Tibetan
གས་པ་མ་བྲལ་བར་དུ་གཞག་ཏུ་རུང་བ་ལ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་ཞག་དྲུག་འབྲལ་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་ཀྱི་རྐྱེན་མེད་པར་རང་གི་གནས་དང་ཆོས་གོས་གཞག་པའི་གནས་གཉིས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་གཞན་དུ་གནས་ལ། མཐར་ཐུག་ཞག་དྲུག་འདས་ཏེ་བདུན་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་བ་ན་སྤང་བའོ། །ཁ་ཅིག་དགོན་པ་བའི་འབྲལ་སྤང་བསྐྱེད་པ་ལ། སྣམ་སྦྱར་དང་འབྲལ་བ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ། ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་དང་བྲལ་ན་འདིའི་འབྲས་སྤང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སོ་ཐར་པ་ལས་དགེ་སློང་དགོན་པ་བ་དེ་འདོད་ན་ཆོས་གོས་གསུམ་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གྲོང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། ཊཱི་ཀར་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བརྒྱད་པ་རས་ཆེན་བཙལ་སྔས་གཞག་འཕྱིས་པའི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དབྱར་གནས་དང་འབྲེལ་བའི་དགེ་སློང་གིས། དངོས་པོ་རས་ཆེན་རུང་བ་ཚད་ལྡན་ཆར་ཆུ་སྐྱོབ་ནུས་པ་ཟླ་བ་བཞིར་སྤྱད་པའི་རྙིང་པ་མ་ཡིན་པ། བཙལ་བའི་དུས་དབྱར་ཁས་ལེན་པའི་སྔ་རོལ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་བཙལ་དུ་རུང་ཞིང་། འཇོག་པའི་དུས་དགག་དབྱེ་ཐོན་ནས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་གཞག་ཏུ་རུང་བ་ལ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་དབྱར་ཁས་ལེན་པའི་ཟླ་བ་གཅིག་གི་གོང་དུ་ཚོལ་འདོད་པའམ། དགག་དབྱེ་གྲོལ་ནས་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཡང་རས་ཆེན་སྦེད་པ་མ་བསྐོས་པར་འཇོག་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་བྱེད་ཅིང་། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟླ་བ་གཅིག་གི་གོང་དུ་བཙལ་ནས་རྙེད་པ་ན་བཙལ་སྔས་ཀྱི་སྤང་བ་དང་། དགག་དབྱེ་གྲོལ་ནས་སྦེད་པ་མ་བསྐོས་པར་ཟླ་བ་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པ་བཅངས་ན་གཞག་འཕྱིས་པའི་སྤང་བའོ། །ཁ་ཅིག་རས་ཆེན་བཙལ་སྔས་དང་དབྱར་རྙེད་བདག་གིར་བྱེད་པའི་སྤང་ལྟུང་བསྐྱེད་པ་ལ་ཁྱིམ་པའི་ཡུལ་ལ་བཙལ་བ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ། རས་ཆེན་བཙལ་སྔས་ཀྱི་སྤང་ལྟུང་འདི་དོན་མེད་པའི་ཡོ་བྱད་གསོག་པ་དགག་བྱར་བྱས་པ་ཡིན་ཞིང་། དབྱར་རྙེད་བདག་གིར་བྱས་པའི་སྤང་བ་ནི་དབྱར་རལ་བ་དགག་བྱར་བྱས་པ་གང་ཞིག ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་གི་ཡུལ་ལས་རྙེད་ཀྱང་དགག་བྱ་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། དགུ་པ་བསྔོས་བསྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་གི་ཡུལ་ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་དགེ་སློང་གི་གང་ཟག་གམ་དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པའི་གོས། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྐུ་སེམས་མེད་པར་རང་
Chinese
在未分离的情况下可以放置。 认知没有错乱，动机是自愿的，怀着六夜分离的想法。 在没有障碍的情况下，住在自己的住所和放置袈裟的住所及其附近之外的地方。 最终，六夜过去，第七天的曙光升起时，就舍弃它。 有些人认为，对于隐居者的分离舍弃，必须以与袈裟分离作为分支，这是不合理的。 因为与三件法衣中的任何一件分离，都会产生这种舍弃的结果。 《别解脱经》中说：“如果比丘希望成为隐居者，那么三件法衣中的任何一件都应该放在村庄的常用之地。” ཊཱི་ཀ་（梵文天城体：ṭīkā，梵文罗马拟音：ṭīkā，汉语字面意思： टीका，注释）中说：“三件法衣中的任何一件。” 第八，寻找大布垫子和延迟放置的舍弃是： 依靠与安居相关的比丘。 物品是大块的布，合适且合格，能够遮挡雨水，不是已经用了四个月的旧的。 寻找的时间是在安居承诺之前的一个月内可以寻找。 放置的时间是在解制后半个月内可以放置。 认知没有错乱，动机是为了自己，想要在安居承诺前一个月寻找，或者在解制后未经允许就想放置大布。 行为是那样做的，最终因为那个原因，在一个月前找到并得到，就是寻找垫子的舍弃。 解制后未经允许，超过半个月持有，就是延迟放置的舍弃。 有些人认为，对于寻找大布垫子和获得安居之物并占为己有的舍堕，必须以在俗人的地方寻找作为分支，这是不合理的。 因为寻找大布垫子的舍堕，是禁止储存无意义的物品。 获得安居之物并占为己有的舍弃，是禁止破坏安居。 无论从在家人还是出家人的地方获得，这两种禁止都没有区别。 第九，回向转变的舍弃是： 依靠比丘的物品，在家人或出家人将衣服回向给比丘个人或僧团。 认知没有错乱，动机是没有偷盗之心，
English
It is permissible to place it without separation. The perception is not confused, the motivation is voluntary, with the intention of separating for six nights. Without any obstacles, one should dwell elsewhere than one's own dwelling and the place where the robes are placed, together with their surroundings. Ultimately, after six nights have passed, when the dawn of the seventh day rises, it is abandoned. Some say that for the abandonment of a forest dweller, separation from the monastic robe is necessary as a branch, which is unreasonable. Because separation from any of the three robes will result in this abandonment. The Pratimoksha states, "If a monk wishes to be a forest dweller, then any of the three robes should be placed in a village for common use." And the Ṭīkā states, "Any one of the three robes." The eighth, the abandonment of searching for a large cloth mat and delaying its placement, is: Relying on a monk associated with the summer retreat. The object is a large cloth, suitable and qualified, capable of protecting from rain, and not old, having been used for four months. The time for searching is within one month before the acceptance of the summer retreat. The time for placing it is within half a month after the end of the retreat. The perception is not confused, the motivation is for oneself, wanting to search one month before accepting the summer retreat, or wanting to place the large cloth without permission even after half a month after the end of the retreat. The action is done in that way, and ultimately because of that reason, finding and obtaining it one month before, is the abandonment of searching for a mat. Holding it for more than half a month without permission after the end of the retreat is the abandonment of delaying its placement. Some say that for the abandonment of searching for a large cloth mat and taking possession of summer acquisitions, it is necessary to search in the land of laypeople as a branch, which is unreasonable. Because the abandonment of searching for a large cloth mat is to prohibit the accumulation of meaningless items. The abandonment of taking possession of summer acquisitions is to prohibit the breaking of the summer retreat. Whether it is obtained from the land of laypeople or renunciants, there is no difference between these two prohibitions. The ninth, the abandonment of dedicating and transforming is: Relying on the property of a monk, a layperson or renunciant dedicates a robe to an individual monk or the Sangha. The perception is not confused, the motivation is without the intention of stealing,
Tibetan
དགར་བསྒྱུར་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་རང་ལ་བསྒྱུར་ཏེ། མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ། །ཁ་ཅིག་བསྔོས་བསྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ། སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྤྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་ཤིང་། བསྒྱུར་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་གཉིས་ཡོད་ལ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དགོས་གསུང་བ་དང་པོ་མི་འཐད་དེ། རབ་བྱུང་གིས་བསྔོས་པ་བསྒྱུར་ན་ཡང་སྤང་ལྟུང་བསྐྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བམ་ལྔར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མི་འཐད་དེ་ལྷུང་བཟེད་བསྒྱུར་བས་བསྔོས་བསྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་ལས་རྙེད་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་ཟས་ཀྱི་རྙེད་པའོ། །འདིར་ནི་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཡིན་པར་ངེས་དགོངས་སོ་ཞེས་དང་། དེའི་དོན་ཊཱི་ཀར་གོས་ཀྱི་རྙེད་པ་ཡིན་པར་ངེས་དགོཾངཾས་སོ་ཞེས་པས་ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་བསལ་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ་ལྷུང་བཟེད་བསྒྱུར་བས་བསྔོས་བསྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་དེ། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་བསལ་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་གནས་ཁང་གི་རྙེད་པ་བསྒྱུར་བས་ཀྱང་བསྔོས་བསྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། ཟས་གྱི་རྙེད་པ་བསལ་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསྒྱུར་དགོས་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། ལུས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ན་ཡང་བསྔོས་བསྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཊཱི་ཀར་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཡན་ལག་ཏུ་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདིར་ཚིག་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བཅུ་པ་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་ནད་པ་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་ལྷའི་བདུད་རྩི་དང་སྣར་བླུག་པ་ཙམ་ལས་གཞན་པ། དགེ་སློང་གི་རྟེན་རུང་གི་སྨན་བཞི་པོ་གང་རུང་བྱིན་ལེན་བྱས་པ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཕྱིས་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་རང་རང་གི་གསོག་འཇོག་གི་དུས་ལས་འདས་པ་སྟེ། སྤྱིའི་དུས་སྨན་བཞི་པོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡན་དུ་བསྟེན་དུ་རུང་ཞིང་། ཕྱེད་ཡོལ་ནས་བྱིན་ལེན་མ་བཤིག་པར་བཅངས་ན་དགེ་སློང་དེ་ལ་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བའོ། །སོ་སོའི་དུས་ནི་བུ་རམ་ལྟ་བུ་ཞག་བདུན་པའི་སྨན། ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་སླར་ཡང་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའམ་བྱིན་ལེན་མ་བཤིག་པར་ཞག་བདུན་ལས་འདས་ཏེ་བརྒྱད
Chinese
以想要分开转变的心思转给自己，最终拿到手时，就成为应舍弃之物。有些人认为生起应舍弃的转变，需要作为布施者的施主是并非亲属的在家众作为条件，并且要转变的物品有衣服和钵两种。说行为需要具备五种特征的语言，这第一点是不合理的，因为即使是出家人转变所施之物，也会产生应舍弃罪，因为在五部律中说，布施者无论是出家人还是在家人，与受施者见解相同或不同，都没有过失。第二点也是不合理的，因为转变钵不会产生应舍弃的转变，因为律中说获得物有两种：衣服的获得和食物的获得。这里必须确定是衣服的获得，其含义在注释中说，确定是衣服的获得，这就排除了食物的获得。如果有人说，转变钵会产生应舍弃的转变，因为排除了食物的获得。那么，转变住所的获得也会产生应舍弃的转变，因为排除了食物的获得。对方承认这个推论。用具备五种特征的语言进行转变也是不合理的，因为即使是用身体转变，也会产生应舍弃的转变，因为注释中说，正如不需要非亲属作为条件一样，这里语言本身也与此类似。第十，积蓄的应舍弃是：作为所依的僧人不是病人，对于不是天界甘露和灌鼻之物，而是僧人可以依赖的四种药物中的任何一种，通过给予和接受，在意识没有错乱，动机是以后想要享用的想法下，行为是超过各自积蓄的时间，即：一般时间，四种药物给予和接受后，在中午之前可以享用，如果过了中午，没有解除给予和接受就持有，那么这位僧人就犯了积蓄的应舍弃罪。各自的时间是，比如红糖之类的七日药，在七日内加持后，如果没有再次加持或没有解除给予和接受，超过七日，到了第八日
English
By transforming with the intention of separating and changing it to oneself, it becomes something to be discarded when finally obtained. Some people think that generating the abandonment of dedication requires the donor, who is not a relative layperson, as a condition, and the objects to be transformed are two: clothing and alms bowl. Saying that the action requires language with five characteristics is unreasonable, because even if a monastic transforms the dedicated object, it will still generate the abandonment offense, because the Vinaya-vastu states that there is no fault in the donor, whether monastic or layperson, having the same or different views as the recipient. The second point is also unreasonable, because transforming the alms bowl does not generate the abandonment of dedication, because the Vinaya states that there are two kinds of acquisitions: the acquisition of clothing and the acquisition of food. Here, it must be determined that it is the acquisition of clothing, and the commentary states that determining it as the acquisition of clothing excludes the acquisition of food. If someone says that transforming the alms bowl generates the abandonment of dedication because it excludes the acquisition of food, then transforming the acquisition of a dwelling would also generate the abandonment of dedication because it excludes the acquisition of food. The opponent accepts this inference. It is also unreasonable to require transformation with language that has five characteristics, because even transforming with the body generates the abandonment of dedication, because the commentary states that just as a non-relative is not needed as a condition, the language itself is similar here. Tenth, the abandonment of hoarding is: the monk who is the basis is not sick, for anything other than divine nectar and nasal instillation, but any of the four medicines that a monk can rely on, through giving and receiving, without confusion of consciousness, with the motivation of wanting to enjoy it later, the action is exceeding the time of hoarding, that is, the general time, the four medicines given and received can be enjoyed until noon, if after noon, holding it without dissolving the giving and receiving, then that monk commits the abandonment of hoarding. The individual times are, for example, jaggery-like seven-day medicine, blessed within seven days, if not blessed again or without dissolving the giving and receiving, exceeding seven days, reaching the eighth day.