Tibetan
དེས་རྣམ་པ་གཏད་པའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཕྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། ཕྱི་ཡི་གཟུང་ཡུལ་མཁས་པས་བཀག །ཅེས་པ་དོན་རིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མ་གྲུབ་ཅིང་། རྣམ་རིག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚེ་གཟུང་ཡུལ་གྱི་གཞལ་བྱ་རང་མཚན་དུ་སྨྲས་པ་མེད་པས་སྔར་གྱི་རྩོད་པ་དེ་ནི་མི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཚད་མ་རིག་པའི་གཏེར་ལས་ཡུལ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པར་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ལ། བློ་ཙམ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བསྟན། ཚད་མ་དང་ཚད་མིན་གྱི་བསྡུ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བློ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད། དེའི་དབྱེ་བསྡུ། དེ་དག་གི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིག་པ་ཆོས་ཅན། བློའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་དངོས་འགལ་གཅོད་པའི་དོན་ལྡོག་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བློ་ལ་དབྱེ་ན་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་གཉིས། སོགས་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གཉིས། འཇུག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཤིང་གཅོད་པ་ལྟར་ཡུལ་ལ་མ་ཞུགས་པ། འཇུག་བཞིན་པ། ཞུགས་ཟིན་པ་གསུམ་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་ལས་བྱེད་པ་པོ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རང་རིག་གཅིག་པུར་འདུས་ཏེ། དོན་ཐམས་ཅད་དོན་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རང་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་ཚད་མ་དང་། ཚད་མ་མིན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འོག་ཏུ་འཆད། ཚད་མ་མིན་པ་ལ་གཞན་ལུགས་དགག་པ། རང་ལུགས་གཞག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་པའི་ཡུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ། མི་འཐད་པའི་ཆ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། པཎྜི་ཏ་འགའ་ཞིག་མཐའ་ཡས་པས་དབྱེ་བ་མེད་དོ་ཟེར་བའང་ཐོས། ཆ་བ་སོགས་བོད་ཕལ་ཆེར་ཚད་མིན་གྱི་བློའི་རིགས་ལ་ལྔར་ངེས་ཏེ། ཡིད་དཔྱོད། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ། བཅད་ཤེས། ལོག་ཤེས། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དབྱེ་བའི་ངོ་བོ་དགག་པ། དབྱེ་བའི་ཚུལ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཡིད་དཔྱོད། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ། བཅད་ཤེས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི། རྟགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྔར་མ་གཏོགས་པའི་ལྐོག་གྱུར་དོན་དང་མཐུན་པར་ངེས་པའོ། །དབྱེ་ན། རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཡིད་དཔྱོད་ཁྲོན་པ་རྙིང་པ་ན་ཆུ་ཡོད་པར་ངེས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཤ་བསྲེགས་པའི་གསུར་ལ་འདུས་པའི་སྦྲང་བུའི་ཚོགས་ལ་མེར་ངེས་པ་ལྟ་བུ། རྒྱུ་མཚན་མ་ངེས་པ་ཚུལ་གསུམ་མི་ཤེས་ཀྱང་བྱས་པའི་རྟགས་ལས་མི་རྟག་པ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱིར་དགག་པ། སོ་སོར་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ། ཧ་ཅང་ཐལ་བ། བཟློག་པ་མཚུངས་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཡིད་དཔྱོད་དེ་རྟགས་སུ་བཀོད་ཙམ་ལ་ལྟོས་སམ་གཏན་མི་ལྟོས། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་གྱི་ངེས་པ་མི་སྲིད་དེ། མྱོང་བ་དང་རྟགས་གང་ལའང་མ་བརྟེན་པར་དམ་བཅའ་ཙམ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྟགས་ལ་ལྟོས་ན་རྟགས་ཡང་དག་ལྟར་སྣང་གང་ལ་ལྟོས། དང་པོ་ལྟར་ན་ཚད་མར་ཐལ་ཏེ། རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་བདེན་པ་གསར་དུ་ངེས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། རྗེས་དཔག་ཡང་ཚད་མ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་ཐེ་ཚོམ་གསུམ་གང་རུང་དུ་ཐལ། རྟགས་ལྟར་སྣང་ལ་བརྟེན་པའི་བློ་གང་ཞིག རྟགས་ལྟར་སྣང་ལ་འགལ་བ་མ་ངེས་པ་མ་གྲུབ་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་ལས་འདའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཡིད་དཔྱོད་གཉིས་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་གསུམ་པོ་གང་རུང་ལ་བརྟེན་པའི་བློར་མི་འདུའོ་ཞེ་ན། ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་རྟེན་གཞིར་གྱུར་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བཞི་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ལྟར་སྣང་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞིག་ཁས་ལེན་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཡིད་དཔྱོད་གཉིས་པོ་རྟགས་ལྟར་སྣང་གསུམ་པོ་གང་རུང་ལ་བརྟེན་པ་མིན་ན། མངོན་རྗེས་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཚད་མ་གསུམ་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ཚད་མ་གཉིས་པོ་གང་རུང་མིན་ཞིང་། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་བདེན་པ་གསར་དུ་ངེས་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་བདེན་པ་གསར་དུ་ངེས་ཀྱང་ཚད་མ་མིན་ཏེ། དེས་སྒྲོ་འདོགས་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའང་ཚད་མ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མའི་དམ་བཅའ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ངེས་ཤེས་དང་སྒྲོ་འདོགས་གཉིས་ཀྱང་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་བདེན་པ་གསར་དུ་ངེས་ཀྱང་སྒྲོ་འདོགས་མི་གཅོད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ངེས་པ་དང་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཡིད། །ཅེས་སོགས་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དོན་བདེན་པ་གསར་དུ་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་ཁྲོན་པ་རྙིང་པ་ན་ཆུ་ཡོད་དམ་སྙམ་པ་བདེན་པ་སྟེ་ཡིད་དཔྱོད་དང་། མེད་དམ་སྙམ་པ་རྫུན་པ་སྟེ་ལོག་ཤེས་དང་གཉིས་ཀར་འཛིན་པ་སོམ་ཉི་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་གསུམ་དུ་འཇོག་པ་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། མཚན་གཞི་དང་པོ་དེ་ཆོས་
Chinese
因此，以对境为所缘的现量，也不成立，因为没有外境的缘故。因此，如果将“外境为有境，被智者遮止”这句话，确定为是就胜义谛而说的，则不成立；如果确定为是就名言谛而说的，则没有承许所量之对境是自相，因此之前的辩论是不合理的。 《量理宝藏论》中，对境观察的分别论之第一品释说完毕。 接下来，关于能知的识，分为：总说识之自性，以及别说量与非量的归纳。 第一部分又分为：识之自性，识之分类与归纳，以及确定这些的意义。 第一部分是： 具有明觉性的法，是识的自性，因为它的反体是能断除其相违品的有作用之故。 第二部分是： 如果对识进行分类，则会有很多种，从对境的角度分，有分别和无分别两种；等等，从体性的角度分，有错乱和不错乱两种；从进入方式的角度分，有像砍树一样未进入对境、正在进入、已经进入三种，这些也是从作用者和所作的角度来分的。 在这些分类中，从是识的角度来说，都归于自证，因为一切事物都是从作用的角度来说是自相的缘故。 第三部分分为量和非量两种，第一种将在下文阐述。 非量分为破他宗和他宗立自宗两种。 第一部分分为总说所破之境，以及破除不合理之处。 第一部分是： 有些班智达说因为无边所以没有分类，也听过这种说法。 恰巴等大多数藏人认为非量识的种类确定为五种，即：意测、现而不定、决识、倒识、犹豫。 第二部分分为破除分类的体性，以及破除分类的方式。 第一部分分为破除意测、破除现而不定、破除决识。 第一部分分为陈述前派观点，以及破除前派观点两种。 第一部分是： 意测的定义是：不依赖于因，而确定与先前未知的隐蔽事物相符。 分类有：无理由的意测，如确定老井里有水；以及理由颠倒的意测，如确定聚集在焚烧肉食的祭祀上的蜂群是火等。 老
English
Therefore, the valid cognition of direct perception with an object as its object is also not established, because there is no external object. Therefore, if the statement "External objects are objects possessed, obstructed by the wise" is determined to be spoken in terms of ultimate truth, then it is not established; if it is determined to be spoken in terms of conventional truth, then there is no assertion that the object to be measured is self-characterized, so the previous debate is simply unreasonable. The first chapter of the "Treatise on Examining Objects" from the "Treasury of Logic" has been explained. Next, regarding the knowing consciousness, there are two parts: a general explanation of the nature of consciousness itself, and a specific explanation of the classification of valid and invalid cognitions. The first part is further divided into: the definition of consciousness itself, its classification and aggregation, and the determination of the meaning of these. The first part is: The phenomenon of having awareness is the definition of consciousness, because its counter-entity is the function of cutting off its contradictory entity. The second part is: If consciousness is classified, there will be many types. From the perspective of the object, there are two types: conceptual and non-conceptual. And so on, from the perspective of nature, there are two types: mistaken and non-mistaken. From the perspective of the way of entering, there are three types: like cutting a tree, not entering the object, entering, and having already entered. These are also classified from the perspective of the agent and the action. Among these classifications, from the perspective of being consciousness, they are all gathered into self-awareness, because all things are self-characterized from the perspective of function. The third part is divided into two types: valid cognition and invalid cognition. The first type will be explained below. Invalid cognition is divided into two types: refuting other's positions and establishing one's own position. The first part is divided into generally stating the object to be refuted and refuting the unreasonable aspects. The first part is: Some scholars say that there is no classification because it is infinite, and I have also heard this statement. Chapa and most Tibetans believe that the types of invalid cognition are determined to be five: inference, uncertain appearance, decisive cognition, mistaken cognition, and doubt. The second part is divided into refuting the nature of the classification and refuting the way of classification. The first part is divided into refuting inference, refuting uncertain appearance, and refuting decisive cognition. The first part is divided into stating the previous position and refuting the previous position. The first part is: The definition of inference is: determining that it is consistent with a previously unknown hidden thing without relying on a reason. The classifications are: inference without reason, such as determining that there is water in an old well; and inference with inverted reason, such as determining that the swarm of bees gathered on the burnt meat offering is fire, etc. Old
Chinese
就像不了解理由不确定的三种情况，却从所作的标志中领悟到无常一样。第二，分为总的破斥和个别的破斥两种。第一，考察则不合理，太过分，反驳相同三种。第一是：分别心是稍微依靠作为标志，还是完全不依靠？如果像后者那样，那么它作为有法，会变成怀疑，不可能确定，因为是不依赖于体验和标志，仅仅执着于承诺的分别念的缘故。如果依靠标志，那么依靠正确的标志还是相似的标志？如果像前者那样，那么会太过成为量，因为是依靠正确的标志，从而新确定隐蔽的真实意义的心的缘故。如果不遍及，那么比量也会太过不是量。如果像后者那样，那么会成为未认知、颠倒认知、怀疑三种中的任何一种。任何依靠相似标志的心，因为没有超出与相似标志相违背、不确定、未成立这三种的缘故。第二是：如果说具有理由的分辨心二者，不会归属于依靠三种相似理的心的范畴，那么，会变成存在作为分辨心所依的第四种相似理，因为凡是承认依靠相似标志的缘故。另外，如果两种分辨心不是依靠三种相似标志中的任何一种，那么，会变成存在除了现量和比量之外的第三种量，因为那二者不是两种量中的任何一种，并且是依靠标志，从而新确定以前未认知的真实意义的心的缘故。如果说即使新确定真实意义也不是量，因为它不断除增益，那么，那么比量也会变成不是量，因为之前的承诺的缘故。另外，确定和增益二者也会变成不是损害者和被损害者，因为即使新确定真实意义，也可能不断除增益的缘故。如果承认，那么就和“确定和增益心”等等相违背。如果说即使没有新确定真实意义，但是心想旧井里有水吗是真实的，这是分辨心，心想没有吗是虚假的，这是邪见，以及执着二者，犹豫不定，这是怀疑，安立为三种怀疑的心，这并不相违背，那么，不合理，因为第一个例子是法
English
It is like understanding impermanence from the sign of being made, even without knowing the three aspects of uncertain reasons. Secondly, there are two types of refutation: general refutation and individual refutation. First, examining it is unreasonable, too extreme, and the same as reversing. The first is: Does the discriminating mind rely on being posited as a sign, or does it not rely on it at all? If it is like the latter, then it is the subject of debate, and it will become doubt, and certainty is impossible, because it is a conceptual thought that does not rely on experience or signs, but only holds onto the commitment. If it relies on signs, then does it rely on correct signs or similar signs? If it is like the former, then it will be too much of a valid cognition, because it is a mind that relies on correct signs and newly ascertains the hidden true meaning. If it is not pervasive, then inference will also be too much not a valid cognition. If it is like the latter, then it will become one of the three: non-cognition, wrong cognition, or doubt. Any mind that relies on similar signs, because it does not go beyond the three: contradicting similar signs, uncertain, and unestablished. The second is: If you say that the two discriminating minds with reasons do not belong to the category of minds that rely on the three similar reasons, then there will be a fourth similar reason that is the basis of the discriminating mind, because it is admitted that it relies on similar signs. Furthermore, if the two discriminating minds do not rely on any of the three similar signs, then there will be a third valid cognition other than direct perception and inference, because those two are not any of the two valid cognitions, and it is a mind that relies on signs and newly ascertains the true meaning that was previously not known. If you say that even if the true meaning is newly ascertained, it is not a valid cognition, because it does not cut off superimposition, then inference will also become not a valid cognition, because of the previous commitment. Furthermore, certainty and superimposition will also become not the harmer and the harmed, because even if the true meaning is newly ascertained, it is possible that superimposition will not be cut off. If you admit it, then it contradicts "certainty and superimposition mind," etc. If you say that even if the true meaning is not newly ascertained, thinking "Is there water in the old well?" is true, this is a discriminating mind, thinking "Is there not?" is false, this is wrong view, and holding onto both, hesitating, this is doubt, establishing it as three types of doubting minds, this is not contradictory, then it is unreasonable, because the first example is the dharma.