Tibetan
ང་བཅས་པ་སྟེ། དེའི་མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ནམ་བདག་འབྲས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་ཅན་ཏེ། དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་ཆགས་བྲལ་ལས་གཞན་པས་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་བདག་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཆགས་བྲལ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་བྱིན་པ་མཐོང་ཆོས་མ་གཏོགས་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དུ་སྦྱིན་པ་དང་། སྔ་མས་སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་ཕྱི་མས་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕུལ་བ་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་མིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའོ། །གསུམ་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྦྱིན་བདག་དང་དངོས་པོ་དང་ཞིང་གི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁྱད་པར་དངོས། དེ་ལས་འཕྲོས་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྦྱིན་བདག་གི དངོས་པོའི། ཞིང་གི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། སྦྱིན་བདག་ཁྱད་འཕགས་ནི་དད་པ་དང་། སོགས་པ་འཕགས་ནོར་བདུན་ལྡན་གྱི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞིང་ལ་གུས་པ་དང་། སོགས་པ་རང་གི་ལག་གིས་དང་། དུས་སུ་སྦྱིན་པ་དང་། ཞིང་དང་དངོས་པོ་ལ་མི་གནོད་པར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་ལ་བཀུར་སྟི་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་རང་དབང་བའི་ས་དང་དགོས་པའི་དུས་ལས་མི་འདའ་བར་དང་རྐུན་པོ་སོགས་ཀྱིས་བར་ཆད་མེད་པར་རྙེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་དོག་དང་། ལ་སོགས་པ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་བྱིན་ན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཡང་རིམ་པ་བཞིན། གཟུགས་བཟང་བ་དང་སྙན་གྲགས་དང་ལྡན་པ་དང་ཡིད་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་གཞོན་ཤ་ཅན་དང་། དུས་སུ་རེག་ན་བདེ་བའི་ལུས་སུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་སྤྱིར་བསྟན། སྦྱིན་པའི་མཆོག ཞིང་གི་བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་དུད་འགྲོ་ལ་བྱིན་ན་བརྒྱ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་མི་ལ་བྱིན་ན་སྟོང་འགྱུར་དུ་རེ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལྟར་འགྲོ་བ་དང་ནད་པ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཞིང་དང་། ཕ་མ་སོགས་ཕན་འདོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན་ལ་འབུམ་འགྱུར་དང་། འཕགས་པ་ལ་བྱིན་ན་ཚད་མེད་པར་བཤད་པས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་ཁྱད་པར་འཕགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་པའི་མཆོག་ནི་གྲོལ་བ་དགྲ་བཅོམ་པས་ཞིང་ཡང་གྲོལ་བ་ནང་ལ་བྱིན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་གྲོལ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས་སུ་ལ་བྱིན་ཡང་མཆོག་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱིན་པས་སོ། །དེ་མ་གཏོགས་པའི་སྦྱིན་པ་བརྒྱད་གསུངས་པ
Chinese
我们是，它的体验，作为同类因或自果，是具有产生巨大享受的。对此，享受者是异熟果。第二种是，除了圣者离贪之外的人，向佛塔供奉是为自己唯一的目的而布施；离贪者向众生布施，除了现法之外，是为了他人唯一的目的而布施；前者向众生布施，是为双方的目的而布施；后者向佛塔供奉，不是为双方的目的而布施。第三种分为：总说，广说。第一种是，它的异熟果的差别在于布施者、物品和福田的三种差别。第二种分为：差别的实际，以及由此延伸的。第一种分为：布施者的差别，物品的差别，福田的差别。第一种是，殊胜的布施者是具有信心，以及具有圣者七财的布施的果报会特别殊胜，对福田恭敬，以及自己亲手，按时布施，不损害福田和物品而布施，因此自己会得到尊敬和巨大的享受，在自主的地点和需要的时间不会错过，并且不会受到盗贼等的阻碍而获得。第二种是，如果布施颜色和香味、味道、触感圆满的物品，那么由此产生的果报也依次是：相貌端庄，具有名声，令人喜悦，非常年轻，以及按时接触会变成舒适的身体。第三种分为：总的指示，布施的殊胜，福田的差别。第一种是，如经中所说：‘阿难陀，如果向畜生布施，可以期望得到一百倍的回报；如果向破戒的人布施，可以期望得到一千倍的回报。’像这样，对痛苦的众生和病人等痛苦的福田，以及父母等给予帮助的差别，对持戒者有十万倍的回报，对圣者布施则说是无量的，因此具有功德差别的福田是特别殊胜的。第二种是，布施的殊胜是解脱的阿罗汉，福田也是向解脱者内部布施，即使两者都没有解脱，菩萨向谁布施都是殊胜的，因为是为了佛和众生的利益而布施。除此之外还说了八种布施。
English
We are, its experience, as a similar cause or self-effect, is one that has the occurrence of great enjoyment. To that, the enjoyer is the Vipāka (karmic result). The second is, other than the noble one who is free from attachment, offering to a stupa is giving for the sake of one's own purpose only; those free from attachment giving to sentient beings, except for what is seen in this life, is giving for the sake of others only; the former giving to sentient beings is giving for the sake of both purposes, and the latter offering to a stupa is giving because it is not for the sake of both purposes. The third is divided into: brief statement, and detailed explanation. The first is, the distinction of its Vipāka is from the three distinctions of the giver, the object, and the field. The second is divided into: the actual distinction, and what extends from that. The first is divided into: the distinction of the giver, the distinction of the object, and the distinction of the field. The first is, the distinguished giver is faith, and the fruit of giving with the seven noble riches is particularly distinguished, respecting the field, and also with one's own hands, giving at the right time, giving without harming the field and the object, therefore one will receive respect and great enjoyment, will not miss the autonomous place and the time of need, and will obtain without being obstructed by thieves and so on. The second is, if one gives objects that are complete with color and so on, smell, taste, and touch, then the fruits from that will also be in order: a beautiful form, being endowed with fame, being pleasing to the mind, being very youthful, and a body that is comfortable to touch at the right time. The third is divided into: general instruction, the best of giving, and the distinctions of the field. The first is, as it says in the sutra: 'Ānanda, if you give to animals, you can expect a hundredfold return; if you give to a person who has broken their vows, you can expect a thousandfold return.' Like this, the field of suffering beings and the sick and so on, and the distinction of helping parents and so on, there is a hundred thousandfold return for those who keep vows, and it is said that giving to the noble ones is immeasurable, therefore the field of the distinctions of qualities is particularly distinguished. The second is, the best of giving is the liberated Arhat, and the field is also giving to the liberated one internally, and even if both are not liberated, the Bodhisattva giving to whomever is the best, because it is giving for the benefit of the Buddha and sentient beings. Apart from that, eight kinds of giving are spoken of.
Tibetan
འི་ནང་ནས་བརྒྱད་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་གང་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་དམ་པས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་རྒྱན་རྫུ་འཕྲུལ། སེམས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་འཕགས་ལམ་བརྒྱད། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚོགས་ཞི་ལྷག་གཉིས་དོན་གྱི་མཆོག་མྱང་འདས་ཞེས་སམ། གང་སྤེལ་ལས། དང་པོ་འདྲ་ལ་གཞན་རྣམས་དད་སོགས་ཀྱིས་འདྲེན་པ་དང་། སེར་སྣའི་དྲི་མ་སེལ་བ་དང་། སྙོམས་འཇུག་གི་བདེ་བ་ཐོབ་པ་དང་། མྱ་ངན་འདས་ཞེས་སམ། རྟོག་གེ་འབར་བར། ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་དང་། རྒྱུའི་ས་བདུན་དང་། དག་ས་དང་། སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་སོ། །བརྒྱད་ནི་ཉེ་བ་དང་།༡ འཇིགས་པ་དང་༢། བདག་ལ་བྱིན་པས་དང་།༣ སྦྱིན་པར་འགྱུར་བས་དང་།༤ ཕ་མེས་ཀྱི་སྦྱིན་གནས་ཡིན་པས་དང་།༥ མཐོ་རིས་དང་།༦ གྲགས་པའི་དོན་དུ་བྱིན་པ་དང་།༧ སྔ་མ་དང་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་བདུན་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པས་དམན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཕགས་པ་ལ་བྱིན་ན་ཚད་མེད་པར་གསུངས་མོད་ཀྱི། འཕགས་པ་མིན་པ་ལྔ་ལ་བྱིན་པ་ཡང་ཚད་མེད་པ་ཡོད་དེ། ཕ་མ་དང་། ནད་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པས་ཕན་པའི་ཞིང་ཆོས་སྨྲ་བ་དང་། རྒྱལ་བུ་དོན་གྲུབ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་མཐའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མཆོག་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་ཡོན་ཕུལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་འབུམ་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ལ། ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར། བསགས་མ་བསགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་དྲུག་གིས་ཏེ། མཇུག་ནི་རྗེས་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུན་དང་། ཞིང་ཡུལ་དང་། གཞི་ནི་ལས་ལམ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་དེའི་དོན་དུ་ལུས་ངག་གི་ལས་བྱེད་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་བསམ་པ་ནི་སྦྱོར་བའམ་གཞན་ན་ཡང་རུང་བའི་ཀུན་སློང་སྟེ་དེ་དག་ཆུང་ན་ལས་ཀྱང་ཆུང་ལ་ཆེ་ན་ཆེ་བས་རྣམ་སྨིན་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ་རྒྱུ་རེ་རེས་ལྕི་བ་ཡང་ཡོད་ལ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་ན་ཆེས་ལྕི་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས་ལས་བྱས་པ་དང་བསགས་པ་ཞེས་པའི་བསགས་པ་གང་ཞེ་ན། བློ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དང་། ལས་གང་གིས་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པའི་ལས་དེ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་དང་། བྱས་ནས་མི་འགྱོད་པ་དང་ཕྱིས་འཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་དང་། འགལ་བའི་གཉེན་པོ་མེད་པ་དང་། ཡི་རང་བའམ་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་མེད་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་དང་གནས་སྐབས་མ་ངེས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ངེས་པ་དྲུག་ནི་ལས་བསགས་པའི་ལས་ཞེས་བྱ་ལ། བཟློག་པ་ནི་བྱས་པ་ཙམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ། ལེན་པ་མེད་ཀྱང་བསོད་
Chinese
之中第八是殊胜。第八是何呢？以布施圣法略作开示，心的庄严是神变，心的受用是八圣道，瑜伽之聚是止观二者，意义之殊胜是寂灭，如是说。何为增益呢？初者相似，其余以信心等引导，遣除悭吝之垢染，获得等持之安乐，以及寂灭，如是说。思择焰中说，资粮道与加行道二者，以及有因之七地，清净地，以及佛陀。八者是亲近，一，怖畏，二，施予自己，三，成为布施，四，是父母的布施处，五，天界，六，为名声之故而布施，七，从前者与第八者来看，最初七者因有对境而低劣。第三，若向圣者布施，虽说无量，但向非圣者五者布施也有无量的情况，即父母，病人，以及行持一切佛陀事业而饶益的说法师，以及如王子义成（悉达多）般的有生之边的菩萨们，后者比前者殊胜，因此对他们供养的果报是千百万倍等无法衡量。第二，从那之中延伸出来，有轻重的差别，积累与未积累的差别，以及对邪念的驳斥。第一是，以六种因缘，结尾是随后所作的相续，以及田地，以及基础是业道，以及结合是为此目的而行持身语之业，以及成办究竟的心念思惟，是结合或者其他任何发心，这些小则业也小，大则业也大，因为异熟存在之故，每个因缘都有轻重，如果全部具足则最为沉重。第二是，经部中说，业已作和已积累，那么积累是什么呢？因为不是事先没有考虑，所以是深思熟虑之后所作的，以及以何业能成就转生的业，那个业已经圆满完成，以及作后不后悔，以及后来忏悔等已作，以及没有相违的对治，以及随喜或者无惭无愧等的眷属，以及虽然处境不确定，但异熟是确定的，这六者称为已积累之业，相反的只是已作而已。第三，即使没有接受者，福德
English
Among them, the eighth is supreme. What is the eighth? It is briefly taught by the holy giving, the adornment of the mind is miraculous power, the enjoyment of the mind is the eight noble paths, the gathering of yoga is the two of tranquility and insight, the supreme meaning is nirvana, so it is said. What is increasing? The first is similar, and the others are guided by faith and so on, eliminating the defilement of stinginess, obtaining the bliss of equanimity, and nirvana, so it is said. In the Blaze of Reasoning, it is said that the two of the accumulation path and the application path, as well as the seven grounds of cause, the pure ground, and the Buddha. The eight are closeness, 1. fear, 2. giving to oneself, 3. becoming giving, 4. being the place of giving of parents and ancestors, 5. heaven, 6. giving for the sake of fame, 7. From the former and the eighth, the first seven are inferior because they have objects. Third, if giving to the noble ones is said to be immeasurable, but giving to the five non-noble ones is also immeasurable, namely parents, the sick, and the Dharma speakers who benefit by doing all the deeds of the Buddhas, and the Bodhisattvas on the edge of life like Prince Siddhartha, the latter is more superior than the former, so the fruit of offering to them is immeasurable such as hundreds of millions of times. Second, from that, there are differences in weight, differences in accumulation and non-accumulation, and refutation of wrong thoughts. The first is, with six causes, the ending is the continuity of what is done later, and the field, and the basis is the path of action, and the combination is doing the work of body and speech for this purpose, and the thought of accomplishing the ultimate, thinking is the combination or any other motivation, if these are small, the karma is also small, and if they are large, the karma is also large, because the result exists, each cause has weight, and if all are complete, it is the heaviest. The second is, in the Sutra, it is said that karma has been done and accumulated, so what is accumulation? Because it is not that it was not considered in advance, it was done after careful consideration, and the karma by which rebirth is accomplished, that karma has been completely completed, and after doing it, there is no regret, and later repentance has been done, and there is no conflicting antidote, and the retinue of rejoicing or shamelessness, etc., and although the situation is uncertain, the result is certain, these six are called the karma of accumulated karma, and the opposite is just done. Third, even if there is no recipient, merit