Tibetan
་བུའི་མཚམས་མེད་དུ་མ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཅར་སྨིན་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་བྱས་པ་ཁྱད་པར་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། རིམ་གྱིས་མྱོང་ན་མཚམས་མེད་དུ་མི་འཐད་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ལས་མེད་པས་དམྱལ་བ་དུ་མ་གཅིག་ཆར་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། མཚམས་མེད་ལྷག་པས་ལུས་ཆེ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཅན་ལ་གནོད་པ་ཉིས་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྔ་མ་འཕེན་བྱེད་ཕྱི་མ་རྫོགས་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པར་མྱོང་ཡང་དམྱལ་བ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་པས་མཚམས་དང་བཅས་པ་མིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་འགྲན་པས་དགེ་སློང་དང་། སྲེད་སྤྱད་ཀྱིས་ལམ་གཞན་སྟོན་མི་ནུས་པས་ལྟ་བ་སྤྱད་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ངག་མི་བཙུན་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་འབྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟི་བརྗིད་མི་བཟོད་པ་དང་བཀའ་བཙན་པས་བཞུགས་པའི་ཡུལ་ལས་གཞན་དུའོ། །འཕགས་པ་ནི་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་ཆོས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་དེ་དང་འདྲ་བ་འབྱེད་མི་ནུས་པས་བྱིས་པ་རྣམས་འབྱེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་དེའི་ལམ་ལས་གཞན་པ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་ལ་བཟོད་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་བྱེ་བའི་ཚད་དོ། །དུས་ནི་ཞག་གཅིག་རང་སར་མི་གནས་ཀྱི་ནམ་མ་ལངས་བར་འདུམ་པར་ངེས་ཏེ། དོན་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པ་དང་མཆོག་ཟུང་གཅིག་གིས་བསྡུ་མ་ནུས་པས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དགེ་འདུན་བྱེ་བས་དེའི་དབྱེན་དང་། ལམ་དུ་འཇུག་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དེའི་དབྱེན་དུའང་འདོད་ལ། གནས་ནི་འགྲན་ཟླ་སངས་རྒྱས་གཞན་ན་མེད་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་ཁོ་ན་ཡོད་ཅིང་། ཕྱོགས་གཉིས་ན་དགེ་སློང་བཞི་བཞི་དང་འབྱེད་པ་པོ་སྟེ་དགུ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚམས་ནང་གཅིག་ཏུ་བློ་མི་མཐུན་པས་བསླབ་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་གཉིས་བྱས་པས་དབྱེན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་གང་ན་བསྟན་པ་ཡོད་པའི་གླིང་གསུམ་ན་ཡོད་ལ། དེ་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་བཞི་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དག་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འགྲུབ་བོ། །འབྱེད་པ་པོར་རློམ་པ་མེད་པའམ་ཁྱིམ་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་མཚམས་མེད་མིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། དང་པོ་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་ནས་རིང་པོ་མ་ལོན་པ་དང་། མཐའ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཁ་གཉིས་ལ་དགའ་བ་དང་སྐྱོ་བར་བློ་གཅིག་པ་དང་། བར་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྐྱོན་བཟང་བྱིན་གྱིས་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ལྟ་བའི་སྐྱོན་དགེ་སློང་འཆི་ལྟས་ཀྱི
Chinese
如果未造作无间罪的果报同时成熟，那么造作与未造作就没有差别了。如果逐渐感受，那么与无间罪不符，因为只有一个相续，所以多个地狱不能同时成就。如果说无间罪更加严重，对身体强壮且年轻的人的损害会加倍等，会更加严重，那是因为前者是引业，后者是满业。经部宗认为，即使在后来等感受，也是因为地狱是相续的，所以不是有间断的。第二，法轮之诤：因为与佛陀竞争，所以与比丘；因为贪欲，不能示现其他道路，所以与见解；因为戒律不严，言语不庄重，所以与具戒者分离。因为无法忍受佛陀的光辉和教令的威严，所以在居住地之外。圣者是因为证悟了经教和证悟之法，所以无法与此相同者分离，所以与孩童分离。向佛陀以外的人示现，以及与他的道路不同的，天授能够忍受和接受五种苦行，这是俱胝的程度。时间是不在一个地方过夜，必须在天亮之前和解，因为失去了重大意义，而且无法被一位殊胜者所调伏。词义是，像那样的事情，是僧团俱胝的诤端，并且因为成为进入道路的障碍，所以也被认为是佛陀法轮的诤端。地点是因为没有其他的佛陀可以竞争，所以只有在赡部洲才有。双方各有四位比丘和一位分离者，九位以上才能成就。第三，在同一个界限内，因为意见不合，做了学习、布施等两种行为，所以成为诤端，这存在于有教法存在的三大洲。那是双方各有四位，也就是八位以上才能成就。没有自认为是分离者或者由在家众也能成就。这样解释道。这不是无间罪。第四，最初转法轮后不久，最后涅槃之际，对喜悦和悲伤的看法一致，中间对教法，戒律的过失，善妙的加持，不净行，以及见解的过失，比丘死亡的预兆。
English
If the fruition of not committing the five heinous crimes were to ripen simultaneously, there would be no difference between committing them and not committing them. If experienced gradually, it would not be in accordance with the five heinous crimes, because there is only one continuum, so multiple hells cannot be accomplished simultaneously. If it is said that the five heinous crimes are more severe, the harm to those who are strong and young will be doubled, etc., it will be more severe, because the former is the projecting karma and the latter is the completing karma. The Sautrāntika school believes that even if experienced later, etc., it is because the hells are continuous, so they are not interrupted. Second, the schism of the wheel: because of competing with the Buddha, it is with the monks; because of desire, not being able to show other paths, it is with the views; because the discipline is not strict, the speech is not dignified, it is separated from those who have discipline. Because of not being able to bear the Buddha's splendor and the authority of the command, it is in a place other than the place of residence. The noble ones are those who have realized the Dharma of scripture and realization, so they cannot be separated from those who are similar to them, so they are separated from children. Showing to others than the Buddha, and those who are different from his path, Devadatta is able to endure and accept the five ascetic practices, which is the extent of a koṭi. The time is not staying in one place overnight, it must be reconciled before dawn, because the great meaning is lost, and it cannot be subdued by one supreme being. The definition is that such a thing is the schism of a koṭi of the Sangha, and because it becomes an obstacle to entering the path, it is also considered the schism of the Buddha's wheel of Dharma. The place is because there is no other Buddha to compete with, so it is only in Jambudvīpa. On both sides, there are four monks and one separator, and nine or more can accomplish it. Third, within the same boundary, because of disagreement, doing two actions such as learning and giving, it becomes a schism, which exists in the three continents where the teachings exist. That is, there are four on each side, that is, eight or more can accomplish it. It can be accomplished even if there is no one who considers himself a separator or by lay people. This is how it is explained. This is not a five heinous crime. Fourth, not long after the first turning of the wheel of Dharma, and at the time of final nirvāṇa, the views on joy and sorrow are the same, and in the middle, regarding the faults of the teachings, the blessings of goodness, impure conduct, and the faults of views, the omens of the death of monks.
Tibetan
ས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་གསུངས་པར་ལོག་པར་གོ་བའི་སྔ་རོལ་དང་། སྡུམ་བྱེད་མཆོག་ཟུང་གཅིག་གི་སྔ་རོལ་དང་། འགྲན་ཟླ་མེད་པས་ཐུབ་པ་ནོངས་པའི་རྗེས་དང་། མཚམས་གཅིག་གི་ནང་དུ་མི་མཐུན་པར་གནས་པ་བྱེ་བའི་དོན་ཡིན་པས་མཚམས་ཆེ་ཆུང་མ་བཅད་པ་དག་སྟེ་དུས་དྲུག་ཏུ་ཡང་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་མཚམས་མེད་ཀྱི་གྲངས་ངེས་པ་ནི། ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྒྱུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་སྡིག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ལྔར་ངེས་ཏེ། ཕ་མ་ནི་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ལུས་བསྐྱེད་པས་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཞིང་། བསམ་པས་སྤངས་ཤིང་སྦྱོར་བས་དང་པོ་གསུམ་སྲོག་གནས་པ་དང་། བཞི་པ་མཐུན་པ་མེད་པར་བྱས་པ་དང་། ལྔ་པ་མེད་པར་བྱ་མི་ནུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་མཚམས་མེད་ཀྱི་གཞི་གཞན་ངོས་གཟུང་བ་ནི། ཕ་མ་མཚན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་བསད་ཀྱང་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་མ་དགྲ་བཅོམ་མ་མིན་པའི་བུད་མེད་གསད་ན་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ་ཕ་མཚན་གྱུར་པ་གསད་ནའོ་ཞེས་དང་། ལྡོག་པ་ཡང་བཤད་དོ། །བུད་མེད་གཅིག་ལས་ནུར་ནུར་པོ་ཟག་སྟེ་གཅིག་གི་མངལ་དུ་བླུགས་ན་གང་མཚམས་མེད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཟླ་མཚན་ལས་བྱུང་བར་བྱེད་པའི་བུད་མེད་དང་པོ་ནི་དེའི་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྒྱུའི་བདག་པོ་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པའང་བྱ་བ་ཞུ་ཞིང་གསད་ན་གཞན་པས་ལྕིའོ། །ཕ་མ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་ནས་དེ་ལས་གཞན་གསད་ནའང་མི་འགྱུར་ལ། གཞན་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་ནས་ཕ་མ་གསད་ནའང་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་ཁྲིའུའི་འོག་ན་ཡོད་པ་གསད་པ་དང་། ཁྲུས་པ་སྤྱི་ཁྱེར་གྱི་བུས་སྦྲང་བུ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་ནས་ཕ་བསད་པ་ལྟ་བུའོ། །སངས་རྒྱས་ནམ་ཡང་བཀྲོངས་པར་མི་ནུས་པས་སྐུ་ལ་བརྡེགས་པར་སེམས་པས་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། དེ་ཙམ་ནི་སྤངས་པ་མིན་པས་གནོད་པའི་བསམ་པ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་པའི་ཚེ་བསྣུན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྱུར་པ་གསད་པ་ལ་མཚམས་མེད་དུ་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པས་སོ། །གཉིས་པ་དེའི་ལས་འབྲས་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་མི་ཐོབ་ཀྱི་ཁྱད་པར། ལས་ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། མཚམས་མེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བྱས་ཏེ་དེ་ལས་མ་ལྡོག་པ་ལ་བསམ་པ་ཤིན་ཏུ་འགལ་བས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་ལ། ལས་ལམ་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བ་བྱས་ཀྱང་ལམ་
Chinese
在错误理解佛陀所说的断绝成佛之法的说法之前，以及在调解者（佛陀）至高无上的一对出现之前，以及在无与伦比者（佛陀）犯错之后，以及在一个界限内存在着无数不一致之处，因此没有划分大小界限，在六个时段里也不会发生法轮的争端。第二，关于五无间罪的数量确定：由于田、意乐和行为的差别，具备三种因素的重大罪行确定为五种。父母是产生获得解脱之身的，因此是利益之田，而后面的三种是功德之田。从意乐上舍弃，从行为上来说，前三种是夺取性命，第四种是使其不和合，第五种是做了无法使其不存在的行为。第三，确定其他无间罪的所依：即使杀害了父母转变为其他名称的男子和女子，也成为无间罪。经论中说：如果杀害了非阿罗汉的女子，是否会成为无间罪？答：会，如果杀害了名称转变的父亲。反过来也有说明。如果从一个女子身上流出脓血，注入另一个女子的子宫，那么哪个是无间罪的所依呢？答：从哪个女子的月经中产生，第一个女子是她的母亲，因为她是身体之因的主人。第二个也进行行为并杀害，比其他的更重。对父母行不净行之后，由此杀害其他人也不会成为无间罪，对其他人行不净行之后，杀害父母也不会成为无间罪，比如杀害在母胎之下的人，以及澡堂的儿子对蜜蜂行不净行之后杀害父亲的情况。佛陀永远无法被杀害，如果认为击打佛身会成为无间罪吗？答：不是，因为仅仅是这样并没有舍弃，因为危害的意念很小。在学习的时候殴打，之后他成为阿罗汉，杀害他不会成为无间罪，因为没有对阿罗汉进行行为。第二，关于其业果，有获得或未获得果报的差别，以及业轻重的差别。第一，做了无间罪的行为之后，没有从中悔改，因为意念非常违背，所以不可能脱离贪欲和获得果报。即使做了其他业道的行为，道路
English
Before the mistaken understanding of the Dharma that severs the path to Buddhahood, and before the appearance of the supreme pair of mediators (Buddhas), and after the fault of the incomparable one (Buddha), and because countless inconsistencies exist within a single boundary, therefore, without dividing large and small boundaries, disputes of the Dharma wheel will not occur even in the six periods. Second, regarding the determination of the number of the five heinous crimes: due to the differences in field, intention, and action, the major sins possessing the three factors are determined to be five. Parents are the ones who generate the body that attains liberation, therefore they are the field of benefit, while the latter three are the field of merit. Abandoning from intention, and in terms of action, the first three are taking life, the fourth is making them discordant, and the fifth is doing an action that cannot be made non-existent. Third, identifying other bases of the five heinous crimes: even killing a man or woman whose parents have transformed into other names becomes a heinous crime. The scriptures say: If a woman who is not an Arhat is killed, will it become a heinous crime? Answer: Yes, if the father whose name has changed is killed. The reverse is also explained. If pus and blood flow from one woman and are injected into the womb of another woman, then which is the basis of the heinous crime? Answer: From whichever woman's menstrual blood it arises, the first woman is her mother, because she is the owner of the cause of the body. The second also performs the action and kills, which is heavier than the others. After engaging in impure conduct with parents, killing others as a result will not become a heinous crime, and after engaging in impure conduct with others, killing parents will not become a heinous crime, such as killing someone under the mother's womb, and the case of the bathhouse son killing his father after engaging in impure conduct with a bee. The Buddha can never be killed, so if one thinks that striking the Buddha's body will become a heinous crime? Answer: No, because merely doing so does not abandon, because the intention of harm is small. If one beats someone during their studies, and later they become an Arhat, killing them will not become a heinous crime, because no action was done to the Arhat. Second, regarding its karmic results, there are differences in obtaining or not obtaining results, and differences in the weight of the karma. First, after committing a heinous crime, without repenting from it, because the intention is extremely contrary, it is impossible to be free from desire and obtain results. Even if one performs actions of other karmic paths, the path