Tibetan
་བསྟེན་དུ་བཅུག་པ་ལས་གྱུར་པ་ནི་སྨྱན་བྱེད་ལྷག་མ་སྟེ། གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ། གང་ཟག་དྲུག་སྡེས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། ཉེས་པ་སྨྱན་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བཅས་སོ། །བྱེད་རྒྱུ་ལ་བཞི་ལས་ཡུལ་སྤྲད་བྱ་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་བསྟེན་དུ་རུང་བ། མི་མཐུན་པར་གནས་པ། བདག་ཉིད་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །བདག་པོ་ལྟ་བུ་ལ་སྨྱན་བྱེད་ན་དེ་གཉིས་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་སྤྲད་བྱ་མི་མཐུན་པར་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་ཕྲིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལན་གསུམ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ཕྲིན་ལན་གསུམ་བྱེད་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེ་གཉིས་ཀྱི་བསྟེན་བྱ་བསྟེན་བྱེད་ཕྲད་པའི་ཚེ་སྨྱན་བྱེད་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་འདིའི་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དགོས་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། སྐྱེས་པ་ནང་གི་སྨྱན་བྱས་པས་སྨྱན་བྱེད་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སྐྱེས་པ་ནང་གི་སྨྱན་བྱེད་ན་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེས་པ་ནང་གི་སྨྱན་བྱས་པས་ལྷག་མ་མི་བསྐྱེད་ན་བུད་མེད་སྤྱིས་བསྐྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བའི་སྐབས་སུ་སྨྱན་བྱེད་པ་ནི་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་སྨོས་རིགས་པ་ལས་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་སྤྱི་ལ་གནོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་གནོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཁང་པ་ཁང་ཆེན་གྱི་ལྷག་མའོ། །དང་པོ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་མཉན་ཡོད་དུ། གང་ཟག་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོས་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཞེན་གྱིས། ཉེས་པ་ཁང་པ་བརྩིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཁང་པའི་ལྷག་མ་འདི་བཅས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི། སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་དང་། འཐབ་རྩོད་དུ་འགྱུར་བ་དང་གནས་ཚེ་ཐུང་བ་དང་། རང་གི་བསམ་གཏན་དང་གློག་པ་ལ་གནོད་པ་སོགས་སོ། །བྱེད་རྒྱུ་ལ་གཞིའི་ཡན་ལག་ས་གཞི་དང་ཡོ་བྱད་གཞན་ལས་བཙལ་བའམ་དེ་གནང་བ་གཞི་མ་དག་པ་དང་མ་བསྟན་པའོ། །གང་རྩིག་པར་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གི་ཆེད་ཡིན་པ་ཚད་ལས་ལྷག་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། སྔར་གཞན་གྱིས་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཚད་ནི་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དོ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་ཡིན་པས་ནང་རོལ་གྱི་སྲིད་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཁྲུ་བཅོ་བརྒྱད་དང་། ཞེང་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་བདུན་ཏེ
Chinese
由使之依止而产生的，是媒合剩余。事情的缘起是在舍卫城，六群比丘因烦恼贪欲，依靠媒合的过失而制定此戒。行事之因有四，即处所、所施物、名称、作用，具备四种名称，身体可以依止，处于不和合的状态，自性与相续不同。如果对主人之类进行媒合，则这两者具备五种名称。意乐方面，不迷乱想，为了使所施物从不和合转为和合，想要进行三次送信的行为。或者自己或所派遣的人送信三次。最终，当这两者的所依和能依相遇时，就变成了媒合的剩余。有些人说此事的根本因素需要男人和女人，这是不合理的。因为男人在内部进行媒合，会产生媒合剩余。如《释论》中说：“男人在内部进行媒合，因为罪过非常大，所以会变成剩余。”如果男人在内部进行媒合不产生剩余，那么在女人普遍产生堕落的情况下，本应提到媒合者是例外，但却没有提到。第二，由损害而产生的有两种：对普通有情造成损害和对别解脱戒者造成损害。第一种又分为两种：房屋和大型房屋的剩余。第一种的缘起是在舍卫城，众多比丘因烦恼贪执，依靠建造房屋的过失，而制定此房屋的剩余。原因是：对众生造成损害，会导致争斗，寿命短，对自己的禅定和智慧造成损害等。行事之因是，根本因素是从土地和其他用具中寻找，或者给予那些不纯净和未开示的根本。所要建造的，是为了一个人而超过限度，能够容纳四种威仪，以前不是别人建造的。其中的限度是，用作测量的半肘和如来的一拃，因此内部的长度是如来的十二拃，即十八肘，宽度是如来的七拃
English
That which arises from causing dependence is the remaining of mediation. The origin of the matter is in Shravasti, where the group of six monks, due to the affliction of desire, relied on the fault of mediation and thus established this precept. The causes of the action are four: place, object to be given, name, and function, possessing four names, the body being suitable for reliance, existing in a state of disharmony, and the nature being different from the continuum itself. If mediation is done for a master or the like, then these two possess five names. In terms of intention, not being confused in perception, and desiring to perform the act of sending messages three times in order to transform the object to be given from disharmony to harmony. Either oneself or the one sent performs the sending of messages three times. Ultimately, when the dependent and the depender of these two meet, it becomes the remaining of mediation. Some say that the fundamental factors of this matter require a man and a woman, which is unreasonable. Because a man mediating internally generates the remaining of mediation. As the commentary states, "If a man mediates internally, it becomes a remainder because the fault is very great." If a man mediating internally does not generate a remainder, then in the case where women universally generate downfall, it should have been mentioned that the mediator is an exception, but it was not mentioned. Secondly, that which arises from harm has two types: harming ordinary sentient beings and harming those who have taken full ordination. The first is further divided into two: the remaining of houses and large houses. The origin of the first is in Shravasti, where many monks, due to the affliction of attachment, relied on the fault of building houses and thus established this remaining of houses. The reasons are: causing harm to living beings, leading to strife, shortening lifespan, and harming one's own meditation and wisdom, etc. The causes of the action are that the fundamental factors are sought from land and other implements, or giving those impure and uninstructed fundamentals. What is to be built is for the sake of one person and exceeds the limit, capable of accommodating the four postures, and not previously built by others. The limit is half a cubit used for measurement and one span of the Sugata, so the internal length is twelve spans of the Sugata, which is eighteen cubits, and the width is seven spans of the Sugata.
Tibetan
་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཅིག་གོ །སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ་ནི་འདུག་པའི་གནས་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་དོག་པ་མེད་པ་དང་། འགྲེང་བའི་ཚེ་མགོ་བོ་ཐོག་ལ་མི་རེག་པ་དང་། འཆག་པའི་གནས་ལ་གོམ་པ་གསུམ་འདོར་དུ་ཡོད་པ་དང་། ཉལ་བའི་གནས་ལ་རྐང་ལག་བརྐྱངས་ཏེ་ཉལ་དུ་རུང་བའོ། །བསམ་པའི་ཡན་ལག་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྩིག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་གཞན་ལ་བཅོལ་བས་རྩིག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བ་དང་ཕལ་ཆེར་བཀབ་པ་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཁང་ཆེན་ལ་གླེང་གཞི་ནི། ཡུལ་ཀོའུ་ཤམྦཱིར་གང་ཟག་དྲུག་སྡེས། ཉོན་མོངས་པ་མི་བཟོད་པས། ཉེས་པ་གཙུག་ལག་ཁང་བརྩིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་བཅས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་འདྲ། བྱེད་རྒྱུ་ཕལ་ཆེར་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ་ས་གཞི་དང་ཡོ་བྱད་གཞན་ལ་བཙལ་བ་ཞེས་པ་དང་། ཚད་ལྷག་ཞེས་པ་དང་། གཅིག་ཆེད་དུ་ཞེས་པ་གསུམ་པོ་དེ་མི་སྦྱོར་ལ། ཚོགས་ཆེད་དུ་ཞེས་པའམ་བཞི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་ཞེས་པ་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཁང་ཆེན་གྱི་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་གང་རུང་གི་ཆེད་བརྩིག་པ། དངོས་ཀྱི་བདག་པོ་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ་དགོས་ཏེ། རྣམ་འབྱེད་ལས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡིན་གྱི་ཚད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་འོད་ལྡན་ལས་ཁང་པ་དང་ལྷ་ཁང་དུ་གཏོགས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། མདོ་རྩ་འདིར་ཁང་ཆེན་གྱི་ཡན་ལག་ཚང་བ་མ་བསྟན་པར་ཐལ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་གང་རུང་གི་ཆེད་དུ་རྩིག་པ་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་འདིར་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལུང་གི་དོན་ནི། ཆེན་པོ་དང་མང་པོ་ཞེས་པ་ནི་འགྱུར་ཁྱད་ཡིན་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་མང་པོའི་ཆེད་དུ་ཞེས་པའི་དོན་དང་། ལྷ་ཁང་ཞེས་པའི་ལྷའི་སྒྲ་དེ་དགེ་འདུན་ལ་ཡང་འཇུག་ལ། སཾ་གྷ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དགེ་འདུན་དང་ཚོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས་བོད་དུ་དགེ་འདུན་དང་ཚོགས་གཉིས་ཀ་ལ་བསྒྱུར་བ་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདིར་ཚོགས་ཞེས་པ་ནི་ཁྱིམ་པའམ་རབ་བྱུང་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ་བཞི་ཡན་ཆད་འདུས་པ་ལ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཞི་མེད་ཀྱི་སྐུར་འདེབས་དང་། བག་ཙམ་གི་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ། གང་ཟག་མཛའ་བོ་དང་ས་ལས་སྐྱེས་གཉིས་ཀྱིས། ཉོན་མོངས་པ་མི་བཟད་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། ཉེས་པ་མཐོང་ཐོས་དོགས་པའི་གཞི་མེད་བཞིན་དུ་གྱད་བུ་ནོར་ལ་མི་ཚངས་སྤྱོད་བྱས་སོ་
Chinese
量度的是十一又二分之一拃。容纳四种行为是：坐的地方没有局促的跏趺坐，站立的时候头不碰到顶，行走的地方可以迈出三步，睡觉的地方可以伸开手脚睡觉。思考的支分是：意识不混乱，意乐想要建造的心念不间断，行为自己或者委托他人开始建造，最终大多是围起来和大多是盖起来就成为剩余。第二，关于大房屋的缘起是：在 कौशाम्बी (梵文天城体，kauśāmbī，梵文罗马拟音， कौशाम्बी，拘睒弥)地方，六群比丘因为不能忍受烦恼，因为建造精舍的缘故而制定此戒。理由相同。做法大多和之前相同，只是不加上寻找土地和用具，超量，为了一个人这三点，而是加上为了僧团或者四人以上为了...。有些人认为，建造大房屋的剩余部分是为了三宝中的任何一个而建造。实际的施主必须是居士。因为《分别》中说，所谓“大”是因为布施的法，而不是因为大小。以及《光明》中说，属于房屋和神殿。这些说法是不合理的。因为这部根本经中没有显示大房屋的所有支分。为了三宝中的任何一个而建造作为支分有什么必要呢？因为这里没有显示。经文的意思是：所谓“大”和“多”是翻译上的差异，意思是“为了很多事情”。神殿中的“神”字也可以用于僧团。梵文सँघ (梵文天城体，saṃgha，梵文罗马拟音，samgha，僧伽)这个词既可以用于僧团也可以用于团体，因此在藏语中翻译成僧团和团体的情况很多。因此，这里所说的“团体”无论是居士还是出家人都可以，要知道四人以上聚集在一起就称为“团体”。第二，无根诽谤和少分诽谤的僧残二罪。第一，缘起是在王舍城，名叫亲友和地生的两个人，因为不能忍受烦恼而发起，罪过是在见到、听到、怀疑的无根情况下，说巨财童子行不净行。
English
The measurement is eleven and a half spans. Accommodating the four activities means: the place for sitting is without cramped cross-legged posture, when standing the head does not touch the top, the place for walking has room to take three steps, and the place for sleeping is suitable for stretching out limbs. The aspects of thought are: consciousness is not confused, the intention to build is continuous, the action is to start building oneself or entrusting it to others. The final result is mostly enclosing and mostly covering, then it becomes a remainder. Second, regarding the origin of large houses: In the place of कौशाम्बी (Sanskrit Devanagari, kauśāmbī, Sanskrit Romanization, कौशाम्बी, Kaushambi), the group of six monks, because they could not bear the afflictions, established this precept because of building a monastery. The reason is the same. The procedure is mostly the same as before, except that the three points of searching for land and utensils, excess, and for one person are not added, but instead adding for the Sangha or for four or more people for... Some people think that building the remainder of a large house is for the sake of any of the Three Jewels. The actual patron must be a householder. Because the 《Differentiation》 says that the so-called "large" is because of the Dharma of giving, not because of the size. And the 《Luminous》 says that it belongs to houses and temples. These statements are unreasonable. Because this root text does not show all the aspects of a large house. What is the necessity of building for the sake of any of the Three Jewels as an aspect? Because it is not shown here. The meaning of the scripture is: the so-called "large" and "many" are differences in translation, meaning "for many things." The word "deity" in temple can also be used for the Sangha. The word सँघ (Sanskrit Devanagari, saṃgha, Sanskrit Romanization, samgha, Sangha) can be used for both Sangha and group, so in Tibetan it is often translated as both Sangha and group. Therefore, the "group" mentioned here can be either laypeople or renunciants, but it should be known that gathering four or more people is called "group." Second, the two Sangha remnants of groundless accusation and slight accusation. First, the origin is in Rajagriha, two people named Friend and Earth-born, initiated because they could not bear the afflictions, the offense is in the groundless situation of seeing, hearing, and suspecting, saying that the wealthy boy committed impure conduct.