Tibetan
ཞེས་སྐུར་པ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བཅས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ཚིག་བདེན་པར་བཟུང་ན་ཡུལ་དེ་ལ་གནོད་པ་དང་། བདེན་པར་མ་བཟུང་ན་ཡང་སྐུར་འདེབས་མཁན་དུ་འཛིན་པ་དང་། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་སྤོང་བ་དང་། ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་སྡོམ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཅན། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ལ་སྐུར་འདེབས་པ། །དེ་དག་སྤྱིའུ་ཚུགས་སུ་ནི། །དམྱལ་བ་ཁོ་ནར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བྱེད་རྒྱུ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཡུལ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གོ་བྱའི་ཡུལ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་ཞིང་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཕམ་པ་བཞིའམ་བརྒྱད་ལས་གང་ཡང་རུང་བ། བསམ་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བའི་དོན་ཅན། ཉམས་པར་འདུན་པས་སྐུར་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེའི་མིང་གིས་ངག་མཚན་ཉིད་བཞི་ལྡན་གྱིས་སྐུར་པ་བཏབ་པའོ། །ངག་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་མི་དགོས་ཏེ། བམ་ལྔར་བརྡ་ཕྲད་པའི་ཐབས་མངོན་སུམ་མམ། བརྒྱུད་པའམ་ཕྲིན་དང་སྤྲིང་ཡིག་དང་བརྡ་ལ་སོགས་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མཐར་ཐུག་གང་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་དེས་དོན་གོ་བའོ། །གཉིས་པ་བག་ཙམ་ལ་གླེང་གཞི་གསུམ་འདྲ་བ་ལ། ཉེས་པ་གྱད་བུ་ནོར་དང་ཨུཏྤལའི་མདོག་ཅན་དང་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐོང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱི་ཆ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་མཐུན་པས་སྐུར་བའོ། །རྒྱུ་མཚན་སོགས་འདྲ་ལ་སྦྱོར་བ་མིང་ནས་སྨོས་ཤིང་གཞན་ལ་སྨོས་པའི་ཚིག་མི་གསལ་བ་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །འདི་དང་གཞི་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྐུར་འདེབས་གཞིར་བྱས་པ་ལ་སྔ་མས་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་སྦྱར་ནས་གསལ་བར་སྨོས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་བྱ་བྱེད་མ་སྦྱར་བར་མི་གསལ་བར་སྨོས་པའོ། །གཉིས་པ་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྒོ་གྱུར་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཏོང་བར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་ནོ། །གསོལ་བ་ནི་བཟློག་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །ཚིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཉིད་དོ། །བཟླས་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོ། །མཇུག་སྡུད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བསྐྲད་པ་དང་གླེང་བ་དང་དྲན་པར་མ་བྱས་པ་ནི་དེའིའོ། །དེ་ལ་ནི་བསྒོ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལ་བཞམ་པ་དང་ལས་ཀྱི་མི་བསྒོ་བར་མི་བྱའོ། །དེའི་མཐའ་ལ་མི་ག
Chinese
因此，基于诽谤而制定了这些（戒律）。原因是，如果将诽谤之词视为真实，则会对该地造成损害；如果视为不真实，则会被认为是诽谤者，会被包括天神在内的世人抛弃，并且会堕入恶道。正如（经文）所说： 具有真实戒律和苦行者， 诽谤正直之士， 这些人无疑会， 堕入地狱之中。 关于行为的四个方面，基础的支分是：对象是具有近圆戒律者，具有三种名称，并且与自身传承不同。所知的对象是具有五种名称，并且与自身传承不同。事物是四种或八种堕罪中的任何一种。想法是没有错乱的意识，动机是具有改变意识意义的。想要堕落，因此想要诽谤。行为是以该名称，通过具备四种特征的语言进行诽谤。不需要具备六种特征的语言，因为通过五部书的任何一种方式，无论是直接、间接、信使、书信还是暗示等方式使之理解，都没有过失。正如（经文）所说。最终是说话的对象理解了意义。第二种，稍微的（诽谤），三个基础相同。例如，指责他人看到罪业、巨额财富、蓝色莲花的颜色和非梵行等，这是与他人部分不一致或一致的诽谤。原因等相同，但行为是明确说出名称，并且对他人的言语不明确，具备六种特征。最终是理解意义。这与无根据的（诽谤）的区别在于，以前者为基础的诽谤，前者将作者和行为结合起来明确说明，而这里没有结合行为和作者，而是不明确地说出。第二种，从劝诫而产生的（诽谤）有两种：共同的劝诫和非共同的劝诫。第一种是：不以违背的方式放弃，而是随之成就的自性是随顺。祈请与违背相同。词语的瞬间是相同的。复诵是不同的。总结不是。驱逐、谈论和不忆念是它的（劝诫）。对于它，不应劝诫。对于那些，不应劝诫侍奉和工作。不应
English
Therefore, these (precepts) are established based on defamation. The reason is that if the words of defamation are taken as true, it will cause harm to that place; if it is not taken as true, it will be regarded as a defamer, will be abandoned by the world including the gods, and will fall into evil destinies. As (the scripture) says: Those who possess true discipline and asceticism, Defaming the upright ones, Those people will undoubtedly, Fall into hell. Regarding the four aspects of action, the basis of the limb is: the object is one who possesses the precepts of full ordination, possesses three names, and is different from one's own lineage. The object to be known possesses five names and is different from one's own lineage. The thing is any of the four or eight defeats. The thought is a non-deluded consciousness, the motivation is to have the meaning of changing consciousness. Wanting to fall, therefore wanting to defame. The action is to defame with that name, through language possessing four characteristics. Language possessing six characteristics is not necessary, because there is no fault in making it understood through any means of the five books, whether directly, indirectly, through messengers, letters, or hints, etc. As (the scripture) says. The ultimate is that the object of speech understands the meaning. The second type, slight (defamation), has the same three bases. For example, accusing others of seeing sins, huge wealth, the color of blue lotus flowers, and non-celibacy, etc., this is defamation that is inconsistent or consistent with others' parts. The reasons, etc., are the same, but the action is to explicitly state the name, and the words to others are unclear, possessing six characteristics. The ultimate is understanding the meaning. The difference between this and unfounded (defamation) is that the former, based on defamation, explicitly states the author and action in combination, while here the action and author are not combined, but are stated unclearly. The second type, (defamation) arising from exhortation, has two types: common exhortation and uncommon exhortation. The first is: not abandoning in a contrary manner, but the nature of achieving accordingly is compliance. Petition is the same as contrary. The moment of words is the same. Repetition is different. Conclusion is not. Expulsion, speaking, and not remembering are its (exhortations). For it, one should not exhort. For those, one should not exhort service and work. One should not
Tibetan
ཏོང་ནའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་དགོས་དོན་དང་། ཚིག་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསྒོ་གྱུར་བཞིའི་ཐུན་མོང་གི་མདོ་འདི་གསུངས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདི་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ་སྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་ལྟུང་བ་འདི་དག་རྐྱེན་བཟློག་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་། བཟློག་ཚུལ་མཚུངས་པ་དག་འདིར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པས་ཚིག་ཚེགས་ཆུང་བ་དང་། དེའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྒོ་གྱུར་གྱི་ལྟུང་བ་རྣམས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་ཅེ་ན། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ན་བཞམ་སྟེ་བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་ཚུལ་ལྔའི་ཚུལ་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བ་སྟེ་ཉེས་སྤྱོད་དེ་མི་སྤོང་བར་ལུས་ངག་གི་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའམ་ཅང་མི་སྨྲ་བའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྒོ་གྱུར་གྱི་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པར་རྗེས་སུ་མཐུན་ཏེ། བཟློག་པའི་གྲངས་ཇི་སྙེད་པའི་ལྟུང་བ་ཡང་དེ་སྙེད་བཟློག་པ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པ་ན་ལྟུང་བ་ཡང་སྦྱོར་བ། བཟློག་པ་མཐར་ཐུག་པ་ན་ལྟུང་བ་ཡང་མཐར་ཐུག བཟློག་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ན་ལྟུང་བ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསོལ་བ་ནི་བཟློག་བྱེད་དངོས་མ་ཡིན་པས་གསོལ་བའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བ་ལ་བསྒོ་གྱུར་གྱི་ལྟུང་བ་མི་སྐྱེད་དམ་ཞེ་ན། འདྲ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་བཤད་པའི་གཞིར་གཞག གང་འདྲ་ན་དབྱེན་ལ་སོགས་པ་བཟློག་དོན་དུ་བྱས་པའི་གསོལ་བ་ནི་འདྲ། གང་དང་འདྲ་ན་དབྱེན་སོགས་བཟློག་དོན་དུ་བྱས་པའི་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་འདྲ། གང་ལ་འདྲ་ན་བསྒོ་གྱུར་གྱི་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་འདྲ། ཇི་ལྟར་འདྲ་ན་བརྗོད་པ་དང་པོའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བ་ལ་སྦོམ་པོ་བསྐྱེད་པ་བཞིན་དུ་གསོལ་བའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་ན་སྦོམ་པོ་བསྐྱེད་པར་འདྲ། གསོལ་བ་དེ་ལ་ཚིག་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་ཡོད་པས་ལྟུང་བ་ཐ་དད་བསྐྱེད་དམ་ཞེ་ན། གསོལ་བའི་ཚིག་གི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི་ལྟུང་བ་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་ནི་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསྐྱར་བ་ཡིན་པས་ལྟུང་བ་གཅིག་ཁོ་ན་བསྐྱེད་དམ་ཞེ་ན། བཟླས་པ་སྟེ་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་ལྟུང་བ་ཐ་དད་བསྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་གསུམ་པོའི་མཇུག་སྡུད་དེ་བརྗོད་པ་གསུམ་ལས་ལོགས་སུ་ལྟུང་བ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་གསུམ་པོའི་མཇུག་སྡུད་པ་ནི་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་ལས་བྱས་ཟིན་དགེ་འདུན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞམ་བསྒོའི་འོག་ཏུ་སྔ་རོལ་ཏུ་དབྱེན་ལ་སོགས་པ་རྩོམ་པ་ལ་
Chinese
如是说“同脑”。此有必要和词义二者。第一，若问：宣说此四种违犯之共同经文有何必要？答：此有必要，因从劝请所生的堕罪，须赖于遮止因缘，且将遮止方式相同者汇集于此宣说，故词句简略，且易于了解其义。第二，若问：违犯之堕罪以何方式产生？答：于僧团之分裂等事中，进行劝请等，以五种遮止方式遮止，然不舍弃，即不舍弃彼罪行，而随顺身语行事，或保持沉默之自性，凡此皆与产生违犯之堕罪相符顺。遮止之次数有多少，即施设多少堕罪之遮止，故堕罪亦施设。遮止至究竟，则堕罪亦至究竟。遮止成一，则堕罪亦成一。是故，祈请非真实之遮止，若未舍弃祈请之边际，则不生违犯之堕罪吗？答：是相同之义，作为解说之基础。如何相同呢？即以分裂等事作为遮止目的之祈请是相同的。与何相同呢？即与以分裂等事作为遮止目的之第一陈述相同。于何相同呢？即于产生违犯之堕罪相同。如何相同呢？如未舍弃第一陈述之边际，则产生粗罪般，若未舍弃祈请之边际，则相同于产生粗罪。彼祈请有前后诸多刹那之词句，故产生不同之堕罪吗？答：祈请之词句刹那等，是作产生一个堕罪之作用。陈述是再三重复，故仅产生一个堕罪吗？答：重复，即陈述等，是产生不同堕罪之作者。三种陈述之总结，即三种陈述之外，是堕罪之产生者吗？答：三种陈述之总结非堕罪之产生者，因其仅是使僧团了解已作之事而已。于劝请之下，先前造作分裂等事，
English
Thus it is said, "Tongno." This has two aspects: necessity and meaning. First, if asked, what is the necessity of teaching this common sutra of the four transgressions? The answer is that it is necessary because the downfalls arising from exhortation depend on preventing causes, and the methods of prevention that are similar are collected and taught here, so the words are concise and their meaning is easily understood. Second, if asked, how do the downfalls of transgression arise? The answer is that when engaging in divisions of the Sangha, etc., exhorting, etc., even if prevented by the five methods of prevention, if one does not give up, that is, if one does not abandon that misconduct, but follows the actions of body and speech, or remains silent, all of this is in accordance with the arising of the downfalls of transgression. As many times as there are preventions, that many times the prevention of downfalls is applied, so the downfalls are also applied. When the prevention is ultimate, the downfalls are also ultimate. When the prevention becomes one, the downfalls also become one. Therefore, since supplication is not a real prevention, if the limit of supplication is not abandoned, does it not generate the downfalls of transgression? The answer is that it is the same, and this is the basis for the explanation. How is it the same? The supplication that aims to prevent divisions, etc., is the same. What is it the same as? It is the same as the first statement that aims to prevent divisions, etc. What is it the same in? It is the same in generating the downfalls of transgression. How is it the same? Just as generating a gross offense by not abandoning the limit of the first statement, it is the same as generating a gross offense by not abandoning the limit of supplication. Since that supplication has many moments of words, does it generate different downfalls? The answer is that the moments of words of the supplication cause the generation of one downfall. Since the statement is repeated again and again, does it generate only one downfall? The answer is that repetition, that is, the statements, are the very agents that generate different downfalls. Is the conclusion of the three statements, that is, apart from the three statements, a generator of downfalls? The answer is that the conclusion of the three statements is not a generator of downfalls, because it only makes the Sangha understand what has been done. Under exhortation, previously creating divisions, etc.,