Tibetan
་། རྨུགས་པ་དང་གཉིད་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དང་། རྒོད་འགྱོད་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔ་ཡིན་ལ་དེ་དང་བྲལ་བས་ན་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་མི་རྣམས་ཀྱི་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བླ་མ་ཡང་ཡིན་པས་ན་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་དགེ་བའམ་དེ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་བ་ནི་མིའི་ཆོས་བླ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་ཆོས་བླ་མ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་ལ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དང་། ངོ་བོའི་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དང་། གཞན་ལ་སྙད་བཏགས་པའི་དང་། ཉམས་པའི་དང་། ནོར་བའི་དང་། ཟུར་གྱི་དང་། ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་དང་བརྒྱད་དུ་ཡོད་དེ་རྒྱས་པར་གཞུང་དོན་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།། ༈ །།གཉིས་པ་གསོ་བ་དགེ་འདུན་ལ་རག་ལས་པ་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་སྡེ་ལ་གཉིས་ཏེ་དངོས་དང་། མ་ངེས་པའི་སྡེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྡོམ་ནི། ཁུ་བ་འཛིན་དང་འཁྲིག་ཚིག་བསྙེན་བཀུར་སྨྱན། །ཁང་པ་ཁང་ཆེན་དང་ནི་གཞི་མེད་དང་། །བག་ཙམ་དགེ་འདུན་དབེན་དང་དེའི་རྗེས་ཕྱོགས། །ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའོ། །ཞེས་ཏེ། བཅུ་གསུམ་ཡོད་པ་བསྡུ་ན། དངོས་པོ་ལས་གྱུར་པ་དང་། བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། འདོད་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། གནོད་པ་ལས་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་འདོད་པ་བསྟེན་པ་དང་། གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་ལས་གྱུར་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རེག་བྱའི་བདེ་བ་ལས་གྱུར་པ་དང་། སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་བདེ་བ་ལས་གྱུར་པ་དང་། གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱའི་བདེ་བ་ལས་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྱིན་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྟེ་འདི་ལ་གླེང་གཞི་རྒྱུ་མཚན་བྱེད་རྒྱུ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ་གང་ཟག་འཆར་ཀས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཉེས་པ་རང་གི་ཁུ་བ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་བཅས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ལུས་ལ་གནོད་པ་དང་ཕམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དབྱུང་བར་བྱ་བ་རང་གི་ཁུ་བ་ཡིན་པ་དང་པོའི་གནས་ན་གནས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་ཡོད་པའི་ཚད་དུ་ལོངས་པའོ། །གང་ལས་དབྱུང་བ་ནི་སྐྱེས་པའི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཡིན་པ། གང་གིས་འབྱིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་དང་དེའི་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་སློང་ཁུ་བ་ཕྱུང་བའི་འདུན་པ་རྒྱུན་ལྡན། གསུ
Chinese
昏沉和睡眠合二为一，掉举和后悔合二为一，以及怀疑，这五者都远离，因此称为人的殊胜之法。或者，因为是人们应该依赖的法，而且是殊胜的，所以称为人的殊胜之法。总之，通过初禅的近分定所获得的善，或者获得它必须先行的特殊功德，就是人的殊胜之法。关于讲述人的殊胜之法的方式，有从果的角度，从自性的角度，从特殊的法的角度，从对其他事物的假借的角度，从退失的角度，从错误的方面，从旁敲侧击的角度，以及从身体的角度讲述等八种，详细内容可以从经论中了解。 第二，关于依靠僧团的疗治，僧残的类别分为两种：真实的类别和不确定的类别。首先是总摄：遗精与性交语，馈赠与媒合，房屋与大房屋，以及无根，少分与僧团，隐处及其随顺，毁家与心不悦。共有十三种，归纳起来有：从事物产生的和从教诫产生的两种。第一种有两种：从欲望产生的和从损害产生的。第一种有两种：自己随顺欲望的和使他人随顺欲望的两种。第一种有两种：从触觉的快乐产生的和从言语的快乐产生的。第一种有两种：从自己身体的触觉的快乐产生的和从他人身体的触觉的快乐产生的。第一种是：舍弃的僧残，对此有缘起、因由和所作三者。第一是：在舍卫国，名叫查嘎的人，由于烦恼贪欲的过失，因为自己的精液产生而安立了这个学处。第二是：对自己的身体有害，并且是第一个根本堕的因由。第三有四，从所依的支分来说，所要舍弃的是自己的精液，处于最初的位置，达到了可以命名的程度。从何处舍弃，是男根的形状。用什么舍弃，是被算作有情并且安住于其形状中。第二是动机，持续不断地具有射精的意愿。第三
English
Drowsiness and sleep are united, agitation and regret are united, and doubt, these five are all absent, therefore it is called the superior Dharma of humans. Or, because it is the Dharma that people should rely on, and it is superior, it is called the superior Dharma of humans. In short, the virtue obtained through the preparatory stage of the first dhyana, or the special qualities that must precede its attainment, are the superior Dharma of humans. Regarding the ways of speaking about the superior Dharma of humans, there are eight: from the perspective of the result, from the perspective of the nature, from the perspective of the special Dharma, from the perspective of attributing to other things, from the perspective of decline, from the perspective of error, from the perspective of indirectness, and from the perspective of the body. The details can be learned from the scriptures. Second, regarding the healing that depends on the Sangha, the category of Sanghavasesa is divided into two: the actual category and the indefinite category. First is the summary: emission of semen and sexual speech, gifts and matchmaking, houses and large houses, and groundlessness, a small portion and the Sangha, secluded places and their followers, ruining families and displeasure. There are thirteen in total, which can be summarized as: two types, arising from things and arising from precepts. The first has two types: arising from desire and arising from harm. The first has two types: following one's own desires and causing others to follow their desires. The first has two types: arising from the pleasure of touch and arising from the pleasure of speech. The first has two types: arising from the pleasure of touch of one's own body and arising from the pleasure of touch of another's body. The first is: the Sanghavasesa of expulsion, which has three aspects: the basis of discussion, the cause, and the action. The first is: in Sravasti, a person named Chaga, due to the fault of the defilement of desire, established this precept because of the emission of his own semen. The second is: harmful to one's own body and the cause of the first root downfall. The third has four, from the perspective of the basis's limb, what is to be expelled is one's own semen, being in the initial position, reaching the extent that it can be named. From where it is expelled is the shape of the male organ. With what it is expelled is being counted as a sentient being and abiding in its shape. The second is the motivation, constantly having the intention to ejaculate. The third
Tibetan
མ་པ་སྦྱོར་བ་ནི་རེག་ཅིང་རྩལ་བར་ཞུགས་པའོ། །བཞི་པ་མཐར་ཐུག་ནི་ཁུ་བ་སྦུབས་སུ་འོང་ཞིང་བདེ་བ་མྱོང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཛིན་དང་ཞེས་པ་རེག་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་སྟེ། འདི་ལ་གསུམ་ལས་གླེང་གཞི་ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ། གང་ཟག་འཆར་ཀས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། ཉེས་པ་བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ལ་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་བཅས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་མཚན་ནི། བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་བསམ་པ་སྐྱེ་བ་དང་། ཕམ་པ་དང་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དང་། གཞན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་བྱེད་རྒྱུ་ལ་བཞི་ལས། ཡུལ་ནི་མིའི་བུད་མེད་ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ལུས་བསྟེན་རུང་མ་ཉམས་པའི་རྨའི་སྒོ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་དངོས་སམ་སྐྲའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གོས་ཡིན་པའོ། །རེག་བྱེད་ནི་རང་གི་ལུས་མ་ཉམས་པ། ཟག་བྱེད་ལས་གཞན་པ་མིག་ནས་པུས་མོའི་བར་གང་ཡང་རུང་བ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་འདྲ། ཀུན་སློང་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །གཉིས་པ་སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལས་རྒྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཏེ་འཁྲིག་ཚིག་སྨྲ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་གླེང་གཞི་གསུམ་སྔ་མ་དང་འདྲ། ཉེས་པ་འཁྲིག་ཚིག་སྨྲས་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་དང་འདྲ། ཡན་ལག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་མིའི་བུད་མེད། མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་མ་ཐོབ་པའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་དེར་འཁྲིག་པར་གྲགས་པའོ། །ཀུན་སློང་འཁྲིག་ཚིག་སྨྲས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་ཀུན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་དྲུག་ལྡན། མཐར་ཐུག་ཡུལ་དེས་དོན་གོ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ། གང་ཟག་འཆར་ཀས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། ཉེས་པ་རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་བསྐོར་བའི་བུད་མེད་ལ་ང་ལྟ་བུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལ་འཁྲིག་པའི་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་བསྙེན་བཀུར་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བཅས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། མཐར་ཐུག་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། ཀུན་སློང་ནི་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་གཞན་འདོད་པ
Chinese
交合的行为是触摸并开始努力。第四个究竟是精液进入阴道并体验快乐。第二是，‘执’是指触摸的僧团残余。对此有三点，开端是舍卫城，某人因烦恼贪欲，因触摸女人的身体而制定了这条戒律。第二是原因，自身生起烦恼的想法，成为第一个失败的原因，以及成为他人不信任等的原因。第三是行为的因素有四点，所缘是人类的女人，具有自然存在的意识，能够实现性行为的意义。身体是可依赖的，未受损的，除了三个创伤之门以外的真实身体，或者头发，或者与之相关的衣服。触摸者是自己未受损的身体，除了泄精者以外，从眼睛到膝盖之间的任何部位。想法有二，认识相同。动机是想要体验从触摸产生的快乐的欲望，完全具有贪欲。行为是开始触摸。究竟是体验从触摸产生的快乐。第二，说话的快乐是原因，有两种，说淫秽之语和奉承赞叹。第一种有三点，开端与前三种相同。罪过是说淫秽之语。原因是与前相同。支分有四，基础支分是所缘是人类的女人，具有性行为的意义，具备四种名称，没有获得神通。所说的事物是在该处被称为性行为。动机是想要体验从说淫秽之语产生的快乐的欲望，完全具有贪欲。行为是具备六种语言。究竟是该所缘理解意义。第二种的开端是舍卫城，某人因烦恼贪欲，对绕着祇陀林散步的女人说，像我这样具有戒律的人，如果进行性行为的奉承，那就是所有奉承中的最佳，因此制定了这条戒律。原因和行为，究竟与前相同。动机是想要体验从奉承赞叹产生的快乐的欲望，完全具有贪恋。第二，希望他人
English
The act of intercourse is touching and starting to strive. The fourth ultimate is the semen entering the vagina and experiencing pleasure. The second is, 'Grasping' refers to the remaining Sangha of touch. There are three points to this, the beginning is Shravasti, a person due to the afflictions of desire, based on touching a woman's body, established this precept. The second is the reason, oneself giving rise to thoughts of affliction, becoming the cause of the first defeat, and becoming the cause of others' distrust, etc. The third is the factors of action, there are four points, the object is a human woman, possessing naturally existing consciousness, capable of realizing the meaning of sexual activity. The body is reliable, undamaged, the real body other than the three wound doors, or hair, or clothes related to it. The toucher is one's own undamaged body, other than the ejaculator, any part from the eyes to the knees. There are two thoughts, the perception is the same. The motivation is the desire to experience the pleasure arising from touch, completely possessing desire. The action is starting to touch. The ultimate is experiencing the pleasure arising from touch. Second, the pleasure of speaking is the cause, there are two types, speaking obscene words and flattering praise. The first has three points, the beginning is the same as the previous three. The fault is speaking obscene words. The reason is the same as before. The limbs have four, the basic limb is the object is a human woman, possessing the meaning of sexual activity, possessing four names, not having attained supernatural powers. The thing being said is what is known as sexual activity in that place. The motivation is the desire to experience the pleasure arising from speaking obscene words, completely possessing desire. The action is possessing six languages. The ultimate is that the object understands the meaning. The beginning of the second is Shravasti, a person due to the afflictions of desire, said to a woman walking around Jetavana Grove, if someone like me who possesses discipline were to offer sexual flattery, that would be the best of all flatteries, therefore this precept was established. The reason and action, the ultimate are the same as before. The motivation is the desire to experience the pleasure arising from flattering praise, completely possessing attachment. Second, desiring others