Tibetan
ཞན་གྱི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་འཇལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་རང་སྤྱི་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་རང་གཞན་ངོ་བོ་ཡིས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཁ་ཅིག་དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་བ་སྐྲ་ཤད་གཉིས་ཡུལ་མིན་པར་མཚུངས་པ་ལ་བློའི་འཇུག་ཚུལ་གྱིས་དོན་སྤྱི་གཞལ་བྱ་གཉིས་པར་འཇོག་པ་ལྟར་མེད་པ་གསལ་བའང་གཞལ་བྱ་གསུམ་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། སྐྲ་ཤད་སོགས་མེད་པ་གསལ་བ་དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དགོས་ནུས་གང་ཡང་མེད་པས་ཡུལ་མིན་ལ། དོན་སྤྱི་འཇུག་བྱའི་ཡུལ་དངོས་མིན་ཡང་དེར་འཁྲུལ་ནས་ཞུགས་པས་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པས་ན་ཡུལ་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། ཡུལ་དངོས་པོ་ལའང་མེད། ཡུལ་དུ་ཞེན་པ་ཡང་མེད། ཞེན་པ་བྱས་ཀྱང་དོན་དང་ཕྲད་པའང་མེད། གལ་ཏེ་ཕྲད་ན་དེ་འཇལ་གྱི་ཚད་མ་གསུམ་པ་ཡོད་དགོས་པ་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སྐྲ་ཤད་སོགས་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པས་རང་མཚན་མིན། རྟོག་པས་མ་བཟུང་བས་སྤྱི་མཚན་མིན་པས་གང་དུ་འདུ་ཞེ་ན། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་བ་ལ་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་སོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་མཚན་ཡིན་ཏེ། དབང་བློའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་ཆོས་ཅན། གཞལ་བྱའི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། གཞལ་བྱའི་དོན་དུ་མོས་པ་སོགས་མེད་ཕྱིར། སྐྲ་ཤད་དེ་ནི་དངོས་པོར་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་རྟོག་པས་དཔྱོད་ན། རྟོག་པའི་དངོས་ཡུལ་ཆོས་ཅན། སྤྱི་མཚན་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་དོན་མིན་ཏེ། །སོགས་དང་། སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་སྤྱི་མིན་ཏེ། །ཞེས་སོགས་དང་། དེ་དག་གི་ཡང་དེ་ལྟའི་དངོས། །ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་མེད་དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་བ་གཉིས་པོ་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་གཟུང་ཡུལ་མིན་པ་ཚད་མས་བསལ་ཏེ། ཤེས་པ་གཉིས་མྱོང་བའི་རང་རིག་གི་ཤུགས་ལས་གྲུབ་པས་སོ་ཞེ་ན། རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་ཤེས་གཉིས་ལ་སྣང་བའི་དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་གཟུང་ཡུལ་དུ་མེད་དེ། ཁྱོད་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དོན་སྤྱི་དང་སྐྲ་ཤད་གཉིས་སྣང་བའི་བློའི་རྣམ་པ་གཉིས་ཆོས་ཅན། ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་ཤེས་གཉིས་མྱོང་བའི་རང་རིག་གིས་ནི་སོ་སོར་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ནི་ཆོས་ཅན། འཁྲུལ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རང་གི་གཟུང་ཡུལ་མེད་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའང་རུང་ཡུལ་གནས་པས་མི་ཤེས་པ། །ཞེས་སོགས་དང་། གལ་ཏེ་སྤྱི་ནི་ཤེས་ངོ་བོས། །ཞེས་སོགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། དངོས་མེད་དོན་སྤྱི་ལྟ་བུ་ཚད་མའི་གཞལ་བྱར་འགལ་ཏེ། དོན་རང་མཚན་མིན་པའི་དོན་སྤྱི་རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་མེད་གཞལ་བྱར་འགལ་བ་མེད་དེ། དགག་བྱའི་ཆོས་འགོག་པའི་གཞི་ཆོས་ཅན་སོ་སོའི་སྟེང་དུ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་འཇིག་པའི་དངོས་པོར་ཡོད་ཅེས་སྒྲུབ། འགོག་པའི་ཚེ་དེའི་དངོས་པོར་མེད་ཅེས་འགོག་པའི་ཕྱིར་ན་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྒྲ་དོན་བསྙོན་པ་མེད་རྣམས་ཀྱིས། །ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་སོ། །རྩོད་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལའང་རྩོད་པ་སློང་ཚུལ་མ་ཤེས་པར་གཟུང་ཡུལ་རང་མཚན་གཅིག་པུར་ངེས་ན་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རང་ལུགས་བཞག་པའི་གཞུང་ཚིག་གིས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་ཤིང་། འཁྲུལ་ཤེས་ཡུལ་མེད་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་ཞེས་པའི་ཚིག་ལ་གྱེར་འདོན་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་གཟུང་ཡུལ་རང་མཚན་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ལ། རྩོད་པ་དང་ལན་གཉིས། དང་པོ་ནི། འཁྲུལ་ཤེས་ཡུལ་མེད་དུ་མ་ཟད་གཟུང་ཡུལ་གྱི་གཞལ་བྱ་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རང་མཚན་ལ་གཉིས་ལས་ཕྱི་བེམས་པོར་གྱུར་པ་ཡི་གཟུང་ཡུལ་ནི། མཁས་པ་ཕྱོགས་གླང་དང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀག་ལ། ནང་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་དབྱེ་བའི་སྐབས་འདིར་མི་སྲིད་པ་དེས་ན་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡུལ་ཅན་དེ་ཡུལ་ལ་རང་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གྲུབ་མཐའི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་དཔྱད། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་བཏགས་པ་དགག བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུགས་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐ་དད་དུ་མ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་འདོད་པ་ཡོད་དེ། མུ་སྟེགས་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་དང་། དབང་ཕྱུག་པ་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱས་པ་དང་། གྲངས་ཅན་པ་གཙོ་བོས་བྱས་པ་དང་། གཟེགས་ཟན་དང་ཉན་ཐོས་པ་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་བྱས་པ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་། དབུ་མ་པ་དོན་དམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་འདོད་ཅིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་དག་གང་གི་ལྟར་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པ་ལ་དོན་དང་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་དོ། །འདིས་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་དོན་ཡོད་པར་བསྟན་ཞིང་། དེའི་དོན་ཡང་སྔོ་འཛིན་དབང་མངོན་གྱི་ངོར་སྔོན་པོ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཀུན་ཏུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་ཐ་སྙ
Chinese
因为考虑到从虚弱的自性方面来衡量，所以才说了自共二者，即，如是说“那是自他之自性”。第二，如果有人说，如同某些人认为，共相和无有显现的毛发乱影二者，在不是对境上是相同的，但由于心识的进入方式，将共相安立为第二能量，那么无有显现也同样是第三能量，这不相同，因为毛发乱影等无有显现，对于对境没有任何需要的功能，所以不是对境，而共相虽然不是进入的真实对境，但由于迷惑而进入其中，获得了进入的对境，所以安立为对境。第一点成立，因为对境在事物中也没有，执着为对境也没有，即使执着了也没有与意义相遇，如果相遇了，那它就必须是衡量之量第三者，但实际上没有。那么，毛发乱影等不能起作用，所以不是自相，因为不是由分别念所执取，所以不是共相，那归于何处呢？在根识错乱时，显现为毛发乱影和二月等，这是有法，是自相，因为是根识的行相之故。其中显现的毛发乱影，是有法，在衡量的意义上没有成立，因为没有希求等衡量之意义。如果分别念考察毛发乱影是事物存在还是不存在，那么分别念的事物对境，是有法，是共相，因为是不能起作用之法。那也是“毛发乱影等不是意义”，等等，以及“毛发乱影等不是共相”，等等，以及“那些的也是如此的事物”，等等。第三，如果有人说，以正量遮遣了无实之共相和无有显现二者不是二识的所取对境，因为二识是从体验的自证的威力中成立的。那么，显现在分别念和无分别念错乱识二者上的共相和无有显现之显现，是有法，你不是所取对境，因为如果你那样做，就会被正量所损害。显现共相和毛发乱影二者的心识之行相二者，是有法，是识，因为体验错乱识二者的自证是各自体验的。那二识也是，是有法，是错乱识，因为是执着自己所取对境不存在的识。那也是“即使存在对境也不知晓”，等等，以及“如果共相是识之自性
English
Because it is considered to measure from the aspect of a weak self-nature, therefore it is only said to be self and common, that is, it is said, "That is the self-nature of self and other." Second, if someone says that, like some people think, the common characteristic and the hair shadows that are not apparent are the same in that they are not objects, but because of the way the mind enters, the common characteristic is established as the second energy to be measured, then the non-appearance is also the same as the third energy to be measured, which is not the same, because the hair shadows and other non-appearances have no required function for the object, so it is not an object, and although the common characteristic is not the real object to enter, it enters into it due to confusion, and obtains the object to enter, so it is established as an object. The first point is established, because the object is not in the thing, and there is no attachment to the object, and even if it is attached, it does not meet the meaning. If it meets, then it must be the third of the measure of measurement, but in reality it does not exist. So, hair shadows and the like cannot function, so it is not a self-characteristic, because it is not grasped by the discriminating mind, so it is not a common characteristic, so where does it belong? When the root consciousness is confused, it appears as hair shadows and two moons, etc., this is the subject, it is a self-characteristic, because it is the aspect of the root consciousness. Among them, the appearing hair shadows are the subject, and it is not established in the meaning of measurement, because there is no meaning of measurement such as desire. If the discriminating mind examines whether the hair shadows exist or do not exist, then the object of the discriminating mind is the subject, it is a common characteristic, because it is a dharma that cannot function. That is also "hair shadows and the like are not meaning," etc., and "hair shadows and the like are not common characteristics," etc., and "those are also such things," etc. Third, if someone says that the non-real common characteristic and the non-appearance are not the objects taken by the two consciousnesses, because the two consciousnesses are established from the power of the self-awareness of experience. Then, the appearance of the common characteristic and the appearance of non-appearance that appear in the two confused consciousnesses of discriminating mind and non-discriminating mind are the subject, you are not the object to be taken, because if you do that, you will be harmed by the correct measure. The aspects of the mind of the appearance of the common characteristic and the hair shadows are the subject, it is consciousness, because the self-awareness of experiencing the two confused consciousnesses is experienced separately. Those two consciousnesses are also the subject, it is a confused consciousness, because it is the consciousness that grasps that its object to be taken does not exist. That is also "even if the object exists, it is not known," etc., and "if the common characteristic is the self-nature of consciousness
Chinese
等。第四是，如无实有事总相，与量之所量相违，因为非是事自相的事总相，在分别的所取境中不存在。若问：无实有与所量相违吗？答：不相违。因为在遮遣所破法的所遮基，各个法之上，如在无常的例子中，于成立时，成立为存在于坏灭的事物中；于遮遣时，遮遣为不存在于该事物中。如《释量论》中说：“声义无欺者……”等二颂。对于这四个诤论，若不知如何发起诤论，而说“若唯独认定所取境是自相”等语者，乃是以自宗所立的论典语句作为错乱之基，仅仅是念诵“于错乱识无境而破斥诤论”之语而已。二是破斥于所取境自相的诤论，分诤论和答辩两部分。第一部分是：不但错乱识无境，而且认定所取境的所量唯是自相也不合理。因为自相有内外两种，外在的物质性的所取境，已被大学者陈那和法称二位所遮破。内在的识的所取境，在此处分别时是不可能的，因为有境对境是自证的缘故。所以说“外”这个词，有些人是这样说的。第二部分是，总的观察各宗派的宗义，其中又分：破斥他宗安立，成立善逝之宗。第一部分是：自他各派都承认有多种不同的宗义。如顺世外道说一切世间是从自性中产生的；自在天派说是自在天所造；数论派说是自性冥母所造；胜论派和声闻部说是极微所造；唯识派说是从识变现出来的；中观派说胜义谛是远离戏论的缘起，虽然随顺世俗谛中说有实事，但在世俗谛中，对于一切名言，可以确定为境和有识二者。此论已表明，在世俗中，唯识宗也承认有外境。其含义是，在取青的根识面前，如同有青色一样，在世俗名言的量前，世俗
English
etc. Fourth, it is contradictory for something like a non-existent universal to be the object of measurement for valid cognition, because a universal that is not a self-characterized entity does not exist as an object of apprehension in conceptualization. If one asks: Is it contradictory for a non-existent entity to be an object of measurement? The answer is: It is not contradictory. Because when establishing something like impermanence on the basis of negating the object to be negated, on each of the individual phenomena, one establishes that it exists in the destructible object at the time of establishment; and at the time of negation, one negates that it does not exist in that object. As it says in the Pramāṇavārttika: "Those who do not deny sound and meaning..." etc., two verses. Regarding these four debates, if one does not know how to raise a debate and says things like "If one only ascertains the object of apprehension as being solely self-characterized," then one is using the words of the established tenets of one's own system as a basis for confusion, and is merely reciting the words "refuting the debate by saying that there is no object for confused consciousness." Second, refuting the debate on the self-characterized object of apprehension, there are two parts: the debate and the response. The first part is: Not only is there no object for confused consciousness, but it is also unreasonable to assert that the object of measurement of the object of apprehension is solely self-characterized. Because there are two types of self-characterized entities, the external, material object of apprehension has been refuted by the great scholars Dignāga and Dharmakīrti. The internal object of apprehension of consciousness is impossible to distinguish in this context, because the subject is self-aware in relation to the object. Therefore, some say the word "external" in this way. The second part is to generally examine the tenets of different schools. This is divided into: refuting the establishment of other schools, and establishing the system of the Sugata. The first part is: The various schools, both our own and others, acknowledge that there are many different tenets. For example, the Materialists say that all the world arises from nature; the Īśvara school says that it is created by Īśvara; the Sāṃkhya school says that it is created by Prakṛti; the Vaiśeṣika and Śrāvakā schools say that it is created by atoms; the Cittamatra school says that it is created by consciousness; and the Madhyamaka school says that the ultimate truth is dependent origination free from elaboration. Although they follow the assertion of real entities in conventional truth, in conventional truth, one can definitely distinguish between object and consciousness in all terminology. This text has shown that in the conventional truth, the Cittamatra school also acknowledges external objects. Its meaning is that, in the presence of the root consciousness that apprehends blue, just as there is blue, in the measure of conventional terminology, conventional