Tibetan
ས་བརྩད་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དྲང་པོ་ནི་ཚར་བཅད་མིན་ལ། གཡོ་ཅན་ནི་སྤོབས་པ་མེད་པར་འདུས་པས་སོ་སོར་མི་རིགས་སོ། །རང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཁས་བླངས་ནས་གཞན་སྐྱོན་ཞར་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་འདོད་པ་ཁས་ལེན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྱེད་རྐུན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལ། དེས་ཁྱེད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་ཕྱིར་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །མི་འཐད་དེ། དེའི་ཚེ་རྟགས་ལྟར་སྣང་དུ་ཤེས་སམ་མི་ཤེས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་ན་སྐྱོན་མིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཡིན་པས་རྐུན་མར་འགྱུར་ན་ཁྱེད་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྟགས་མ་ངེས་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་ན་ནི་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པའི་ཚར་བཅད་ཡིན་ནོ། །ཚར་བཅད་ཐོབ་པ་ལ་མི་གཅོད་པ་ནི་རྒལ་བརྟགས་འདོར་བའོ་ཞེའོ། །འདི་ཡང་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ངག་སྐྱོན་ཅན་སུན་འབྱིན་མ་ཤེས་པས་སྤོབས་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་མིན་པ་ལ་དེར་སྦྱོར་བ་ནི་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་ཞེའོ། །དེ་ཡང་རྒོལ་བས་ཡང་དག་བརྗོད་པ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་སྤོབས་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་འདུས་པས་དེ་ལས་གཞན་མིན་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྐྱོན་ཡང་དག་བརྗོད་པ་ལ་རྒོལ་བས་ལྟར་སྣང་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཚར་གཅོད་ན་རྟགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པར་འདུ་བས་ཚར་བཅད་ལོགས་པ་མེད་དོ། །གྲུབ་མཐའ་ཁས་བླངས་ནས་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ཞར་ལ་འོངས་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་ཉམས་པའོ་ཞེའོ། །མི་འཐད་དེ། འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་པའི་ཚར་བཅད་ཉིད་ཡིན་གྱི། ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ཞར་ལ་འོངས་པས་ཚར་བཅད་པ་མིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་ནི་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སུ་འདོད་དེ། དཔེར་ན་ཕྱིར་རྒོལ་བས་ལྟག་ཆོད་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ལྟག་ཆོད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པ་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་ནས་དུས་འདས་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་ཀྱི་བར་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཡོད་ལ། ཕྲད་མ་ཕྲད་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཡོད་མོད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འདུ་བས་སོ། །མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་ཞེས་རེ་རེ་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་བཅུ་བཞི་ཀུན་བཏུས་སུ་བཤད་ལ། ཕྱི་མ་བཅུ་རིགས་པ་བརྟག་པར་བཤད་དོ། །འདི་དག་ཕྱོགས་གླང་གིས་དེ་གཉིས་སུ་བཀག་ལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་དགག་པའི་རྩོམ་པ་མ་མཛད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་དེ། ཕྱོགས་གླང་གིས་བཀག་ཟིན་པ་དང་། ལྟག་ཆོད་དེ་དག་སྤྲོས་ན་ཉུང་ལ། བསྡུས་ན་མང་བར་དོགས་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་སོ
Chinese
就像“以地争论”那样。为了必须那样做，正直不是遮破，狡诈者聚集在没有勇气之中，所以各自不相同。自己一方的过失承认后，顺便提及他人过失，这是欲求承认，例如“你是小偷，因为你是男人”，对此，对方说“你也是”，就像这样。这不合理，因为那时，如果知道或不知道似是而非的理由，依次如果知道就没有过失，因为如果因为是男人就变成小偷，那么你也会变成小偷，因为这显示了不确定的理由。如果不确定，那就是不述说过失的遮破。对于获得的遮破不遮破，那就是舍弃越格观察。这也是因为两个辩论者不了解驳倒有语病的言语，所以聚集在没有勇气之中。在不是遮破之处施加遮破，那就是在没有后续施加之处施加后续施加。这也是因为辩论者说出正确的话语，而反驳者说出像是过失的过失，聚集在没有勇气之中，所以不是其他，如果反驳者说出正确的过失，而辩论者虚构为像是过失而遮破，那就归结为述说似是而非的理由，所以没有单独的遮破。承认宗派后，因为不确定而顺便说出的话语，那就是宗派堕落。这不合理，因为这也是不述说能立支的遮破，不是因为不确定而顺便说出的话语就成为遮破。述说似是而非的理由，这被认为是遮破之处，例如反驳者说出颠倒。什么是颠倒呢？从相遇和不相遇相同的颠倒到时间过去相同的颠倒之间有二十四种，如果分开相遇和不相遇各有二十五种，但因为归结为一种。将“相同的颠倒”逐一对应。其中，最初的十四种在《集类》中讲述，后面的十种在《理智观察》中讲述。这些法称将它们分为两种，而法称没有做驳斥的著作，而是采取了中立的态度，因为法称已经驳斥完毕，而且如果详细阐述那些颠倒就少，如果简略就多，因为担心这个。
English
It is like "arguing over land." In order to do so, honesty is not refutation, and the cunning gather in the absence of courage, so they are not the same. After admitting one's own faults, mentioning the faults of others in passing is wanting to admit, for example, "You are a thief because you are a man," to which the other party says, "You too," like that. This is unreasonable, because at that time, if one knows or does not know the seemingly valid reason, then if one knows in sequence, there is no fault, because if one becomes a thief because one is a man, then you will also become a thief, because it shows an uncertain reason. If it is uncertain, then it is a refutation that does not state the fault. Not refuting the obtained refutation is abandoning the transgressive examination. This is also because the two debaters do not understand how to refute faulty speech, so they gather in the absence of courage. Applying refutation where it is not a place for refutation is applying a subsequent application where there is no subsequent application. This is also because when the debater speaks correctly, the opponent speaks of a fault that seems like a fault, gathering in the absence of courage, so it is not different from that. If the opponent speaks of a correct fault, and the debater fabricates it as if it were a fault and refutes it, then it amounts to stating a seemingly valid reason, so there is no separate refutation. After admitting the tenet, the words that come along incidentally because of uncertainty are a downfall of the tenet. This is unreasonable, because it is also a refutation that does not state the limb of proof, and it is not a refutation because words come along incidentally because of uncertainty. Stating a seemingly valid reason is considered a place for refutation, for example, when the opponent states a reversal. What is a reversal? There are twenty-four types from the reversal of the same meeting and non-meeting to the reversal of the same past time. If meeting and non-meeting are separated, there are twenty-five types each, but because they are summarized into one. Apply "the same reversal" one by one. Among them, the first fourteen are explained in the Compendium, and the latter ten are explained in the Examination of Reasoning. These Dharmakirti divided them into two, but Dharmakirti did not write a refuting work, but adopted a neutral attitude, because Dharmakirti had already refuted them, and if those reversals were elaborated, they would be few, and if they were abbreviated, they would be many, because of this concern.
Tibetan
་སོའི་རྣམ་གཞག་འགྲེལ་པར་གསལ་བ་དང་ཁོ་བོ་ཡི་གེའི་འཇིགས་ནས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །རང་འགྲེལ་ལས། གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དགོས་པ་ནི། ལྟག་ཆོད་འདི་དག་མ་ཤེས་ན། །ཞེས་སོགས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དོ། །གསུམ་པ་ངག་གི་དབྱེ་བ་ལ། གང་ཟག་དང་། དགོས་པ་དང་། བརྗོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་གསུམ་ལ་བརྗོད་ཚུལ་དྲུག་ཡོད་དེ། རྒོལ་བ་ལ་དོན་གྱི་དངོས་པོ་འཇོག་པ་དང་། སྐྱོན་སྤོང་གི་ངག་གཉིས། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་འདོད་པ་འདྲི་བ་དང་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ངག་གཉིས། དཔང་པོ་ལ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ངག་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་དང་། སུན་འབྱིན་པའི་ངག་གོ །དང་པོ་ལ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་གཉིས། དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། ངག་འགོད་པའི་ཚུལ། ངག་གི་བྱེད་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཚུལ་གསུམ་སྟོན་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ངག་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་སྤོང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ། སྔ་རབས་པའི་ལུགས་དང་། གངས་ཅན་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་པ་སོགས་ལ་ལ་མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཚང་བང་བཞིན། ལ་ལ་ཡང་དུ་བ་ཡོད་པས་མེ་ཡོད་ཅེས་ལྔ་ལྡན་དུ་སྦྱོར་བ་མི་འཐད་དེ། ཡན་ལག་ལྔ་པོ་ལ་དམ་བཅའ་དང་ཉེར་སྦྱོར་དང་མཇུག་སྡུད་བརྗོད་པ་གསུམ་པོ་ལྷག་པ་དང་། འདི་ངག་རྒྱས་པ་ཡིན་པས་སྤྱི་ཁྱབ་བརྗོད་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། བོད་ཁ་ཅིག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་པ་ལའང་ལ་ལ་དུ་བ་ཡོད་པས་ཞེས་པ་དང་། སྒྲ་ཡང་བྱས་པས་ཞེས་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་དང་། འགའ་ཞིག་ལ་ལ་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའམ། སྒྲ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྣམ་དབྱེ་ལྔ་པ་སྦྱོར་རོ། །དེ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་སྦྱར་ན་ངག་འཕྲོ་ཅན་དེས་དམ་བཅའ་འདྲེན་ཏེ། དུ་བ་ཡོད་པས་མེ་ཡོད། བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ཅེས་བརྗོད་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་དང་ལྔ་པ་སྦྱར་ཡང་དམ་བཅའ་བརྗོད་མི་དགོས་ཏེ། དེའི་ཚེ་དམ་བཅའ་དོན་གྱིས་གོ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དོན་གྱིས་གོ་ཡང་དམ་བཅའ་མ་བརྗོད་ན་ངག་དེའི་ནུས་པ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། དུ་བ་ཡོད་པ་ཅི་ཡིན། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཡིན་ཞེས་སླར་དྲིས་ལ་བསམ་པ་བླང་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། རྒོལ་བའི་ངག་མ་རྫོགས་པ་ལ་ཕྱིར་གྲོལ་གྱི་ངག་ཞུགས་ན་སྨྲ་བ་པོའི་སྐྱོན་དུ་རྩོད་རིགས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མི་མཁས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ནི། ཚུལ་གསུམ་ཀ་དྲན་ལམ་ན་མེད་པའི་རྒོལ་བ་བླུན་པོ་ལ་ནི་ཚི
Chinese
在论式的分类解释中已阐明，我因害怕文字繁琐而未在此处书写。自释中说：为了清晰详尽地阐述，如果不知道这些要点，等等，是中间的偈颂。第三，关于言语的分类，从人、必要性和表达方式的角度进行分类。第一，对于三类人有六种表达方式：对于立论者，有两种陈述事实和驳斥错误的言语；对于反驳者，有两种询问意愿和指出错误的言语；对于证人，有两种随同陈述和区分的言语。第二，有确立和驳斥的言语。第一种又分为正确和似是而非两种。第一种有定义、陈述方式和言语的作用三种。第一，阐述三种方式是确立的言语，已经说过了。第二，有否定、肯定和放弃三种。第一，驳斥古代的观点和雪域的观点。第一，对于数论派等，有些地方有火，因为有烟，就像厨房一样。有些人认为，因为有烟所以有火，这样结合五支是不合理的，因为五支中承诺、原因和结论这三种表达是多余的，而且这是冗长的陈述，因为普遍陈述不完整。第二，有些藏族人认为，即使是具有两支的论证，也应该说“因为有些地方有烟”，或者“声音也是被制造的”，使用第三格；有些人则说“因为有些地方有烟”，或者“声音也是被制造的”，使用第五格。这不合理，如果这样结合，不完整的论证会引导出承诺，必须说“因为有烟所以有火”，“因为是被制造的所以是无常的”。如果认为即使使用第三格和第五格也不需要陈述承诺，因为那时承诺是通过含义来理解的，那么即使通过含义来理解，如果不陈述承诺，那么那个论证的力量是不完整的。必须反问“有什么烟？什么是被制造的？”来探究其意图。如果立论者的论证不完整，反驳者的论证就介入，那么这就是说话者的错误，如辩论法中所说。第二种分为两种，第一种是不善于运用论证的人，对于那些不记得三种方式的愚蠢的立论者，
English
It is explained in the commentary on the classification of arguments, and I have not written it here for fear of verbose writing. The self-commentary says: The need for clear and detailed explanation is: If these key points are not known, etc., are the intermediate verses. Third, regarding the classification of speech, it is classified from the perspective of person, necessity, and mode of expression. First, there are six modes of expression for three types of people: For the proponent, there are two statements of fact and refutations of errors; for the opponent, there are two statements of asking for agreement and pointing out errors; for the witness, there are two statements of following and distinguishing. Second, there are statements of establishment and refutation. The first is divided into correct and seemingly correct. The first has three aspects: definition, mode of stating, and function of speech. The first is: Demonstrating the three modes is the speech of establishment, which has already been said. Second, there are three: negation, affirmation, and abandonment. First, refuting the views of the ancients and the views of the Land of Snows. First, for the Samkhyas and others, some places have fire because there is smoke, like a kitchen. Some people think that because there is smoke, there is fire, so combining the five members is unreasonable, because the three expressions of promise, reason, and conclusion are superfluous in the five members, and this is a lengthy statement because the general statement is incomplete. Second, some Tibetans think that even for a two-membered argument, one should say "because some places have smoke," or "sound is also produced," using the third case; some say "because some places have smoke," or "sound is also produced," using the fifth case. This is unreasonable, because if combined in this way, the incomplete argument will lead to a promise, and it must be said "because there is smoke, there is fire," "because it is produced, it is impermanent." If it is thought that even if the third and fifth cases are used, it is not necessary to state the promise, because at that time the promise is understood by implication, then even if it is understood by implication, if the promise is not stated, then the power of that argument is incomplete. One must ask back, "What is the smoke? What is produced?" to inquire into its intention. If the proponent's argument is incomplete and the opponent's argument intervenes, then this is the speaker's fault, as stated in the rules of debate. The second is divided into two, the first is the method of applying it to those who are not skilled, for the foolish proponent who does not remember the three modes,