are two types: contaminated and uncontaminated. The first of these is called conventional wisdom, its object of convention is vases and so on, and the subject of convention is the contaminated that holds the sixteen aspects, although there are two types, most of them hold the object of convention, hence the name. If classified, there are the self-characteristics such as the body, the common characteristics such as impermanence, and the three aspects such as walking and so on other than that, or the conventional wisdom that has self-nature, combines antidotes, arises from the edge of direct perception, and arises from the edge of all perfect qualities, these four types. There are also two types of uncontaminated wisdom, namely Dharma wisdom.