Tibetan
ག་སྨད་བསྐྲད་ཕྱིར་འགྱེད་པ་རྣམས་ནི་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་གནས་དབྱུང་བྱས་པའི་གང་ཟག་ལ་ནན་ཏུར་གཞན་བྱས་ན་ཡང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་མི་འཐད་དེ་གནས་དབྱུང་དེ་ཆད་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་པས་དེའི་སྟེང་དུ་ནན་ཏུར་གཉིས་པ་མི་འཆགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ཞར་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་ཚུལ་ལ་དགོས་དོན་དང་། བསྡུས་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བྱེད་པ་པོ་ཆད་ལས་ལས་གྲོལ་བ་དང་། རང་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྡུད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་གང་ལས། རྟེན་གང་གིས། ཆོ་ག་གང་གིས་བཟོད་པ་བླང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ལོག་པ་སྤངས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། གཤེ་བ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལོག་པའི་རྟེན་སྤངས་ཤིང་ཡང་དག་པའི་རྟེན་ལ་བརྟེན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། བླའི་གྲྭ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་དང་ལྡན་ཞིང་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་དང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཁྱིམ་པ་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྒྱལ་མཚན་ཅན་ལ་མི་བརྟེན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྤང་བྱ་རྣམས་སྤོང་ཞིང་བླང་བྱ་ལེན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང་། དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་དག་ལ་མི་སློབ་པར་མི་བྱེད་ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དམའ་དབབ་པའི་ཚུལ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྲ་འགྲེང་བར་གྱུར་པ་དང་ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ང་རྒྱལ་དང་གྱང་གྱིང་སྤངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དགེ་འདུན་ལ་སྤུ་བསྙོལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གུས་པས་འཇུག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། མཚུངས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ནན་ཏུར་གྱི་རྒྱུ་ལས་ལོག་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་ལས་བཟློག་པ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གསོལ་བ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་འདེབས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། བཟོད་པར་གསོལ་བའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཚོགས་ལོངས་མིན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཚོགས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ནན་ཏུར་བྱས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་ན་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྟེན་གང་གིས་བླང་བ་ནི། བཟོད་པ་ལེན་དགོས་དང་ལྡན་ཞིང་གྲངས་ཚང་བ། ཁ་སྐོང་བར་འོས་པ། མི་མཐུན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ། ནན་ཏུར་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ནམ་དེས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་གིས་བླང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཆོ་ག་གང་གིས་བླང་བའི་ཚུལ་ནི། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་རིམ་པ་ལྟར་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་འདེབས་པ། གསོལ་བཞིའི་ལས་བྱ་བ། ཐབས་ལེགས་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་རང་སྤྲོ་བ
Chinese
驱逐后遣返的那些，也凭借遣返的力量而获得解脱。有些人说，对于被驱逐的人，即使再进行强制行为，也能获得解脱，这种说法是不合理的，因为驱逐是惩罚的终结，在此之上不会再有第二次强制行为。第三，顺便请求宽恕的方式有必要和概括两方面。第一方面是：行为者从惩罚中解脱，并且自己能够摄受佛陀的教法。第二方面有三点：从何处，依靠什么，以何种仪轨请求宽恕。第一是：必须是舍弃邪见并具有正确思想的人，因为经中说“呵责”等等。必须是舍弃邪恶所依并依靠正确所依的人，因为经中说“上师的僧众”等等，必须是具有出家相并且不具有在家相的人，因为经中说不依靠在家和外道的旗帜。必须是舍弃应舍弃的， গ্রহণ应 গ্রহণ的，因为经中说不做不符合佛法和不学习比丘戒律的事情。必须是谦卑的态度，因为经中说“头发竖立”等等。必须是舍弃傲慢和虚张声势的人，因为经中说“对僧众进行诽谤”。必须是身语意三恭敬行事的人，因为经中说“显示相似之处”。必须是远离强制行为的原因的人，因为经中说“从原因中解脱”。必须是祈请三次的人，因为经中说“请求宽恕”。必须不是聚众行为，因为经中说“不是僧众”。必须是强制行为，因为没有它就会变得没有基础。第二，依靠什么来接受宽恕呢？必须是具有接受宽恕的必要条件并且人数足够，适合补充，远离两种不一致，由进行强制行为的僧团或由其委派的比丘来接受。第三，以何种仪轨接受的方式是：加行、正行、后行三者依次进行，祈请三次，进行四羯磨，陈述善巧方便。第二是自愿。
English
Those who are expelled and then sent back will be liberated by the power of the reinstatement. Some say that even if further coercion is applied to a person who has been expelled, they can still be liberated, but this is unreasonable because expulsion is the end of punishment, and no second coercion can be applied on top of that. Third, the way to ask for forgiveness incidentally has two aspects: necessity and summary. The first aspect is that the actor is liberated from punishment and is able to gather the Buddha's teachings himself. The second aspect has three points: from where, by what means, and by what ritual is forgiveness sought. First: it must be someone who has abandoned wrong views and has the right thoughts, because it says "rebuke" etc. It must be someone who has abandoned the wrong support and relies on the right support, because it says "the monks of the Lama" etc. It must be someone who has the signs of a renunciant and does not have the signs of a householder, because it says not to rely on the banners of householders and heretics. It must be someone who abandons what should be abandoned and takes what should be taken, because it says not to do what is not in accordance with the Dharma and not to study the monastic vows. It must be a humble attitude, because it says "hair standing on end" etc. It must be someone who has abandoned pride and boasting, because it says "slandering the Sangha". It must be someone who engages in body, speech, and mind with reverence, because it says "showing similarity". It must be someone who turns away from the cause of coercion, because it says "freed from the cause". It must be someone who prays three times, because it says "ask for forgiveness". It must not be a collective act, because it says "not by the Sangha". There must be coercion, because without it, it becomes groundless. Second, by what means is forgiveness accepted? It must be the Sangha that has the necessary conditions for accepting forgiveness and is complete in number, suitable for supplementation, free from two inconsistencies, and is accepted by the Sangha that performs the coercion or by the Bhikshu appointed by it. Third, the way to accept it by which ritual is: the preliminary, the main part, and the subsequent part are performed in sequence, praying three times, performing the four karmas, and stating skillful means. Second is voluntary.
Tibetan
་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཚུལ་ལ། དགོས་དོན་དང་བསྡུས་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལྟུང་བ་དག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། མིང་དང་རིགས་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་ན་ལྟུང་བ་ལས་ལྡང་ངོ་ཞེས་དང་། སོ་ཐར་ལས་ཀྱང་མཐོལ་ན་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་དང་། བམ་ལྔ་ལས་མཐོལ་ཞིང་བཤགས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཐོབ་ཅིང་། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་བདེ་བ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དག་པའི་ཚུལ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པས་ལྟུང་བའི་ངོ་བོ་མི་འདག་སྟེ། སྒོམ་སྤང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་ལས་ངག་སྨྲས་ཀྱིས་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་ཀྱང་གཏུན་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ངག་སྨྲས་ཀྱིས་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལྔ་བརྒྱར་བ་གླང་དུ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པ་དགོས་པ་མེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། འཕེལ་བ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ལྟུང་བའི་འཕེལ་བ་རྒྱུན་གཅོད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པ་མི་འཐད་དེ། མཐོལ་བ་བྱས་པས་ཀྱང་འཕེལ་བ་རྒྱུན་གཅོད་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པས་ལྟུང་བ་འདག་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་བཅོས་མ་བྱས་ན་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཕྱིར་བཅོས་བྱས་ན་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པས་མངོན་གྱུར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་འདག་ཅིང་། བག་ཆགས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་མི་འདག་སྟེ། གདུག་པ་རྣམས་སེལ་སྨན་འདི་ཡིན། །ཞེས་པའི་བམ་ལྔར་གདུག་པ་ནི་ལྟུང་བ་དེ་སྦྲུལ་དང་འདྲ་བ་དེ་སེལ་བའི་སྨན་ཞེས་རྣམ་པར་གསོན་པ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་གཅོད་པ་སེལ་བའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཁ་ཅིག་ལས་མྱོང་ངེས་མ་ཡིན་པའི་སྡིག་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་མངོན་གྱུར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་འདག་ཅིང་། ལས་མྱོང་ངེས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་མངོན་གྱུར་པ་མགོ་གནོན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གཏན་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བའི་ལྟུང་བ་སྦོམ་པོ་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་པ་ན་དེའི་མཚམས་མེད་ཀྱང་དག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུང་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ་སྡིག་ལྟུང་ངོ་བོ་གཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་ལས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཕྱིར་བཅོས་བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བ་དག་པར་མ་ངེས་ན། ལུང་ལ་ཡིད་བརྟན
Chinese
关于通过忏悔等方式进行补救的方法，分为必要性和总结两点。第一点是：罪业得以清净，如果说出名字和种姓，就能从罪业中解脱。别解脱经中也说，坦白就能安住在快乐之中。五卷书中说，坦白和忏悔能获得守护戒律的十种利益，并且也能体验到增上生和决定胜的快乐。因此，清净的方式也有一些通过补救无法清净罪业的本体，因为是修断的缘故。经文中说，通过口头念诵补救罪业，也会转生为如同石匠般的众生地狱。经文中说，通过口头念诵补救，也会在五百世中转生为牛。补救并非没有必要，因为有阻止增长的必要。这种说法也不合理，仅仅为了阻止罪业的增长而进行补救是不合理的，因为通过坦白也能阻止增长。因此，通过补救罪业，罪业才能得以清净，因为如果不补救，就会转生恶趣。如果补救，就会转生善趣。还有一些人认为，通过补救罪业，连同显现的行为一起清净，但连同习气种子一起无法清净。《五卷书》中说：“此乃消除毒害者之药。”其中“毒害”是指罪业，如同蛇一样，消除它的药物就是完全清醒，即消除一切断灭。还有一些人认为，与非定受业的罪恶本质相同的罪业，连同显现的行为一起清净；而与定受业本质相同的罪业，仅仅是压制显现，并非完全清净。否则，如果对如来怀有恶意而出血的重罪，通过补救也能清净，那么其无间罪也应清净。这种说法也不合理，因为罪恶和罪业的本质并非相同。如果按照经文所说的补救也无法确定罪业是否清净，那么就无法信任经文。
English
Regarding the method of rectification through confession and other means, there are two points: necessity and summary. The first point is: sins are purified. If one speaks of name and lineage, one can be liberated from sins. The Pratimoksha Sutra also says that confessing leads to dwelling in happiness. The Five Books state that confessing and repenting can obtain the ten benefits of guarding the precepts, and also experience the happiness of higher realms and definite goodness. Therefore, in some ways of purification, the essence of sins cannot be purified by rectification, because it is to be abandoned by meditation. The scriptures say that even if sins are rectified by verbal recitation, beings like stonemasons will be born in hell. The scriptures say that even if rectified by verbal recitation, one will be born as an ox for five hundred lifetimes. Rectification is not without purpose, as it has the purpose of stopping increase. This statement is also unreasonable, as it is not reasonable to rectify merely to stop the increase of sins, because confession can also stop the increase. Therefore, sins are purified by rectifying sins, because if one does not rectify, one will be born in lower realms. If one rectifies, one will be born in higher realms. Some also believe that by rectifying sins, the manifested actions are purified together, but the habitual seeds are not purified together. The Five Books say, "This is the medicine to eliminate the harmful." Here, "harmful" refers to sins, which are like snakes, and the medicine to eliminate them is complete awakening, which is to eliminate all annihilation. Some also believe that sins that are of the same nature as non-definitely experienced karma are purified together with the manifested actions; while sins that are of the same nature as definitely experienced karma only suppress the manifestation, but are not completely purified. Otherwise, if the heavy sin of drawing blood from the Tathagata with malice can be purified by rectification, then its immediate karma should also be purified. This statement is also unreasonable, because the nature of sins and offenses is not the same. If rectification as described in the scriptures does not necessarily purify sins, then one cannot trust the scriptures.