Tibetan
ང་པོ་ལ་སྤོ་སྤྱོད་གསུམ། མགུ་སྤྱོད་གསུམ། སྤོ་ལྡན་གསུམ། མགུ་ལྡན་གསུམ། བསྡིག་པ་སོགས་བཞི། གནས་དབྱུང་བདུན། བསླབ་པ་སྦྱིན་པ། ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྱིན་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔའོ། །ཁ་ཅིག་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་དང་རྩ་དྲུག་ཏུ་འདོད་དོ། །ཞིབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་ཁ་ཅིག་སྤོ་སྤྱོད་གསུམ། མགུ་སྤྱོད་གསུམ། སྤོ་བ་སྤྱད་ནས་མགུ་བ་སྤྱོད་པ། གཞི་མགུ་སྤྱོད་པ། ཡང་མགུ་སྤྱོད་པ་གསུམ། གཞི་སྤོ་སྤྱད་ནས་མགུ་བ་སྤྱོད་པ་སོགས་གསུམ། གླེང་བྱེད་དེས་བསམ་པར་འོས་པ་རྣམས་བསམ། བརྟག་པར་འོས་པ་རྣམས་བརྟག ཡང་སྤོ་སྤྱོད་ནས་མགུ་བ་སྤྱོད་པ་སོགས་གསུམ། སྤོ་ལྡན་གསུམ། མགུ་ལྡན་གསུམ། སྤོ་བ་སྤྱད་པའི་གཞི་ལས་མགུ་ལྡན་གཞི་ལྡན་ཡང་ལྡན་གསུམ། གཞི་སྤོ་སྤྱད་པའི་གཞི་ལས། མགུ་ལྡན་གཞི་ལྡན་ཡང་ལྡན་གསུམ། ཡང་སྤོ་སྤྱད་པའི་གཞི་ལས། མགུ་ལྡན་གཞི་ལྡན་ཡང་ལྡན་གསུམ་སྟེ་བསྡོམས་པས་སུམ་ཅུ། དེའི་སྟེང་དུ་བསྡིག་པ་སོགས་བཞི། གནས་དབྱུང་བདུན། བསླབ་སྦྱིན། ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྱིན་པ་སྟེ་བཞི་བཅུ་ཞེ་གསུམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་མི་འཐད་དེ། སྤོ་བ་སྤྱོད་པའི་གཞི་ལ་མགུ་བ་སྤྱོད་པ་སོགས་གསུམ། གཞི་སྤོ་སྤྱོད་པའི་གཞི་ལས་མགུ་སྤྱོད་སོགས་གསུམ། ཡང་སྤོ་སྤྱོད་པའི་གཞི་ལས་མགུ་སྤྱོད་སོགས་གསུམ་བགྲངས་ནས་དེ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་མགུ་སྤྱོད་སོགས་གསུམ་བགྲང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་མགུ་སྤྱད་པའི་གཞི་ལས་མགུ་ལྡན་སོགས་གསུམ། ཡང་སྤོ་སྤྱད་པའི་གཞི་ལས་མགུ་ལྡན་སོགས་གསུམ་བགྲངས་ནས་དེ་ལས་ལོགས་སུ་གྱུར་པའི་མགུ་ལྡན་གསུམ་བགྲང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བསྡུ་བ་ལ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བསྡུ་ན། སྤངས་པ་ས་གཞན་ན་གནས་པ། སྨད་པ་ས་གཞན་ན་གནས་པ། དག་བྱེད་ས་གཞན་ན་གནས་པ་དང་གསུམ་མོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྡུ་ན། ས་གཞན་ན་གནས་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། ནན་ཏུར་བཅུ་གཅིག་པོ་བྱས་པ་ནི་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་གཞན་ན་གནས་པ་རྣམས་ནི་ནན་ཏུར་མ་བྱས་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསླབ་བྱའི་སྒོ་ནས་བསྡུ་ན་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི། སྤོ་སྤྱོད་གསུམ། མགུ་སྤྱོད་གསུམ། བསླབ་སྦྱིན། ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྱིན་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་གཞན་ན་གནས་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། སྨད་པ་བྱེད་པའི་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་ཁྱ
Chinese
对于抛弃来说，有三种抛弃行为，三种满足行为，三种抛弃的拥有，三种满足的拥有，四种罪行等，七种驱逐，给予学处，给予与寻求自性相符之物，共二十五种。有些人认为，如果取消沙弥戒，则有六种根本罪。如果详细区分，有些人认为是三种抛弃行为，三种满足行为，抛弃后满足的行为，根本满足的行为，又是三种满足行为，根本抛弃后满足的行为等三种，谈论者思考应该思考的，考察应该考察的，又是从抛弃行为到满足行为等三种，三种抛弃的拥有，三种满足的拥有，从抛弃行为的根本中，满足的拥有、根本的拥有和再次的拥有三种，从根本抛弃行为的根本中，满足的拥有、根本的拥有和再次的拥有三种，又是从抛弃行为的根本中，满足的拥有、根本的拥有和再次的拥有三种，总共三十种。在此之上，加上四种罪行等，七种驱逐，给予学处，给予与寻求自性相符之物，共四十三种，这样说是不合理的。因为，在抛弃行为的根本上，满足行为等三种，在根本抛弃行为的根本上，满足行为等三种，又是从抛弃行为的根本上，数出满足行为等三种后，没有必要数出与此不同的满足行为等三种。又是，从满足行为的根本上，满足的拥有等三种，又是从抛弃行为的根本上，数出满足的拥有等三种后，没有必要数出与此不同的三种满足的拥有。第二，归纳。从自性的角度归纳，有舍弃后处于他处的，呵责后处于他处的，清净后处于他处的三种。从种类的角度归纳，处于他处的可以归纳为强制的和非强制的两种，强制的十一种是处于他处的强制的，除此之外的处于他处的都是非强制的。从学处的角度归纳，处于他处的分成大的和小的两种，第一种是三种抛弃行为，三种满足行为，给予学处，给予与寻求自性相符之物，第二种是除此之外的处于他处的。第三，定义是，通过呵责行为的仪轨来区分。
English
Regarding abandonment, there are three acts of abandonment, three acts of satisfaction, three possessions of abandonment, three possessions of satisfaction, four types of transgressions, seven expulsions, the giving of precepts, and the giving of things in accordance with seeking one's own nature, totaling twenty-five. Some believe that if the novice monk's vows are revoked, there are six root transgressions. If we differentiate in detail, some consider there to be three acts of abandonment, three acts of satisfaction, the act of satisfying after abandoning, the act of fundamental satisfaction, and again three acts of satisfaction, the act of satisfying after fundamentally abandoning, and so on, three in total. The speaker contemplates what should be contemplated and examines what should be examined. Again, from the act of abandoning to the act of satisfying, and so on, three in total, three possessions of abandonment, three possessions of satisfaction, from the basis of the act of abandoning, the possession of satisfaction, the possession of the basis, and the possession of again, three in total. From the basis of the act of fundamentally abandoning, the possession of satisfaction, the possession of the basis, and the possession of again, three in total. Again, from the basis of the act of abandoning, the possession of satisfaction, the possession of the basis, and the possession of again, three in total, totaling thirty. On top of that, adding four types of transgressions, seven expulsions, the giving of precepts, and the giving of things in accordance with seeking one's own nature, totaling forty-three, is considered unreasonable. Because, on the basis of the act of abandoning, the act of satisfying, and so on, three in total, on the basis of the act of fundamentally abandoning, the act of satisfying, and so on, three in total, and again, from the basis of the act of abandoning, after counting the act of satisfying, and so on, three in total, there is no need to count the act of satisfying, and so on, three in total, which are different from this. Also, from the basis of the act of satisfying, the possession of satisfaction, and so on, three in total, and again, from the basis of the act of abandoning, after counting the possession of satisfaction, and so on, three in total, there is no need to count the three possessions of satisfaction, which are different from this. Secondly, summarizing. Summarizing from the perspective of essence, there are three types: those who, after abandoning, remain elsewhere, those who, after censuring, remain elsewhere, and those who, after purifying, remain elsewhere. Summarizing from the perspective of categories, those who remain elsewhere can be summarized into two types: enforced and non-enforced. The eleven enforced ones are those who are enforced to remain elsewhere, and all those who remain elsewhere other than that are those who are non-enforced. Summarizing from the perspective of precepts, those who remain elsewhere are divided into two types: large and small. The first type includes the three acts of abandonment, the three acts of satisfaction, the giving of precepts, and the giving of things in accordance with seeking one's own nature. The second type includes all those who remain elsewhere other than that. Thirdly, the definition is to differentiate through the ritual of censuring.
Tibetan
ད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་བསླབ་བྱ་ནི་བསྙིལ་བ་དང་ནན་ཏུར་བྱས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་གསོལ་བར་བྱ། ཁྱད་པར་བསྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་འགྲོགས་བཤེས་དགེ་སློང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་སོགས་བྱའོ། །སྤོ་སྤྱོད་གསུམ། མགུ་སྤྱོད་གསུམ། བསླབ་སྦྱིན། ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྱིན་པ་སོགས་ཀྱིས་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤོང་བ་དང་། དམན་སྤྱོད་དང་དུ་ལེན་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤོང་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་སྒྲ་བཤད་ནི། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ས་ལས་གཞན་ན་གནས་པས་ས་གཞན་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དྲུག་པ་གྲོལ་རྒྱུ་ལ། བསྙིལ་བ་དང་ནན་ཏུར་བྱས་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་འཚོལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྦྱིན་པ་རྣམས་ནི་བཟོད་པར་གསོལ་བ་ནས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ་བོ། །ཕྱིར་འགྱེད་ནན་ཏུར་བྱས་པའི་གང་ཟག་ནི་བཟོད་པར་གསོལ་བའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་ནས་གང་ལ་བརྙས་པར་བྱས་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་བཟོད་གསོལ་བྱས་ཤིང་། དེས་བཟོད་པ་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ལས་འདི་བཟོད་པར་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱི་གནས་སུ་དེ་ལ་བཟོད་པ་གསོལ་དུ་གཞུག་གོ་ཞེས་དང་། རང་ཊཱིཀ་ལས་ཁྱིམ་པ་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། འདིར་ལས་ཀྱིས་ནི་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཀརྨ་ཤ་ཏམ་ལས་འདི་ལ་ལས་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དེ་རྩ་འགྲེལ་དང་མི་མཐུན་པས་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤོ་སྤྱོད་མགུ་སྤྱོད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་རང་གི་ཉེས་པའི་གཞི་ལས་གྲོལ་བས་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ། སྤོ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མགུ་བ་མནོད་པ་དང་། མགུ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དབྱུང་བ་བྱས་པས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ་བོ། །བསླབ་བྱིན་གྱིས་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ་ལ། གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཐོབ་སྟེ། བསླབ་བྱིན་ལ་རྩ་བས་དངོས་སུ་གསུངས་ཤིང་། སྤོ་སྤྱོད་དང་མགུ་སྤྱོད་རྣམས་ལ་འགྲེལ་བས་དངོས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། ༈ །།བསྡུས་འབྱུང་གི་གཞིའི་སྐབས་སུ། འཆབ་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་སྟེ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ལ་གང་དུ་འཆབ་པའི་གནས་དང་། གང་འཆབ་པའི་ལྟུང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི་མཐོལ་ཡུལ་དུ་འོས་པའི་དགེ་སློང་སྤོང་བའི་གནས་ཡིན་པ། མཚམས་ནང་ཡིན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། གནས་གཞན་
Chinese
这是舍弃五种差别行为的自性。第四，应学之处是，被贬斥和严厉处罚的人应请求宽恕。特别是，犯戒等四事，应依靠同伴善友比丘而住等。三种舍行，三种悦行，学施。与寻求自性相符的布施等，是舍弃差别行为，应接受下劣行为，除此之外，应学习舍弃差别行为。第五，词义解释是：在自性安住之地以外的地方安住，故称为在其他地方安住。第六，解脱之因中，被贬斥和严厉处罚，以及与寻求自性相符的布施等，从请求宽恕到获得自性安住。遣罚被严厉处罚之人，为了请求宽恕，应向僧团禀告，然后向被轻蔑的对象请求宽恕，当他宽恕时，即是自性安住。根本中说：“在此请求宽恕的业处，应让他请求宽恕。”自释中说：“应向在家众请求宽恕，在此不应以业来做。”因此，如果问《业百法》中说对此作法事相违，答：没有过失，因为那样说是与根本释不符，故不承认。舍行悦行等，因从各自的罪过之基中解脱，故获得自性安住。具舍行者，因使悦意满足，具悦意者，因已驱逐，故获得自性安住。学施因获得阿罗汉果，故获得自性安住，其他者也因获得阿罗汉果，故获得自性安住，因为根本中对学施作了直接的说明，而释论中对舍行和悦行作了直接的说明。༈ །།在隐匿之基的章节中，隐匿的分类有四：基、意乐、加行、究竟。第一，有在何处隐匿之处，以及所隐匿的堕罪两种。第一是，应是舍弃适于忏悔之地的比丘之处，必须是结界内，其他地方
English
This is the nature of abandoning the five kinds of differentiated conduct. Fourth, what should be learned is that those who have been demoted and severely punished should ask for forgiveness. In particular, the four things such as breaking precepts should be based on fellow virtuous monks and live accordingly. Three kinds of abandonment practices, three kinds of pleasing practices, learning and giving. Giving and so on in accordance with seeking one's own nature is abandoning differentiated conduct, and inferior conduct should be accepted, and other than that, one should learn to abandon differentiated conduct. Fifth, the explanation of the word is: because it dwells in a place other than the place where it naturally abides, it is called dwelling in another place. Sixth, in the cause of liberation, those who have been demoted and severely punished, and giving in accordance with seeking one's own nature, etc., from asking for forgiveness to obtaining the abode of self-nature. A person who has been severely punished by expulsion, in order to ask for forgiveness, should report to the Sangha, and then ask for forgiveness from the object of contempt, and when he forgives, it is the abode of self-nature. The root says, "In this place of karma for asking for forgiveness, he should be asked to ask for forgiveness." The self-commentary says, "One should ask for forgiveness from the householder, but here it should not be done by karma." Therefore, if asked if it contradicts the statement in the Karma Shatam that karma is performed on this, the answer is: there is no fault, because that statement is inconsistent with the root commentary, so it is not accepted. Abandonment practices and pleasing practices, etc., are liberated from the basis of their respective faults, so they obtain the abode of self-nature. Those with abandonment practices, because they satisfy the pleasing, and those with pleasing practices, because they have been expelled, obtain the abode of self-nature. Learning and giving obtains the abode of self-nature when the fruit of Arhatship is obtained, and others also obtain the abode of self-nature when the fruit of Arhatship is obtained, because the root directly states learning and giving, and the commentary directly states abandonment practices and pleasing practices. ༈ །། In the chapter on the basis of concealment, there are four categories of concealment: basis, intention, action, and ultimate. First, there are two types: where to conceal and the transgression to be concealed. The first is that it should be a place where a monk who is suitable for confession is abandoned, and it must be within the boundary, other places