Tibetan
་སོ། །བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རང་གིས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་དང་བཅོལ་བས་རྫོགས་པ་གཉིས་སོ། །འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས་ལུས་དང་ངག་ལས་འབྱུང་བ་གཉིས་སོ། །བྱ་བའི་སྒོ་ནས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྦྱོར་བ་དང་མི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པ་གཉིས་ཏེ། བསྡུ་བར། བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དང་ནི། །མི་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །མི་སྦྱོར་བ་དང་སྦྱོར་བཅས་ལས། །ལྟུང་བའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལྟུང་བ་གཉིས་སམ། རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི་ས་རྐོ་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བྱེད་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བཅས་རང་གཉིས་ཁྱབ་ཆེ་ཆུང་དཔྱད། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་དཔྱད། ཞར་ལ་སྡིག་ལྟུང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་རྟེན་སྤྱི་ལ་ལྟོས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཁྱབ་ཆེ་སྟེ། དེ་བཅས་པས་བསྡམས་པ་དང་མ་བསྡམས་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་། བཅས་ལྟུང་བསྡམས་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྟེན་རབ་བྱུང་ལ་ལྟོས་ནས་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཁྱབ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཡོད་པར་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡོད་པས་མ་ཁྱབ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡོད་པར་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་དང་། ལས་དང་པོ་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་འབྱུང་ཡང་བཅས་ལྟུང་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། དགེ་སློང་སོ་སྐྱེ་ལ་འཇིག་ལྟ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་བཅས་ལྟུང་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་གཞི་དེ་ལ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་གནང་བ་འབྱུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། འོ་ན་ཆང་འཐུང་བ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་གནང་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ། མཛོད་ལས། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། །མྱོས་འགྱུར་ལས་གཞན་བསྲུང་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ཊཱི་ཀར་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་གཞི་འདི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ང་ལ་སྟོན་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆང་ནི་རྩའི་མཆོག་མས་ཀྱང་མི་གླུད་མི་འཐུང་ངོ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ལུས་ལ་བཀུད་པ་དང་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་སོགས་གནང་བ་ཆང་གི་གཞི་ལ་ཡོད་པ་མ
Chinese
。从行为的方面来说，有两种：自己必须完成的行为，以及通过委托而完成的行为。从产生的方面来说，有两种：从身体和语言产生的行为。从作用的方面来说，有两种：不去做应该做的事情的不作为，以及去做不应该做的事情的作为。总结来说：“不做应做之事，以及去做不应做之事，从不作为和作为中，会产生堕落的过错。”这样说的。从本质的方面来说，有两种堕落：不善的堕落和无记的堕落，或者可以归纳为自性和具足的堕落两种。第一种，例如杀生的他胜罪。第二种，例如挖掘土地、接触火焰的堕罪。第二种有三种：审查戒律和自性两种罪行的范围大小；审查这两种罪行的差别；顺便审查罪恶和堕落的本质是否相同或不同。第一种：有些人认为，相对于共同的基础，自性的过失范围更大，因为它发生在被戒律约束和未被约束的两者的相续中，而戒律的堕落只发生在被约束者的相续中。相对于出家众的基础，戒律的过失范围更大，因为有它不一定有自性的过失，而有自性的过失一定有戒律的堕落。这种说法不合理，因为意识不是自性存在的，并且对于初学者来说，即使产生自性的过失，也不会产生戒律的堕落，并且当比丘凡夫生起邪见时，不一定产生戒律的堕落。第二种：有些人认为，相对于那个基础的因缘，允许产生的过失是戒律的过失，而与此相反的是自性的过失。这种说法不合理，否则，饮酒在相对于因缘的情况下是被允许的，那么它就应该是戒律的过失。理由成立，因为《俱舍论》中说：“戒律的过失，是为了守护除了导致醉酒之外的事物。”这样说的。不能这样认为，因为在 टीका 中说，禁止的意思是，即使面临生命危险，这种行为在任何情况下都不能做。例如，那些自称是我（佛陀）的导师的人说，即使是用最好的根茎也无法赎罪，也不饮酒。如果身体涂抹和脸颊涂抹等是被允许的，那么饮酒的基础就不是
English
There are two aspects in terms of action: actions that one must accomplish oneself and actions that are completed through delegation. In terms of arising, there are two: actions arising from body and speech. In terms of function, there are two: non-action of not doing what should be done, and action of doing what should not be done. To summarize: "Not doing what should be done, and doing what should not be done, from non-action and action, the fault of falling will arise." This is what is said. In terms of essence, there are two types of transgressions: unwholesome transgressions and unspecified transgressions, or they can be summarized into two types: transgressions by nature and transgressions with precepts. The first is like the defeat of killing. The second is like the downfall of digging the ground and touching fire. The second has three aspects: examining the scope of precepts and natural transgressions, examining the differences between the two, and incidentally examining whether the nature of sin and transgression are the same or different. First: Some say that relative to the general basis, natural faults are more pervasive, because they occur in the continuum of both those bound by precepts and those not bound. Preceptual transgressions only occur in the continuum of those who are bound. Relative to the basis of the ordained, preceptual faults are more pervasive, because the existence of the former does not necessarily imply the existence of natural faults, while the existence of natural faults necessarily implies the existence of preceptual transgressions. This is unreasonable, because consciousness does not inherently exist, and for beginners, even if natural faults arise, preceptual transgressions do not arise. Furthermore, when a prithagjana monk develops wrong views, it is not certain that preceptual transgressions will arise. Second: Some say that relative to the cause of that basis, the faults that are allowed to arise are preceptual faults, and the opposite is natural faults. This is unreasonable, otherwise, drinking alcohol is allowed relative to the cause, so it should be a preceptual fault. The reason is established, because the Abhidharmakosha says: "Preceptual faults are for protecting other than what causes intoxication." This is what is said. It cannot be accepted, because the टीका says that prohibition means that even if life is at stake, this action cannot be done in any way. For example, those who claim to be my (Buddha's) teachers say that even with the best roots, they cannot atone and do not drink alcohol. If body anointing and cheek smearing are allowed, then the basis of alcohol is not
Tibetan
་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྲོག་གཅོད་པའི་གཞི་ལ་གནང་བ་ཡོད་པར་ཐལ། ལུས་གཏར་བ་དང་བསྲེག་པ་གནང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། འདོད་ན་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །མཚན་ཉིད་དེ་ལ་ཁ་ཅིག དགེ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སྲོག་གཅོད་པའི་གཞི་ལ་གནང་བ་ཡོད་པར་ཐལ། དེ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགེ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། དགེ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་མ་བསད་པའི་མཚམས་མེད་དེ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་སྲོག་གཅད་ཀྱི་ལས་ལམ་གང་ཞིག བསྟན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཁྱིམ་པ་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གང་རུང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ལྟུང་བ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཡིན་ན་འདི་དང་འདི་བྱའོ་ཞེས་པའི་བདག་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བ་ཡོད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། དགེ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ལས་ལམ་ཆོས་ཅན། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར། སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པར་ཐལ། མཚན་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞེ་སྡང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་སྟེ། གསོད་དང་གནོད་སེམས་ཚིག་རྩུབ་པོ། །ཞེ་སྡང་གིས་ནི་མཐར་ཕྱིན་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འོག་ནས་འགོག་གོ །ཁ་ཅིག་རྒྱུ་མི་དགེ་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཤིང་ངོ་བོ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པ། འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་ནུས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་། རྒྱུ་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གང་རུང་གིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཤིང་ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་པ། འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་མི་ནུས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ། ཁམས་གོང་མའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་ན་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་རང་བཞིན་གྱི་
Chinese
如果这样说，那么应该承认存在允许杀生的依据，因为存在允许割身和焚烧的行为。承认这种遍及性。如果承认，那么杀生的过失应该是戒律规定的过失。对于这个定义，有些人认为：以善心为动机而允许杀生的依据，那么它应该是戒律规定的过失，因为以善心为动机的自性过失是不可避免的。这种说法不合理，因为以善心为动机的未杀生的无间罪，应该是戒律规定的过失，因为它不是自性过失。承认这个理由。不能承认，因为那是杀生的行业，发生在未进入佛门的在家居士身上。有些人认为，这两个定义的顺序分别是：由烦恼引发的过失，以及由善或无记引发的过失。对于此，有些人认为，如果是堕罪，那么它一定是自性过失，因为如果是这样，那么它一定是由烦恼引发的，因为如果是这样，那么它一定是由“这个和这个要做”的具有烦恼的自我执着引发的。这种说法不合理，因为声闻阿罗汉的相续中会出现堕罪，但没有烦恼。这个定义也不合理，因为以善心为动机的杀生行业，应该是戒律规定的过失，因为是那个定义。杀生的根本堕罪，应该是自性过失，因为是那个定义，因为是由嗔恨引发的过失。理由成立，因为经中说：“杀害和害心，以及粗恶语，都是由嗔恨完成的。”如果承认，那么将在后面反驳。有些人认为，由不善的因引发且本体是不善的，是能产生异熟果的过失；由善或无记的因引发且本体是无记的，是不能产生异熟果的过失。这种说法不合理，因为如果是上界的过失，那么一定是戒律规定的过失。如果是这样，那么一定是自性的
English
If so, then it should be admitted that there is a basis for allowing killing, because there is allowance for cutting the body and burning. Acknowledge this pervasiveness. If you admit it, then the fault of killing should be a fault prescribed by the precepts. For this definition, some people think: With a virtuous mind as the motivation, there is a basis for allowing killing, then it should be a fault prescribed by the precepts, because the self-nature fault motivated by a virtuous mind is unavoidable. This statement is unreasonable, because the uninterrupted crime of non-killing motivated by a virtuous mind should be a fault prescribed by the precepts, because it is not a self-nature fault. Acknowledge this reason. It cannot be admitted, because that is the industry of killing, which occurs to lay people who have not entered Buddhism. Some people think that the order of these two definitions is: the fault caused by afflictions, and the fault caused by either virtue or neutral. For this, some people think that if it is a downfall, then it must be a self-nature fault, because if so, then it must be caused by afflictions, because if so, then it must be caused by the afflicted self-grasping of "this and this must be done." This statement is unreasonable, because downfalls occur in the continuum of Hearer Arhats, but there are no afflictions. This definition is also unreasonable, because the act of killing motivated by a virtuous mind should be a fault prescribed by the precepts, because it is that definition. The root downfall of killing should be a self-nature fault, because it is that definition, because it is a fault caused by hatred. The reason is established, because it is said in the scriptures: "Killing and harming, and harsh words, are all accomplished by hatred." If you admit it, then it will be refuted later. Some people think that what is caused by an unwholesome cause and whose essence is unwholesome is a fault that can produce a Vipāka fruit; what is caused by a wholesome or neutral cause and whose essence is neutral is a fault that cannot produce a Vipāka fruit. This statement is unreasonable, because if it is a fault of the upper realms, then it must be a fault prescribed by the precepts. If so, then it must be self-natured.