Tibetan
། །དང་པོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་རིགས་དྲུག་དུ་དབྱེ། རིགས་དབྱེ་དེ་གཞན་ལ་སྦྱར། ཉམས་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་། དབང་པོ་ཇི་ལྟར་འཕོ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་བ་སོ་སོའི་ངོ་བོ། གཉིས་སུ་བསྡུ་བ། ཆོས་གང་ལས་ཉམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་དབྱེ་ན་དྲུག་ཏུ་འདོད་དེ། ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་། འཆི་བར་སེམས་པ་དང་། རྗེས་སུ་སྲུང་བ་དང་། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དང་། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་ན་དྲུག་ཆར་ཡོད་ཅིང་གོང་མ་ན་བཞི་པ་དང་དྲུག་པ་ཡོད་ཀྱི་མི་ཉམས་ཤིང་དབང་པོ་མི་འཕོ་བས་གཞན་མེད་པར་བྱེ་སྨྲ་འདོད་ལ། མདོ་སྡེ་པ་སྲིད་པར་འདོད་པས་ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་དྲུག་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །ཉམས་པའི་རྐྱེན་ནི་མདོ་ལས་ལྔ་འབྱུང་སྟེ། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་སྨྲ་བ་དང་རྩོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་ལམ་རིང་དུ་རྒྱུ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ནད་ཡུན་རིང་པོས་ཐེབས་པའོ་ཞེས་སོ། །རིགས་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་སྔོན་སློབ་པའི་དུས་ན་རྒྱུན་དང་གུས་པར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་གུས་སྦྱོར་མེད་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་གུས་པར་སྦྱོར་བ་དང་གཉིས་ཀར་སྦྱོར་བའི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོའོ། །ཁ་ཅིག་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་དང་པོ་ལྔ་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱི་དད་པས་མོས་པ་ལས་དངོས་སུ་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཐོབ་པ་དང་གནས་པ་ནི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་དང་འགལ་རྐྱེན་དང་དགྲའི་ཚེར་མ་མེད་པའི་དུས་དང་སྦྱོར་ལ། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་དབང་པོ་རྣོ་བས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་དེ་དུས་དེ་ལྟ་བུ་དང་མི་སྦྱོར་བར་འདོད་དགུར་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནི་དངོས་སུ་མཐོང་ཐོབ་དང་བརྒྱུད་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ངོ་། །སྡེ་པ་གོང་མས་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བ་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུས་དང་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་དུ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པའི་རིགས་དེ་དག་སྔོན་ནས་སམ་དེའི་ཚེ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་གཉིས་ལས་ཉམས་པའི་སྔོན་དུ་ན་དེ་བས་དམན་པ་ནས་སྦྱང་དུ་མེད་པས་སྔོན་ནས་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ལྔ་ནི་ཁ་ཅིག་དང་པོ་སློབ་པ་ནས་དེའི་རིགས་ཅན་དང་། ཁ་ཅིག་སློབ་པའི་ཚེ་རིགས་འོག་མ་ཡིན་པ་ལས་མི་སློབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་དབང་པོ་འཕོས་ཏེ་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་པའི་རིགས་ཅན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྔ་པོ་དེ་དག་ཅི་ལས་ཉམས་ཤེ་ན། དང་པོ་ནི་རིགས་ལས་མི་ཉམས་ཏེ་དེ་ལས་དམན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལྷག་མ་བཞི་ནི་རིགས་ལས་ཉམས་ཏེ་འོག་མར་ལྟུང་ལ། ལྔ་ཆར་ཡང་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ་དབང་པོ་རྟུལ་བས་སླར་ཉོན་མོངས་ཅན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རིགས་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལས་ཉམས་པ་མིན་ཏེ། མི་སློབ་པའི་འཆི་བར་སེམས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དང་པོ་སྔོན་སློབ་པ་ནས་ཡོད་པ་ནི་སློབ་མི་སློབ་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པ་དང་། སློབ་པའི་རིགས་དང་པོ་བྱིས་པ་ནས་ཡོད་པའང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འདས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པས་མི་ཉམས་སོ། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལས་མི་ཉམས་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་སྤང་སྤངས་བས་ཕྱེ་ལ། དེ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གྲུབ་སྟེ་དེ་བདག་ལྟའི་གཞི་ཅན་ཡིན་ལ་བདག་དེ་མེད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཡང་གྲུབ་སྟེ། སྤྱིར་དྲན་པ་ཉམས་པ་ནི་ངེས་པར་མི་རྟོག་ན་དྲན་པ་ཉམས་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཅན་སྐྱེ་བ་ལས་མི་རྟོག་པའི་ཚེ་མཐོང་སྤང་རྟོག་བཅས་མི་སྐྱེ་རྟོག་ན་དྲན་པ་མི་ཉམས་པས་སོ། །ཆགས་བྲལ་སྔོན་འགྲོའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀྱང་མི་ཉམས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་དམ་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་པ་དང་འཕགས་མིན་བྱིས་པ་གཉིས་ཀ་དགྲ་བཅོམ་པའི་རིགས་དྲུག་དང་ལྡན་ལ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ནི་དབང་པོ་འཕོ་བ་མེད་དེ་བར་ཆད་མེད་པར་སྐྱེ་བས་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཤུགས་ལ་བྱིས་པ་དང་འཕགས་ལམ་གཞན་ན་འཕོ་བ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་ཤོར་བའི་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པ་དང་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཐོབ་པའི་མ་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པ་དང་། ཐོབ་པ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཉེར་སྤྱད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་སྟེ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་ལ། དང་པོ་གཉིས་རྙེད་པ་དང་ཕྱི་མ་བརྟན་པས་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པའོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་ལ་ཐ་མ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ་རྣོ་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཡིན་པས་དང་པོ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཡོ་བ་ལ་བར་མའང་ཡོད་དེ་རང་བྱུང་གི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་གཞན་དང་བྱིས་པ་དང་སློབ་པ་ཐམས་ཅད་གོང་དུ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཏོང་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཀ་ཡོད་དོ། །བཞི་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་ན་ཡང་སྐྱེ་བས་ཚངས་སྤྱོད་ལ་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྤྱིར་འ
Chinese
第一，将阿罗汉分为六类。将此分类应用于其他情况。衰退的方式。对此进行辩论反驳。根基如何转变的方式。第一，各个分类的本质。归纳为二。从何种法中衰退。第一，如果将阿罗汉分类，则认为是六种：具有衰退之法的，心中想着死亡的，随后守护的，安住而不动摇的，具有证悟之分的，以及不动的法。也就是说，在欲界有全部六种，在上界有第四种和第六种，因为不会衰退且根基不会转变，所以毗婆沙宗认为没有其他。经部宗认为存在，因此认为三界都有六种。衰退的因缘，经中出现五种：业的尽头，说话，参与辩论，具有长途跋涉的修行，以及被长期疾病折磨。转变为六类的原因是，按照顺序，先前学习时没有持续和恭敬地修行，没有两者，特别是没有恭敬的修行，持续修行，恭敬修行，以及两者都修行的迟钝和敏锐的根基。有些人认为是根基的差别。如此说。这六种中，前五种是由于修道之信而直接生起，以及由于见道之信的追随而间接生起，因此这五种是获得解脱道和安住，与资具的顺缘和违缘以及没有敌人的荆棘之时相关。不动的法是由于根基敏锐，解脱道不会被不顺之方所动摇，因此，如果那个人不与那种时候相关联，则会随意显现解脱，那是直接从见道获得和间接从法的追随之因所生。上部宗派认为，见法乐住之定的时间是相关联还是不相关联。第二，归纳为二，如果阿罗汉的种类是先前就存在还是在那时才存在？对此，在两种中，衰退之前，因为无法从比那更低劣的状态进行净化，所以是先前就存在的。其余五种，有些人从一开始学习时就具有那种种类，有些人学习时是较低的种类，但在不学习时，根基
English
First, the Arhats are divided into six categories. Apply this classification to other situations. The manner of decline. Debate and refute this. The manner in which the faculties transform. First, the essence of each classification. Summarizing into two. From which Dharma does one decline. First, if Arhats are classified, they are considered to be six types: those with the Dharma of decline, those who think of death, those who subsequently protect, those who abide without wavering, those with a share of realization, and those with the immovable Dharma. That is to say, in the desire realm there are all six, and in the upper realms there are the fourth and sixth, because they do not decline and the faculties do not transform, so the Vaibhashikas believe there are no others. The Sutrantikas believe they exist, therefore they believe that all three realms have six. The causes of decline, five appear in the Sutras: the end of karma, speaking, engaging in debate, having the practice of traveling long distances, and being afflicted by long-term illness. The causes for transforming into six types are, in order, not practicing continuously and respectfully during the time of prior learning, not having both, especially not having respectful practice, practicing continuously, practicing respectfully, and the dull and sharp faculties of practicing both. Some consider it to be a difference in faculties. Thus it is said. Among these six, the first five arise directly from faith in the path of meditation, and indirectly from following the faith of the path of seeing, therefore these five are related to obtaining and abiding in the path of liberation, with favorable and unfavorable conditions of resources, and the absence of thorns of enemies. The immovable Dharma is because the faculties are sharp, the path of liberation will not be shaken by the unfavorable side, therefore, if that person does not associate with such a time, liberation will manifest at will, which arises directly from obtaining the path of seeing and indirectly from the cause of following the Dharma. The upper school believes that the time of the Samadhi of dwelling in bliss in the visible Dharma is associated or not associated. Second, summarizing into two, if the types of Arhats existed from before or only existed at that time? To this, among the two, before decline, because it is impossible to purify from a state lower than that, it existed from before. The remaining five, some have that type from the beginning of learning, some are of a lower type when learning, but when not learning, the faculties
Chinese
是经过串习转变的种姓者。第三，这五者从何处退失呢？第一，不从种姓退失，因为没有比它更低的。其余四者从种姓退失，会堕落到下等。五者都会从果退失，因为根器迟钝会再次产生烦恼。然而，种姓和第一果不会退失，因为不学者的临终心等的第一种姓，从先前学习时就存在，由学与不学所稳固。学习者的第一种姓，从孩童时就存在，也由世间和出世间二者所稳固，所以不会退失。不从第一果退失，因为那是断除了见断所分的缘故，它不会再次产生，因为没有对境，也没有加行。第一点成立，因为它是以我见为基础的，而我并不存在。第二点也成立，一般来说，忆念退失必定是不作意，如果忆念退失，就会产生烦恼。不作意时，见断有分别不会产生，如果作意，忆念就不会退失。离贪欲先行的二果也不会退失，因为同样的理由，或者由二道所稳固。第二，学道者和非圣者孩童都具有六种阿罗汉的种姓，在见道上，根器不会转变，因为无间产生，所以不可能有加行。由此推断，孩童和其它圣道上存在转变。第三，具有功德而失去的，是从已得退失；将要获得而未获得的，是从未得退失；已得不显现的，是从近用完全退失，称为完全退失三种。前二者由获得，后者由稳固而从已得退失。其中，导师只有最后一种，因为敏锐且是功德之主，所以没有前二者。不退者也有中间一种，因为有从没有获得自生法等退失的情况。其它阿罗汉、孩童和所有学道者，因为舍弃了更高等的生等，所以三种都有。第四，如果阿罗汉会退失，那么即使是转生也会对梵行失去信心，因为会产生怀疑。一般来说，
English
are those whose lineage has been transformed through practice. Third, from what do these five decline? First, they do not decline from lineage, because there is nothing lower than that. The remaining four decline from lineage and fall to a lower state. All five will decline from the result, because dull faculties will cause afflictions to arise again. However, the lineage and the first fruit do not decline from the first, because the first lineage of the non-learner's dying thought, etc., exists from previous learning and is stabilized by learning and non-learning. The first lineage of the learner, which exists from childhood, is also stabilized by both mundane and supramundane, so it does not decline. It does not decline from the first fruit, because it is separated by abandoning what is to be abandoned by seeing, and it will not arise again, because there is no object and no application. The first point is established because it is based on the view of self, and the self does not exist. The second point is also established. In general, the loss of mindfulness is necessarily non-attention. If mindfulness is lost, afflictions will arise. When there is no attention, the conceptual part of what is to be abandoned by seeing will not arise. If there is attention, mindfulness will not decline. The two fruits that precede detachment from desire will also not decline, because of the same reason, or because they are stabilized by the two paths. Second, both the learner and the non-noble child possess the six lineages of the Arhat. On the path of seeing, the faculties do not change, because they arise without interruption, so there can be no application. From this, it is inferred that there is change in the child and other noble paths. Third, losing what one has is declining from what has been obtained; not obtaining what is to be obtained is declining from what has not been obtained; not manifesting what has been obtained is completely declining from near use, which is called three kinds of complete decline. The first two are obtained, and the latter is stabilized, so they decline from what has been obtained. Among them, the teacher has only the last one, because he is sharp and is the lord of qualities, so he does not have the first two. The non-wavering one also has the middle one, because there is a decline from not obtaining self-arisen dharmas, etc. Other Arhats, children, and all learners have all three kinds because they abandon higher births, etc. Fourth, if Arhats decline, then even rebirth will lose faith in celibacy, because doubt will arise. In general,