Tibetan
ང་གནས་པའི་རྒྱུར་གནས་ནས་དབྱུང་བ་ལ་ཡང་སྨད་པ་ནན་ཏུར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སྨད་པ་ནན་ཏུར་བྱེད་རིགས་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་རྒྱུ་ངོ་བོ་ཆོ་ག་དོད་ཐུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཐབ་ཀྲོལ་གྱི་རྒྱུ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་བསྡིག་པ་ནན་ཏུར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། འཐབ་ཀྲོལ་ལ་འབད་པས་མ་ལོག་པ་གནས་ནས་དབྱུང་བ་ལ་བསྡིག་པ་ནན་ཏུར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་རྒྱུ་ངོ་བོ་ཆོ་ག་དོད་ཐུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་མཇུག་གི་ཆོས་ལ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྨད་པ་བསྐྲད་པ་ཕྱིར་འགྱེད་ནན་ཏུར་བྱས་ནས་དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ན་གནས་དབྱུང་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྡིག་པ་ནན་ཏུར་བྱས་ནས་དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ན་གནས་དབྱུང་བྱ་བ་གང་ཞིག དེ་དག་རྒྱུ་ངོ་བོ་ཆོ་ག་དོད་ཐུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་མོད། དཔྱད་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་ནན་ཏུར་གང་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བསྡིག་པ་སྨད་པ་ཕྱིར་འགྱེད་ནན་ཏུར་བྱས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་ན་བཞམས་བསྒོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བྱས་པ་དེའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་ན་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ། བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པའི་དགེ་སློང་གིས་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་པ་ལ་བཞམས་བསྒོ་སོགས་བྱས་ནས་དེའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བ་ལ་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པ་གང་ཞིག རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་དུ་མ་ངེས་པར་ཐལ། ཞེས་པ་ལ་དངོས་བཅས་དང་རུང་མཐུན་གཉིས་ཀའི་དབང་དུ་བྱས་ན་འདོད་ལ། དངོས་བཅས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཁྱབ་པ་མེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་གསོ་སྦྱོང་དང་དགག་དབྱེ་གཞག་པའི་གང་ཟག་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བཞམས་བསྒོ་སོགས་ལྔ་བྱས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གཏང་བ་ལ་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཞན་དང་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པ་སྒྲ་བཤད་པ་ནི། འོག་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ལྟུང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ནན་ཏུར་ཞེས་བྱའོ། །བརྒྱད་པ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལ། དགོས་དོན་བསྡུས་དོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཉེས་སྤྱོད་ལ་མ་ཞུགས་པ་རྣམས་མི་འཇུག་པ་དང་། ཞུགས་ཟིན་པ་རྣམས་བཟློག་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་མ་དད་པ་སྤོང་བའི་དགོས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་དྲུག་སྟེ། ཡུལ་གང་ལ། རྟེན་གང་གིས་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ། ཆོ་ག་གང་གིས། ནན་ཏུར་བྱས་པའི་བསླབ་བྱ། གྲོལ་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ནི། སྡེ་ལྔའི་སྡོམ་པ་གསོ་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ཆོས་མིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་སོང་བ་ཡིན་པ། གནས་དབྱུང་མ་ཡིན་པ། ཚོགས་ལོངས་མིན་པ། ནད་པ་མིན་པ། འབྱེད་ནུས་པ་མིན་པ། གླེང་དྲན་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་པ། རང་རང་གི་གཞི་ལེགས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཆོས་དགུ་ལྡན་གཅིག་ལ་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཕྱིར་མི་འཆོས་གནས་དབྱུང་བྱེད་པ་ལ། དེ་ལ་ལྟུང་བ་དེ་གླེང་ཞིང་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱིར་མི་འཆོས་པར་རང་དགར་འཇོག་པ་ལ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་རྟེན་གང་གིས་བྱ་བ་ནི། ནན་ཏུར་བྱེད་དགོས་དང་ལྡན་ཞིང་གྲངས་ཚང་བ། ཁ་སྐོང་བར་འོས་པ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དགེ་འདུན་གྱིས་སོ། །གསུམ་པ་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་བྱ་བ་ནི། ཕ་རོལ་པོས་སེམས་གཏད་པར་མི་ནུས་པ་དང་། དབྱར་ཁས་བླངས་པའི་དུས་མ་ཡིན་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ཆོ་ག་གང་གིས་བྱ་བ་ལ། སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞི། མཇུག་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྟན་བཏིང་བ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བའི་སྐབས་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། མཇུག་བསྡུ་བརྗོད་པ་དང་། འདི་ཉིད་དུ་ལྟུང་བ་འདི་ཕྱིར་བཅོས་པར་གྱིས་ཤིག དགེ་འདུན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱོད་བག་ཡངས་སུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པའི་བསླབ་བྱ་ནི། སྡིག་སྨད་བསྐྲད་ཕྱིར་འགྱེད་ནན་ཏུར་བྱས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་སྤོང་ཞིང་། འགྲོགས་ཤེས་དགེ་སློང་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པའི་གང་ཟག་གིས་ནི་གང་དུ་ཁྱིམ་པ་སུན་ཕྱུང་བའི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་མི་འདུག་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དྲུག་པ་གྲོལ་རྒྱུ་ལ་ཐུན་མོང་བ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་དང་། ཞར་ལ་བཟོད་པར་གསོལ་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། བཟོད་པར་གསོལ་བ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་གང་ཟག་དེས་ཁྱིམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་བཟོད་གསོལ་བྱས་པས། དེ་ཉིད་ལས་གྲོལ་བ་ཡིན་གྱི། ལས་ཀྱིས་བཟོད་པ་གསོལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཊཱི་ཀར་ཁྱིམ་པས་བཟོད་པ་དེ་ནི་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་གི་གྲོལ་རྒྱུ་ནི། གསོ་སྦྱོང་གཞག་པ་དང་། དགག་དབྱེ་གཞག་པའི་ནན་ཏུར་ནི། གང་གིས་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་དགེ་འདུན་ནམ། དེས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་དང་། དགག་དབྱེ་བྱས་ན་དེ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བསྡི
Chinese
而且，为了将安住之因从安住处驱逐出去，也必须先进行严厉的申斥。对于持续犯僧残罪的人，有什么理由进行严厉的申斥呢？因为这两者在原因、本体和仪轨上是相同的。而且，为了促成争端之因，也必须先进行严厉的惩罚。对于因努力争端而不悔改的人，有什么理由必须先进行严厉的惩罚才能将其驱逐出安住处呢？因为这两者在原因、本体和仪轨上是相同的。如是说。第五，关于结尾的法。有些人说，严厉地申斥、驱逐、遣责之后，如果不将其置于边缘，就可以驱逐出安住处。那么，严厉地惩罚之后，如果不将其置于边缘，有什么理由可以驱逐出安住处呢？因为这些在原因、本体和仪轨上是相同的。虽然这样说，但还需要考察。第六，关于严厉的申斥成为堕落之因。有些人说，严厉地惩罚、申斥、遣责之后，如果诽谤僧团，做了五种摈罚等，如果不将其置于边缘，就会成为僧残。那么，被严厉申斥的僧人诽谤僧团，做了摈罚等之后，如果不将其置于边缘，有什么理由会产生僧残呢？因为原因相同。如果这样，那么僧残就不一定是十三种了。对于这个问题，如果从包括实物和随顺两方面来说，是可以接受的。如果从包括实物方面来说，则不遍及。如是说。有些人说，对于进行布萨和解制的人诽谤僧团，做了五种摈罚等之后，如果不将其置于边缘，也会成为僧残。因为这与其他情况原因相同。这种说法也是不合理的，因为太过分了，而且理由也不成立。第七，解释词义。因为有向下沉沦和堕落的含义，所以称为“严厉”。第八，关于行为的方式。分为必要和概要两方面。第一，不让未陷入恶行的人陷入，阻止已经陷入的人，以及让在家众放弃不信任，也有这些必要。第二，分为六个方面：在哪个处所？以什么为所依？在什么时间？以什么仪轨？严厉申斥后的教诲？解脱之因。第一，五类戒律的誓
English
Moreover, to expel the cause of dwelling from the dwelling place, it is also necessary to first administer severe censure. What reason is there to administer severe censure to one who continually commits offenses against the Sangha? Because the two are the same in cause, essence, and ritual. Moreover, to bring about the cause of strife, it is also necessary to first administer severe punishment. What reason is there to first administer severe punishment in order to expel from the dwelling place one who does not repent despite striving for strife? Because the two are the same in cause, essence, and ritual. Thus it is said. Fifth, regarding the concluding Dharma. Some say that after severely censuring, expelling, and denouncing, if one does not place them on the periphery, then one can expel them from the dwelling place. Then, after severely punishing, if one does not place them on the periphery, what reason is there to expel them from the dwelling place? Because these are the same in cause, essence, and ritual. Although it is said thus, it still needs to be examined. Sixth, regarding severe censure becoming the cause of downfall. Some say that after severely punishing, censuring, and denouncing, if one slanders the Sangha, performs the five acts of banishment, etc., if one does not place them on the periphery, then it becomes a Sanghavasesa. Then, if a monk who has been severely censured slanders the Sangha, performs the acts of banishment, etc., and one does not place them on the periphery, what reason is there for generating a Sanghavasesa? Because the reasons are the same. If so, then the Sanghavasesas are not necessarily thirteen. Regarding this, if one considers both the actual and the conforming, it is acceptable. If one considers the actual, then it is not pervasive. Thus it is said. Some say that for a person who performs the Uposatha and Pravāraṇā who slanders the Sangha, if one performs the five acts of banishment, etc., and does not place them on the periphery, it also becomes a Sanghavasesa. Because this is the same in reason as other situations. This statement is also unreasonable, because it is too extreme and the reasoning is not established. Seventh, explaining the meaning of the word. Because it has the meaning of sinking downwards and falling, it is called "severe." Eighth, regarding the manner of action. There are two aspects: necessity and summary. First, there is also the necessity of not allowing those who have not fallen into misconduct to fall into it, preventing those who have already fallen into it, and causing householders to abandon distrust. Second, there are six aspects: In what place? With what support? At what time? With what ritual? The precepts after severe censure? The cause of liberation. First, the vow of the five classes of
Chinese
具足堪能等，心安住自性，身安住常态，见解与行为不堕入非法之方，非驱逐者，非聚会散乱者，非病人，非能辨别者，忆念先已生起，各自之基础良好，此为具足九法之一者。譬如，对于不可逆转之驱逐，若对其宣说堕罪并承认，则视为不可逆转而随意安放。第二，依何而行之事，即需具足殷重作，数量圆满，远离应补足之不和合二者之僧伽。第三，何时而行之事，即不应于他人不能信赖之时，亦不应于受持雨安居之时。第四，以何仪轨而行之事，即加行、正行、结行等。初者，即铺设坐垫等集会之时随后行持。二者，即作白四羯磨。三者，即宣说结尾，并应说：于此处，此堕罪应作还净，此僧伽将使汝宽容。第五，殷重作后之学处，即因呵责罪过而驱逐，殷重作后之人等，应舍弃特殊之行，并应依止具知之比丘而住。特别是，被驱逐殷重作之人，应学处于何处，即不应住于驱逐在家者之住所及其附近。第六，解脱之因有共同、特殊、顺带祈请宽恕之方式三种。初者，即祈请宽恕与获得阿罗汉果二者。即驱逐在家者之人，向该在家者祈请宽恕，即从彼解脱，并非依赖于业之祈请宽恕。因ཊཱི་ཀ་（梵文：ṭīkā，汉语：注释）中说，在家者之宽恕即是宽恕。第二，特殊之解脱因，即安立说戒与安立自恣之殷重作，即由安立者之僧伽，或由彼所委派之比丘一同作说戒与自恣，则将从彼解脱。
English
Possessing the ability to be worthy, the mind abiding in its own nature, the body abiding in its normal state, views and actions not falling into the path of non-dharma, not being expelled, not being scattered in gatherings, not being sick, not being able to distinguish, remembrance having arisen beforehand, and each having a good foundation—this is one who possesses the nine qualities. For example, regarding irreversible expulsion, if the offense is declared to them and acknowledged, it is considered irreversible and left as it is. Second, the basis upon which the action is performed is the Sangha, which must possess the necessity of earnest action, be complete in number, and be free from the two disagreements that need to be supplemented. Third, the time when the action is performed should not be when others cannot trust, nor should it be during the time of taking the summer retreat. Fourth, the ritual by which the action is performed consists of the preliminary, the main part, and the conclusion. The first is to follow through with the assembly, such as laying out the seats. The second is to perform the motion and the four actions. The third is to state the conclusion and say, 'Here, this offense should be purified, and this Sangha will grant you leniency.' Fifth, the precepts after the earnest action are that those who have been expelled and subjected to earnest action due to the condemnation of offenses should abandon special conduct and abide by relying on a knowledgeable monk. In particular, a person who has been expelled and subjected to earnest action should learn not to live in the place where the householder was expelled or in its vicinity. Sixth, the causes of liberation are threefold: common, specific, and incidentally requesting forgiveness. The first is requesting forgiveness and attaining Arhatship. That is, when the person who expelled the householder asks the householder for forgiveness, they are liberated from that, not relying on the request for forgiveness through karma, because the ṭīkā (Sanskrit: ṭīkā, Chinese: 注释) says that the forgiveness of the householder is forgiveness. Second, the specific cause of liberation is the earnest action of establishing the recitation of vows and establishing self-authorization. If the Sangha that establishes it, or the monk appointed by them, performs the recitation of vows and self-authorization together, then they will be liberated from that.