Tibetan
འདོད་པ་ཉི་ཤུ། གཟུགས་ཁམས་བཅུ་དྲུག གཟུགས་མེད་བཞི། གྲང་དམྱལ་བརྒྱད་དེ་བཞི་བཅུ་ཞེ་བརྒྱད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་པ་ཞེ་བརྒྱད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་བཀྲོལ་ལོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་གཅིག་དང་། བདག་ཀྱང་དེ་འདྲ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་གཅིག་སྟེ་ལྔ་བཅུ་ལན་གཉིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་བརྒྱའམ། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་ལ་དངོས་གཞི་དག་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དག་པ་དང་། རྣམ་རྟོག་གིས་མ་སྨས་པ་དང་། དྲན་པས་ཟིན་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྔོས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་ཏེ་སྙམ་པ་ལྔ་བཅུ་དང་། བདག་ཀྱང་དེ་འདྲར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ལྔ་བཅུ་སྟེ་བརྒྱའོ། །གང་སྤེལ་ལས་ལྔ་བཅུ་ཕྲག་གཉིས་འཕེན་བྱེད་དང་རྫོགས་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྤྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་འགྱུར་ནི་མདོ་ལས་ཞིང་བཅུའི་ཉན་རང་གི་དགེ་བས་ཐུབ་པའི་བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་དང་། དེ་ཀུན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཔེ་བྱད་གཅིག་དང་། དེ་ཀུན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་གཅིག་དང་། དེ་སུམ་ཅུ་སྟོང་གིས་མཛོད་སྤུ་གཅིག་དང་། དེ་འབུམ་གྱིས་གཙུག་ཏོར་དང་། དེ་འབུམ་གྱིས་གསུང་ཆོས་ཀྱི་དུང་འགྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྟོན་པས་མཛད་ཚུལ་ལ། གྲངས་མེད་གང་གི་ཐ་མར་སངས་རྒྱས་གང་བྱུང་ཚུལ། ཕར་ཕྱིན་གང་དུས་གང་ལ་རྫོགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོན་པ་འདིས་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་ན་གྲངས་མེད་གང་ལ་སངས་རྒྱས་ཇི་སྙེད་བསྙེན་བཀུར་ཞེ་ན། གྲངས་མེད་དང་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་། གཉིས་པ་ལ་བདུན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་། གསུམ་པ་ལ་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་ལའོ། །དེ་ཡང་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཐ་མར་བྱུང་བ་ནི་གསུམ་པའི་ཐ་མར་རྣམ་གཟིགས་དང་། གཉིས་པའི་ཐ་མར་མར་མེ་མཛད་དང་། དང་པོའི་ཐ་མར་རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་དང་པོར་བྱུང་བ་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་དྲུང་དུ་སྟོན་པ་འདིས་རྫ་མཁན་སྣང་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་ན་བདག་ཀྱང་འདི་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་འཚང་རྒྱ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ཐེག་ཆེན་པ་ནི། གྲངས་མེད་རེ་རེ་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཞེས་འབྱུང་གི་གྲངས་འདི་ལྟ་བུ་མ་བྱས་སོ། །ལུང་ལས་ནི། སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནས། །འདྲེན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་བར། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ལེགས་མཛད་ནས་བཟུང་སྟེ། །དབང་པོ་རྒྱལ་མཚན་ཐུབ་པའི་བར། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ནས་ནི། །རྒྱལ་བ་འོད་སྲུང་བར་དག་ཏུ། །ཞེས་འབྱུང་
Chinese
欲界二十，色界十六，无色界四，八寒地狱，对于这四十八种有情，有四十八种慈悲心；心想佛陀救度这些有情，有一种心；心想我也要变得像他们一样，有一种心，这样五十乘以二，显现为一百。断除十不善业，本体清净，加行清净，没有分别念的染污，被正念摄持，回向于涅槃，心想由此成佛，有五十种；心想我也要变得像他们一样，有五十种，总共一百种。从何处增长呢？经中说，从五十双增长和圆满。一般来说，功德的变化，经中说，十方世界的声闻缘觉的善根，才能抵得上一个毛孔；所有这些才能抵得上佛陀的一个随形好；所有这些才能抵得上佛陀的一个名号；三万个这些才能抵得上一个白毫相；十万个这些才能抵得上顶髻；十万个这些才能成就说法之螺等。第二，从分别的角度来展示他的事业，在哪个无数劫的末尾出现了哪个佛陀？在哪一个时间和哪一个时候圆满了波罗蜜多？第一点是：如果这位导师在三个无数劫中积累了资粮，那么在哪个无数劫中供养了多少佛陀呢？在第一个无数劫中，供养了七万五千尊佛陀；在第二个无数劫中，供养了七万六千尊佛陀；在第三个无数劫中，供养了七万七千尊佛陀。而且，在三个无数劫的末尾出现的是，在第三个的末尾是毗婆尸佛，在第二个的末尾是燃灯佛，在第一个的末尾是宝髻佛。所有这些的最初出现的是释迦牟尼佛，当这位导师在他面前变成陶匠光明的时候，他发愿说：我也要像他一样，以这样的方式成佛。大乘行者说，在每一个无数劫中，都供养了无数的佛陀，但没有像这样计算数量。经文中说：从释迦牟尼佛到引导者持国之间。以及，从善作佛开始，到自在幢胜之间。以及，从燃灯佛开始，到胜护之间。
English
Twenty desires, sixteen forms, four formless realms, eight cold hells, for these forty-eight kinds of sentient beings, there are forty-eight kinds of compassionate minds; thinking that the Buddha liberates these sentient beings, there is one kind of mind; thinking that I should also become like them, there is one kind of mind, thus fifty times two, manifested as one hundred. Abandoning the ten non-virtuous actions, the essence is pure, the application is pure, without the defilement of conceptual thoughts, being held by mindfulness, dedicating to Nirvana, thinking of becoming a Buddha from this, there are fifty kinds; thinking that I should also become like them, there are fifty kinds, a total of one hundred kinds. From where does it increase? It is said in the sutras that it increases and perfects from fifty pairs. Generally speaking, the transformation of merit, it is said in the sutras that the virtue of the Shravakas and Pratyekabuddhas of the ten directions can equal one pore; all of these can equal one minor mark of the Buddha; all of these can equal one name of the Buddha; thirty thousand of these can equal one urna hair; one hundred thousand of these can equal the ushnisha; one hundred thousand of these can accomplish the conch of Dharma, and so on. Secondly, from the perspective of specifically showing his deeds, at the end of which countless eons did which Buddha appear? At what time and when were the Paramitas perfected? The first point is: if this teacher accumulated merit in three countless eons, then in which countless eon did he make offerings to how many Buddhas? In the first countless eon, he made offerings to seventy-five thousand Buddhas; in the second countless eon, he made offerings to seventy-six thousand Buddhas; in the third countless eon, he made offerings to seventy-seven thousand Buddhas. Moreover, what appeared at the end of the three countless eons was Vipashyin Buddha at the end of the third, Dipamkara Buddha at the end of the second, and Ratnaketu Buddha at the end of the first. The first of all these to appear was Shakyamuni Buddha, and when this teacher became the potter Luminosity in front of him, he made the aspiration: I also want to become a Buddha in the same way as him. The Mahayana practitioners say that in each countless eon, they made offerings to countless Buddhas, but they did not calculate the numbers like this. It is said in the scriptures: From Shakyamuni Buddha to the guide Dhritarashtra. And, starting from the Buddha Well-Made, to the Free Banner Victory. And, starting from Dipamkara Buddha, to Jita.
Tibetan
ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ཞིང་མི་འདམ་པར་ཀུན་ལ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལན་དང་རྣམ་སྨིན་ལ་མི་རེ་བར་སྙིང་རྗེ་ཡིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པ་རྫོགས་ལ། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་སེམས་མི་འཁྲུགས་པས་བཟོད་པ་དང་། ལུས་ངག་གི་ཉེས་སྤྱོད་མི་བྱེད་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དང་། སངས་རྒྱས་སྐར་རྒྱལ་རིའི་ཕུག་ན་ཟད་པར་མེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་ལ་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་གིས་བསྒྲེངས་ཏེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟོད་ཅིང་བསྐོར་བ་བྱས་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དང་བསྐལ་པ་དགུ་ཡང་བཟླུམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་པའི་སྔ་རོལ་དེ་མ་ཐག་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་བློ་ཤེས་རབ་རྫོགས་སོ། །གཉིས་པ་བསྟན་བྱ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ལ། ཐུན་མོང་གི་ངེས་ཚིག སོ་སོའི་རང་བཞིན། ཆོས་སྦྱིན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་ཞེ་ན། གསུམ་པོ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་དང་། བྱ་བ་ལས་དང་། ལས་སེམས་པ་དེའི་གཞི་ཡིན་པ་ནི་དཔེར་ན་ལས་ཀྱི་ལམ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔས་ལུས་ངག་གི་ལས་གསུམ་ཆར་དང་སེམས་པ་དང་པོ་གཉིས་དང་དེའི་ལྷན་ཅིག་པའི་ཆོས་བསོད་ནམས་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་འདོད་པའི་ལུས་ངག་གི་སྤོང་བ་སྟེ་གསུམ་ཀ་དང་། བསྒོམ་བྱུང་གི་བྱམས་པ་སོགས་ནི་བསོད་ནམས་དང་དེའི་ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པ་འཇུག་པས་དེའི་གཞི་ཡིན་ཞིང་། ལྷན་ཅིག་པའི་སེམས་པ་དང་སྡོམ་པ་ནི་དང་པོ་གཉིས་དང་གཞན་ནི་དང་པོ་ཁོ་ནའོ། །གསུམ་དུ་ངེས་པ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལུས་དང་ཐར་པ་སྒྲུབ་པའམ། ལོངས་སྤྱོད་དང་འདོད་པ་དང་གོང་མའི་ལུས་སྒྲུབ་པའོ་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྦྱིན་བྱུང་བཤད། གཞན་གཉིས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ། དབྱེ་བ། ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་བྱ་ལ་སྦྱིན་པར་གྲགས་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་ནི་གང་གིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་སྦྱིན་པའོ། །བསམ་པ་འཇིགས་པ་དང་ལན་ལ་རེ་བ་སོགས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་བས། ཁྱད་པར་གྱི་ཞིང་ལ་མཆོད་པ་དང་མཉམ་པ་དང་དམན་པ་ལ་ཕན་གདགས་པར་འདོད་པ་ཡིས་སྦྱིན་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། ལག་པ་བརྐྱང་བ་དང་ལོང་ཞིག་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་གི་ལས་དང་བསམ་པ་ཀུན་སློང་ད
Chinese
哦。第二，不选择对象，对一切内外事物不求回报和果报，以慈悲心布施，从而圆满了布施。虽然带着贪欲，但肢体被截断时心不烦乱，这是忍辱。不做身语的恶行，这是持戒。佛陀在星宿山洞中处于灭尽定的状态，单脚站立，七天之中用一偈颂赞美并绕行，从而圆满了精进波罗蜜多，也缩短了九劫的时间。在成佛之前，立即以金刚喻定圆满了禅定和智慧。第二，要讲的是作为行善基础的福德。有共同的定义，各自的自性，以及关于法布施的详细解释。第一，经中说布施、持戒和禅修所生的三种功德，那么这三种是如何成为行善的基础的呢？这三者是产生令人满意的果报的福德，是行为（业），而业是心的基础，例如像业道一样。布施所生的是五蕴，包括身语意的三种行为，以及最初的两个心和与之相关的法，完全是福德。持戒所生的是对欲望的身语的舍弃，即三者都包括。禅修所生的慈爱等是福德和与之相关的心同时生起，因此是其基础。相关的心的戒律是最初的两个，其他的只是最初的一个。确定为三种是因为可以获得天界的享受和身体以及解脱，或者获得享受和欲望以及更高的身体。第二部分，讲述布施所生，展示其他两种。第一部分，有布施的体性、分类和特点。第一，什么是布施？虽然有被称为布施之物，但这里指的是用什么来布施，那就是布施。因为怀着恐惧和期望回报等想法的布施不会变成善行，所以，以想要供养特殊的对境，利益平等和低劣者的想法来布施，那是什么呢？是伸出手臂和盲人等等的身语行为和发心
English
Oh. Secondly, without choosing the field, giving everything, internal and external, to everyone without expecting return or fruition, with compassion, thus perfecting generosity. Even though with desire and attachment, the mind is not disturbed when limbs are cut off, this is patience. Not committing misdeeds of body and speech, this is discipline. The Buddha, in the cave of the Starry Mountain, remained in the Samadhi of Cessation, standing on one foot, praising and circumambulating with one verse for seven days, thus perfecting the Paramita of diligence, and also shortening nine kalpas. Immediately before enlightenment, he perfected meditation and wisdom with the Vajra-like Samadhi. Secondly, what is to be explained is the basis of merit, which is the foundation for doing good. There is a common definition, individual natures, and a detailed explanation of Dharma giving. First, the sutras say that the three merits arise from giving, discipline, and meditation, so how are these three the basis for doing good? These three are the merit that produces satisfying results, the action (karma), and the karma is the basis of the mind, for example, like the path of karma. What arises from giving is the five aggregates, including all three actions of body, speech, and mind, and the first two minds and the dharmas associated with them, which are entirely merit. What arises from discipline is the abandonment of the body and speech of desire, that is, all three are included. Loving-kindness and so on arising from meditation are merit and the associated mind arising simultaneously, so it is its basis. The precepts of the associated mind are the first two, and the others are only the first one. It is determined as three because one can obtain the enjoyment and body of the heavenly realms and liberation, or obtain enjoyment and desire and a higher body. In the second part, the arising of giving is explained, and the other two are shown. In the first part, there are the nature, classification, and characteristics of giving. First, what is giving? Although there are things that are called giving, here it refers to what is used to give, that is giving. Because giving with thoughts of fear and expecting returns will not become virtuous, therefore, giving with the intention of wanting to offer to special objects, benefiting equals and inferiors, what is that? It is the actions of body and speech and motivation of extending the arm and the blind, etc.