Tibetan
ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་ན་བ་དང་དགེ་འདུན་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་ཕྱག་དར་རེ་ལྡེའི་རྒྱ་ཙམ་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་། ལམ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་དུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བས། དུས་ཉི་མ་གཅིག་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་གཉིས་ལས། ཕྱི་མ་ལ་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པའི་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་མེད་པར་བཟའ་བ་ལྔ་དང་བཅའ་བ་ལྔའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཚད་དུ་ལོངས་པ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་འདོད་པའི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པ་ན་ལྟུང་བའོ། །གཉིས་པ་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་མིན་པས་གནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ཤ་སྟག་གི་འདུག་གནས་སུ། མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སྦྱིན་བདག་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་ཅི་བདེར་མ་བསྟབས་བཞིན་དུ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུག་གནས་སུ་ཞག་ལོན་པའི་ཟས་ཟ་འདོད་པའི་བསམས་པས། སྦྱོར་བ་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པ་ན་ལྟུང་བའོ། །གསུམ་པ་ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པ་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་རང་ལ་ཟས་སྟོབས་ཅིང་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ། དུས་རུང་གིས་ཟས་ལས་སུ་བྱས་པ་ལྷུང་བཟེད་འབྲིང་ཚད་དོའམ་གསུམ་སྟེ། འབྲས་མ་ཐུག་པོ་ཆེ་དྲུས་པ་སྐམ་པོ་མ་ག་དྷའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་བཙོས་པས་དེ་གསུམ་འཕེལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་སྦག་པར་ནུས་པའི་ཚོད་མ་དང་བཅས་པ་བསླང་དུ་རུང་ལ། དེ་བས་ལྷག་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་བསླངས་པ་གཞན་དུ་ཟ་འདོད་པའི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་གཞན་དུ་ཁྱེར་ནས་ཟ་བར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པ་ན་ལྟུང་བའོ། །ཤ་སླ་་་་་་ཁ་ཅིག ལྷུང་བཟེད་དོ་ལེན་ན་ཆེ་ཚད་གང་དང་ཆུང་ཚད་གང་ཡིན། གསུམ་ལེན་ན་ཆུང་ཚད་གསུམ་ལེན་པ་ཡིན་གསུང་བ་མི་འཐད་དེ། ལྷུང་བཟེད་དོ་ལེན་ཀྱང་འབྲིང་ཚད་དོ་ལེན་ལ་གསུམ་ལེན་ན་ཡང་འབྲིང་ཚད་གསུམ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། དགེ་སློང་འདོད་ན་ལྷུང་བཟེད་གང་བ་དོའམ་གསུམ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་དང་། བམ་ལྔ་དང་འདུལ་བ་བསྡུས་པ་ལས་མཁན་པོས་འབྲིང་ཚད་ལ་བྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་སྟན་གཅིག་པའི་ཟས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་ནད་པ་མ་ཡིན་པས་བཟའ་བར་བྱ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་བཅའ་བར་བྱ་བ་དང་། སྐྱོ་མ་མ་ཡིན་པ་དེ་རིང་ད་མི་ཟའོ་སྙམ་པའི་སྤངས་པ་རྫོགས་པ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྤངས་པ་རྫོགས་པ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་བཟའ་འདོད་པའི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པ་ན་ལྟུང་བའོ། །སླ་་་་་་ཁ་ཅིག་བཟའ་བར་བྱ་བ་དང་བཅའ་བར་བྱ་བ་གང་རུང་སྤངས་པས་སྤངས་པ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། སྤང་རྒྱུའི་ཟས་དེ་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་དང་བཅའ་བར་བྱ་བ་གང་རུང་གིས་ཆོག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཟ་རྒྱུའི་ཟས་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་དང་འཆའ་བར་བྱ་བ་གང་རུང་གིས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་འབྲེལ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྤངས་པ་རྫོགས་པའི་སྤང་རྒྱུའི་ཟས་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་དགོས་ཏེ། བཅའ་བར་བྱ་བ་དག་དང་ཐུག་པ་ལས་གཞན་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཟས་སྤངས་པ་ཟ་ན་ལྷག་པོར་བྱ་དགོས་པས། དེའི་ཚུལ་ནི་བྱིན་ལེན་བྱས་ནས་ཟས་ལག་ཏུ་བཟུང་ཏེ་ལྷག་པོར་གསོལ་བའི་ཡུལ་དགེ་སློང་ཟས་ཀྱི་གནས་མ་བཏང་བའི་མདུན་དུ་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་དགེ་སློང་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་འཚལ་མ་འཚལ་ལགས་ཏེ་སྤངས་ཞིང་འཚལ་བར་བགྱིས་པ་ལས་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རྙེད་ནས་འཚལ་བར་འཚལ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པས་ལྷག་པོར་བགྱིས་ཏེ་བདག་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་ལན་གཅིག་གདབ་བོ། །དེ་ནས་ཡུལ་དེས་ཟས་དེ་ལག་ཏུ་བཟུང་ནས་དེས་ཟས་མ་སྤངས་ན་ཁམ་གཉིས་སམ་སུམ་ཙམ་ཟ་ཞིང་སྤངས་ན་ཟ་མི་དགོས། དེ་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་འགྱུར་གྱི་བཞུད་ཅིག་ཅེས་སམ་ཅི་བདེར་གསོལ་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་ཟ་བ་པོ་ལ་གཏད་པས་བཟར་རུང་ངོ་། །ལྔ་པ་སྤངས་པ་སྟོབ་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་རྟེན་དགེ་སློང་གིས་ཟས་རུང་བ་ཚད་ལྡན། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་སྤངས་པ་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པར་སྟོབ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་ལྷག་པོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྟོབས་པར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་དགེ་སློང་གིས་ཟོས་པ་ན་སྟོབ་པ་པོ་ལ་ལྟུང་བའོ། །དྲུག་པ་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་འདུས་པ་ཆེན་པོའི་དུས་མ་ཡིན་པར་མཚམས་ནང་གཅིག་ཏུ། དགེ་འདུན་སྤྱི་ལས་ལོགས་སུ་དགེ་སློང་གསུམ་ཡན་ཆད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དུས་རུང་གི་ཟས་ཚད་ལྡན། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུས་ཤིང་ཟ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་ཅིག་ཅར་ཟ་བར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པ་ན་ལྟུང་བའོ། །ལྟུང་བ་འདི་ཡང་ཡང་ཟ་བའི་སྐབས་བཞིན་དུ་ན་བ་དང་། ལས་བྱས་པ་དང་། ལམ་དུ་ཞུགས་
Chinese
此外，关于吃的堕落行为是：假设一位比丘为了生病的比丘、僧团或佛塔的利益，做了大约一块手巾大小的扫地工作，或者没有走完半由旬的路程，也没有铺设硬垫。在一天之内，接受了两位施主的邀请，如果后一位施主没有得到价值一肘布匹的财物，却获得了属于五种食物和五种菜肴之列的适时食物，并且没有产生错乱的认知，而是以想要吃第二顿饭的意愿，在非饥荒时期开始吃，最终吞咽到喉咙里，就会堕落。第二，关于在住所里吃的堕落行为是：假设一位非比丘住在完全是外道徒的住所里，外道徒的施主不是亲戚，也没有随意招待。没有产生错乱的认知，而是以想要吃在住所里过夜的食物的意愿，开始吃第二顿饭，最终吞咽到喉咙里，就会堕落。第三，关于拿取超过三个钵盂容量的食物的堕落行为是：假设一位比丘从一位不富裕且不能随意施舍的在家施主那里，获得了适时的食物，即中等大小的钵盂能装一斗或三斗的食物。将五又二分之一摩揭陀小升干燥的去壳大米煮熟，膨胀成三斗，能够装满钵盂，连同菜肴一起可以乞讨。如果拿取超过这个量，并且没有产生错乱的认知，而是以想要随意乞讨并在别处吃的意愿，开始拿到别处吃，最终吞咽到喉咙里，就会堕落。有些人说：如果拿一斗钵盂，那么大尺寸和小尺寸是多少？如果拿三斗，那么小尺寸是拿三斗，这种说法是不合理的。即使拿一斗钵盂，也是指中等大小的一斗；如果拿三斗，也应该拿中等大小的三斗。正如《别解脱经》中所说：如果比丘想要，可以拿满钵盂一斗或三斗。并且，《五事律》和《律藏总摄》中说，堪布以中等量为准。第四，关于一次座位上吃的堕落行为是：假设一位非生病的比丘，属于可以吃的食物之列的适时食物和菜肴，以及非肉汤，心想今天不再吃了而放弃了。
English
Furthermore, the transgression of eating is as follows: Suppose a monk, for the benefit of a sick monk, the Sangha, or a stupa, has done sweeping work about the size of a hand towel, or has not traveled half a yojana, and has not spread a hard mat. Having been invited by two patrons on one day, if the latter patron has not received property worth an elbow's length of cloth, but has obtained timely food belonging to the category of five foods and five dishes, and without having a confused perception, but with the intention of wanting to eat a second meal, begins to eat in a non-famine time, and finally swallows it down his throat, he will fall. Secondly, the transgression of eating in a dwelling is as follows: Suppose a non-monk lives in a dwelling that is entirely occupied by heretics, and the heretical patron is not a relative and does not provide hospitality at will. Without having a confused perception, but with the intention of wanting to eat food that has been left overnight in the dwelling, he begins to eat a second meal, and finally swallows it down his throat, he will fall. Thirdly, the transgression of taking more than three bowlfuls of food is as follows: Suppose a monk receives timely food from a householder who is not wealthy and cannot give freely, that is, a medium-sized bowl that can hold one or three dou of food. Five and a half Magadha small sheng of dried, hulled rice are cooked, expanding to three dou, which can fill the bowl, and can be begged for together with vegetables. If he takes more than this amount, and without having a confused perception, but with the intention of wanting to beg at will and eat elsewhere, he begins to take it elsewhere to eat, and finally swallows it down his throat, he will fall. Some say: If you take one dou bowl, what are the large and small sizes? If you take three dou, then the small size is taking three dou, which is unreasonable. Even if you take one dou bowl, it refers to a medium-sized one dou; if you take three dou, you should also take a medium-sized three dou. As it is said in the Pratimoksha: If a monk wants, he may take a full bowl of one or three dou. Moreover, the Vinayavastu and the Vinayasamgraha say that the abbot takes the medium size as the standard. Fourthly, the transgression of eating at one sitting is as follows: Suppose a non-sick monk, timely food and dishes belonging to the category of food that can be eaten, and not soup, thinks that he will not eat today and abandons it.
Chinese
未作剩余。 意识不颠倒且发心舍弃，未作剩余，以想吃的想法，行为在非饥荒时开始吃，最终吞到喉咙里就犯堕罪了。 另一些人说，舍弃了吃或准备的任何一种就是舍弃圆满，因为只说了食物。这种说法不合理，因为作为舍弃对象的食物，以吃或准备的任何一种都可以的论证，对于要吃的食物来说，以吃或准备的任何一种都可以，因为这是不相关的。 因此，舍弃圆满的舍弃对象的食物必须是吃的，因为说了与准备的东西接触之外。 如果吃了舍弃的食物，就必须做剩余。其方式是，接受给予后，手里拿着食物，在做剩余的处所，即未放弃食物处的比丘面前蹲下，说：具寿请听，我比丘名叫某某，想要或不想要，因为舍弃而想要，从吃或准备中得到而想要，如果想要，请具寿做剩余后赐予我，这样祈请一次。 之后，那人手里拿着食物，如果他没有舍弃食物，就吃两三口，如果舍弃了，就不需要吃。 之后，说“请享用剩下的”或者“随意享用”，然后交给吃的人，就可以吃了。 第五个，舍弃后偷吃的堕罪是：在非饥荒时，所依是比丘，食物如法且量足，意识不颠倒且发心是对于舍弃的食物未作剩余，以想偷吃的想法，行为是开始偷吃，说“已经做了剩余”，最终处所的比丘吃了，那么偷吃的人就犯堕罪了。 第六个，聚集而吃的堕罪是：所依是比丘，在非大众聚集之时，在一个界限内，从僧团大众中分离出来，与三个以上的比丘一起，如法的时间的食物量足，意识不颠倒且发心是想聚集而吃，行为是一起开始吃，最终吞到喉咙里就犯堕罪了。 这个堕罪也像反复吃的时候一样，生病和，做了事情和，走在路上
English
Not making a remainder. Not being confused in consciousness and abandoning the intention, not making a remainder, with the thought of wanting to eat, the action is to start eating in a non-famine time, and finally swallowing it into the throat results in a downfall. Some say that abandoning either eating or preparing is complete abandonment, because it is only said to be food. This statement is unreasonable, because as a proof that any of eating or preparing is sufficient for the food to be abandoned, any of eating or preparing is sufficient for the food to be eaten, because this is irrelevant. Therefore, the food to be abandoned for complete abandonment must be eaten, because it is said to be other than touching things to be prepared. If one eats abandoned food, one must make a remainder. The way to do this is to take the food in hand after receiving it, and squat in front of the monk who has not given up the place of food, the place of making a remainder, and say: "Venerable, please listen. I, a monk named so-and-so, want or do not want, because I want to abandon it, and I want to get it from eating or preparing. If you want, please make a remainder and give it to me," and pray once like this. Then, that person takes the food in his hand, and if he has not abandoned the food, he eats two or three mouthfuls, and if he has abandoned it, he does not need to eat it. Then, he says, "Please enjoy the rest" or "Enjoy as you please," and then gives it to the eater, and it can be eaten. The fifth, the downfall of stealing after abandoning is: in a non-famine time, the basis is a monk, the food is lawful and sufficient, the consciousness is not confused and the intention is not to make a remainder for the abandoned food, with the thought of wanting to steal it, the action is to start stealing, saying "I have made a remainder," and finally the monk in the place eats it, then the stealer commits a downfall. The sixth, the downfall of gathering and eating is: the basis is a monk, not at the time of a large gathering, within a single boundary, separated from the general sangha, together with three or more monks, the food of lawful time is sufficient, the consciousness is not confused and the intention is to gather and eat, the action is to start eating together, and finally swallowing it into the throat results in a downfall. This downfall is also like the time of eating repeatedly, being sick and, doing things and, walking on the road.