Tibetan
ནམས་འབྱུང་བ། ཞིང་ངན་ཡང་འབྲས་བུ་འདོད་པ་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཤར་ནུབ་རི་པའི་སྡེ་པ་དག་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་ཐོབ་ཅེ་ན། མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་འབྱུང་བ་མེད་ཀྱང་བསམ་པ་བཟང་པོས་བཏང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་འབྱུང་སྟེ་དཔེར་ན་ལེན་པ་མེད་ཅིང་གཞན་ལ་དངོས་སུ་ཕན་གདགས་པ་མེད་ཀྱང་བྱམས་སོགས་ཚད་མེད་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་ལ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་མཐུས་བསོད་ནམས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཅེར་བུ་པ་དག་ཞིང་བཟང་པོ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལྟར་ངན་པ་ལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ་ཞེས་སོ། །རྐུན་པོ་སོགས་ངན་པའི་ཞིང་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་བྱིན་པ་ལའང་འབྲས་བུ་བྱུང་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་སྟེ། དགེ་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཁྱབ་པ་ནི་སྤྱིར་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འཁྲུལ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཞན་གཉིས་བསྟན་པ་ལ། སོ་སོའི་རང་བཞིན། གཉིས་ཀའི་འབྲས་བུ། ཚངས་པའི་བསོད་ནམས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མི་དགེ་བ་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མིན་པའི་གཟུགས་ཡིན་ལ། དེ་སྤོང་བ་འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་རིག་བྱེད་ཡིན་མིན་གཉིས་སོ། །དེར་མ་ཟད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསླབ་པའི་གཞིར་བཅས་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཟས་སྤོང་བའི་རིག་བྱེད་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀྱང་སྔ་མའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ཏེ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དངོས་ཀྱི་འཕན་མ་བྱུང་བ་སྟེ་ཉམས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། དེའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་འཕན་མ་བྱུང་བ་དང་། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བརྟེན་པ་དང་། ཐར་པར་བསྔོས་པས་ཞི་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཀྱི་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ནི་བསྒོམ་པ་སྟེ་སེམས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཆེས་བསྒོ་ཞིང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གཉིས་ཀའི་འབྲས་བུ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་ཡང་འགྲོ་མོད་ཀྱི་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་གཙོ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་བརྒྱུད་ནས་ཉོན་མོངས་འབྲལ་བྱེད་ཡིན་ཡང་། དངོས་སུ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་འབྲལ་བར་བྱེད་པས་དེའི་དོན་དུ་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཚངས་པའི་བསོད་ནམས་ནི། མདོ་ལས། གང་ཟག་བཞིའི
Chinese
福德的生起。 即使是贫瘠的田地，也会产生想要的结果。 第一种情况是：东西山的人们将东西供奉于佛塔，却无法享用，那么如何获得福德呢？ 虽然供奉于佛塔而无法享用不会产生福德，但以善良的发心布施，会产生福德，例如，即使没有接受者，也没有实际利益他人，但修持慈爱等无量心和正确的见解，也能以自心的力量产生福德。 第二种情况是：裸体外道认为，在良田中会产生令人满意的果实，而在恶田中则不会令人满意。 即使以利益盗贼等恶劣之田地的发心布施，如果产生了果实，也只会是令人满意的，因为这是善行。 普遍情况是，通常可见从因产生果，不会错乱。 第二，阐述另外两种情况：各自的自性，两者的果实，梵天的福德。 第一种情况包括戒律和禅修。 第一种是：邪淫的戒律是自性的不善，是表色和非表色的色法。 舍弃这些是希求的戒律，即表色和非表色两种。 不仅如此，佛陀所规定的学处，如舍弃午后之食的表色和非表色两种，也是成为前者支分的戒律。 这些清净，具有四种功德：没有产生邪淫戒律的实际过患，即没有破戒；没有产生其因烦恼的过患；依靠其对治正念安住；以及以解脱回向而安住于寂静。 第二种是：禅定无色界的等持，三摩地以及与之相应的有漏无漏之善，是禅修，因为对于心而言，三摩地的功德最为串习，并且成为其自性。 第二，两者的果实是，为了天界的利益而布施也可以，但因为是恶趣的对治，所以戒律是主要的。 戒律也通过间接的方式断除烦恼，但实际上是无间道断除，因此为了这个目的，禅修是主要的。 第三种是梵天的福德：经中说，四种人
English
The arising of merit. Even barren fields can produce desired results. The first case is: How can the people of the east and west mountains, who offer things to stupas but cannot enjoy them, obtain merit? Although offering to stupas without being able to enjoy them does not produce merit, giving with a good intention does produce merit. For example, even if there is no recipient and no actual benefit to others, cultivating immeasurable minds such as loving-kindness and correct views can generate merit through the power of one's own mind. The second case is: Naked ascetics believe that satisfactory fruits arise in good fields, while unsatisfactory ones arise in bad fields. Even if one gives with the intention of benefiting bad fields such as thieves, if a fruit arises, it will only be satisfactory, because it is a virtuous act. The general case is that it is usually seen that fruits arise from causes without confusion. Second, explaining the other two cases: their respective natures, the fruits of both, and the merit of Brahma. The first case includes discipline and meditation. The first is: Immoral discipline is the naturally unwholesome, the form of indicative and non-indicative. Abandoning these is the desired discipline, i.e., both indicative and non-indicative. Moreover, the precepts established by the Buddha, such as abandoning afternoon meals, both indicative and non-indicative, are also disciplines that become branches of the former. These are pure, possessing four qualities: not having produced the actual fault of immoral discipline, i.e., not having broken the precepts; not having produced the fault of its cause, afflictions; relying on its antidote, mindfulness and close placement; and relying on peace by dedicating it to liberation. The second is: The samadhi of meditative formlessness, samadhi, and the associated wholesome contaminated and uncontaminated are meditation, because for the mind, the qualities of samadhi are most habituated and become its nature. Second, the fruit of both is that giving for the sake of heavenly realms is also possible, but because it is the antidote to the lower realms, discipline is primary. Discipline also indirectly severs afflictions, but actually the uninterrupted path severs them, so for this purpose, meditation is primary. The third is the merit of Brahma: The sutra says, four kinds of people