Tibetan
འཇུག་པ་དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཞམ་བསྒོ་བྱས་པ་ཕྱིན་ཆད་དབྱེན་ལ་སོགས་པ་བརྩམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཡིན་པས་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེར་ངེས་སམ་ཞེ་ན་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་མ་བྱས་པར་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་དགེ་སློང་ལྟུང་བ་གླེང་བ་དང་དྲན་པར་མ་བྱས་པར་དགེ་འདུན་ལ་ངག་མི་སྙན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཤུགས་ལ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལྟུང་བ་གླེང་དྲན་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་ངག་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་ལ་ནི་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བར་བསྟན་ནོ། །སྔ་མ་དེ་གཉིས་ལ་བཞམ་བསྒོ་བྱར་རུང་ངམ་ཞེ་ན། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་མ་བྱས་པར་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལྟུང་བ་གླེང་དྲན་མ་བྱས་པར་དགེ་འདུན་ལ་ངག་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ནི་བཞམ་བསྒོ་མི་བྱ་སྟེ། གཞམ་བསྒོ་མ་རན་ཅིང་མི་ཆགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ངག་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་དེ་གཉིས་ལ་བཞམ་བསྒོ་ངེས་པར་བྱ་དགོས་སམ་ཞེ་ན། བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་དང་གླེང་དྲན་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་དགེ་འདུན་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་དེ་དག་ལ་ཡིད་གཅུགས་པའི་གང་ཟག་གི་བཞམ་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ལས་ཀྱི་མི་བསྒོ་བར་མི་བྱ་སྟེ་བསྒོ་རན་ཞིང་བསྒོ་བ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། གང་གི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་བ་ལ་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གསུམ་པ་དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །རྒྱ་གར་བ་ཁ་ཅིག་བརྗོད་པ་གསུམ་མཇུག་སྡུད་དང་བཅས་པའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་བསྒོ་གྱུར་གི་ལྟུང་བ་ལ་བཟློག་པ་ལྔའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའི་ལྟུང་བ་ལྔ་པོ་འདིར་ངེས་ཞེས་གསུང་བ་མི་འཐད་དེ། དབྱེན་རྩོམ་འཇུག་གི་སྦོམ་པོ་དེ་ལྔ་པོ་དེ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་དགེ་འདུན་དབྱེན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་གླེང་གཞི་ནི། ཡུལ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གང་ཟག་ལྷས་བྱིན་གྱིས། ཉོན་མོངས་པ་རྙེད་བཀུར་འདོད་པས། ཉེས་པ་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བཅས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་ལ་ཤིན་ཏུ་གནོད་པ་དང་། བསྐལ་པར་མནར་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་རྒྱུ་ལ་བཞི་ལས་སྦྱོར་
Chinese
如果进入那个（状态）会变成什么罪过呢？已经做了劝诫之后，进入制造纷争等（行为）是属于加行，因此会变成粗罪。对此确定吗？如果对于破坏僧团的僧人，没有严厉地驱逐，就对僧团进行诽谤；对于不如意的僧人，没有谈论和忆念其罪过，就对僧团说不悦耳的话，因为这是那个加行的加行，所以会变成恶作罪。由此推断，如果严厉地驱逐了破坏僧团的（僧人）之后，就对僧团进行诽谤；谈论和忆念不如意的（僧人）的罪过之后，就对僧团说不悦耳的话，则显示会变成粗罪。那么，对于前面那两种情况，可以进行劝诫吗？如果对于破坏僧团的（僧人），没有严厉地驱逐就对僧团进行诽谤；对于不如意的（僧人），没有谈论和忆念其罪过就对僧团说不悦耳的话，则不应进行劝诫，因为劝诫不合适且不会产生作用。如果那样做了之后，对于诽谤僧团和说不悦耳的话这两种情况，一定要进行劝诫吗？在严厉驱逐和谈论忆念之后，对于那些对僧团说那样话语的情况，对于心怀恶意的人的劝诫，以及僧团的事业不应不劝诫，因为劝诫是合适的并且劝诫会产生作用。如果不放过哪个结尾会变成残余罪呢？如果不放过第三个陈述的结尾，则僧团会变成残余罪。有些印度人说，如果不放过包含三个陈述和总结的结尾，则僧团会变成残余罪。有些人说，对于劝诫转变的罪过，没有放过五种反驳的结尾的这五个罪过是确定的，这种说法是不合理的，因为制造纷争的进入的粗罪，那五个罪过没有被任何（罪过）所包含。第二，不共有的有四种，第一，僧团纷争的残余罪的起因是：在王舍城，一个名叫天授的人，由于贪求利养，由于僧团的纷争而制定了这个（戒条）。原因是对于僧团的两派非常有害，并且会导致在劫中堕入阿鼻地狱等等。要做的事情有四种，即加行
English
If one enters that (state), what kind of offense does it become? After the admonition has been done, entering into initiating discord, etc., is the very act of preparation, so it becomes a gross offense. Is it certain there? If a monk who destroys the community is not strictly expelled, and then slanders the community; if a monk who is displeasing is not discussed and remembered for his offenses, and then speaks unpleasant words to the community, because this is the preparation for that preparation, it becomes an offense of wrong-doing. From this it can be inferred that if, after strictly expelling the (monk) who destroys the community, one slanders the community; after discussing and remembering the offenses of the displeasing (monk), one speaks unpleasant words to the community, then it is shown that it becomes a gross offense. Then, for the former two situations, is it permissible to admonish? If one slanders the community without strictly expelling the (monk) who destroys the community; if one speaks unpleasant words to the community without discussing and remembering the offenses of the displeasing (monk), then one should not admonish, because admonition is not appropriate and will not be effective. If after doing that, is it necessary to admonish those two situations of slandering the community and speaking unpleasant words? After strict expulsion and discussion and remembrance, for those situations of speaking such words to the community, the admonition of a person with malicious intent, and the actions of the community should not be left unadmonished, because admonition is appropriate and admonition will be effective. If one does not let go of which ending, does it become a residual offense? If one does not let go of the ending of the third statement, then the community will become a residual offense. Some Indians say that if one does not let go of the ending that includes the three statements and the conclusion, then the community will become a residual offense. Some say that for the offense of admonition changing, these five offenses of not letting go of the ending of the five rebuttals are certain, but this statement is not reasonable, because the gross offense of entering into initiating discord, those five offenses are not included by any (offense). Second, the uncommon ones have four, the first, the basis for discussion for the residual offense of community discord is: In the city of Rajagriha, a person named Devadatta, due to the desire for suffering, gain, and honor, this (rule) was established based on the offense of causing discord in the community. The reason is that it is extremely harmful to the two factions of the community, and it will cause rebirth in Avici hell for a kalpa, etc. There are four things to do, namely preparation.
Tibetan
བ་རྩམ་པའི་གཞི་ནི་བདག་ཉིད་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་མཚན་ཉིད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པ། རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཆོས་ལས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དབྱེ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འབྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པའོ། །སྤྱིར་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དང་། དབྱེན་གྱི་མཚམས་མེད་དང་། དབྱེན་གྱི་ལྷག་མ་གསུམ་གསུངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དགེ་འདུན་དབྱེན་ངོ་བོ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཞིང་དགེ་འདུན་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དགེ་འདུན་དབྱེན་ནི་མི་འཕྲོད་པའི། །རང་བཞིན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཆོས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ལུང་བསྟན་མིན། །དེ་དང་དགེ་འདུན་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དབྱེན་གྱི་མཚམས་མེད་ནི་མནར་མེད་དུ་འཕེན་པའི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཞིང་། དབྱེན་གྱི་ལྷག་མ་ནི་བཅས་པ་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་ལ་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བརྫུན། །དེ་དང་འབྱེད་པོ་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལས་དང་པོ་པ་ལ་འབྱུང་མི་འབྱུང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་དེ། ལྷས་བྱིན་ལ་དགེ་འདུན་ཕྱེ་བས་དབྱེན་དང་དབྱེན་གྱི་མཚམས་མེད་བྱུང་ཡང་དབྱེན་གྱི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ནི་མ་བྱུང་སྟེ། མ་བཅས་པ་ཉིད་ལའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་མ་ལ་དབྱེན་གྱི་ལྷག་མ་དང་། ལས་ཀྱི་དབྱེན་འབྱུང་ཡང་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་དང་དབྱེན་གྱི་མཚམས་མེད་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་གཉིས་བྱེད་པ་པོ་དགེ་སློང་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་འདི་དག་ལ་ཁྱད་པར་མང་དུ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་དེའི་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལ་གླེང་གཞི་ནི། ཡུལ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་གང་ཟག་དགེ་སློང་ཀོ་ཀ་ལི་ཀ་ལ་སོགས་པ་བཞིས། ཉོན་མོངས་པ་རྙེད་བཀུར་འདོད་པས། ཉེས་པ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་གྲོགས་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བཅས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་སྔར་དང་འདྲ། བྱེད་རྒྱུ་ལ་བཞི་ལས་གཞི་གང་ལ་གང་གིས་གྲོགས་བྱས་པའི་ཡུལ་ནི་དབྱེན་མཚན་ཉིད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ། རྐྱེན་ནི་འདྲ། བསམ་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཕྲུལ་ཞིང་། ཀུན་སློང་དེའི་གྲོགས་བྱ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་སྒྲུབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་ལྷག་མ་ལ་གླེང་གཞི་ནི། ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ། གང་ཟག་འགྲོ་འགྱོགས་དང་ནབ་སོ་གཉི
Chinese
发起的基础是亲自参与破僧之轮的准备工作。完成的条件是，从具足僧伽的自性中，具备法。意念上，认知不迷乱，动机想要区分法与非法。行动上，开始进行分裂。最终超越了第三种表达的界限。一般来说，关于僧伽分裂、无间分裂和僧伽残余三种说法，存在差异。僧伽分裂的自性是俱非蕴，是无记业，存在于僧伽的两个方面。如《俱舍论》所说：“僧伽分裂是不悦意的，自性俱非蕴，非烦恼性，非记别性，它与僧伽真实相应。”无间分裂是将人抛向无间地狱的不善业。僧伽残余是超越了戒律的堕罪之本体。这两者都存在于造作者的补特伽罗身上。如经中所说：“对于那个虚假的罪过，它与分裂者真实相应。”对于初学者来说，存在发生与不发生的区别。提婆达多分裂僧伽，产生了分裂和无间分裂，但没有产生僧伽的残余，因为没有制定戒律。比丘尼会产生僧伽残余和业的分裂，但不会产生破僧之轮和无间分裂，因为这二者的造作者必须是比丘。此外，这些之间还有许多差异。第二，关于随顺于它的僧伽残余，其故事是：在王舍城（今比哈尔邦拉杰吉尔）这个地方，具寿郭迦梨迦等四位比丘，由于贪图利养，造作了提婆达多帮助分裂僧伽的罪行，因此制定了此戒。原因与之前相同。关于造作的原因，四者中，以谁帮助了谁为基础，即参与了分裂自性的准备工作。条件相同。意念上，认知不迷乱。动机想要帮助他。行动上，开始进行帮助。最终结果相同。第三，关于诽谤在家人之僧残，其故事是：在舍卫城。
English
The basis for initiating it is personally engaging in the preparation for the schism of the wheel of the Sangha. The condition for completion is possessing Dharma from the nature of a qualified Sangha. In terms of thought, cognition is not confused, and the motivation is to want to distinguish between Dharma and non-Dharma. In terms of action, one begins to create division. Ultimately, it transcends the limits of the third expression. Generally, there are differences in the three statements about Sangha schism, immediate schism, and Sangha residue. The nature of Sangha schism is neither associated nor dissociated, it is an unspecified action, and it exists in both aspects of the Sangha. As stated in the Abhidharmakosha, "Sangha schism is unpleasant, its nature is neither associated nor dissociated, it is not afflictive, it is not specified, and it is truly associated with the Sangha." Immediate schism is the non-virtuous act that throws one into the Avici hell. Sangha residue is the substance of the downfall that transcends the precepts. These two exist in the person of the perpetrator. As stated, "For that false offense, it is truly associated with the divider." For the beginner, there is also a difference between occurrence and non-occurrence. Devadatta split the Sangha, causing schism and immediate schism, but not the residue of the Sangha, because it was not prescribed. A Bhikshuni can cause Sangha residue and the schism of action, but not the wheel of schism and immediate schism, because the perpetrator of these two must be a Bhikshu. Furthermore, there are many differences between these. Secondly, regarding the Sangha residue that follows it, the story is: In the place of Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar), four monks, including the venerable Kokalika, desiring gain and honor, committed the offense of Devadatta helping to split the Sangha, and therefore this was prescribed. The reason is the same as before. Regarding the cause of the action, among the four, based on who helped whom, it is engaging in the preparation for the nature of schism. The condition is the same. In terms of thought, cognition is not confused. The motivation is to want to help him. In terms of action, one begins to help. The ultimate result is the same. Thirdly, regarding the Sangha residue of slandering householders, the story is: In Shravasti.