Tibetan
་པ་ནི། སྒྲ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་ན་རྟགས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲ་གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་ན། ཁྱབ་པ་སྔར་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལའང་བཞི་སྟེ། གཉིས་ཀ་ཚད་མ། གཉིས་ཀ་ཁས་བླངས། རྟགས་ཚད་མ་ལ་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། རྟགས་ཁས་བླངས་ལ་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྒྲ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་ཐལ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འདོད་ལན་ཐེབས་པ་ལྟར་སྣང་དང་། འགའ་ཞིག་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་འཕངས་ན་རྟགས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀ་ཚད་མ། དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་ཞུགས་པའི་ཐལ་བ་ཡང་དག་སྟེ་གནས་སྐབས་གཉིས་དང་། གཉིས་པ་ནི། སྒྲ་མིག་གིས་གཟུང་བྱ་དང་དེ་ལ་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་ལ། སྒྲ་མིག་གིས་གཟུང་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཐལ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་འདི་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ཚད་མས་ངེས་པ་ལ་འཕངས་ན་དམ་བཅའ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་ལ་འཕངས་ན་དམ་བཅའ་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་དང་། དེ་གཉིས་གང་ཡང་མེད་པ་ལ་འཕངས་ནས་བསལ་བ་ཡེ་མེད་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་ཏེ་གནས་སྐབས་གསུམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱས་པ་ལ་རྟག་པས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྒྲ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཡང་རྒོལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྔར་བཞིན་གནས་སྐབས་གསུམ་མོ། །བཞི་པ་ནི། སྒྲ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྒྲ་རྟག་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཡང་སྔར་བཞིན་གསུམ་མོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་གསུམ་དང་བཞི་པ་ལས་ཕྱེ་བའི་བཅུ་གཅིག་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ་ཞེས་སྨྲ་ལ། དེ་དག་ཡང་དག་ལྟར་སྣང་དུ་དབྱེ་ན། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་དང་པོ་གསུམ་བསལ་བ་ཡེ་མེད་བཞི་སྟེ་བདུན་ནི་ལྟར་སྣང་ཡིན་ཏེ་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁས་བླངས་ཀྱི་བསལ་བ་ཞུགས་པ་བཞི་ཚད་མས་བསལ་བ་ཞུགས་པ་གསུམ་སྟེ་བདུན་ནི། ཡང་དག་ཡིན་ཏེ་ལན་གྱིས་བཟློག་པར་མི་ནུས་པ་ལས་སོ། །ཡང་དག་བདུན་ལ་བསྒྲུབ་བྱེད་འཕེན་མི་འཕེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ན། སྔ་མ་དྲུག་དང་བདུན་པའི་ཕྱེད་རྟག་པའི་སྒྲ་བྱས་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་ཐལ་ཞེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕེན་ཏེ། བཟློག་ན་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་པའི་ཕྱེད་ཀྱིས་འཕེན་ཏེ་བཟློག་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། ཕྱེད་ཀྱིས་མི་འཕེན་པའི་མཚན་གཞི་ལ་རྟག་པའི་ཕྱིར་མ་བྱས་པར་ཐལ་ཞེས་པ་ལ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཐལ་བ་བདུན་པའི་མཚན་ཉིད་དྲིས་ན་མཛུབ་མོས་ནམ་མཁའ་མཚོན་པ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ད
Chinese
是：如果说声音是不常的，所以应成为非造作的，那么，理由与前面一样。第三，如果说声音是可测量的，所以应成为常的，那么，周遍关系如前。第四也有四种情况：两者都是量，两者都是承认，理由是量而周遍关系是承认，理由是承认而周遍关系由量成立。第一种情况，对于佛教徒来说，就像说声音是造作的，所以应成为无常的，这似乎是得到了对方的认可。如果针对某些承认常的人，那么理由和周遍关系两者都是量，在立宗上加入了承认的遮遣，是正确的推论，有两种情况。第二种情况，对于说声音是被眼识所取，并且常遍及于此的人，就像说声音是被眼识所取，所以应成为常的。如果针对以量确定声音是无常的人，那么在立宗上加入了量的遮遣。如果针对如此承认的人，那么在立宗上加入了承认的遮遣。如果针对两者都没有的情况，那么是没有任何遮遣的推论，有三种情况。第三种情况，对于说造作遍及于常的人，就像说声音是造作的，所以应成为常的。这也是根据辩论者的不同，与之前一样有三种情况。第四种情况，对于说声音是常的人，就像说声音是常的，所以应成为非造作的。这也是与之前一样有三种情况。这样一来，前面三种和第四种中分出的十一种，共十四种。如果将它们分为正确和看似正确，那么，根本的分类中，前三种和没有任何遮遣的四种，共七种是看似正确的，因为能够被反驳。加入了承认的遮遣的四种和加入了量的遮遣的三种，共七种是正确的，因为不能被反驳。如果将正确的七种分为能推出和不能推出两种，那么，前六种和第七种的一半，即对于承认常的声音是造作的人，说因为是造作的，所以应成为无常的，这些都不能推出，因为反驳的话，三相不全。第七种的一半能够推出，因为反驳的话，三相齐全。据说，对于一半不能推出的例子，如果问那些认为常的，所以应成为非造作的，这第七种推论的特征是什么，那么用手指指天空就结束了。第二，那个
English
are: If it is said that sound is impermanent, therefore it should become unmade, then the reason is the same as before. Third, if it is said that sound is measurable, therefore it should become permanent, then the pervasion is as before. The fourth also has four situations: both are valid means of knowledge, both are accepted, the reason is a valid means of knowledge and the pervasion is accepted, the reason is accepted and the pervasion is established by a valid means of knowledge. The first situation is like saying to a Buddhist, "Sound is made, therefore it should become impermanent," which seems to be accepted by the opponent. If it is directed at someone who accepts permanence, then both the reason and the pervasion are valid means of knowledge. In the proposition, the negation of acceptance is included, which is a correct inference, with two situations. The second situation is for someone who says that sound is apprehended by the eye consciousness and that permanence pervades it, like saying, "Sound is apprehended by the eye consciousness, therefore it should become permanent." If this is directed at someone who has ascertained that sound is impermanent by a valid means of knowledge, then the negation of a valid means of knowledge is included in the proposition. If it is directed at someone who accepts it in this way, then the negation of acceptance is included in the proposition. If it is directed at a situation where neither of these is present, then it is an inference with no negation at all, with three situations. The third situation is for someone who says that made pervades permanence, like saying, "Sound is made, therefore it should become permanent." This also has three situations, depending on the difference in the debater, as before. The fourth situation is for someone who says that sound is permanent, like saying, "Sound is permanent, therefore it should become unmade." This also has three situations, as before. Thus, the previous three and the eleven divided from the fourth, totaling fourteen. If we divide them into correct and seemingly correct, then in the fundamental division, the first three and the four with no negation at all, totaling seven, are seemingly correct, because they can be refuted. The four with the negation of acceptance included and the three with the negation of a valid means of knowledge included, totaling seven, are correct, because they cannot be refuted. If we divide the correct seven into those that can infer and those that cannot, then the previous six and half of the seventh, that is, for someone who accepts that a permanent sound is made, saying, "Because it is made, therefore it should become impermanent," these cannot infer, because if refuted, the three aspects are incomplete. Half of the seventh can infer, because if refuted, the three aspects are complete. It is said that for the example of half that cannot infer, if one asks those who believe that permanent, therefore it should become unmade, what the characteristic of this seventh inference is, then pointing to the sky with a finger is the end. Second, that