Tibetan
ལྷག་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ལ་གསུམ་ལས། ལས་བྱེད་པའི་དབྱེན་ནི། མཛོད་ལས། ལས་ཀྱི་དབྱེན་ནི་གླེང་གསུམ་ན། །དེ་ནི་བརྒྱད་དག་ཡན་ཆད་ཀྱིས། །ཞེས་ཏེ། གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ། གང་དུ་དབྱེ་བའི་གནས་ནི། གླིང་གསུམ་པོ་གང་རུང་ཡིན་པ་མཚམས་ནང་ཡིན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ལས་ཀྱི་དབྱེན་ནི་གླིང་གསུམ་ན། །ཞེས་དང་། ཊཱི་ཀར་དབྱེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གང་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ནི། ཆོས་ཕྱོགས་པ་བཞི་ཡན་ཆད་གྲངས་ཚང་བ། ཆོས་མིན་ཕྱོགས་ལ་རང་ཉིད་མ་གཏོགས་པའི་བཞི་ཡན་ཆད་གྲངས་ཚང་བའོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཁ་སྐོང་དུ་མི་འོས་པས་ལས་བྱས་ཀྱང་མི་འཆགས་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་དབྱེ་བའི་གང་ཟག་ནི་ཆོས་མིན་པ་སྟེ། ཆོས་ཕྱོགས་པའི་གང་ཟག་གིས་ལས་བྱས་ན་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསམས་པ་ལ་འདུ་ཤེས་དང་། ཀུན་སློང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གཞི་དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། ཀུན་སློང་ནི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལ་དེ་དང་མི་མཐུན་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་། འབྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ལས་འབྱེད་པར་བརྩོན་པ། མཐར་ཐུག་ནི་ལས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་གཞན་ངོས་གཟུང་ཞིང་གང་དང་ལྡན་པ། ཇི་ལྟར་འབྱེད་པའི་ཚུལ། དེ་མི་འབྱུང་བའི་དུས་སོ། །དང་པོ་ནི་མཛོད་ལས། དགེ་འདུན་དབྱེན་ནི་མི་འཕྲོད་པའི། །རང་བཞིན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཆོས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ལུང་བསྟན་མིན། །དེ་དང་དགེ་འདུན་ཡང་དག་ལྡན། །དེ་ཡི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བརྫུན། །དེ་དང་འབྱེད་པོ་ཡང་དག་ལྡན། །བསྐལ་པར་མནར་མེད་པར་སྨིན་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ནི་དགེ་འདུན་སྡེ་གཉིས་ཐུགས་རྩེ་མི་འཕྲོད་པའི་རང་བཞིན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་མ་བསྒྲིབས་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་གྱི། དགེ་མི་དགེ་གང་རུང་མ་ཡིན་ལ་དེ་དང་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཡང་དག་པར་ལྡན། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་དེའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་བརྫུན་དེ་དང་འབྱེད་པ་པོ་ལྷས་བྱིན་ལྟ་བུ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན། དེའི་རྣམ་སྨིན་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པར་མནར་མེད་སྨིན་པར་འགྱུར་བའོ། །སྔ་མ་ལ། དབྱེན་ལྡན་དང་། ཕྱི་མ་ལ་བརྫུན་ལྡན་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་སློང་ལྟ་སྤྱོད་ཚུལ་ལྡན་པས། །འབྱེད་དོ་གཞན་དུའོ་བྱིས་པ་རྣམས། །སྟོན་དང་ལམ་གཞན་ལ་
Chinese
如是说。第二，平息诤讼有三，其中，作业之诤是：如《俱舍论》云：“作业之诤于三处，彼由八及以上成。”即，从基、意乐、加行、究竟四支来说，第一，于何处作诤之处是：必须是三洲中任何一洲的结界内。如云：“作业之诤于三处。”又如《 टीका 》中说：“以作诤之心于结界内。”语出于此。所诤之境是：具足四位以上的僧众，于非佛法一方，除自己以外，具足四位以上。二者皆需是堪能补充者，因不堪能补充者，虽作业亦不成。以何者作诤之人是：非法者，因佛法一方之人作业则善妙。意乐有想和发心两种，第一是：不迷乱于彼基。发心是：明知与佛法和律相违，却对非法显现贪执，且欲作诤之心相续不断。加行是：勤奋作诤。究竟是：于一百零一种作业中，作任何一种。第二，法轮之诤有三：自他辨认且具足何者，如何作诤之方式，以及不生起彼之时间。第一是，如《俱舍论》云：“僧诤不悦意，自性具非 धर्म ，非烦恼性非记别，彼与僧众正具足，彼之 दोष 妄语，彼与作诤正具足，劫中成熟无间狱。”即，僧诤是僧团二者心不悦意的自性，是具足非 धर्म （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的，是无覆无记的，非善非不善，且与双方的僧众皆正具足。僧诤的 दोष （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）妄语，与提婆达多之类的作诤者正具足。彼之异熟是于中劫成熟于无间地狱。前者称为诤具，后者称为妄语具。第二是：比丘以见行如法，作诤，于其他愚童，示以其他教法和道。
English
It is said. Secondly, there are three ways to pacify disputes. Among them, the dispute of action is: As stated in the Abhidharmakosha, "The dispute of action is in three places, and it is accomplished by eight or more." That is, from the four branches of base, intention, action, and completion, first, the place where the dispute is made is: It must be within the boundary of any of the three continents. As it says, "The dispute of action is in three places." Also, as stated in the Tika, "With the mind of making dispute within the boundary." The object of dispute is: A Sangha with four or more members, and on the non-Buddhist side, four or more members excluding oneself. Both must be able to supplement each other, because those who are unable to supplement each other cannot be established even if they act. The person who makes the dispute is: A non-Dharmic person, because if a person on the Dharmic side acts, it will be excellent. Intention has two types: thought and motivation. The first is: not being confused about that base. Motivation is: knowingly contrary to Dharma and discipline, yet manifestly clinging to non-Dharma, and the desire to make dispute is continuous. Action is: diligently making dispute. Completion is: performing any one of the one hundred and one actions. Secondly, there are three types of Dharma wheel disputes: identifying self and others and possessing what, how to make dispute, and the time when it does not arise. The first is, as stated in the Abhidharmakosha, "Sangha dispute is unpleasant, its nature possesses non-Dharma, is not of afflictive nature, is not indeterminate, it and the Sangha are rightly possessed, its fault is falsehood, it and the disputer are rightly possessed, it matures in the kalpa in the Avici hell." That is, Sangha dispute is the nature of unpleasantness between the two Sangha groups, possessing non-Dharma (藏文,梵文天城体,梵文罗马拟音,汉语字面意思), is obscured and indeterminate, neither virtuous nor non-virtuous, and is rightly possessed by the Sangha of both sides. The fault of Sangha dispute is falsehood, and it is rightly possessed by the disputer such as Devadatta. Its Vipaka matures in the intermediate kalpa in the Avici hell. The former is called dispute-possessing, and the latter is called falsehood-possessing. Secondly, a Bhikshu with right view and conduct makes dispute, showing other teachings and paths to other foolish children.
Tibetan
བཟོད་པ། །བྱེ་བའོ་དེ་ནི་མི་གནས་སོ། །དེ་ནི་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་དུ་འདོད། །འཛམ་བུའི་གླིང་ནའོ་དགུ་སོགས་ཀྱིས། །ཞེས་ཏེ། གང་ཟག་གང་གིས་འབྱེད་ན། དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱིས་འབྱེད་ཀྱི། དགེ་སློང་མ་སོགས་ཀྱིས་མིན་ཏེ། དེས་འབྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བ་སྤྱད་པས་ཡིན་གྱི། སྲེད་པ་སྤྱད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པ་གཡོ་བས་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པས་ཡིན་གྱི། མི་ལྡན་པས་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚིག་མི་བཙན་པའི་ཕྱིར། གནས་གང་དུ་འབྱེད་ན། སྟོན་པ་མངོན་སུམ་བཞུགས་པའི་གནས་ལས་གཞན་དུ་སྟེ། སྟོན་པ་ནི་གཟི་བྱིན་ཆེ་བས་སོ། །གང་འབྱེད་ན་བྱིས་པ་རྣམས་འབྱེད་ཀྱི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་དང་། དེ་དང་འདྲ་བའི་སོ་སྐྱེ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཙམ་གྱིས་དབྱེ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ལྷས་བྱིན་ལྟ་བུ་སྟོན་པ་གཞན་དང་དེས་བསྟན་པའི་ལམ་གཞན་བརྟུལ་ཞུགས་ལྔ་པོ་ལ་བཟོད་པ་སྟེ་འདོད་པས་ཁས་ལེན་པའམ། ཚུལ་ཤིང་བླངས་པའི་ཚེ་ན་དབྱེ་བའོ། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་འདི་ཉིད་ཉིན་ཞག་གི་བར་དུ་མི་གནས་ཏེ། དེའི་གོང་དུ་མཆོག་ཟུང་གིས་ངེས་པར་འདུམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་དོན་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མཛོད་ལས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མཐོང་བའི་ལམ། །མྱུར་བར་འགྲོ་སོགས་རྩིབས་སོགས་ཀྱིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མཐོང་ལམ་ནི་རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཆོས་མཚུངས་པས་ན། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་ན་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལུང་མ་མོ་ལས་འཕགས་པའི་ལམ་ལས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པས། དེ་སྤངས་ནས་ལམ་གཞན་དུ་འཇོག་པ་ནི་འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་གང་དུ་འབྱུང་ན་འཛམ་བུའི་གླིང་ཁོ་ན་ན་འབྱུང་ངོ་། །གྲངས་དུ་ཞིག་འབྱེད་ཞེ་ན། ཆོས་ཕྱོགས་པ་བཞི་དང་། རང་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་མིན་ཕྱོགས་པ་བཞི་སྟེ། དགུ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འབྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དང་པོ་མཐའ་སྐྱོན་ཟུང་གཅིག་གི །སྔ་རོལ་ཐུབ་པ་ནོངས་པ་དང་། །མཚམས་མ་བཅད་པ་དག་ཏུ་ཡང་། །འཁོར་ལོའི་དབྱེན་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་དངོས་ལ། དགོས་བསྡུས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྩོད་པ་དང་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ཀྱིས་དགེ་འདུན་མཐུན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར
Chinese
忍辱。 分别，它是不存在的。 这被认为是法轮的分裂。 在赡部洲，九等。 也就是说，谁来分别呢？ 比丘自己来分别。 比丘尼等不是，因为她们不能分别。 这是通过实践观点来实现的，而不是通过实践贪欲来实现的，因为心意动摇是不稳定的。 这也是通过拥有戒律来实现的，而不是通过没有戒律来实现的，因为他的话不坚定。 在哪里分别呢？ 除了导师显现居住的地方之外，导师是伟大的光辉。 谁来分别呢？ 孩子们来分别，而不是那些亲眼见到法的圣者，以及与他们相似的博学凡夫。 如何分别呢？ 像提婆达多一样，对其他导师和他所教导的其他道路，五种苦行，忍辱，也就是通过欲望来承认，或者在接受戒律时进行分别。 这种法轮的分裂不会持续一天一夜，因为在此之前，双胜会肯定会调解。 词义是：为什么称为法轮的分裂呢？ 《俱舍论》中说： “见法的法轮， 迅速运行等，通过轮辐等。” 如是说。 见道与国王的珍宝法轮具有相同的性质，因此被称为法的法轮。 阻碍它产生，因此被称为法轮的分裂。 从《律母经》中，将它与圣道区分开来，抛弃它而安立在其他道路上，这被称为法轮的分裂。 在哪里产生呢？ 只在赡部洲产生。 分裂成多少呢？ 四种是属于佛法的，四种是不属于佛法的，除了自己之外。 通过九种或更多来进行分别。 第三是： 最初的，一个具有双重过失的， 在此之前，能仁的过失， 以及未划定界限的地方， 法轮的分裂不会产生。 如是说，应当了解。 第三，关于平息争论的实际事物， 有必要和总结两种。 第一是： 显示争论和平息争论是有必要的， 因为如前所述，平息争论会使僧团和谐， 并且依靠它，善的一面会增长。
English
Patience. Separation, it does not exist. This is considered a split in the wheel of Dharma. In Jambudvipa, nine, etc. That is, who separates? A bhikshu separates. Not bhikshunis, etc., because they cannot separate. This is achieved through practicing views, not through practicing desire, because the mind is unstable when wavering. This is also achieved through having discipline, not through not having discipline, because his words are not firm. Where is it separated? Other than the place where the teacher manifestly resides, the teacher is of great splendor. Who separates? Children separate, not those noble ones who directly see the Dharma, and learned ordinary beings similar to them. How is it separated? Like Devadatta, tolerance towards other teachers and other paths taught by them, the five ascetic practices, that is, acknowledging through desire, or separating when taking vows. This split in the wheel of Dharma does not last for a day and a night, because before that, the two supreme ones will definitely mediate. The meaning of the words is: Why is it called a split in the wheel of Dharma? The Treasury says: "The wheel of Dharma of seeing the path, Quickly going, etc., through spokes, etc." As it is said. The path of seeing has the same nature as the precious wheel of a king, therefore it is called the wheel of Dharma. It hinders its arising, therefore it is called a split in the wheel of Dharma. From the Vinaya-matrika, it separates from the noble path, abandoning it and establishing it on other paths, this is called a split in the wheel of Dharma. Where does it arise? It only arises in Jambudvipa. How many does it split into? Four are on the side of the Dharma, and four are not on the side of the Dharma, except for oneself. It is separated by nine or more. The third is: The first, one with a double fault, Before that, the fault of the capable one, And also in places where boundaries have not been demarcated, A split in the wheel of Dharma does not arise. As it is said, it should be understood. Third, regarding the actual things that pacify disputes, there are two: necessity and summary. The first is: There is a need to show disputes and the pacification of disputes, because as mentioned before, pacifying disputes will make the Sangha harmonious, and relying on it, the side of virtue will increase.