Tibetan
འོ། །ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཞེས་པ་ནི། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་བཅས་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བླང་དོར་སྟོན་པའི་འདུལ་བ་སྟེ། བམ་ལྔ་ལས། གླེང་གཞི་དང་། བསླབ་པ་བཅས་པ་དང་། ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། བསླབ་པ་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་དང་འདུལ་བ་དང་འགལ་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དགག་པའི་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བླང་དོར་སྟོན་པའི་འདུལ་བ་དེའི་མཚན་གཞི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བླང་དོར་སྟོན་པའི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་ལ་མིང་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྗོད་བྱེད་ལུང་གི་འདུལ་བའི་མཚན་གཞི་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་དག །གང་རྣམས་ཐུབ་པས་གསུངས་དེ་དག །ཚིག་གམ་མིང་ཡིན་དེ་དག་ཀྱང་། །གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་དག་ཏུ་འདུས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིའི་མིང་དང་། མིང་ཚིག་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ནང་ཚན་དུ་གྱུར་པའི་མིང་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །བཅས་པ་དེ་བསྲུང་དགོས་ཀྱི་གང་ཟག་ནི་བཅས་ལྡན་ནོ། །གསུམ་པ་བཅས་འགལ་གྱི་ལྟུང་བའི་རྣམ་གཞག་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་ལྟུང་བ་དང་། རྫོགས་པའི་ལྟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཉེས་བྱས་སུ་ངེས་ཏེ། མ་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་ནི་སྡོམ་པའི་ཐ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟླ་བ་ནོར་བུ་བཞེད། རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉེར་སྦས་བཞེད་དོ། །བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལ་དབྱེ་ན། ཕམ་འདྲའི་ཉེས་བྱས། དེ་ལས་གཞན་པའི་བཤགས་བྱའི་ཉེས་བྱས། བསྡམ་བྱའི་ཉེས་བྱས་དང་གསུམ་མོ།། ༈ །།གཉིས་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ལྟུང་བ་ལ་བཅུ་སྟེ། དབྱེ་བ་དང་། བསྡུ་བ་དང་། ངོ་བོ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། རྒྱུ་དང་། གྲངས་ངེས་དང་། གོ་རིམ་དང་། སྒྲ་དོན་དང་། བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །དང་པོ་ལ་དབྱེ་གཞི་དང་། དབྱེ་སྒོ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བའི་ལྟུང་བ་ཙམ་མོ། །གཉིས་པ་ནི། གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་སྡེ་ཚན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཕམ་པར་འགྱུ
Chinese
哦！所谓“长久住持”，是指从一到一地传承而长久住持。第二，具有利益的制立，是指以戒律为主的显示取舍的调伏。在五卷书中说：“应以开端、制立学处和安立堕罪三者来理解。”又，还是在那本书中说：“制立学处是为了遮止与世间相违和与调伏相违，是自性罪和制立罪，以及遮止制立罪的五种堕罪。”因此，那么显示取舍的调伏的所依是什么样的呢？对此，依分别说部之宗，对于意识中的显示戒律取舍的名词语句的集合所显现的声音总相，是有法而非能遍行，就称之为名，因为由此而进入意义之中。这本身就是能诠说的调伏的所依，如《俱舍论》中说：“八万四千法蕴，凡是能仁所说，那些都是词或名，那些也包含于色和行中。”因此，此处的名，与名词语句三者之中的名，是有差别的。制立的学处是需要守护的，具有制立的学处的人是持戒者。第三，关于违犯制立的堕罪的分类，有两种：未受具足戒的堕罪和已受具足戒的堕罪。第一种，确定是恶作罪，因为未受具足戒的律仪是律仪的最后，这是阿罗汉月亮宝的观点。为了显示受具足戒与未受具足戒的差别，这是阿罗汉近护的观点。如果对未受具足戒者的堕罪进行分类，有类似他胜罪的恶作罪、除此之外的应忏悔的恶作罪、应禁制的恶作罪三种。༈ །།第二种，受具足戒的堕罪有十种：分类、总摄、体性、相、因、数量决定、次第、词义、守护的利益和不守护的过患。第一，分为分类的所依和分类的门径两种。第一种是仅仅在受具足戒者的相续中产生的堕罪。第二种是，虽然明晰的分类是无边的，但如果从部类的角度来分，有他胜
English
O! "Long-term abiding" means to abide for a long time by transmitting from one to another. Secondly, the precepts with benefits refer to the Vinaya that shows what to adopt and abandon, mainly based on discipline. In the five volumes, it says: "It should be understood through the three: introduction, established precepts, and the establishment of transgressions." Also, in the same text, it says: "The established precepts are to prevent conflicts with the world and with the Vinaya, and they are natural faults and established faults, as well as the five types of transgressions that prevent established faults." Therefore, what is the basis of the Vinaya that shows what to adopt and abandon? In this regard, according to the Vaibhashika school, the general sound that appears in the mind's consciousness as a collection of names, words, and letters that show the adoption and abandonment of discipline is a non-associated compositional factor called "name," because it leads to meaning. This itself is the basis of the expressive Vinaya, as stated in the Treasury of Knowledge: "The eighty-four thousand aggregates of Dharma, whatever the Sage has spoken, those are words or names, and those are also included in form and compositional factors." Therefore, there is a difference between the "name" here and the "name" that is among the three: name, word, and letter. The established precepts must be protected, and the person who possesses the established precepts is the one who upholds them. Thirdly, regarding the classification of transgressions against the established precepts, there are two types: transgressions of those who have not taken full ordination and transgressions of those who have taken full ordination. The first is definitely a misdeed, because the vows of those who have not taken full ordination are the last of the vows, according to the view of Arhat Moon Jewel. To show the difference between full and non-full ordination, this is the view of Arhat Near-Hidden. If we classify the transgressions of those who have not taken full ordination, there are three types: misdeeds similar to defeats, misdeeds that need to be confessed other than that, and misdeeds that need to be restrained. ༈ །། Secondly, there are ten types of transgressions for those who have taken full ordination: classification, collection, nature, characteristics, cause, definite number, order, meaning of words, benefits of protecting, and faults of not protecting. First, there are two types: the basis of classification and the means of classification. The first is merely the transgressions that occur in the continuum of those who have taken full ordination. The second is that although the clear classifications are limitless, if we classify them from the perspective of categories, there are defeats.
Tibetan
ར་བའི་སྡེ་ཚན་སོགས་ལྔ་ཡོད་དེ། ཊཱི་ཀར་ལྟུང་བྱེད་སྡེ་ལྔ་པོ་ཕམ་པར་འགྱུར་བའི་སྡེ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་སྡེ་དང་། ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ་དང་། སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་དང་། བསླབ་པའི་སྡེ་ཞེས་དང་། བསྡུ་བ་ལས། ལྟུང་བའི་སྡེ་ཚན་རྣམ་ལྔ་སྟེ། །དེ་ལ་བསླབ་བྱ་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སྦོམ་པོ་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཕམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྦོམ་པོ་ནི་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་དུ་གཏོགས་ལ། ལྷག་མས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྦོམ་པོ་ནི་ལྷག་མའི་སྡེ་ཚན་ཏུ་གཏོགས་ཤིང་སྦོམ་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་གཉིས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་འབྱེད་དུ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཕམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་དང་། འདུལ་བྱེད་དུ། བཙུན་པ་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ཇི་ལྟར་བཤགས་པར་བགྱི། ཉེ་བ་འཁོར་ཉེས་པ་སྦོམ་པོ་ནི་བཞི་པོ་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ཕམ་པར་འགྱུར་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་ལྕི་བ་དང་། ཕམ་པར་འགྱུར་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་ཡང་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་ལྕི་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལྷག་མས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་ཡང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བསྡུ་བ་དངོས་དང་། བཅས་རང་གི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། འདུ་ཤེས་གཙོ་བོ་དང་། དངོས་པོ་གཙོ་བོའི་ལྟུང་བ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། འོད་ལྡན་ལས། བསླབ་པའི་གཞི་ནི་གཉིས་ཏེ། འདུ་ཤེས་གཙོ་བོར་བྱ་བ་དང་། དངོས་པོ་གཙོ་བོར་བྱ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ཆ་ནས་རྒྱུན་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་དུས་གཞན་གྱིས་ཆོད་དུ་བཏུབ་པ་སྟེ་སྲོག་གཅོད་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་མཐའི་བར་དུ་དུས་གཞན་གྱིས་ཚོད་དུ་མི་བཏུབ་པ་སྟེ་རེག་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐར་ཐུག་གི་ཆ་ནས་འཕེན་པས་འགྲུབ་པ་དང་མི་འགྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་སྦྱོར་བ་གཞན་གྱིས་མཐར་ཐུག་གྲུབ་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བ་སྟེ་མ་བྱིན་ལེན་དང་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་ཕམ་ལྷག་དང་པོ་གཉིས་ལྟ་བུའོ། །ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྷག་མ་མེད་པ་དང་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཕམ་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བ་རྣམས་སོ། །གཞིའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས
Chinese
有五类，即根本罪。在注释中，五种堕罪是：破戒罪类、僧残罪类、堕罪类、各别忏悔罪类和学处罪类。如《摄事品》所说：“堕罪之类别有五，于此有四种应学。”如果这样，那么粗罪和轻罪的区别就没有了吗？没有过失。由根本罪所引起的粗罪属于根本罪类，由僧残罪所引起的粗罪属于僧残罪类，一切粗罪都包含在这两种罪类中。在《分别》中说：粗罪有两种，即由根本罪所生和由僧残罪所生。在《律本事》中说：比丘，粗罪应如何忏悔？近事，粗罪有这四种，即由破戒罪所引起的重罪，由破戒罪所引起的轻罪，由僧残罪所引起的重罪，由僧残罪所引起的轻罪。第二种分为两种：真实的集合和各自的差别。第一种是：包含在以认识为主和以事物为主的两种堕罪中。如《光明经》所说：“学处的基础有两种，即以认识为主和以事物为主。”从行为方面来说，分为相续和不相续两种。第一种是：行为和究竟之间可以被其他时间所隔断，如杀生。第二种是：行为和结果之间不能被其他时间所隔断，如触摸。从结果方面来说，分为以抛弃而成就和不成就两种。第一种是：开始行为后，由其他行为完成结果，而不需要自己知道的堕罪，如不予取和杀生的根本罪。第二种是：与此相反，如前两种根本罪和僧残罪。从补救方面来说，分为无余罪和有余罪两种。第一种是：四种根本罪。第二种是：根本罪以外的堕罪。从所依方面来说，分为依靠有情和依靠非有情两种。
English
There are five categories, namely the root offenses. In the commentary, the five categories of offenses are: the category of offenses that lead to defeat, the category of sanghadisesa offenses, the category of offenses, the category of individual confession offenses, and the category of training offenses. As stated in the Compendium: "There are five categories of offenses, and there are four things to be learned in this." If this is the case, then is there no distinction between gross offenses and minor offenses? There is no fault. Gross offenses caused by root offenses belong to the category of root offenses, and gross offenses caused by sanghadisesa offenses belong to the category of sanghadisesa offenses, and all gross offenses are included in these two categories. In the Differentiation, it says: There are two types of gross offenses, namely those arising from root offenses and those arising from sanghadisesa offenses. In the Vinaya, it says: Bhikshus, how should gross offenses be confessed? Upasakas, there are these four types of gross offenses, namely heavy offenses caused by defeat, light offenses caused by defeat, heavy offenses caused by sanghadisesa, and light offenses caused by sanghadisesa. The second is divided into two: the actual collection and the differences of each. The first is: included in the two types of offenses that are mainly based on cognition and mainly based on things. As stated in the Radiant Sutra: "There are two foundations of training, namely those that are mainly based on cognition and those that are mainly based on things." From the aspect of action, it is divided into two types: continuous and non-continuous. The first is: the time between the action and the ultimate result can be interrupted by other times, such as killing. The second is: the time between the action and the result cannot be interrupted by other times, such as touching. From the aspect of the ultimate result, it is divided into two types: those that are accomplished by abandonment and those that are not accomplished. The first is: offenses that do not depend on one's own knowledge that the result is achieved by other actions after the action is started, such as stealing and killing. The second is: the opposite of that, such as the first two root and sanghadisesa offenses. From the aspect of remedy, it is divided into two types: offenses without remainder and offenses with remainder. The first is: the four root offenses. The second is: offenses other than the root offenses. From the aspect of the basis, it is divided into two types: relying on sentient beings and relying on non-sentient beings.