Tibetan
འོ་ཞེས་སྨྲས་ན། འོ་ན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་བསྟན་ཟིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མདོ་འདི་བརྩམ་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞུང་གཞན་གྱིས་དེ་བསྟན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཞུང་རྒྱས་པ་ཉན་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དང་། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། ལོག་པར་རྣམ་པར་འཆད་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྩམས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། ༈ །།གཉིས་པ་དགོས་པ་ཅན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། སློབ་པ་པོ་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། དེས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ལ་ལུང་གཞི་དང་། ཕྲན་ཚེགས་དང་། ཞུ་བའི་སྐབས་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཚིག་གི་དོན་དང་། དོགས་པ་གཅོད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྐྱེ་བ་རྒྱུའི་ཁྱད་པར། སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར། ཆོ་ག་གཞན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚུར་ཤོག་གི་སྒོ་ནས་ཕལ་ཆེར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་པས་དགེ་སློང་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དུ་འོངས་པ་ཚུར་ཤོག་དོན་དུ་གཉེར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བཏང་བ་བར་སྐབས་སུ་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་འདུན་འདུས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཆོ་ག་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱ་ན། མཚམས་ནང་དེར་གཏོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས། ཆོས་གོས་གསུམ་བགོས་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཆ་ལུགས་འདི་བཞིན་དུ་རྫོགས་པར་བྱས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་དགེ་འདུན་རྒན་རིམ་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་ཕྱག་འཚལ། ཐལ་མོ་སྦྱར། སྟན་མེད་པར་ཙོག་ཙོག་པུར་འདུག་སྟེ། དགེ་འདུན་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པར་གྱུར་པ་ལན་གསུམ་དང་། ཆོ་ག་གོ་བར་བྱེད་པའི་གསོལ་བ་གཅིག་དང་བརྗོད་པ་གསུམ་སྟེ་བཞིའི་ལས་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་ནི་དུས་ཅིག་ཆར་དུ་བར་མ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་པར་གྱུར་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱས་པའོ། །སྐབས་འདིའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བར་མ་རབ་བྱུང་ཡིན་ཏེ། གཞི་ཊཱིཀ་ལས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཐོབ་པར་མཛད་པའོ། །རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་ནི་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་མཚན་ཉིད་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དགེ་ཚུལ་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགེ་ཚུལ་ནི་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་སློབ་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་བསྟན་པ་ལ་རིམ་གྱིས་སློབ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཆོ་ག་གཞན་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྟེ་ཁོ་ན་ད་ལྟར་གྱི་ཆོ་ག་ལས་གཞན་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཊཱི་ཀར། ལྟ་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་ཆོ་གའི་རྣམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱའི། རྣམ་པར་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་སྔོན་ཆོ་ག་ལ་བཅུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་མ་མོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རང་བྱུང་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ནི་སློབ་དཔོན་མེད་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་། ལྔ་པོ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་དང་། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལེགས་སྦྱིན་དྲིས་ནས་ལུང་བསྟན་པས་དང་། དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་གསུངས་པས་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་དང་། ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་ན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ལྔའི་དགེ་འདུན་ལས་དང་། ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུ་འདུས་པའམ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ལས་དང་། བླ་མའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པ་ལས་དང་། ཕོ་ཉས་དང་། དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་ལས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའོ་ཞེས་དང་། མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདུལ་བ་པ་རྣམས་ན་རེ། རྣམ་པ་བཅུས་བསྙེན་པར་རྫོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་སོགས་པའི་སྒྲ་སྨོས་ཏེ། རང་བྱུང་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་སོ། །ངེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རྟེན་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ། །དགེ་སློང་ཚུར་ཤོག་ཅེས་བྱ་བས་ནི་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་ནི་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའོ། །དྲི་བས་མཉེས་པ་ནི་ལེགས་སྦྱིན། བླ་མའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པས་ནི་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ཆེན་མོའོ། །ཕོ་ཉས་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ནོ། །འདུལ་བ་འཛིན་པར་གཏོགས་པ་ལྔས་ནི་མཐའ་འཁོབ་ཀྱི་མི་རྣམས་སོ། །བཅུའི་ཚོགས་ཀྱིས་ནི་དབུས་ཀྱི་མི་རྣམས་སོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལན་གསུམ་བཟླས་པས་ནི་བཟང་སྡེ་དྲུག་ཅུའི་ཚོགས་ཀྱི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་གི་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ
Chinese
如果这样说，那么《分别》等论典已经阐述了戒律，因此这部经不应该被创作，是这样的吗？并非如此。虽然其他论典已经阐述了戒律，但是为了通过听闻广大的论典而了解各种怖畏的意义，并且为了正确地阐述《分别》等论典本身，以及为了消除错误的解释，所以论师才创作了这部论典，如是说。第二，具有必要性的论著的实际内容分为两部分：学习者作为所依之补特伽罗的特征，以及他所应学习的内容的特征。第一部分包括律的根本、支分和请问三个方面。第一方面包括以前的仪轨和现在的仪轨两种。第一种包括词义和断除疑惑两种。第一种包括生起之因的差别、生起方式的差别、以及证明是其他仪轨三种。第一种是：以前，薄伽梵大多通过“善来”的方式使人受具足戒，因此，为了在一个比丘处出家，前来寻求“善来”之义，并被送到薄伽梵处，但在途中遇到了生命的障碍，因此，僧团集会宣说了出家和受具足戒的仪轨。那么，应该如何做呢？在该结界内，所有属于该结界的僧人都聚集在一起，然后将要受戒者剃除头发和胡须，穿上三法衣，像这样圆满地完成出家的仪轨。身体的行为是向年长的僧人以五体投地的方式顶礼，合掌，没有坐垫地蹲坐着，向僧团祈请允许出家和受具足戒，这样祈请三次，加上一个使仪轨得以理解的祈请和一个陈述三次，总共是四次羯磨的近边成就。第二种生起方式是，同时近边成就了中间出家和受具足戒，从而获得了这些。这里的出家是中间出家，因为在根本律中说：“所谓出家，是指获得既非戒律也非非戒律的自性之出家。”
English
If it is said like this, then the Vinaya, etc., has already explained the precepts, so this sutra should not be composed, is that so? It is not like that. Although other treatises have already explained the precepts, it is in order to understand the meaning of various fears by listening to the extensive treatises, and in order to correctly explain the Vinaya, etc., themselves, and in order to eliminate wrong explanations, that the teacher composed this treatise, so it is said. Secondly, the actual content of a necessary treatise is divided into two parts: the characteristics of the learner as the basis of the individual, and the characteristics of what he should learn. The first part includes the root of the Vinaya, the branches, and the three aspects of questioning. The first aspect includes the previous ritual and the current ritual. The first includes the meaning of the words and the cutting off of doubts. The first includes the difference of the cause of arising, the difference of the manner of arising, and the proof that it is another ritual. The first is: formerly, the Bhagavan mostly caused people to receive full ordination through the "Come hither" method, therefore, in order to become a renunciate at the place of a certain monk, one came seeking the meaning of "Come hither" and was sent to the Bhagavan, but on the way encountered an obstacle to life, therefore, the Sangha assembled and proclaimed the ritual of renunciation and full ordination. So, how should it be done? In that boundary, all the Sangha belonging to that boundary are gathered together, and then the one to be ordained has his hair and beard shaved off, wears the three Dharma robes, and thus completely completes the ritual of renunciation. The bodily conduct is to prostrate to the elder monks with the five limbs, to join the palms, to squat without a cushion, and to request the Sangha to allow renunciation and full ordination, thus requesting three times, plus one request to make the ritual understandable and a statement three times, for a total of four karmas of near accomplishment. The second manner of arising is that at the same time the intermediate renunciation and full ordination are nearly accomplished, thereby obtaining these. The renunciation here is the intermediate renunciation, because it is said in the root Vinaya: "The so-called renunciation refers to obtaining the renunciation of the nature that is neither precepts nor non-precepts."
Chinese
因为经中说，圆满近事是舍弃一切罪恶的特征，安立于比丘的实事上。所以，不是对沙弥做，因为沙弥是为了逐渐学习教法而设立的，而这里不需要逐渐学习教法。第三，显示仪轨是其他的意义是，那种方式就是说，仅仅是现在的仪轨之外，是以前的仪轨的意思。 टीका（梵文，天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）：像这样的声音是形态的词，以前的仪轨的形态应该像那样理解，不是其他的形态，是这样的总结语。因为经中这样说。第二，有遮破、安立、舍弃三种，第一，有陈述主张和遮破主张两种。第一是，有些人认为以前有十种仪轨，在律藏母经中说：如来自己出现，和独觉是无有导师而圆满近事，五种都是因为通达智慧，和具寿大迦叶以承诺为导师，和具寿善施提问后授记，和说比丘来，和以皈依的三句话，和边地有五位持律的僧众，和中部聚集十位或者超过十位，和承诺上师的法，和使者，和从两个僧团圆满近事。和，俱舍论释中说：分别说部的律藏师们说，以十种方式圆满近事，为了包括这些，所以说了等等的词。自己出现的是指佛和独觉两种。进入决定的是指五种所依。说比丘来是指具称等等。以承诺为导师是指大迦叶。以提问而喜悦的是指善施。承诺上师的法是指大生主母。使者是指供施。属于持律的五位是指边地的人们。十众是指中部的人们。念诵三遍皈依是指贤善六十众所做的圆满近事，他们的别解脱戒是不会被鬼神所吞噬的。
English
Because it is said in the scriptures that perfect ordination is the characteristic of abandoning all sins, and it is established on the reality of a Bhikshu. Therefore, it is not done for a Shramanera, because a Shramanera is established for the purpose of gradually learning the Dharma, and here there is no need to gradually learn the Dharma. Third, showing that the ritual is different means that such a way is to say that it is only the previous ritual other than the current ritual. Ṭīkā (Sanskrit, Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning): The sound like this is a word of form, the form of the previous ritual should be understood like that, not another form, is such a concluding remark. Because it is said in the scriptures like this. Second, there are three types: refutation, establishment, and abandonment. First, there are two types: stating the assertion and refuting the assertion. The first is that some people think that there were ten rituals before, it is said in the Vinaya Matrika: The Tathagata appears by himself, and the Pratyekabuddha is perfectly ordained without a teacher, all five are because of understanding wisdom, and the venerable Mahakashyapa promised to be a teacher, and the venerable Sudatta asked and prophesied, and said Bhikshu come, and with the three words of refuge, and in the border area there are five Sanghas holding the Vinaya, and in the central area ten or more gather, and promise the Guru's Dharma, and the messenger, and perfectly ordained from the two Sanghas. And, it is said in the Abhidharmakosha-bhashya: The Vinaya masters of the Sarvastivadins say that perfect ordination is done in ten ways, in order to include these, so the word "etc." is said. Appearing by oneself refers to the Buddha and the Pratyekabuddha. Entering into certainty refers to the five supports. Saying Bhikshu come refers to Yashas etc. Promising to be a teacher refers to Mahakashyapa. Being pleased by asking refers to Sudatta. Promising the Guru's Dharma refers to Mahaprajapati. The messenger refers to offering. The five belonging to the holders of the Vinaya refer to the people of the border area. The ten assemblies refer to the people of the central area. Reciting the three refuges refers to the perfect ordination done by the virtuous sixty assemblies, their Pratimoksha vows will not be devoured by demons.