Tibetan
པ་ནི། ཚིག་སྔ་མ་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ལ་ཡང་ངོ་། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉེས་པ་དེ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འོང་བ་ནི་ཐ་དད་ཅེས་པས་བསྟན། བཞི་པ་ནི་ཁ་ཅིག་སྤྱིར་བསྟན་དུ་མ་བཤད་པར་བསྡུས་འབྱུང་གཞི་ནས་འཆད་ཟེར་ཡང་། གཞི་གཅིག་ལ་དུ་མ་ཉིད་ལ་ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་བསམ་པའི་ཡན་ལག་ནི། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དགོས་ལ། ཁ་ཅིག་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟན་པ་ན་ཞེས་པས་བཤད་པར་འདོད་ཀྱང་། རང་ལུགས་ལ། ཐ་སྙད་དུ་རུང་བའི་འདུ་ཤེས་ལས་ཉམས་པ་ལ་ནི་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་མན་ཆད་ཀྱི་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་ཞེས་བཤད་པས་བསྡུས་འབྱུང་གཞིས་བསྟན། གཉིས་པ་ཕལ་ཆེ་བའི་ཡན་ལག་ལ་གཉིས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། མཚན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྲོག་གཅོད་བཞི་མ་བྱིན་ལེན་ཕམ་ལྷག་དང་པོ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ། ལུས་གཞན་དུ་མ་བསྒྱུར་བ་དགོས་དེ་ཡང་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟེན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཞེས་ཟེར་རོ། །རང་ལུགས་ནི། འཁྲིག་ཚིག་སྨྲ་བའི་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལུས་མི་སྣང་བ་མ་བྱས་པ་དགོས་ཤིང་། བལ་ཁུར་གྱི་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་ལུས་གཞན་དུ་མ་བསྒྱུར་བ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་བསྟེན་པ་ན། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཤུགས་ལ་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་མཚན་གྱི་ཡན་ལག་ནི། ཁ་ཅིག་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མིང་ཙམ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་མཚན་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་གྲུབ་པ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་མཚན་གྱུར་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པར་འདོད་དོ། །རང་ལུགས་ནི། མཚན་ཕྱི་མ་དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཆེ་བའི་བཅས་པ་བཞག་པའི་ལྟུང་བ་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་མཚན་ཕྱི་མ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་གྲུབ་དགོས་པར་མཚན་གྱུར་གྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ལ་བཞི་སྟེ། གཞི། བསམ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་གོ །དེ་ཡང་གཞི་ནི། ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་སུ་གྱུར་ཅིང་། འདུ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར། སྦྱོར་བ་བྱེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའོ། །བསམ་པ་ནི། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་སུ་གྱུར་ཅིང་། བློ་ཡི་ཆོས་སུ་གྱུར་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་སུ་གྱུར་ཅིང་། མཐར་ཐུག་ལ་སྦྱོར་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་མཐར་ཐུག་པའོ། །དང་པོ་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སེམས་ཅན་ཙམ་གྱི
Chinese
再者，前述之语亦已施用，如是说示。三者，过失不生，乃由各别所显。四者，有谓不作通泛开示，而从总集生起之基讲解，然基一而多等，已如是说示。二、意乐支分者：意乐须安住自性。虽有谓于示现他众形相时宣说，然于自宗，若于名言容许之想念有所退失，则不生起从堕罪以下之罪，如是总集生起之基已显示。二、大部支分有二：身之支分与名之支分。初者，有谓除杀生四、不与取、他胜及初二之余罪，须不转变他身，亦即依仗他众形相等等。自宗则谓，生起说淫语之残余罪，须未作身体不现，生起负重之堕罪，则须不转变他身以为支分，亦即于依仗他众形相时等等，已于言外显示。二、名之支分者，有谓于生起随顺唯名及不共之堕罪时，须施用彼名，且于彼名究竟成就，亦即诸名转变之论典所显示。自宗则谓，于彼后名安立重大堕罪之罪，生起彼罪时，须施用彼后名，且须于彼名究竟成就，诸名转变之论典已如是显示。二、不共支分有四：基、意乐、加行、究竟。亦即基者，乃成生堕罪之因缘聚合，且成想念之所缘境，乃成加行之基。意乐者，乃成堕罪之因缘聚合，且成心识之法。加行者，乃成堕罪之因缘聚合，且与究竟相连。究竟者，乃堕罪之因缘聚合究竟。初、基之支分有二：从有情之基所生者，与从非有情之基所生者。初者，唯有情之
English
Furthermore, the aforementioned words have also been applied, as indicated. Thirdly, the non-arising of faults is shown by the distinctness. Fourthly, some say that without giving a general explanation, they explain from the basis of the aggregate arising, but the basis being one and many, etc., has been shown as such. Secondly, the limb of intention: Intention must abide in its own nature. Although some say that it is explained when showing the form of other beings, in our own system, if there is a loss of conceptualization that is permissible in name, then offenses from defeat downwards do not arise, as the basis of the aggregate arising has shown. Secondly, the major part has two limbs: the limb of the body and the limb of the name. The first is that some say that other than the four killings, not taking what is given, defeat, and the first two remaining, it is necessary not to transform the body into another, that is, relying on the form of other beings, etc. In our own system, it is said that to generate the remaining offense of speaking obscene words, it is necessary not to make the body invisible, and to generate the offense of bearing a burden, it is necessary to transform the body into another as a limb, that is, when relying on the form of other beings, etc., it is implicitly shown. Secondly, the limb of the name is that some say that when generating a conforming mere name and a non-common offense, it is necessary to apply that name and to achieve ultimate accomplishment in it, that is, the scriptures of name transformation show. In our own system, it is said that when generating the offense of establishing a major offense on that later name, it is necessary to apply that later name and to achieve ultimate accomplishment in that name, as the scriptures of name transformation have shown. Secondly, the uncommon limb has four: basis, intention, action, and completion. That is, the basis is the collection of causes that generate the offense, and it becomes the object of conceptualization, and it becomes the basis of action. Intention is the collection of causes that generate the offense, and it becomes the dharma of the mind. Action is the collection of causes that generate the offense, and it is connected to completion. Completion is the ultimate collection of causes of the offense. First, the limb of the basis has two: that which arises from the basis of sentient beings, and that which arises from the basis of non-sentient beings. The first is only that of sentient beings.
Tibetan
་གཞི་ལས་གྱུར་པ་དང་། སེམས་ཅན་སོ་སོའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཕམ་ལྷག་དང་པོ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་ཁུ་བ་འབྱིན་པ་གཉིས་ལ་ནི་དེར་མ་ཟད་དོ་ཞེས་པས་བསྟན། གཉིས་པ་སོ་སོ་ལས་གྱུར་པ་ལ། མི་མ་ཡིན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ལྟུང་བ་དངོས་གཞི་རྣམ་པར་མ་གཞག་པས་དུད་འགྲོས་བསྐྱེད་པ་དང་། མིས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དུད་འགྲོ་འདེབས་སྤྱོད་གཉིས། དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་གསུམ་མོ། །མིས་བསྐྱེད་པ་ལ་མི་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ། བྱེ་བྲག་པས་བསྐྱེད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྲོག་གཅོད་དང་། མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པ་གཉིས་སོ། །མི་བྱེ་བྲག་པས་བསྐྱེད་པ་ལ། དགེ་སློང་གིས་བསྐྱེད་པ། དགེ་སློང་མས་བསྐྱེད་པ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ། སྡེ་ལྔ་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ། དགེ་ཚུལ་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་པ། མུ་སྟེགས་པས་བསྐྱེད་པ། ཁྱིམ་པ་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ། ཁྱིམ་པ་ཕོ་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་པ། མོ་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་པ། གཉིས་ཀས་བསྐྱེད་པ། མ་རྫོགས་པ་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ། ཐ་སྙད་སྤྱིས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། བརྡེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་སོགས་ཞེ་དྲུག་གོ །གཉིས་པ་ནི། འཁྲུར་འཇུག་གི་སྤང་བ་སོགས་བཅུ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟུང་བ་གསུམ་མོ། །བཞི་པ་ནི། སྦེད་པ་དང་གྲོང་རྒྱུའི་ལྟུང་བྱེད་གཉིས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། བསྙིལ་བ་སྡུད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དོ། །དྲུག་པ་ནི་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བ་དང་གཅེར་བུ་ལ་ཟས་བྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་གཉིས་སོ། །བདུན་པ་ནི། གོས་སློང་བ་སོགས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ནི། དམག་ནང་ན་གནས་པ་སོགས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་གསུམ་དང་། རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བཞིའོ། །དགུ་པ་ནི། ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ། བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བ། བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དང་གསུམ་མོ། །བཅུ་པ་ནི་ཉལ་པོ་བྱེད་པར་ཤོམ་པའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་དང་འགྲེང་བའི་ལྟུང་བྱེད་གཉིས་སོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད། གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པ། མིའི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་བརྗོད་པ། མ་རྫོགས་པ་དང་ནུབ་གསུམ་ལྷག་པར་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དང་བཞིའོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི་རྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་སོགས་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང་། འབྱུང་གྱུར་ལས་གྱུར་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་རླུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་ལྟུང་བ་དངོས་
Chinese
从所依生起的，以及从有情各自的所依生起的两种。第一种是，最初的两个他胜罪和剩余罪，也就是不净行和泄精两种，由“不仅限于此”来表示。第二种是从各自生起的，由于没有详细安立非人所生的堕罪的本体，所以分为由畜生所生和由人所生两种。第一种是，畜生耕种和行淫两种，以及杀害畜生的堕罪，这三种。由人所生起的分成，由僧众所生起，由个人所生起两种。第一种是，杀生和不予取的他胜罪两种。由个人所生起的分成，比丘所生起，比丘尼所生起，具足戒者僧众所生起，五众所生起，沙弥独自所生起，外道所生起，在家众所生起，仅由在家男所生起，仅由在家女所生起，由二者所生起，未受具足戒者僧众所生起，名相僧众所生起，共十二种。第一种是，殴打的堕罪等四十六种。第二种是，劝请还俗的舍堕等十四种。第三种是，诽谤的堕罪三种。第四种是，隐藏和入村的堕罪两种。第五种是，拾取被抛弃物的堕罪。第六种是，在住处吃东西和给予裸体者食物的堕罪两种。第七种是，乞求衣服等二十七种。第八种是，住在军队中等的堕罪三种，以及与盗贼一同行路的堕罪，共四种。第九种是，为在家女说法，与妇女一同睡觉，与妇女一同行路的堕罪三种。第十种是，住在准备行淫的家中和站立的堕罪两种。第十一种是，念诵的堕罪，说恶劣处，说殊胜人法为真实，与未受具足戒者和超过三宿一同睡觉的堕罪四种。第十二种是，妄语的他胜罪等十二种。第二种是从非有情所依生起的，分为从四大种生起的，以及从四大种变化所生起的两种。第一种是，有些说是风所生的堕罪的本体。
English
There are two types of origins: those arising from a basis and those arising from the individual basis of sentient beings. The first type includes the initial two pārājikas (defeats) and remaining offenses, namely, engaging in impure conduct and emitting semen, which are indicated by the phrase "not limited to these." The second type arises from individual sources. Since the actual nature of offenses caused by non-humans is not specifically established, it is divided into those caused by animals and those caused by humans. The first category includes two types: animals engaging in cultivation and sexual activity, as well as the offense of killing animals, totaling three. Offenses caused by humans are divided into those caused by the general community and those caused by individuals. The first category includes the two pārājikas of killing and stealing. Offenses caused by individuals are further divided into those caused by monks, nuns, the general community of fully ordained individuals, the five groups (of monastics), novice monks alone, heretics, the general community of laypeople, laymen alone, laywomen alone, both (laymen and laywomen), the general community of those not fully ordained, and the general community of nominal individuals, totaling twelve. The first category includes forty-six offenses, such as the offense of striking. The second category includes fourteen offenses, such as the saṃghāvaśeṣa (formal meeting) of urging someone to disrobe. The third category includes three offenses of defamation. The fourth category includes two offenses of concealing and entering villages. The fifth category includes the offense of collecting discarded items. The sixth category includes two offenses of eating in a dwelling and giving food to naked individuals. The seventh category includes twenty-seven offenses, such as begging for clothes. The eighth category includes three offenses, such as residing in the military, and the offense of traveling with thieves, totaling four. The ninth category includes three offenses: teaching Dharma to laywomen, sleeping with women, and traveling with women. The tenth category includes two offenses: residing and standing in a house prepared for sexual activity. The eleventh category includes four offenses: reciting, speaking of bad places, declaring superior human qualities as true, and sleeping with those not fully ordained for more than three nights. The twelfth category includes twelve offenses, such as the pārājika of lying. The second type, arising from a non-sentient basis, is divided into those arising from the elements and those arising from transformations of the elements. The first category includes what some say is the actual nature of offenses caused by wind.