Chinese
因为已经完全参与，所以会完全产生堕罪。如果产生堕罪，那么认知和对象哪个更重要呢？对于产生行为的堕罪来说，认知是主要因素或原因。例如，如果将枯木认知为人并进行杀害的行为，就会犯下重罪；如果将人认知为畜生并进行杀害的行为，就会变成轻罪。对于产生最终的堕罪来说，所想的对象和认知相符才是必要的因素。如果对此有疑问，那么对于非梵行和排精两种情况来说，并非如此。不需要认知与对象相符，例如，如果想着对人行非梵行，但实际上是对龙行非梵行，也会犯下他胜罪；如果想着对人排精，但实际上是对畜生排精，也会变成残罪。不仅如此，对于产生说不真实妄语的堕罪来说，听者认知与对象相符也是不必要的。例如，如果想着对天授说谎，但实际上是对供施说谎，也会完全产生堕罪。在“对于杀死伪装成其他众生的众生也是如此”的情况下，经师说，如果将伪装成人虎的众生认知为老虎而杀死，就会犯下他胜罪，即产生杀生的他胜罪，而不需要认知为人或对人产生怀疑。对此，一些早期的藏族学者说，那么，对于伪装成人虎的众生，如果认知为老虎而进行杀害的行为，就应该犯下重罪，因为最终会犯下他胜罪。如果说行为不会犯下重罪，因为没有认知为人，那么最终的结果也应该一样。还有，如果将伪装成人虎的众生的财物认知为老虎的财物而偷盗，就应该犯下他胜罪，因为如果总是将伪装成人虎的众生认知为人而杀死，就会犯下他胜罪。还有，如果将天授认知为供施而杀死，就应该犯下他胜罪，理由同前。如果将伪装成人虎的众生认知为老虎而杀死，就不会产生他胜罪，因为在那里有认知等等。在《光明论》中，在“不是人而是认知为人”的解释中，说，用非人的认知夺走人的性命，不会产生最终的堕罪。
English
Because it is fully involved, it completely generates the downfall. If a downfall is generated, which is more important, the perception or the object? For generating a downfall through action, perception is the main factor or cause. For example, if one perceives dry wood as a person and commits the act of killing, it becomes a grave offense. If one perceives a person as an animal and commits the act of killing, it becomes a minor offense. For generating the ultimate downfall, the object one thinks of and the perception coinciding are necessary factors. If there is doubt about this, it is not the case for the two instances of unchaste conduct and emission of semen. It is not necessary for the perception to coincide with the object. For example, if one thinks of engaging in unchaste conduct with a person but actually engages with a naga, it is a defeat. If one thinks of emitting semen into a person but actually emits it into an animal, it becomes a remnant. Moreover, for generating the downfall of speaking untrue lies, it is not necessary for the listener's perception to coincide with the object. For example, if one thinks of lying to Devadatta but actually lies to a sacrificial offering, it completely generates the downfall. In the case of "It is also the same for killing beings who have taken on the form of other beings," the Dharma friend said that if one perceives a being disguised as a man-tiger as a tiger and kills it, it becomes a defeat, that is, generating the defeat of killing, and it is not necessary to perceive it as a person or have doubt about it. To this, some early Tibetan scholars said, then, for a being disguised as a man-tiger, if one perceives it as a tiger and commits the act of killing, it should become a grave offense, because it ultimately leads to a defeat. If it is said that the action does not become a grave offense because there is no perception of it as a person, then the ultimate result should be the same. Furthermore, if one perceives the property of a being disguised as a man-tiger as the property of a tiger and steals it, it should become a defeat, because if one always perceives a being disguised as a man-tiger as a person and kills it, it becomes a defeat. Furthermore, if one perceives Devadatta as a sacrificial offering and kills him, it should become a defeat, for the same reason as before. If one perceives a being disguised as a man-tiger as a tiger and kills it, it should not generate a defeat, because there is perception there, etc. In the commentary on the Light One, in the explanation of "It is not a person but is perceived as a person," it is said that taking the life of a person with the perception of it not being a person does not result in an ultimate downfall.
Tibetan
བུ་སྟོན་གྱིས་དེ་ལ་སྟག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ནས་བསད་ན་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་གང་ལས་བཏུས་པའི་ཞུ་བར་མི་ལ་མི་མ་ལགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་གུམ་པར་བྱེད་ན་ཅིར་འགྱུར། བཀའ་སྩལ་པ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏམ་གྱི་གཞི་ལས་གང་གིས་གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མ་འཚོ་བ་དང་བྲལ་བ་དེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བགྱི་འམ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་ཚབ་པ་ན་རེ་ཕྱོགས་སྔ་སྔར་ལྟར་བྱས་ན་བོད་ཀྱི་སྐྱོན་འཇུག་ཀྱང་བོད་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཊཱི་ཀར་མིར་འདུ་ཤེས་ཀྱང་རུང་གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་ཀྱང་རུང་ཞེས་པའི་དོན་ནི། མིར་ཤེས་པའམ་དེ་ལས་གཞན་མི་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཡང་རུང་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གསུང་། བོ་དོང་པས་དེར་འདུ་ཤེས་པས་ཞེས་པས་སྤྱིར་བཏང་དང་། འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་སོགས་དམིགས་བསལ་ལོ་ཞེས་སྐྱོན་སྤོང་མཛད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་རིམ་པར་སྤངས་ནས། ཆོས་བཤེས་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་གཞུང་འཛུགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བོད་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་སྔ་མ་མི་འཐད་དེ། ཊཱི་ཀར་སྦྱོར་བ་ནི་འདུ་ཤེས་ལོག་པའི་དབང་གིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེ་ཆུང་དུ་འགྱུར་གྱི། དངོས་གཞི་ལ་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པས་ལན་བཏབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྩ་བར་ཡང་སྦྱོར་བ་ལ་ནི་འདུ་ཤེས་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སྦྱོར་མཐའ་ལ་འདུ་ཤེས་དང་། དངོས་པོ་གང་གཙོ་བསལ་བར་བཤད་པ་ངེས་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཐལ་འགྱུར་གཉིས་པ་མི་འཐད་དེ། ཊཱི་ཀར་མདོ་འདི་ནི་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་གྱི་སྲོག་གཅོད་པའི་སྐབས་འབའ་ཞིག་དང་སྦྱོར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྩ་བར་ཡང་བསད་པ་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་སྲོག་གཅོད་ལ་བཀར་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་གསུམ་པ་མི་འཐད་དེ། ལྷ་མཆོད་རྒྱུད་ཐ་དད་ཡིན་པས་མི་མཚུངས་པའི་རྩོད་སྤོང་ཊཱི་ཀ་ལས་བཤད་ཟིན་ཅིང་། སྟག་གི་རྣམ་ལྡན་འདི་གསོད་སྙམ་པའི་དུས་ཀྱི་བསད་བྱ་དེ་སྟག་གི་རྣམ་ལྡན་དུ་ཡོད་ཅིང་། ལྷས་བྱིན་གྱིས་རྣམ་ལྡན་འདི་གསད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་དུས་ཀྱི་གསད་བྱ་མཆོད་སྦྱིན་དེ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་རྣམ་ལྡན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་བཞི་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེར་འདུ་ཤེས་པས་སོ་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་གསད་བྱ་དེ་ཉིད་མ་ནོར་བར་བསད་པ་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འགྲེལ་པས་བཤད་ཅི
Chinese
布敦认为，如果将它视为老虎并杀死，就不会犯堕罪。如果从这之中提取出来，如果因认为人不是人而杀死，会怎么样呢？因为（佛）开示说会犯重罪。从故事的根本来说，如果使不以其他人的认知为生者脱离生命，那么是否应该让他受具足戒呢？因为（佛）说应该受具足戒。嘉曹巴说，如果像以前那样做，那么藏人的过失也会被藏人利用，因为注释中“认为是人也可以，认为是其他也可以”的意思是，认为是人，或者怀疑他是不是人也可以。博东巴通过“在那里认知”来一般性地，以及“其他众生的形象”等等来特别地进行过失的驳斥。通过依次消除所有这些所说的过失，应该建立法友的注释的宗义。像这样，藏人的第一个归谬不合理，因为注释中说，行为是由于颠倒的认知而导致罪过的大小变化，而对于本体来说，罪过会根据事物的本来面目而变化，所以已经回答了。并且在根本中也说，对于行为来说，认知是支分，对于意乐来说，它就是本体。请务必明确区分行为的终点是认知，以及哪个事物是主要的。第二个归谬不合理，因为注释中说，这部经不是适用于盗取不予取等等所有堕罪的类别，而是仅仅适用于杀生的场合。并且在根本中也说“对于杀害也是”，所以已经限定在杀生上说了。第三个归谬不合理，因为关于天神和祭祀的传承不同，所以不同的争论已经在注释中驳斥了。并且，想要杀死具有老虎形象的这个（人）的时候，所要杀的对象存在于老虎的形象中。而自在天想要杀死具有形象的这个（人）的时候，所要杀的对象祭祀并不存在于自在天的形象中。第四个归谬也不合理，因为在“在那里认知”的情况下，注释解释说必须毫不错误地杀死那个要杀的对象。
English
Buton believed that if one perceived it as a tiger and killed it, there would be no transgression. If it is extracted from this, what would happen if one killed someone by perceiving a person as not a person? Because it is said that the Buddha declared that it would be a grave offense. From the basis of the story, if one causes someone who does not live by the perception of others to be separated from life, should that person be given the full ordination? Because it is said that one should be given the full ordination. Gyaltsabpa said that if it were done as before, then the faults of the Tibetans would also be taken advantage of by the Tibetans, because the meaning of "it is okay to perceive it as a person or to perceive it as something else" in the commentary is that it is okay to perceive it as a person or to doubt whether it is a person or not. Bodongpa refuted the faults by generally saying "by perceiving there" and specifically saying "the form of other beings," and so on. Having successively eliminated all the faults mentioned, the tenets of the Dharma Friend's commentary should be established. In this way, the first reductio ad absurdum of the Tibetans is unreasonable, because the commentary says that actions cause the magnitude of transgressions to change due to distorted perception, but for the entity itself, transgressions change according to the way things are, so it has already been answered. And in the root text, it is also said that for actions, perception is a branch, and for intention, it is the entity itself. Please be sure to clearly distinguish that the end point of action is perception, and which thing is the main one. The second reductio ad absurdum is unreasonable, because the commentary says that this sutra is not applied to all categories of transgressions such as taking what is not given, but only to the occasion of killing. And in the root text, it is also said "also for killing," so it has been specifically stated for killing. The third reductio ad absurdum is unreasonable, because the argument that the lineages of gods and offerings are different, so they are not the same, has already been refuted in the commentary. And, at the time of wanting to kill this (person) who has the form of a tiger, the object to be killed exists in the form of a tiger. And, at the time when Lhasbyin wants to kill this (person) who has the form, the offering that is to be killed does not exist in the form of Lhasbyin. The fourth reductio ad absurdum is also unreasonable, because in the case of "perceiving there," the commentary explains that it is necessary to kill the object to be killed without error.