Tibetan
་མ་གང་རུང་གི་གཟུགས་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་ཟས་སོགས་དང་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་། དཔེར་ན་ཟས་དང་དུས་ལ་སོགས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །དབང་ཤེས་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་སྐྱེ་བ་དེས་ན་ཡུལ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ལག་རྗེས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གཉིས་གྲུབ་སྟེ། དེས་ཉེར་ལེན་བྱས་ནས་བུམ་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་བེམས་པོར་སྐྱེད། དེས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་གྲོགས་བྱས་ནས་མིག་ཤེས་བུམ་གཟུགས་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་བློ་བུམ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་པ་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ཡུལ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་པ་དེ་ཤེས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེའང་མདོར། ཡུལ་ཤེས་དེ་ཡི་ཤེས་པ་ཡི། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བོད་རྣམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་འཇོག་བྱེད་གོས་ཀྱི་ལྐོག་ན་ལག་པར་ཡོད་པ་ལྟ་བུར་བསམས་ནས། དོན་གྱིས་རྣམ་པ་གཞག་ན་ཤ་ཟས་ཀྱང་གཞག་པར་མཚུངས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། ཤ་ཟས་བཞག་ན་ཤེས་པ་ཤ་ཟ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་དགོས་པ་ལས་མ་སྐྱེས་ལ་བུམ་སོགས་ལ་ཤ་ཟར་འདོགས་ན་མིང་ལ་མི་བརྩད་དོ། །དེས་ན་དོན་ཁས་ལེན་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་པ་འགོག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་གྲགས་པའི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་པར་ཟད་དེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་དཔྱོད་ལ་འཇུག་པ་ན། །ཁོ་བོ་མདོ་སྡེའི་སྐས་ལ་རྣམ་པར་བརྟེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རིག་ལ་གསུམ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་དགག རྣམ་པར་རིག་པ་བསྒྲུབ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་དགག འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་སྣང་གི་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་ལ་རྣམ་པ་དངོས་སུ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་དོན་བདེན་པར་མེད་དེ། དེ་རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་མུ་སྟེགས་དང་ཉན་ཐོས་ལྟར་ཕྱོགས་ཆ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་མ་གང་རུང་དུ་བདེན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་སྒྲུབ་པ་ནི། རགས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་གཅིག་ཏུ་མེད་དེ། ཕྱོགས་ཆ་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འབྲུའི་ཕུང་པོ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་ཀྱི་དུ་མར་མི་བདེན་ཏེ། ཆ་དྲུག་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཁང་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པས་ཁེགས་སོ། །དྲུག་གི་ཅིག་ཆར་སྦྱར་བ་ན། །ཞེས་སོགས་སོ། །དོན་བདེན་པར་མེད་པ་དེས་ན་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པར་མ་ཟད་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་དབང་ཤེས་ལ་དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པའང་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། བདེན་པའི་ག
Chinese
就像产生与任何形状相似的食物等一样。例如，就像所说的食物和时间等。因为眼识产生得和境一样，所以对于像瓶子一样的境，通过手印产生了两个果，由此作为近取因，瓶子的第二个刹那产生为无情物。由此作为伴随的助伴，为了眼识产生得和瓶子的形状一样。不仅如此，认为了知瓶子的智慧眼识也具有所取和能取的两种方式，因为境、识和识的差别。对此，简而言之，就像所说的境识和它的识。第三，藏人认为外境就像叫做“隐蔽处”的，在放置形象的衣服的隐蔽处有手一样。如果境放置形象，也同样放置肉食，这样说是不能比的，如果放置肉食，识必须产生得和食肉者一样，但没有产生，如果对瓶子等安立为食肉者，那就不争论名称了。因此，像承认境一样遮破经部宗，完全是不了解法称的意图，法称自己说过：如果进入对外境的观察，我完全依赖于经部的阶梯。第二，唯识有三：破除他宗的观察，建立唯识，遣除对此的争论。第一，破除外境成立，依靠世间共称来破除。第一，境显现的根识，作为有法，实际上没有真实存在将形象直接赋予它的境，因为它是粗大的、具有支分的单一事物，或者像外道和声闻一样，是与无分方分的众多微尘中的任何一种，都远离真实的缘故。第一个论证是：不是粗大的、具有支分的单一事物，因为与众多的方分相关联的缘故，例如谷堆。第二个论证是：不是与方分无关的众多，因为与六方相关联的缘故，例如房屋，这样就破除了。因为六者同时结合。就像所说的等等。因为境不是真实存在的，所以不仅是由境赋予的形象，而且由于习气的力量，根识显现为境的形象也是有法，不是真实存在的，因为真实的
English
Just as it arises similar to the form of any food, etc. Likewise. For example, like the mentioned food and time, etc. Because sense consciousness arises similar to the object, therefore, for an object like a vase, two results are produced by the handprint, thereby as the proximate cause, the second moment of the vase arises as inanimate. Thereby as an accompanying assistant, in order for eye consciousness to arise similar to the shape of the vase. Moreover, the intellect perceiving the vase, eye consciousness, is also considered to have two aspects of the apprehended and the apprehender, due to the distinction between object, consciousness, and the consciousness of that consciousness. In short, like the mentioned object consciousness and its consciousness. Third, Tibetans think of external objects as if there is a hand in the hiding place of clothes that place the image, called "hiding place". If the object places the image, it is also similar to placing meat, saying this is incomparable, if meat is placed, consciousness must arise similar to a meat-eater, but it has not arisen, if vases etc. are designated as meat-eaters, then there is no dispute over the name. Therefore, like acknowledging the object, refuting the Sautrāntika is completely not understanding the intention of Dharmakīrti, Dharmakīrti himself said: If entering into the examination of external objects, I completely rely on the ladder of the Sautrāntika. Second, Mind-only has three: refuting the examination of others, establishing Mind-only, and dispelling disputes about it. First, refuting the establishment of external objects, refuting based on worldly conventions. First, the sense consciousness of object appearance, as the subject, there is actually no truly existing object that directly imparts the image to it, because it is a coarse, part-possessing single entity, or like the Tirthikas and Śrāvakas, it is any of the numerous atoms without part directions, it is separated from the truth. The first proof is: it is not a coarse, part-possessing single entity, because it is associated with numerous part directions, for example, a pile of grains. The second proof is: it is not numerous without part directions, because it is associated with six directions, for example, a house, thus it is refuted. Because the six are combined simultaneously. Like the mentioned etc. Because the object does not truly exist, therefore not only the image imparted by the object, but also due to the power of habit, the image appearing as an object to sense consciousness is also the subject, it does not truly exist, because the true
Tibetan
ཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེའང་། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །ཞེས་སོགས་དང་ཚུལ་མཚུངས་པར། བེམས་པོ་ཡིན་ཕྱིར་ལྟ་བྱེད་མིན། །ཞེས་པར་བྱེ་སྨྲ་དང་། འདིར་རྣམ་བདེན་པས་མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣམ་རྫུན་པས་རྣམ་བདེན་པ་བཀག་པར་སྣང་སྟེ་ཁོ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཁོ་ནར་བས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་གེ་པ་ཁ་ཅིག་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་བློ་འཇིག་རྟེན་པ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇོག་གི་གང་ཟག་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་མིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དཔྱོད་པ་ན་འཐད་པ་མིན་ཏེ། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ངོར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་སྣང་སེལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མི་འཇུག་པས་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མིན་པའི་རྣམ་གཞག་སྡེ་བདུན་ལས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་ཞིང་ནུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྲུབ་མཐའ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་འདོད་ན། ཐ་སྙད་དེ་དག་འཐད་པར་མ་ཟད། ཤེས་བྱ་ལ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས། དངོས་པོ་ལ་བེམས་རིག་གཉིས་ལས་མ་འདས་པས་བེམས་པོའི་ལུགས་གང་འདོད་ཀྱང་བཀག་ཟིན་ལ། རིག་པ་ནི་སེམས་ཙམ་ལས་གཞན་འཐད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ནི་འོག་གི་གསལ་ཞིང་རིག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཁྱབ་སྒྲུབ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གསལ་ཞིང་རིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པས་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་དབང་ཤེས་ལས་རྫས་གཞན་པའི་དོན་མིན་པར་འགྲུབ་བོ། །འདི་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དབང་ཤེས་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་ཡི་ཕྱོགས་ཆོས་ནི་གོང་དུ་མཐའ་གཞན་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབས་ཟིན་ལ། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ལྐོག་ཤལ་གྱིས་བ་ལང་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཆར་གྱི་དཔེ་བསྟན་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་པ་ལ་རྫས་གཞན་མི་སྲིད་པས་ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཉིས་བཞིན། སྔོ་འཛིན་དབང་ཤེས་དང་དེ་ལ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །འདིའི་ཕྱོགས་ཆོས་ནི་རང་རིག་གིས་གྲུབ་ལ། རྗེས་ཁྱབ
Chinese
因为远离了一和多。那也是，谁如果分析事物……等等。这就像“瑜伽士也凭着智慧的差别……”等等一样，因为是物质所以不是能见者。这样说是毗婆沙宗。在这里，以随实宗，对经部宗，以随假宗，对随实宗进行了遮破，这仅仅是我的活动范围。第二，一些正理派认为，现量和比量等世俗或名言的安立，是依靠世间人的智慧未经考察分析的显现方式而安立的，而不是世间人本身。这也是在普遍名言的量进行分析时是不合理的，因为未经考察分析的智慧中，现量和比量以及遮诠等安立无法成立，因此与量和非量的安立，以及七部论中所说的一切相违背且会消失。如果想要追随那些承认世间宗派的人，那么这些名言不仅合理，而且所知的事物分为实事和非实事两种。实事又分为物质和意识两种，不会超出这两种范围，因此无论想要承认哪种物质的观点都已经被遮破了。意识不是唯识宗以外的其他宗派所能成立的。这以上所说的是下面将要阐明的，作为明亮和觉知的标志的周遍的成立者。第二，凭借明亮和觉知以及同时显现确定的两种理由，可以成立根识的显现不是根识之外的其他事物。这其中分为两种。第一，在根识中显现为对境的事物，是法，是识，因为是明亮且觉知的。这其中的法性已经在前面通过遮破其他边而成立了，并且周遍存在，因为明亮且觉知是识的特征。例如，就像用粪迹来证明牛一样。这似乎是法性和周遍两个方面的例子，需要进行分析。第二，凡是同时显现确定的事物，不可能存在其他实体，例如，在根识错乱时显现的两个月亮的两种形象一样。取蓝的根识和其中显现的蓝色两者也是同时显现确定的，因此……这是对周遍的相违的确定。这其中的法性由自证成立，并且后周遍。
English
Because it is separate from one and many. That is, whoever analyzes things...etc. This is like, "Yogis also rely on the difference of wisdom..." etc., because it is matter, it is not the seer. This is what the Vaibhashika school says. Here, it seems that the Sautrantika school is refuted by the realistic aspect, and the realistic aspect is refuted by the false aspect, which is only within my scope of activity. Second, some logicians believe that the establishment of conventional or nominal concepts such as perception and inference is based on how they appear to the minds of ordinary people without examination or analysis, and not on the ordinary people themselves. This is also unreasonable when analyzing the validity of universal conventions, because the establishment of perception, inference, and exclusion, etc., cannot be established in the minds of those who have not examined or analyzed them. Therefore, it contradicts and negates all the statements in the seven treatises on the establishment of valid and invalid cognition. If you want to follow those who accept worldly tenets, then not only are these terms valid, but knowable things are divided into two types: real and unreal. Real things are further divided into matter and consciousness, and do not go beyond these two categories. Therefore, no matter which view of matter you want to accept, it has already been refuted. Consciousness cannot be established by any school other than the Mind-Only school. What has been said above will be explained below, and it is the establisher of pervasion as a sign of clarity and awareness. Second, by the function of the two reasons of clarity and awareness and simultaneous appearance and certainty, it is established that the appearance of sense consciousness is not something other than sense consciousness. This is divided into two. First, the object that appears to sense consciousness is a phenomenon, it is consciousness, because it is clear and aware. The nature of this phenomenon has already been established above by negating other extremes, and pervasion exists because clarity and awareness are the characteristic of consciousness. For example, just as using dung to prove the existence of a cow. This seems to be an example of both the nature of the phenomenon and pervasion, and needs to be analyzed. Second, whatever is simultaneously apparent and certain cannot have another substance, for example, like the two appearances of the two moons that appear in the delusion of sense consciousness. The blue-grasping sense consciousness and the blue appearance in it are also simultaneously apparent and certain, therefore... This is the determination of the contradictory of pervasion. The nature of this phenomenon is established by self-awareness, and subsequent pervasion.