Tibetan
ལྔ་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་རང་མཚན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། མ་རིག་པ་ཙམ་དང་ལྡན་གྱི་ཆགས་སོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མ་གྱུར་པས་རང་དབང་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱང་སྒོམ་སྤང་དང་རང་དབང་ཅན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཉེ་ཉོན་རྣམས་འདོད་པ་ན་ཡོད་པ་དག་ནི་སྟོབས་ཆེ་བས་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་རྨུགས་རྒོད་གཉིད་གསུམ་མི་དགེ་བ་དང་བསྒྲིབས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་མིན་པའི་གཉིད་ནི་ཀུན་དཀྲིས་མིན་ཞིང་འདོད་པ་དེ་ཡན་ཆད་ནི་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་གཙོ་འཁོར་དང་འབྲེལ་བས་གཡོ་སྒྱུ་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ན་ཡོད་པར་ཅིས་ཤེས་ན་རྟ་ཐུལ་གྱིས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་ལ་འབྱུང་བ་བཞི་གང་དུ་འགག་དྲིས་པས། མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་ནི་ཚངས་པའོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཏམ་རླུང་ལ་བསྐུར་ཏེ་འཁོར་རྣམས་འདྲིད་ཅིང་ཁྲིད་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་དྲིས་ཤིག་ཅེས་ཏེ་ཞུས་པས། རེ་ཞིག་གཟུགས་མེད་དང་མཐར་མྱང་འདས་ཀྱི་སར་འགག་གོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཡོད་པར་སྟོན་པའི་སྒྱུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་གཡོ་ཡང་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །རྨུགས་རྒོད་ཉོན་མོངས་པའི་ས་པ་ཡིན་ལ། རྒྱགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གང་དང་ཡང་མི་འགལ་བས་ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་ཡོད་ལ། ཉེ་ཉོན་གཞན་བཅུ་གཅིག་པོ་དག་ནི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་མི་དགེ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་འདོད་ཁམས་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་རྣམས་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལ། ས་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། ཚོར་བ་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་དག་ལས་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་དང་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ས་པ་དུ་ཞེ་ན། རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པ་དང་། གཉིད་དང་ང་རྒྱལ་སྒོམ་སྤང་ཡང་མི་གསལ་བ་དང་རྟོག་བཅས་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་ཞིང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་རང་དབང་ཡང་རྟོག་བཅས་སུ་ངེས་པས་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལས་གཞན་དུག་གསུམ་དང་ཀུན་དཀྲིས་བཞི་པོ་སྒོམ་སྤང་ནི་སྤྱི་རིགས་ལ་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་རྩ་ཉོན་གང་དང་ཉེ་ཉོན་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ལ་འདོད་པའི་དང་། གོང་མའི་མཚུངས་ལྡན་ནོ། །དང་པོ་ལ། སོ་སོ་གང་དང་ལྡན་པ། ཀུན་གང་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་གཉིས་པོ་དེ་དག་དང་ཚོགས་དྲུག་གི་ས་པ་དང་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་འདོད་ཆགས་སུ་མཚུངས་པར་ལྡན་ཞིང་། ཞེ
Chinese
五者是：由于对所知自相产生邪见，所以唯有通过修习才能断除。仅仅具有无明，而没有被贪等所支配，所以是具有自主性的。同样，染污也都是修习所断和具有自主性的。第二是：近烦恼存在于欲界中的那些，因为力量强大所以是不善的。然而，昏沉、掉举、睡眠这三者是不善和有覆障两种。不是烦恼的睡眠不是遍行，并且欲界以上是属于有覆障且无记的。第三是：在欲界和第一禅中，由于与主眷相关联，所以存在着虚诳。凭什么知道存在于第一禅呢？因为马胜问大梵天四大在哪里止息时，明明不知道，却说“我是梵天，我是大梵天”等等，把话托付给风，欺骗和带领眷属去问佛陀，佛陀回答说：“暂时在无色界，最终在涅槃之处止息。”为了显示具有智慧而说虚妄之语，所以也成立了存在虚诳。昏沉和掉举是烦恼的随行者，而憍慢与任何形态都不相违背，所以在三界中都存在。其他的十一种近烦恼，由于以形态的方式转变为仅仅是不善，所以仅仅是从欲界产生的。第二，那些与什么相应呢？分为两种随行者，与什么感受相应呢？第一是：在那些之中，意的随行者和六识的随行者有多少呢？根本和近烦恼中见道所断的那些是向内看的，睡眠和慢是修道所断，但是不明显且有寻伺，所以是意的意识的随行者。近烦恼的自主性也必定是有寻伺，所以是意的随行者。在那些之外，三毒和四种遍行是修道所断，就总的类别来说是具有六识的所依。第二，根本烦恼与什么、近烦恼与什么相应呢？第一是欲界的和上界的相应。第一，各自与什么相应？全部与什么相应呢？第一是：身心的安乐这二者与六聚的随行者和具有喜悦的形态的贪欲相应。
English
The five are: Because of wrongly engaging in the self-character of knowable things, they are only to be abandoned through meditation. They only possess ignorance and are not dominated by attachment, etc., so they are autonomous. Similarly, defilements are also to be abandoned through meditation and are autonomous. The second is: The near afflictions that exist in the desire realm are non-virtuous because of their great power. However, dullness, agitation, and sleep are both non-virtuous and obscured. Sleep that is not an affliction is not all-pervasive, and everything above the desire realm is obscured and unspecified. The third is: In the desire realm and the first dhyana, there is deceit because of the association with the main retinue. How do we know that it exists in the first dhyana? Because Ashvajit asked Mahabrahma where the four elements cease, and even though he did not know, he said, "I am Brahma, I am Mahabrahma," etc., entrusting the words to the wind, deceiving and leading the retinue to ask the Buddha. The Buddha replied, "They temporarily cease in the formless realm, and ultimately in the place of Nirvana." In order to show that he has wisdom, he spoke falsely, so it is established that deceit also exists. Dullness and agitation are the companions of afflictions, while pride does not contradict any form, so it exists in all three realms. The other eleven near afflictions, because they transform into only non-virtue in terms of form, are only born from the desire realm. Second, with what are those associated? They are divided into two companions, with what feeling are they associated? The first is: Among those, how many are companions of mind and companions of the six consciousnesses? Those to be abandoned by the path of seeing among the root and near afflictions are those that look inward, and sleep and pride are to be abandoned by the path of meditation, but they are not clear and have investigation, so they are companions of the consciousness of mind. The autonomy of near afflictions is also definitely with investigation, so it is a companion of mind. Other than those, the three poisons and the four all-pervasive ones are to be abandoned by the path of meditation, and in general, they are dependent on the six consciousnesses. Second, with what are the root afflictions and with what are the near afflictions associated? The first is the association of the desire realm and the upper realms. First, with what are they individually associated? With what are they all associated? The first is: The happiness of body and mind, these two, are associated with the companions of the six aggregates and with desire, which has the form of joy.
Tibetan
་སྡང་ནི་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་སྐྱོ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་ལུས་སེམས་ཀྱི་དུཿཁ་དག་དང་ལྡན་ནོ། །མ་རིག་པ་ནི་དགའ་གདུང་གི་རྣམ་པར་མ་ཆད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པའི་ས་མང་ཡིན་པས་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ནོ། །མེད་པར་ལྟ་བ་ནི་སྡིག་པའི་ལས་ཅན་དེ་འབྲས་བུ་མེད་པར་མཐོང་བས་ཡིད་བདེ་བ་དང་། དགེ་བའི་ལས་ཅན་རང་གིས་འབད་པ་དོན་མེད་པར་མཐོང་ནས་ཡིད་དུཿཁ་དང་། ངེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། གཞན་ལྟ་བ་བཞི་དང་ང་རྒྱལ་ནི་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཏེ་དགའ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་དག་ནི་འདོད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་འགག་པར་མི་ཕྱོགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་འགག་པར་ཕྱོགས་པ་ནི་མི་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ནི། བཏང་སྙོམས་ནི་ཕྲ་རྒྱས་ཀུན་དང་ལྡན་པར་ངེས་ཏེ། ཀུན་བཏུས་ལས་ཐ་མལ་པར་གནས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ས་གོང་མའི་ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ནི་ས་གང་ན་ཚོར་བ་གང་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་མཐུན་པ་དང་ལྡན་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དང་། གཉིས་པ་ན་ཡིད་བདེ་བཏང་སྙོམས་དང་། གསུམ་པ་ན་སེམས་བདེ་བཏང་སྙོམས་དང་། བཞི་པ་ན་བཏང་སྙོམས་དང་ཞེས་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །དེར་སྡིག་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་ལོག་ལྟ་ཡིད་བདེ་དང་ཇི་ལྟར་ལྡན་ཞེ་ན། སྔོན་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བར་ཤེས་པའམ་ཉོན་མོངས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཉེས་པ་ཅན་དུ་མ་མཐོང་བས་ཞེས་འཆད་ལ། དེའང་གོང་མ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་རྒྱུད་རླན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དགའ་གདུང་དུ་བཞག་པ་མེད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་འོས་འོས་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སོ་སོའི་དང་། ཀུན་གྱི་དང་། ས་མང་བཞིའི་ལྡན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་འགྱོད་པ་ནས། འཚིག་པའི་བར་ནི་སྐྱོ་བའི་རྣམ་པར་འཇུག་ཅིང་ཡིད་ཀྱི་ས་པ་ཡིན་པས་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་། སེར་སྣ་དག་ནི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དགའ་བའི་རྣམ་པར་འཇུག་པས་ལྡོག་པ་ཡིད་བདེ་དང་ལྡན་ལ། གཡོ་དང་སྒྱུ་དང་འཆབ་པ་ནི་རང་གི་དོན་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པར་གོ་བ་དང་། གཉིད་ནི་ཀུན་ལ་མི་འགལ་བས་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་ཞིང་། བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་ས་གསུམ་གྱི་ཡིད་བདེ་བ་དང་གསུམ་པའི་བདེ་བ་གཉིས་པོ་དག་དང་རྒྱགས་པ་དང་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བཏང་སྙོམས་ནི་དེ་ཀུན་དང་རྣམ་པ་མི་འགལ་བས་གྲོགས་སུ་འགྲོ་སྟེ་འགག་པར་ཕྱོགས་པ་དང་མི་ཕྱོགས་པ་ཅི་རིགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི།
Chinese
嗔恨则与此相反，具有忧愁的相状，因此与身心的痛苦相伴。无明是不间断地具有喜忧的相状，是烦恼的众多基础，因此与五者全部相伴。认为没有（因果）是认为罪恶的业没有果报，因此心生快乐；认为善良的业自己努力也无意义，因此心生痛苦；在寻求真实意义时犹豫不决，因此心生不适；四种其他的见解和傲慢与快乐相伴，因为是具有喜悦的相状和心的根本。这些是就从欲望生起而不趋向于止息的情况下的细微差别的角度而言的，趋向于止息的情况则不明显。第二，舍受必定与一切细微差别相伴，因为《集论》中说依靠于平凡的状态而趋向于止息。第二，更高层次的细微差别是，在哪个层次有什么样的感受，就如实地与各自相应的相伴。例如，初禅有乐受、悦受、舍受三种；二禅有悦受、舍受；三禅有身乐、舍受；四禅只有舍受，这样来宣说和翻译。那里没有造罪，怎么会与邪见和悦受相伴呢？解释说，因为知道先前以欲望为所依而造作的业不会产生果报，或者没有把一切烦恼都看作是过患。而且，更高的层次是因为寂止使相续湿润，所以没有把烦恼安立为喜忧，而是与如何相应的感受相伴。第二，有各自的、共同的、以及众多四地的相伴方式。第一，从后悔到愤恨都属于忧愁的相状，是心的根本，因此与不悦受相伴。悭吝等是从贪欲的因产生的，属于喜悦的相状，因此相反地与悦受相伴。狡诈、虚伪和隐藏是理解为自己的目的成就与否。睡眠对一切都不相违背，因此与两者都相伴。直到二禅之间，三地的悦受和三禅的乐受都与惛沉相伴。第二，舍受与这一切的相状都不相违背，因此作为朋友而存在，无论是趋向于止息还是不趋向于止息，都可以。第三，
English
Anger, on the other hand, has the aspect of sadness, and is therefore accompanied by the suffering of body and mind. Ignorance is uninterruptedly characterized by joy and sorrow, and is the basis of many afflictions, and is therefore accompanied by all five. Considering that there is no (cause and effect) is to see that sinful actions have no consequences, and therefore the mind is happy; considering that virtuous actions are meaningless even if one strives for them, and therefore the mind is painful; hesitating when seeking true meaning, and therefore the mind is uncomfortable; the four other views and pride are accompanied by happiness, because they are characterized by joy and are the root of the mind. These are from the perspective of subtle differences in the case of arising from desire and not tending towards cessation, and the case of tending towards cessation is not clear. Second, equanimity is certain to be accompanied by all subtle differences, because the Compendium says that it tends towards cessation by relying on the ordinary state. Second, the subtle differences of the higher levels are that, in whatever level there is whatever feeling, it is accompanied by its own corresponding one, as it is. For example, the first dhyana has three: pleasure, joy, and equanimity; the second has joy and equanimity; the third has physical pleasure and equanimity; and the fourth has only equanimity, so it is said and translated. There is no sin committed there, so how can it be accompanied by wrong view and joy? It is explained that it is because one knows that the actions previously done with desire as the basis will not produce results, or because one does not see all afflictions as faults. Moreover, the higher levels are because quiescence moistens the continuum, so afflictions are not established as joy and sorrow, but are accompanied by whatever feeling is appropriate. Second, there are the ways of accompanying each, all, and the four many levels. First, from regret to resentment belong to the aspect of sadness and are the root of the mind, and are therefore accompanied by unpleasant feeling. Stinginess and so on arise from the cause of attachment and belong to the aspect of joy, and are therefore accompanied by the opposite, pleasant feeling. Cunning, deceit, and concealment are understood as whether one's own purpose is accomplished or not. Sleep does not contradict anything, so it is accompanied by both. Until the second dhyana, the joy of the three levels and the pleasure of the third dhyana are both accompanied by drowsiness. Second, equanimity does not contradict any of these aspects, so it exists as a friend, whether tending towards cessation or not tending towards cessation. Third,