Tibetan
ང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་གྱིས་བསླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ། །རང་ལ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་གོས་གང་མེད་པ་དེ་སློང་བར་རིགས་ཀྱི་ལྷག་པོ་བསླངས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་་་་་་ཤ་སློང་བའི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོས་ཚང་མ་ཡོད་པ་དགོས། སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོས་གསུམ་ཡན་ཆད་མ་ཚང་བ་དགོས་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ། གོས་གཅིག་མ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་དེས་གོས་གཉིས་བསླངས་ན་སྤང་བ་སྐྱེད་དམ་མི་སྐྱེད། མི་བསྐྱེད་ན་ཚད་ལས་ལྷག་པ་སློང་ན་ཉེས་བྱས། ཐོབ་ན་དངོས་གཞིར་གསུངས་པ་དང་འགལ། སྐྱེད་ན་སློང་བའི་སྤང་བ་སྐྱེད་དམ། སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་སྐྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་སློང་བའི་སྤང་བ་སྐྱེད་པ་ལ་གོས་ཚང་བ་ཡོད་དགོས་པ་དང་འགལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོས་གསུམ་ཡན་ཆད་མ་ཚང་བ་དགོས་པ་དང་འགལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་གོས་གཉིས་མ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་དེས་གོས་གསུམ་བསླངས་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེས་བརྟགས་ནས་འགོག་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་སློང་བའི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ། གོས་གཉིས་ཡན་ཆད་ཚང་བ་དགོས་ཞེས་རང་ལུགས་བཞག་ནས། གཞན་དག་སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོས་བཞི་ཚང་བ་དགོས་ཟེར་བ་ལ་གནོད་བྱེད་འདི་ལྟར་བརྗོད་དེ། གོས་གསུམ་མ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་དེས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་གི་ཡུལ་ལ་གོས་གསུམ་བསླངས་པ་ལ་སློང་བའི་སྤང་བ་སྐྱེད་དམ། སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་སྐྱེད། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དེས་གོས་གསུམ་སློང་རིགས་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། གོས་གསུམ་མ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་དེས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་གི་ཡུལ་ལ་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་གོས་གསུམ་སློང་རིགས་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་སློང་བ་ལ་སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལུགས་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་དེ། སྣམ་སྦྱར་མ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་དེས་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྣམ་སྦྱར་བསླངས་ཏེ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཐོབ་ན་སྤང་ལྟུང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བམ་ལྔར་ཡ་བ་ཐོབ་ན་ན་སྨད་པ་མེད། ཡ་བ་ལས་ལྷག་པ་ཐོབ་ན་ཡང་ན་སྨད་པ་མེད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སློང་བའི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོས་ཚང་མ་ཡོད་དགོས། སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་གོས་མ་ཚང་བ་དགོས་ཏེ། གོས་གཅིག་མ་ཚང་བའི་དགེ་སློང་དེ་ཡང་སློང་རིགས་ཀྱི་སྤང་བ་སྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་གོས་གཅིག་སློང་བ་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྒྱད་པ་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བས། ཡུལ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་རང་ལ་བསྔོས་པའི་གོས། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་ལ་བསྔོས་པར་ཤེས་པ། དངོས་སུ་འབུལ་ལོང་མེད་པར་སྔ་ཚོམས་སུ་སློང་འདོད་པས། སྦྱོར་བ་ངག་དྲུག་ལྡན་གྱིས་བསླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ། །དགུ་པ་སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་ནི་གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ། རང་ལ་ཁྱིམ་བདག་བཟའ་མི་གཉིས་ཀྱིས་སོ་སོ་ནས་བསྔོས་པའི་གོས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བཅུ་པ་བསྐུར་བའི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཞལ་ཏ་བ་ལ་དངོས་པོ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པས་བསྐུར་བའི་གོས་ཀྱི་རིན། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སློང་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས། སྦྱོར་བ་བསྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པས་བསླངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐོབ་པ་ན་སྤང་བའོ། །བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ལ་སྡོམ་ནི། སྲིན་བལ་འབའ་ཞིག་ཆ་གཉིས་དང་། །དྲུག་དང་མཐོ་གང་ལམ་དང་ནི། །ཁྲུ་བ་དང་ནི་གསེར་དངུལ་ལེན། །མངོན་མཚན་ཅན་དང་ཉོ་ཚོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྲིན་བལ་གྱི་སྟན་གྱི་སྤང་བ་དང་། བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་པ་དང་། ཆ་གཉིས་བསྲེས་པའི་སྟན་གྱི་སྤང་བ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་ལྟར། རྟེན་དགེ་སློང་གིས། དངོས་པོ་ཡུལ་དུས་དེར་དཀོན་པའི་སྲིན་བལ་དང་བལ་རང་བཞིན་གྱིས་ནག་པོ་དང་། ཆ་གཉིས་བསྲེས་ཏེ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟན་བྱེད་འདོད་ཀྱིས། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་གཞན་བསྐོས་པས་སྟན་བྱེད་པར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་སྲིན་བལ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བཀྲམ་པ་ཙམ་ན་སྤང་བའོ། །བཞི་པ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་དངོས་པོ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་གཉིས་པ། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟན་གསར་པ་བྱེད་འདོད་ཀྱིས། སྦྱོར་བ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་གཉིས་པ་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཟིན་པ་ན་སྤང་བའོ། །ལྔ་པ་མཐོ་གང་གི་སྤང་བ་ནི། རྟེན་དགེ་སློང་གིས་རང་དབང་བའི་གདིང་བ་གསར་པ་ལ་གདིང་བ་རྙིང་པ་བཅོས་སུ་རུང་བ་ཚུན་ཆད་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གིས་མ་སླན་པར། འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་སྤྱོད་པར་འདོད་པས། སྦྱོར་བ་ལོངས་སྤྱོད་པར་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཐུག་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་སྤང་བའོ། །ཤ་་་་་་ཁ་ཅིག་གདིང་བ་རྙིང་པ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གི་མ་སླན་པའི་གདིང་བ་གསར་པ་བཅོས་ན་སྤང་བ་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དགག་བྱ་ནི་གདིང་བ་གསར་པ་ལ་འདོ
Chinese
我以希求之心，以具备六种特征的语言行为乞讨，最终获得时，即为舍堕。对于自己没有的维持生计的衣物，如果乞讨超过限度，就会犯堕罪，这就是它的意思。这里有些人说，生起乞讨肉的舍堕，必须要有全部的衣服。生起乞讨种类的舍堕，必须要有三件以上的衣服不齐全，这种说法是不合理的。如果一个缺少一件衣服的比丘乞讨两件衣服，会生起舍堕吗？不会生起吗？如果不生起，那么乞讨超过限度就会犯恶作罪。如果获得，就与正文所说相违。如果生起，是生起乞讨的舍堕，还是生起乞讨种类的舍堕？如果是前者，就与生起乞讨的舍堕必须要有全部衣服相违。如果是后者，就与生起乞讨种类的舍堕必须要有三件以上衣服不齐全相违。同样，如果一个缺少两件衣服的比丘乞讨三件衣服，会怎么样呢？应该进行考察并加以阻止。有些人建立自己的宗派说，生起乞讨的舍堕，必须要有两件以上的衣服齐全。其他人说，生起乞讨种类的舍堕，必须要有四件衣服齐全，对此可以这样进行驳斥：如果一个缺少三件衣服的比丘，在一个施主的地方乞讨三件衣服，会生起乞讨的舍堕吗？还是生起乞讨种类的舍堕？如果是后者，那么他乞讨三件衣服就是合理的。他们说：“因为如此。”这对你们来说也是一样的，如果一个缺少三件衣服的比丘，在一个施主的地方，以一个行为乞讨三件衣服，那么他乞讨三件衣服就是合理的。因为这样乞讨会生起乞讨种类的舍堕。因此，两种说法都是不合理的。如果一个缺少僧伽梨的比丘，向非亲属的在家居士乞讨僧伽梨，并获得超过所需，就会生起舍堕罪。在第五卷中说：“获得一件袈裟没有过失，获得超过一件袈裟也没有过失。”因此，生起乞讨的舍堕，必须要有全部的衣服。生起乞讨种类的舍堕，必须要有衣服不齐全。因为缺少一件衣服的比丘也是生起乞讨种类的舍堕的作者，因为他乞讨一件衣服是合理的。第八个是
English
With a mind of desire, when one begs with a verbal act possessing six characteristics, and ultimately obtains it, it is a Nissaggiya Pacittiya. The meaning is that if one begs for what one lacks for livelihood, exceeding the limit, it becomes a downfall. Here, some say that to generate the Nissaggiya Pacittiya of begging for meat, one must have all the clothes. To generate the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds, one must lack three or more clothes, which is unreasonable. If a monk lacking one piece of clothing begs for two pieces of clothing, will a Nissaggiya Pacittiya arise or not? If it does not arise, then begging beyond the limit is a Dukkhata. If it is obtained, it contradicts what is said in the main text. If it arises, does the Nissaggiya Pacittiya of begging arise, or does the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds arise? If it is the former, it contradicts the requirement of having all clothes to generate the Nissaggiya Pacittiya of begging. If it is the latter, it contradicts the requirement of lacking three or more clothes to generate the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds. Similarly, if a monk lacking two pieces of clothing begs for three pieces of clothing, what will happen? It should be examined and prevented. Some establish their own system, saying that to generate the Nissaggiya Pacittiya of begging, one must have two or more clothes complete. Others say that to generate the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds, one must have four clothes complete, to which this refutation can be stated: If a monk lacking three pieces of clothing begs for three pieces of clothing from one donor, will the Nissaggiya Pacittiya of begging arise, or will the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds arise? If it is the latter, then it is reasonable for him to beg for three pieces of clothing. They say, "Because of that." This is the same for you, if a monk lacking three pieces of clothing begs for three pieces of clothing from one donor with one act, then it is reasonable for him to beg for three pieces of clothing, because begging in this way generates the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds. Therefore, both systems are unreasonable. If a monk lacking a Sanghati begs for a Sanghati from a non-relative householder and obtains more than needed, it will generate a Nissaggiya Pacittiya, because it is said in the fifth volume, "Obtaining one robe is not blameworthy, obtaining more than one robe is also not blameworthy." Therefore, to generate the Nissaggiya Pacittiya of begging, one must have all the clothes. To generate the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds, one must lack clothes, because a monk lacking one piece of clothing is also the agent of generating the Nissaggiya Pacittiya of begging for kinds, because it is reasonable for him to beg for one piece of clothing. The eighth is
Chinese
关于乞讨食物的舍堕：所依是比丘没有铺设坚硬的坐垫，地方是居士非亲属，因为自己而施舍的衣服。认知没有错乱，并且知道动机是为自己施舍的。实际上没有供养的机会，因为想要提前乞讨，所以通过具备六种语言的（方式）乞讨，最终因为那个原因而获得，就是舍堕。第九个，各自乞讨食物的舍堕，和其他前面的一样，只是加上“自己被居士夫妇二人各自施舍的衣服”。第十个，寄托的舍堕：所依是比丘在地方施主那里，物品是居士非亲属寄托的衣服的价值。认知没有错乱，并且动机是想要乞讨的想法。通过超过劝说停留六种（方式）乞讨，最终获得就是舍堕。第二组十个的总结是：丝毛纯一与二分，六与一肘路以及，一拃以及金银取，显相者与做买卖也。这样说，丝毛坐垫的舍堕和，纯黑羊毛，以及二分混合的坐垫的舍堕三个，按照顺序是：所依是比丘。物品是那个地方时代稀少的丝毛和羊毛自性是黑色的，以及二分混合，认知没有错乱并且动机是想要做坐垫。行为是自己或者他人被指派做坐垫而开始，最终丝毛等等那些展开的时候就是舍堕。第四个，六年之内做坐垫的舍堕是：所依是比丘，物品是六年之内的第二个坐垫。认知没有错乱并且动机是想要做新坐垫。行为是在六年之内开始做第二个坐垫，最终完成就是舍堕。第五个，一肘的舍堕是：所依是比丘，对于自主的新坐垫，明明有连旧坐垫都可以修补的（材料），但是没有用如来的一肘来缝补。认知没有错乱并且动机是想要自己随意使用。行为是开始享用，最终享用的时候就是舍堕。有些（人说），如果用旧坐垫没有用如来的一肘来缝补的新坐垫来修补，就会变成这样舍堕，那个遮破是对于新坐垫
English
Regarding the abandonment of begging for food: The basis is a Bhikshu who has not laid out a firm seat, the place is a layperson who is not a relative, clothes donated for oneself. The cognition is not confused, and one knows that the motivation is to donate for oneself. In reality, there is no opportunity to offer, because one wants to beg in advance, so one begs through the six-worded (method), and ultimately obtains it because of that reason, which is abandonment. The ninth, the abandonment of begging for food separately, is the same as the previous one, except that it adds "clothes donated separately by the layman couple for oneself." The tenth, the abandonment of entrusting: The basis is a Bhikshu at a local benefactor's place, the item is the value of clothes entrusted by a layperson who is not a relative. The cognition is not confused, and the motivation is the thought of wanting to beg. One begs through more than the six (methods) of urging to stay, and ultimately obtaining it is abandonment. The summary of the second set of ten is: Silk wool pure one and two parts, six and one cubit road and, one span and taking gold and silver, the one with obvious signs and doing business also. Thus it is said, the abandonment of the silk wool cushion and, pure black wool, and the abandonment of the cushion mixed with two parts, the three are in order: The basis is a Bhikshu. The items are silk wool rare in that place and time, and wool whose nature is black, and mixed with two parts, the cognition is not confused and the motivation is wanting to make a cushion. The action is starting to make a cushion by oneself or another being assigned, and ultimately when those silk wool etc. are spread out, it is abandonment. The fourth, the abandonment of making a cushion within six years is: The basis is a Bhikshu, the item is the second cushion within six years. The cognition is not confused and the motivation is wanting to make a new cushion. The action is starting to make the second cushion within six years, and ultimately completing it is abandonment. The fifth, the abandonment of one cubit is: The basis is a Bhikshu, for a new cushion that is autonomous, even though there are (materials) that can even repair the old cushion, but without patching it with the Tathagata's one cubit. The cognition is not confused and the motivation is wanting to use it freely. The action is starting to enjoy it, and ultimately enjoying it is abandonment. Some (say), if one repairs a new cushion that has not been patched with the Tathagata's one cubit from the old cushion, it will become such abandonment, that refutation is for the new cushion.