Tibetan
ས་པ་འདོད་ཆགས་གང་ལ་རྒྱས་པ་ལ་ལྷག་མ་ཡང་རྒྱས་པར་སྟོན་ལ། དེ་ལ་མནར་སེམས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་དང་། དེ་ལ་རློམ་ཞིང་ཁེངས་པའི་ང་རྒྱལ་དང་། བདེན་པ་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དང་། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་དང་། དེ་ལ་རྩེ་གཉིས་སུ་འཇུག་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ངེས་པ་ནི། སའི་སྟོད་འགྲེལ་ལས། བཟའ་བྱ་ཡུལ་ཚོར་བ་གསུམ་དང་། ཟ་བ་པོ་སེམས་ཅན་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་དུག་གསུམ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དྲུག་ཀྱང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བས་བདུན་ཚན་བདུན་པའི་མདོ་ལས་བདུན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་གཙོ་བོར་དམིགས་པས་དང་པོ་ཡིན་ལ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ཏེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྡོམ་པའི་རྒྱུ་ནི་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་ཁ་ཕྱི་བལྟ་ཅུང་ཟད་ཡོད་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་སྙོམས་འཇུག་ལུས་རྟེན་དང་བཅས་པ་ལ་ཆགས་པས་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟག་པའི་སྐབས་སུ་ལུང་མ་བསྟན་དང་མཉམ་གཞག་གི་ས་པར་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པའང་སྦྱར་རོ། །དེ་ལོགས་སུ་བཞག་པའི་དགོས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག སྙོམས་འཇུག་བརྒྱད་པོ་ལ་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞིར་འདུ་ཤེས་པའམ། འོས་པ་པ་དག་ཐར་པ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ན་གདུགས་དཀར་པོ་ཁ་གྱེན་ལ་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་སྟེ། དེར་ཐར་པའི་འདུ་ཤེས་དང་རྒྱུ་ལ་ལམ་དུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པའམ། ཡང་ན་ཁམས་དེ་གཉིས་ལ་ཐར་པའི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པར་འདྲ་བས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་ཞེས་སོ། །སློབ་དཔོན་ནི། སྲིད་པ་སྟེ། སྙོམས་འཇུག་རྟེན་དང་བཅས་པའི་རོ་མྱང་བའི་འདོད་ཆགས་ཡིན་གྱི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རོ་མྱོང་བ་མིན་པར་སྟོན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མངོན་པ་ལས་ལྟ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ལྔ་སྟེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མཐར་འཛིན་ལྟ་བ་དང་། སྐུར་བ་འདེབས་པ་ལོག་ལྟ་དང་། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ལྟ་བ་མིན་པ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་བཤད་དོ། །ལྟ་བ་ལྔར་ངེས་པ་ནི་ས་འགྲེལ་ལས། ཤེས་བྱ་དང་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་པོ་གཉིས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བཅུ་པོ་དེ་དག་དུཿཁ་ལ་བཅུ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང་ལྔ
Chinese
对于何处增长的贪欲，也显示其余的增长。对于此，有恼害之心的愤怒，对于此，有傲慢自大的我慢，对于真理愚昧的无明，对于此，有邪妄分别的见，对于此，有游移两端的怀疑。数量决定是：地的上疏中说，所食之境三种，能食者有情，颠倒舍弃为邪入三毒，我慢，见，怀疑这样说了。第二是：那六者也分为欲贪和有贪两种，因此在七支七经中说了七种。其中以五种欲妙为主要对境是第一种，从上二界所生的是有贪，那二者合为一体的原因是，对于外器等稍微有向外看的，但大多数是对于等持身依等而生贪，因此是向内看的缘故，以及在漏失的时候，与无记和等持的处所相似的缘故也应加上。将它另外安立的必要是：外道有些认为，八种等持是沙门果的四种果，或者适合者认为解脱是在梵天世界，如同白色伞盖向上撑起一般，有些认为是在无想处。在那里，为了遮止对于解脱的认识和以因作为道，所以这样说，或者又因为那二界对于解脱的认识生起相似，所以显示为一。论师说：有，即是品尝等持依等之味的贪欲，而不是显示品尝欲妙之味。第三是：从俱舍论中说五种见之细微差别，即坏聚见，边执见，执为最胜见，戒禁取见，以及五种非见，共说十种。决定为五种见，是因为地疏中说，对于所知和见和行有三种邪入，第一种也有对于总和别增益的前二者，第二种有二者，第三种有增益的后二者。第四是：那十者对于苦谛有十种，对于集谛和灭谛有前二者和五
English
It shows that where desire grows, the rest also grows. For this, there is anger with a mind of torment, for this, there is arrogance and pride, for ignorance of the truth, for this, there is the view of wrong discrimination, for this, there is doubt that enters into two extremes. The definite number is: In the upper commentary of the ground, it says, the three objects to be eaten, the sentient being who can eat, the abandonment of perversion is the three poisons of wrong entry, arrogance, view, doubt, it is said like this. The second is: Those six are also divided into two types of desire, desire for desire and desire for existence, therefore, in the Sutra of Seven Limbs, it is said to be seven. Among them, the first is mainly focused on the five desires, and the desire for existence is born from the two upper realms. The reason why the two are combined into one is that although there is a slight outward look at the outer vessels, etc., most of them are attached to the body and support of equanimity, so it is looking inward, and when leaking, it is similar to the place of non-indication and equanimity. The need to set it aside is: Some outsiders think that the eight equanimity are the four fruits of the ascetic practice, or those who are suitable think that liberation is in the world of Brahma, like a white umbrella pointing upwards, and some think that it is in the unconscious place. There, in order to prevent the recognition of liberation and taking the cause as the path, it is said like this, or because the recognition of liberation arises similarly in those two realms, it is shown as one. The teacher said: Existence, that is, the desire to taste the taste of equanimity and support, but it does not show the taste of tasting the qualities of desire. The third is: From the Abhidharma, it says the five subtle differences of view, namely, the view of the destroyed collection, the view of holding to the extreme, the wrong view of slander, the view of holding to the supreme, the view of holding to the precepts and vows as supreme, and the five non-views, a total of ten are said. The reason for determining the five views is that the ground commentary says that there are three wrong entries for knowledge, view, and behavior. The first also has the first two that add to the general and the special. The second has two, and the third has the last two that add to it. The fourth is: Those ten are ten for suffering, and for the origin and cessation, there are the first two and five views.
Tibetan
་པ་སྟེ། གསུམ་མ་གཏོགས་པ་བདུན་བདུན་དང་། ལམ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་བརྒྱད་དེ་སོ་གཉིས་ནི་འདོད་ཁམས་ན་ཡོད། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བདེན་བཞི་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྤོང་བར་བྱེད་ལ། བཅུ་ལས་ལྟ་བ་ལྔ་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་བདེན་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། ལྷག་མ་བཞི་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་རང་མཚན་ལ་ལོག་ཞུགས་དག་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པ་ན་མཐོང་སྒོམ་གྱིས་སྤང་བྱ་ཕྲ་རྒྱས་སོ་དྲུག་གོ །ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པའི་གཞི་དགུ་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་འཇུག་ཚུལ་ཉིད་ཀྱི་མི་དགེ་བར་འགྱུར་བས་ཁོང་ཁྲོ་ལྔ་མ་གཏོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་ཉིད་གཟུགས་ཁམས་ན་ཡོད་པ་དེ་དག་དགུ་དང་དྲུག་དྲུག་བདུན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞུང་འདིས་ཐོབ་པ་དང་མངོན་འགྱུར་གཉིས་ཀ་མེད་པར་འདོད་ལ། གོང་མ་བས་འདོད་པའི་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་ཁམས་གོང་གི་ས་བོན་དང་མངོན་འགྱུར་མེད་པར་འདོད་དོ། །གཟུགས་མེད་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་དང་འདྲ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་གཅིག་རེ་རེའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁམས་ཀྱི་གསུམ་དང་། རེ་རེ་ལ་རིས་ཀྱི་ལྔ་དང་། རེ་རེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པས་དགུ་བཅུ་གོ་བརྒྱད་དུ་མངོན་པ་ལས་བཤད་པར་འདོད་དེ། ཀུན་བཏུས་ལས་ལྟ་བ་ལ་དབྲི་བསྣན་མེད་པར་མཐོང་སྤང་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་དང་། འཇིག་མཐར་ལྷན་སྐྱེས་སྒོམ་སྤང་ཡིན་པས་སྒོམ་སྤང་བཅུ་དྲུག་བཤད་ལ། བསྡུ་བར་བདེན་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དོར་ནས་མཐོང་སྤང་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞིར་བཤད་ཅིང་། འདི་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར། བྲང་ཏི་ན་རེ། སེམས་ཙམ་པ་དང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ཡིན་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་། རྣམ་པ་འགལ་བ་ཙམ་དང་དངོས་སུ་འགལ་བ་ལ་དགོངས་ཞེས་མ་ཧཱ་གསུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ་མཐོང་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་པ། སྤང་བྱ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ། སྒོམ་སྤང་ཁོ་ན་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་སྤང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་སྤོང་ངམ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ། སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བཟོད་པ་བཞི་ཡི་གཞོམ་བྱ་མཐོང་སྤང་དག་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉིད་དུ་ངེས་ལ། གཉིས་པ་ནི། ས་ལྷག་མ་བརྒྱད་ལས་སྐྱེས་པའི་བཟོད་པས་གཞོམ་བྱ་ནི་མཐོང་ལམ་དང་སྒོམ་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་པར་སྤོང་སྟེ་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་གྱི་འཕགས་པས་མཐོང་ལམ་དང་བྱིས་པས་གོང་མའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་ཆིག་དྲིལ་དུ་སྤོང་བའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤོང་བས་སོ། །འོན་ཀྱང་བདེན་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས་མཐོང་
Chinese
即，除了三界之外的七七和，道上的见解，除了最初的二者之外的八，这三十二在欲界。又，苦等四谛现量见故，次第而断。十者，见五和疑唯是于真谛邪入。余四是修所断，以于所知自相有邪入故。如是，欲界中见修所断微细共有三十六。无有普皆恼心的九种所依，且以行相趣入之方式本身即成不善，故除了嗔恚五者之外，先前所说之彼等即是色界中所具有者，彼等合九与六六七。此论认为获得与现行二者皆无有。较之上界，虽有欲界之种子，然认为无有上界之种子与现行。无色界亦与之相同，皆为三十一。如是，三界，每一界有五蕴，每一蕴亦因烦恼之体性各异，故《俱舍论》中说有九十八。然《集论》中，于见上无有增减，说有见所断一百一十二，及于有顶为俱生修所断故，说有修所断十六。于《摄类学》中，于后三谛舍去最初二见，说有见所断九十四。此二者之差别，布朗底说：是唯识宗与经部宗之宗义。然玛哈认为，应是意指仅是行相相违与真实相违。第二，有唯是见所断者，有是二者皆是所断者，有唯是修所断者。第一，若问：所说之见所断彼等，仅以见真谛而断耶？有差别。有顶所生之四忍之所断见所断，决定是见所断。第二，其余八地所生之忍之所断，是以见道与修道二者随其所应而断，即具足一切系缚之圣者以见道，及凡夫以上界之近分以见修之所断合一而断之时，是以世间道之修道而断故。然以具有于真谛邪入之体性故，见
English
That is, the seven sevens besides the three realms, and the eight besides the first two views on the path, these thirty-two are in the desire realm. Moreover, the four truths, such as suffering, are directly seen, so they are abandoned in order. Of the ten, the five views and doubt are definitely only entering wrongly into the truth. The remaining four are to be abandoned by meditation, because there are wrong entries into the self-characteristics of knowable objects. Thus, in the desire realm, there are thirty-six subtle aggregates to be abandoned by seeing and meditating. There are no nine bases for universally tormenting the mind, and the way of entering into the form itself becomes unwholesome, so except for the five angers, those previously mentioned are those that exist in the form realm, and those are combined with nine and six six sevens. This treatise believes that both attainment and manifestation are non-existent. Compared to the upper realms, although there are seeds of the desire realm, it is believed that there are no seeds and manifestations of the upper realms. The formless realm is also the same as that, each being thirty-one. Thus, the three realms, each realm has five aggregates, and each aggregate also has different natures of afflictions, so the Abhidharma says that there are ninety-eight. However, in the Compendium, there is no addition or subtraction on views, and it says that there are one hundred and twelve to be abandoned by seeing, and because the summit of existence is the innate to be abandoned by meditation, it says that there are sixteen to be abandoned by meditation. In the Categories, the first two views are discarded for the latter three truths, and it says that there are ninety-four to be abandoned by seeing. The difference between these two, Brangti said: It is the doctrine of the Mind-Only School and the Sutra School. However, Maha believes that it should mean only the contradiction of behavior and the real contradiction. Secondly, there are those that are only to be abandoned by seeing, there are those that are both to be abandoned, and there are those that are only to be abandoned by meditation. First, if asked: Are those that are said to be abandoned by seeing, abandoned only by seeing the truth? There is a difference. The seeing-abandoned that are abandoned by the four tolerances born from the peak of existence are definitely to be abandoned by seeing. Second, the abandoned by the tolerance born from the remaining eight grounds are abandoned by both the path of seeing and the path of meditation as appropriate, that is, the noble one who possesses all bonds abandons by the path of seeing, and the ordinary person abandons the seeing-meditation to be abandoned in unity by the approximation of the upper realm, so it is abandoned by the meditation path of the world. However, because it has the characteristic of entering wrongly into the truth, seeing