Tibetan
ས་སྔ་ཕྱིར་སྐྱེས་པའི་ལྟུང་བ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་རེ་རེའི་སྐབས་སུ་ལྟུང་བར་བྱེད། སྲེག་པར་བྱེད་ཅེས་སོགས་དང་། འདུལ་བ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། གང་ཞིག་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེའི་བསྟན་པ་ལས། །ཡལ་བར་སེམས་ཤིང་ཅུང་ཟད་འདའ་བྱེད་ན། །དེ་ནི་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གཞན་དབང་ཐོབ། །སྨྱུག་ཚལ་བསྲེགས་པས་ཨ་སྨྲའི་ཚལ་ཉམས་བཞིན། །འདི་ན་ལ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་ཅན་འགའ། །ལན་འགའ་འདས་ཀྱང་ཆད་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཐུབ་པའི་བཀའ་ལས་ཚུལ་མིན་འདའ་བྱེད་ན། །དུད་འགྲོར་སྐྱེ་འགྱུར་ཨེ་ལའི་འདབ་ཀླུ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། སྡིག་ལྟུང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཅིང་། དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བ་དང་དེའི་ལས་ལམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བསམས་བཞིན་དུ་བཅས་མཚམས་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་ལུང་མ་བསྟན་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། མི་དགེ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པས་དེའི་ཆའི་སྡིག་པ་མི་འདག་པར་ཐལ། ལྟུང་བྱེད་དང་དེའི་ལས་ལམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འདག་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པས་ལས་ལམ་ཡང་བར་འགྱུར་གྱི་འདག་པར་ནི་མ་ངེས་སོ། །དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་དང་དེའི་ལས་ལམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལས་ལམ་ནི་དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་བྱས་ནས་དུད་འགྲོ་ཤི་བ་དང་དུས་མཉམ་དུ་སྐྱེས་པའི་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཤིག་ལ་འཇོག་ལ། དེའི་ལྟུང་བྱེད་ནི་དུད་འགྲོ་ཤི་བ་དེ་ལ་མཐར་ཐུག་ཏུ་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་ལོགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་དང་དེའི་ལས་ལམ་ཡང་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་སྨྲའི་ཕམ་པ་ནི་བརྫུན་ཚིག་དེ་ཕ་རོལ་པོས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་གོ་བའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ལ། ལས་ལམ་ནི་དེའི་སྔ་ལོགས་བརྫུན་ཚིག་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་པའི་སྐབས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ལྟུང་བ་དང་ལས་ལམ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཡིན་ཏེ། ལྟུང་བ་ནི་གསུང་རབ་ནས་བཤད་པའི་མིང་རིགས་བརྗོད་པའི་བཤགས་པས་འདག་ལ། ལས་ལམ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་འདག་པར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཟག་དམ་པ་ལ་ཚིག་ངན་སྨྲས་པའི་རྣམ་སྨིན་ཚེ་རབས་དུ་མར་མྱོང་བ་སོགས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ངོ་བོ་ལ་དངོས་དང་། ལྟུང་བ་གྲུབ་པ
Chinese
由于前后产生的堕罪各不相同，因此，认为所有堕罪都是无记也不合理。因为在每一个单独的堕罪行为发生时，就会产生堕罪，比如“焚烧”等等。在赞叹律藏中说：如果有人对于导师慈悲的教法，心生厌倦，稍微违越，那他就会获得痛苦的束缚，如同焚烧竹林，阿司玛的园林也会毁坏一样。这里有些人具有国王的威仪，偶尔违越也不会受到惩罚。如果违背了能仁的教诲，行为不如法，就会像埃拉树上的虫子一样转生为畜生。这样说道。第二，自己的宗派是：罪和堕罪本体相同，杀害旁生的堕罪和它的业道本体各不相同。同样，明知故犯违越戒条的所有堕罪和无记本体各不相同，因为必定是不善的缘故。有人会说，堕罪通过忏悔来弥补，那它的罪恶部分就不会消除，因为堕罪行为和它的业道本体各不相同。如果承认，那就和所说的消除相违背了。如果这样问，杀害旁生的堕罪行为通过忏悔来弥补，业道也会减轻，但不确定是否能消除。杀害旁生的堕罪行为和它的业道本体各不相同，因为杀害旁生的业道是指在进行杀害旁生的行为后，旁生死去的同时产生的表色和非表色的一种色法。而它的堕罪行为是指以旁生死去作为最终结果，在之后瞬间产生的缘故。同样，妄语的失败和它的业道也本体各不相同，因为妄语的失败是在妄语被对方的意识理解的时候产生，而业道是指在此之前，妄语被听觉听到的时候的表色和非表色。此外，堕罪和业道本体各不相同，因为堕罪可以通过经书中讲述的念诵名号的忏悔来消除，而业道不一定仅仅通过这种方式就能消除，因为有对圣者说恶语，需要在多个世代中感受果报等等的说法。第三，本体分为真实和，堕罪成立
English
Since the transgressions arising before and after are different, it is also unreasonable to assume that all transgressions are unspecified. Because in the case of each single transgression, a transgression occurs, such as "burning," and so on. In the praise of the Vinaya, it says: "Whoever is weary of the compassionate teachings of the teacher, and slightly transgresses, will obtain suffering and dependence on others, like burning a bamboo grove, the Asma grove will also be destroyed. Here, some have the demeanor of kings, and sometimes transgress without receiving punishment. If one transgresses improperly from the teachings of the Thubpa (Buddha), one will be born as an animal, like the insects on the Ela tree." Thus it is said. Secondly, the self-view is that sin and transgression are of the same essence, and the transgression of killing animals and its karmic path are different in essence. Similarly, all transgressions of knowingly violating the precepts are different in essence from the unspecified, because they are definitely unwholesome. Someone might say, if a transgression is rectified through confession, then the sinful part of it will not be eliminated, because the act of transgression and its karmic path are different in essence. If you accept this, it contradicts the statement that it is eliminated. If asked, the transgression of killing animals, when rectified through confession, will lighten the karmic path, but it is not certain that it will be eliminated. The transgression of killing animals and its karmic path are different in essence, because the karmic path of killing animals is defined as the form of manifestation and non-manifestation that arises simultaneously with the death of the animal after the act of killing the animal has been performed. And its transgression occurs in the moment after the animal's death is finalized. Similarly, the defeat of lying and its karmic path are also different in essence, because the defeat of lying occurs when the lie is understood by the other person's consciousness, while the karmic path is defined as the form of manifestation and non-manifestation at the time when the lie is heard by the auditory consciousness before that. Furthermore, transgression and karmic path are different in essence, because transgression can be eliminated by the confession of reciting the names mentioned in the scriptures, while the karmic path is not necessarily eliminated by that alone, because it is said that speaking evil words to a holy person will result in experiencing the consequences in many lifetimes, and so on. Thirdly, the essence is divided into real and, the establishment of transgression.
Tibetan
་ལ་རིག་བྱེད་དགོས་མི་དགོས་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་མི་དགེ་བའམ་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ། གཏམ་གྱི་གཞིར། ཉེ་བ་འཁོར་ལྟུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་བྱ་ལ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ་ཞེས་དང་། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའམ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །དེའང་རང་གཞན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། བཅས་པ་ལས་བསམ་བཞིན་དུ་འདས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། བཅས་པ་ལས་མ་བསམས་པར་འདས་པ་ནི་ལུང་མ་བསྟན་ཏེ། གཏམ་གཞིར། མི་དགེ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་བཅས་པ་ལས་བསམ་བཞིན་དུ་འདའ་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་བཅས་པ་ལས་མ་བསམས་པར་འདས་པ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ལྟུང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ལྟུང་བ་དང་། མི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་རིག་བྱེད་མི་དགོས་ཏེ། བྱ་བ་མ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་དུ་བཙུན་པ་ལུས་སུ་ཡང་མ་ཐོན་ངག་ཏུ་ཡང་མ་ཐོན་པར་དགེ་སློང་མར་མི་རུང་བ་མཆིས་སམ། ཡོད་དེ་དགེ་སློང་མ་ཟླ་མོའི་ཕམ་པ་འཆབ་ནའོ་ཞེས་དང་། སེམས་འབའ་ཞིག་ལ་ལྟུང་བ་འགྱུར་བ་མཆིས་སམ། ཡོད་དེ་གསོ་སྦྱོང་མི་བྱེད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། འདོད་པའི་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གྲུབ་པ་ལ་རིག་བྱེད་ངེས་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། གཉིས་ཀ་ཡང་མི་བྱེད་ན་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པ་ཅན་ཡང་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་དང་། ཊཱི་ཀར་ཉེས་བྱས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་གྱི་ན་སྨད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལུང་སྔ་མའི་དོན་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཅུང་ཟད་ལས་མེད་པས་དམན་པ་ལ་དགག་སྒྲ་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །བཞི་པ་མཚན་ཉིད་ལ་ལྟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། རབ་བྱུང་གིས་སྟོན་པས་བཅས་པ་ལས་འདས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའོ། །དེ་ཡང་ལྔ་ལས་ཕམ་པའི་མཚན་ཉིད། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་གང་ཞིག ཁྱོད་ཀྱི་དག་བྱེད་ཆད་པའི་བསླབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རིགས་ཡི
Chinese
关于是否需要表诠的两种辨析。第一种是：非表诠之色是不善的，或者表诠之色是未记别的。在《事语》中说：近事堕罪，也可以说是表诠，也可以说非表诠。如果问：是善、不善还是未记别？应说是不善和未记别。等等。其中，自己或他人的过失，以及明知故犯违越所制定的，是不善的。无意中违越所制定的，是未记别。在《事语》中说：什么是不善？凡是世尊所制定的学处，明知故犯违越的，是不善。什么是未记别？凡是世尊所制定的学处，无意中违越的，是未记别。第二种是：有些人认为堕罪有两种：应作未作的堕罪和不应作而作的堕罪。对于前者，不需要表诠，因为仅仅是不作就会导致堕罪。经中说：比丘没有身语的表诠，是否会有不适合比丘尼的情况？有，即比丘尼隐瞒月称的比丘尼的堕罪。仅仅是心念就会导致堕罪吗？有，即不做布萨。因为这样说的缘故。这种说法是不合理的，因为要成立所希望的非表诠，必须要有表诠的确定性。在《俱舍论释》中说：如果两者都不做，那么在欲望中就没有行为的表诠，也没有没有表诠的，那么如何成为两者的道路呢？因此要努力。在《 टीका 》中说：是完成了所有的罪行，但不是下品的，因为有口部变化等的表诠。因此，前文的意思是，因为表诠很少，所以用否定词来修饰低劣之处。第四，定义的堕罪的定义是：出家人违越世尊所制定的过失。其中，五种他胜罪的定义是：具足近圆戒者的相续中的真实堕罪，哪一种是依赖于你的清净对治断绝的学处之类呢？
English
Two analyses on whether expression is necessary. The first is: Non-expressive form is either unwholesome or expressive form is unspecified. In the Matters of Discourse, it says: A novice's transgression can also be called expressive, and it can also be called non-expressive. If asked: Is it wholesome, unwholesome, or unspecified? It should be said that it is unwholesome and unspecified. And so on. Among them, faults of oneself or others, and knowingly transgressing what is prescribed, are unwholesome. Unintentionally transgressing what is prescribed is unspecified. In the Matters of Discourse, it says: What is unwholesome? Whatever the Blessed One has prescribed as training, knowingly transgressing it is unwholesome. What is unspecified? Whatever the Blessed One has prescribed as training, unintentionally transgressing it is unspecified. The second is: Some say that there are two types of transgressions: the transgression of not doing what should be done and the transgression of doing what should not be done. For the former, expression is not necessary, because merely not doing it will lead to transgression. The sutra says: Is there a case where a monk, without any physical or verbal expression, is unsuitable for a nun? Yes, it is when a nun conceals the defeat of the nun Moon. Does mere thought lead to transgression? Yes, it is not performing the Uposatha. Because it is said so. This statement is unreasonable, because to establish the desired non-expression, there must be a certainty of expression. In the Commentary on the Treasury of Knowledge, it says: If neither is done, then in desire there is no expression of behavior, and there is no one without expression, so how can it become the path of both? Therefore, effort must be made in this. In the Tika, it says: It is the completion of all sins, but not of the lower kind, because there is expression such as changes in the mouth. Therefore, the meaning of the previous statement is that because there is little expression, the negative particle is used to modify the inferior. Fourth, the definition of transgression is: A fault of a renunciate that transgresses what the Buddha has prescribed. Among them, the definition of the five defeats is: Which of the actual transgressions in the continuum of one who has taken full ordination is of the kind that depends on the training that severs your purification?