Tibetan
་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་དང་། གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་གནོད་པ་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་དང་། གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་དང་། གཞན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྤྱིའི་དོན་དང་། གཞུང་གི་དོན་ལ་སྦྱར་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བམ་ལྔར། གླེང་གཞི་དང་། བསླབ་པ་བཅས་པ་དང་། ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དོན་སྟོན་ཏེ། དེ་ལ་གླེང་གཞི་ནི་ཡུལ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེས་པའི་གཞིའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཞིའོ། །བསླབ་པ་བཅས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་དང་འདུལ་བ་དང་འགལ་བ་བཟློག་པའི་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའོ། །ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་དངོས་གཞི་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་གསུམ་སྟེ། བསླབ་པ་འཆའ་བའི་གླེང་གཞི་དང་། བཅས་པ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དགག་བྱ་དང་། ལྟུང་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཡན་ལག་བརྩི་བའོ། །དང་པོ་ནི་སྟོན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ལོ་བཅུ་གསུམ་ལོན་པ་ན། བཟང་སྦྱིན་གྱིས་སྔོན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་ལོག་པར་སྤྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་བསླབ་པ་བཅས་པའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་གཟིགས་ཏེ། ཡུལ་སྤོང་བྱེད་དུ་གང་ཟག་བཟང་སྦྱིན་གྱིས། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ཉེས་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་ཚངས་སྤྱོད་སྤོང་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་བཅས་སོ། །གཉིས་པ་བཅས་པ་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དགག་བྱ་ལ། མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། མ་མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚེ་འདི་ལ་ལུས་དང་། སྲོག་དང་། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཞིང་གཞན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་མཐོང་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གསུམ་གསུམ་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ཐམས་ཅད་བདག་པོ་རྒྱུ་མཐུན་དང་། །རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་མི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་དེ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་པ་ལྟར། དམྱལ་བ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བའོ། །རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། ལུས་མི་སྡུག་པ་དང་། ཆུང་མ་དགྲ་ཟླ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་ནི། དེར་ཡང་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ
Chinese
不净行，不予取，杀生，妄语为四种他胜罪。初者，有共同之义与正文之义两种。初者，于五卷中，宣说开端、制戒、安立堕罪之义。其中，开端有处所、补特伽罗、烦恼、罪行之差别，分为四种。制戒者，是违背世间与违背律仪，遮止五类堕罪。安立堕罪者，是从意乐与加行之门安立正行、加行、加行之加行，如是所说之义有三：立誓受戒之开端，安立所制之理由及所遮止，计算堕罪之因、缘、支分。初者，导师现证菩提后十三年时，善施因往昔之妻行不净行，法主见制戒之十种利益，于处所舍卫城中，补特伽罗善施由烦恼贪欲所引发，依罪行行不净行，而安立此遮止不净行之学处。二者，安立所制之理由及所遮止，有可见之过患与不可见之过患两种。初者，于此生中，成为身体、寿命、梵行、沙门之行、受用与福德之障碍，以及令他人不信等。不可见之过患者，是不善业道十者皆产生三种果，如《俱舍论》云：“一切主果等流果，异熟果亦能生。”如是，不净行之异熟果，依其大中小三种，次第生于地狱、饿鬼、旁生。等流果有二，其中，感受等流果是身体丑陋，妻子变为怨敌等。造作等流果是，于彼亦喜好行不净行之习性。
English
The four defeats are: engaging in impure conduct, taking what is not given, taking life, and speaking falsely. The first has two meanings: a common meaning and a meaning applied to the text. The first, in five volumes, explains the meaning of the beginning, the establishment of precepts, and the establishment of transgressions. Among these, the beginning is divided into four types according to the differences in place, person, affliction, and basis of offense. The establishment of precepts is the five categories of transgressions that contradict the world and contradict discipline, and prevent them. The establishment of transgressions is the establishment of the main practice, the application, and the application of the application through the door of intention and action. The meaning of what is said is threefold: the beginning of taking vows, the reason for establishing what is prescribed and what is prohibited, and the calculation of the causes, conditions, and limbs of transgressions. The first is that thirteen years after the Teacher attained complete enlightenment, Good Giving engaged in impure conduct with his former wife. The Lord of Dharma saw the ten benefits of establishing precepts. In the place of Shravasti, the person Good Giving was motivated by the affliction of desire, and based on the offense of engaging in impure conduct, he established this training to prevent impure conduct. Secondly, the reason for establishing what is prescribed and what is prohibited has two types of faults: visible faults and invisible faults. The first is that in this life, it becomes an obstacle to body, life, celibacy, the conduct of a renunciate, enjoyment, and merit, and causes others to disbelieve, etc. The invisible faults are that the ten paths of unwholesome actions all produce three fruits, as the Abhidharmakosha says: "All master fruits are equal flow fruits, and the ripening fruit can also be produced." Thus, the ripening fruit of impure conduct, according to its large, medium, and small types, is born in hell, hungry ghosts, and animals in order. There are two types of equal flow fruits, among which the experienced equal flow fruit is that the body is ugly and the wife becomes an enemy, etc. The creative equal flow fruit is the habit of liking to engage in impure conduct there as well.
Tibetan
་ཅན་དུ་འགྱུར་བའོ། །བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི། ཡུལ་ཕྱོགས་རྡུལ་འཁྲིགས་པ་སོགས་སུ་སྐྱེ་བའོ། །གསུམ་པ་ཡན་ལག་ལ་ཐུན་མོང་གི་ཡན་ལག་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་གསོ་རུང་ཡན་ཆད་དུ་ཡོད་པ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལས་དང་པོ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ལ་བཞི་སྟེ། གཞིའི་ཡན་ལག་དང་། ཀུན་སློང་གི་དང་། སྦྱོར་བའི་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་ལ། གང་ལ་རྩལ་བར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་དང་། དེ་ལ་རྩལ་བརྟེན་གྱི་ཡན་ལག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། མི་དང་། མི་མ་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་དང་། མ་ནིང་དང་། རང་དང་གཞན་གང་ཡང་རུང་བའི་ལུས་ཕྱེད་དུ་ལངས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྨའི་སྒོ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་མ་ཉམས་པ་དང་བགྲོད་དུ་རུང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ནོར་བུ་ནད་མེད་པ་དང་ལས་སུ་རུང་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་རིག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རེག་ཅིང་རྩོལ་བར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རེག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚེ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕམ་པའི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ལ། དགེ་ཚུལ་ལ་ནི་ཕམ་འདྲའི་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་འདིར་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་ནོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ་སྦྱར་བ་ནི། གང་ཞིག་བྱས་ན་ལྟུང་བ་འདིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བཅུག་རེག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བྱས་ནའོ། །ཟག་བྱེད་དོ། །དེར་རོ། །མ་ཉམས་པར་རོ། །ཁའམ་བཤང་བའི་ལམ་དུའོ། །ཉམས་པ་དག་ལ་ནི་སྦོམ་པོའོ། །མི་རུང་བ་ཉིད་ལ་ནི་ན་སྨད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་དང་། སེལ་བ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཅུག་ཞེས་པའི་སྒྲ་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་ན་དེས་འཛུད་པར་བྱེད་པས་ན་བཅུག་པ་སྟེ་ཕོའི་ཟག་བྱེད་དོ། །བཅུག་ཞེས་པའི་སྒྲ་གནས་སུ་བསྒྲུབ་ན་དེར་བཅུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བཅུག་པ་སྟེ་རྨའི་སྒོ་གསུམ་མོ། །གནས་སུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱར་བ་ཐོག་མར་བཤད་ན། བཅུག་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་རང་གི་རྨའི་སྒོ་གཉིས་སམ་གཞན་གྱི་སྒོ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་དགེ་སློང་རང་གིས་ཟག་བྱེད་བཅུག་སྟེ་བཅུག་པར་བྱ་བ་དེའི་རེག་པའི་བདེ་བ་དགེ་སློང་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དགེ་སློང་དེ་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ། བཅུག་པའི་སྒྲ་བྱེད་པ་པོ་བསྒྲུབ་པ་དང་སྦྱར་ན་དགེ་སློང་མའི་རྨའི་སྒོ་སོགས་གསུམ་གང་རུང་དུ་འཛུད་པར་བྱེད་པ་སྐྱེས་པའི་ཟག་བྱེད་བཅུག་སྟེ་དེའི་རེག་པའི་བདེ་བ་དགེ་སློང་མས་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དགེ་སློང
Chinese
成为具有…的。主人的果是，在地方、方向、尘土聚集等处产生。第三，关于支分，共同的支分是直到能够恢复比丘戒律为止存在，了知安住自性，不是最初的业者，这些是应用于一切的。不共同的支分有四种：基的支分，意乐的支分，加行的支分，究竟的支分。第一，其中有：所作之支分和依彼所作之支分两种。第一是：人和非人，男人和女人，人妖，自己和他人的身体一半站立起来为止的三个疮门中的任何一个没有损坏并且可以进入的。第二是：属于自己相续的宝珠没有疾病并且可以使用的。意乐是想要体验智慧的安乐。加行是触摸并开始努力。究竟是在体验那触摸的安乐时，成为行不净行的堕罪之根本。对于沙弥来说，是类似堕罪的罪行。有些人认为这里的不错乱想是错误的。第二，将经文意义联系起来是：如果做了什么会成为这里的堕罪呢？如果做了放入、触摸、体验。泄精物。在那里。没有损坏地。在口或排泄的道路中。对于损坏的来说，是粗罪。对于不合适的来说，是下品罪。这样说，支分的特征和遮止两种。第一是：如果证实“放入”的声音是能作者，那么因为他能插入，所以是放入，即男性的泄精物。如果证实“放入”的声音是处所，那么因为在那里应该放入，所以是放入，即三个疮门。首先讲述与证实处所联系起来，应该放入的是比丘自己的两个疮门或者他人的三个门中的任何一个，比丘自己放入泄精物，如果比丘自己体验应该放入的那个触摸的安乐，那么那个比丘会成为堕罪，如果与证实“放入”的声音是能作者联系起来，那么插入比丘尼的疮门等三个中的任何一个的是男性的泄精物，如果比丘尼体验那个触摸的安乐，那么比丘尼
English
Becoming endowed with... The fruit of the owner is produced in places, directions, accumulations of dust, etc. Third, regarding the limbs, the common limbs are those that exist up to the point where the Bhikshu vows can be restored, the knowledge abiding in its own nature, not being a beginner in action, these are applied to all. There are four uncommon limbs: the limb of the basis, the limb of intention, the limb of application, and the limb of the ultimate. First, there are two: the limb of what is to be done and the limb of relying on what is done. The first is: a human and a non-human, a man and a woman, a hermaphrodite, and any of one's own or another's body up to half standing, any of the three wound-doors that are not damaged and can be entered. The second is: a jewel belonging to one's own continuum that is without disease and can be used. The intention is to want to experience the bliss of knowledge. The application is touching and engaging in effort. The ultimate is that when experiencing the bliss of that touch, it becomes the basis for the defeat of engaging in impure conduct. For a novice monk, it is a transgression similar to defeat. Some who think that not being confused here is correct are mistaken. Second, applying the meaning of the text is: if one does what, does it become a defeat here? If one does insertion, touching, and experiencing. Semen. There. Undamaged. In the mouth or the path of excretion. For those that are damaged, it is a gross offense. For what is not suitable, it is a lower offense. Thus it is said, the characteristics of the limbs and the two exclusions. The first is: if the sound of "insertion" is proven to be the agent, then because it inserts, it is insertion, i.e., male semen. If the sound of "insertion" is proven to be the place, then because it is to be inserted there, it is insertion, i.e., the three wound-doors. First, explaining in connection with proving the place, what is to be inserted is any of the Bhikshu's own two wound-doors or another's three doors, the Bhikshu himself inserts semen, if the Bhikshu himself experiences the bliss of the touch of what is to be inserted, then that Bhikshu will become defeated, if in connection with proving the sound of "insertion" to be the agent, what inserts into any of the three, such as the Bhikshuni's wound-door, is male semen, if the Bhikshuni experiences the bliss of that touch, then the Bhikshuni