Tibetan
ག་ཉུང་ཞིང་དོན་རྒྱས་པའི་ངག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་པ་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དང་མི་མཐུན་སྦྱོར་གཉིས་སྦྱར་ཏེ། ངག་གཉིས་པོ་གང་སྦྱར་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། གཅིག་དངོས་སུ་བརྗོད་པས་ཅིག་ཤོས་ལ་དྲན་པ་སྐྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་སྔ་ཕྱི་གང་བརྗོད་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མཐའ་རྟེན་རྫོགས་པའི་ཚིག་ཏུ་སྦྱར་དགོས་ཏེ། མ་སྦྱར་ན་ཚིག་འཕྲོ་ཅན་གྱི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཁས་པ་ལ་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ནི། བྱས་པ་ཡིན་ན་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་དྲན་ལམ་ན་ཡོད་པ་ངག་ཏུ་སྨྲ་བའི་རྒོལ་བ་མཁས་པ་ལ་ནི། འོ་ན་སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཚིག་ཟིན་ལ་བརྗོད་པས་འགྲུབ་བོ། །ཚོགས་སུ་ཁྱབ་པ་ངག་ཏུ་མི་བརྗོད་ན་མཁས་སུ་ཟིན་ཡང་སྐབས་དེར་སྒྲུབ་པའི་ངག་རྫོགས་པར་སྦྱར་ཏེ། མ་རྫོགས་ན་ཀླན་ཀར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མཚོན་ནས་ཕྱོགས་ཆོས་དྲན་ལམ་ན་ཡོད་པ་ཁར་འབྱིན་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཙམ་ཚིག་ཟིན་ལ་བརྗོད་པའང་སྐྱོན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡོངས་འཛིན་དམ་པའི་ལེགས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་བློ་ཡི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་དུ་ཡོད་ཅིང་། །གསུམ་པ་ལ་ཕྱོགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་མ་དྲན་པ་ལ་ཆོས་མཐུན་མི་མཐུན་དང་། ཕྱོགས་ཆོས་མི་དྲན་པ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཙམ་དང་། ཁྱབ་པ་མ་དྲན་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཙམ་ཚིག་ཟིན་ལ་བརྗོད་པའི་ངག་བརྗོད་པའང་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། རང་ཉིད་ངེས་བཞིན་གཞན་དག་ལའང་། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིས། །ཕྱོགས་ཆོས་དང་ནི་འབྲེལ་པ་དང་། །བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་བྱ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་། །ཞེས་པའི་ཚིག་བསྡུ་བ་དེ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་བ་ཞེས་ཟླས་དབྱེར་བཤད་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེས་ཟེར་ན། འགལ་བ་མེད་དེ། ཁོ་བོ་ཅག་འབྲེལ་པ་ཡི་བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་དེ་ཡི་སྐྱེས་བུ་ཡི་བསྡུ་བ་ཡིན་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྲུབ་པའི་ངག་དེས་ཕ་རོལ་ལ་འབྲས་བུ་རྗེས་དཔག་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་མ་ཡིན་པ་བཀོད་པའི་ངག་ནི་སྒྲུབ་པའི་ངག་ལྟར་སྣང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། སྒྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བའི་རྟགས་བརྗོད་པ་དོན་དང་དེ་ཚང་ཡང་ཚད་མས་མ་ངེས་པ་བརྗོད་པ་བློ་དང་། དེ་ཚང་ཞིང་ཚད་མས་ངེས་ཀྱང་བརྗོད་པ་མ་ཤེས་པ་སྒྲ་ཡི་སྐྱོན་ཆགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས་སོ། །གཉིས་པ་སུན་འབྱིན་ལ། ཡང་དག་དང་། ལྟར་སྣང་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་མཚན་ཉིད་ནི། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་རྟོག་སེལ་བྱེད་ཀྱི་ངག་གོ །གཉིས་པ་དབྱེ་ན། སུན་འབྱིན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ན། མཚན་ཉིད། གཏན་ཚིགས། བསྒྲུབ་བྱའི་སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པ་གསུམ། ངོ་བོའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ན། དོན་བློ་སྒྲ་སྐྱོན་ལ་དེ་བརྗོད་པ་གསུམ། བརྗོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ན། རྣལ་མ་དང་ཐལ་བ་བརྗོད་པ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་མཚན་ཉིད་ནི། ལྟར་སྣང་ནི་སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བརྗོད་པས་སྐྱོན་ཅན་གོ་བར་མི་ནུས་པའི་ངག་གོ །གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ལས། གཞན་ལུགས་དགག་ན། མུ་སྟེགས་བྱེད་འགའ་ཞིག་ཚར་བཅད་ཉེར་གཉིས་ལྟག་ཆོད་ཉེར་བཞིའི་གྲངས་བྱེད་པ་དང་། བོད་འགའ་ཞིག་མཚན་ཉིད། གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་བྱའི་སྐྱོན་མིན་པ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པ་དང་། དོན་བློ་སྒྲའི་སྐྱོན་མིན་པ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ་གསུམ་ཞེས་གྲངས་ངེས་བྱེད་མོད། དེ་དག་མི་འཐད་དེ། རྒོལ་བས་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་བཀོད་པ་ལ་དེ་ལ་ཕྱོགས་སྣ་ཚོགས་ནས་སྨད་དམ། རང་ལ་བསྟོད་དམ་འབྲེལ་མེད་གཞན་འཆད་ན་ཡང་དེ་དག་ཏུ་མི་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། རྩ་བའི་དབྱེ་བ་རྩོད་རིགས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་དང་། མ་ཚང་བ་ལ་སོགས་པ་མིན་པ་ལ་དེར་བརྗོད་པའམ་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོན་མིན་པ་བརྗོད་པ་གཉིས་ཡིན། དེ་གཉིས་ཀྱི་ནང་སེལ་གྱི་དབྱེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་མ་ཕྱེ་སྟེ། ལོག་པའི་ལན་ལ་མཐའ་མེད་ཕྱིར། །དེ་དག་འདིར་ནི་སྤྲོ་བྱ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་བརྗོད་ཚུལ་གྱིས་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་ལ། རང་རྒྱུད་དང་ཐལ་འགྱུར་གཉིས་ཡིན་པ་ལས་རང་རྒྱུད་ནི་བསྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་ཡིན་པས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐལ་འགྱུར་ལ། ཐལ་བའི་རྣམ་གཞག་དང་། ལན་འདེབས་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དགག་གཞག་སྤོང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་ན། གངས་ཅན་གྱི་རྟོག་གེ་པ་དག ཐལ་འགྱུར་དུ་བཀོད་ཚད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་བཞིར་འདོད་དེ། ཐལ་བའི་རྟགས་ཁྱབ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ། རྟགས་འབའ་ཞིག་མ་གྲུབ་པ། ཁྱབ་པ་འབའ་ཞིག་མ་གྲུབ་པ། གཉིས་ཀ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྒྲ་རྟག་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་མིན་པར་ཐལ་ཞེས་བརྗོད་ན། གཉིས་ཀ་ཚད་མས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ཅིང་ཁས་ཀྱང་མི་ལེན་པའོ། །གཉིས
Chinese
話語簡略而意義廣大的具有兩種成分，即結合相似和不相似兩者。無論結合哪兩種話語都沒有區別，因為直接說出一種就能喚起對另一種的記憶。同樣，無論先說遍是法還是法，也沒有區別。所有這些都必須結合到一個完整的結尾詞中，如果不結合，就會有話語不完整的錯誤。第二，對智者的應用方式是：如果是所作，則遍於無常，對於心中有此遍是，口中說出的反駁者智者來說，像“那麼聲音也是所作”這樣，僅僅用語言表達論證本身就能成立。即使在集會中不說出遍是，即使被認為是智者，在當時也要完整地結合論證的話語，如果不完整，就會變成責難。由此可知，對於心中有法，口中說出法的情況，僅僅用語言表達遍是也沒有錯誤。這是永嘉大師的善說。因此，對於反駁者來說，由於智慧的差異，有三種情況。對於第三種情況，對於既不記得遍是也不記得法的情況，要說出相似和不相似；對於不記得法的情況，僅僅說出法；對於不記得遍是的情況，僅僅用語言表達遍是，這些話語的表達也應該從意義上理解。第三是，在《攝類學》中說：“自己如實確定，也想使他人確定，因此，法和聯繫，以及所證和所說的其他。”這段話的總結，如果有人說，與區分開來解釋“與所證相關”並說必須說出所證相矛盾，那麼，沒有矛盾，因為我們解釋說，第三種情況的“與所證相關”是第三格的“為了”的總結。第三是，論證的話語本身就能使對方產生結果的後續推論。第二，關於似是而非的論證，有兩種，第一種的定義是：陳述不正確的論證是似是而非的論證的定義。第二種分類是：似是而非的論證也有三種，即陳述不具備三相的標誌，這是意義上的錯誤；陳述具備三相但不被量所確定的，這是智慧上的錯誤；以及具備三相且被量所確定，但表達不清楚，這是語音上產生錯誤的區別。
English
A concise yet profound statement with two components involves combining both similarities and dissimilarities. It makes no difference which two statements are combined, as uttering one directly can evoke the memory of the other. Similarly, it doesn't matter whether the property of the subject or the pervasion is stated first. All of these must be combined into a complete concluding statement; failure to do so results in the flaw of an incomplete statement. Secondly, the method of application to the learned is as follows: If something is created, it is pervaded by impermanence. For a learned opponent who has this pervasion in mind and speaks it out, the argument itself is established by merely stating the reason in words, such as, "Then sound is also created." Even if the pervasion is not stated in the assembly, even if one is considered learned, the words of the argument must be completely combined at that time; if not complete, it will turn into a fault. From this, it should be understood that there is no fault in merely stating the pervasion in words when the property of the subject is in mind and spoken out. This is the excellent explanation of Yongzin Dampa. Therefore, for the opponent, there are three types due to differences in intelligence. For the third type, for those who do not remember both the pervasion and the property of the subject, one should state the similarity and dissimilarity; for those who do not remember the property of the subject, one should state only the property of the subject; and for those who do not remember the pervasion, the expression of merely stating the pervasion in words should also be understood in meaning. The third is, in the Compendium of Topics, it says, "Just as one is certain oneself, one also wishes to make others certain, therefore, the property of the subject and the connection, and the object to be proven and other things to be stated." If someone says that the summary of this statement contradicts distinguishing and explaining "related to the object to be proven" and saying that the object to be proven must be stated, then there is no contradiction, because we explain that "related to the object to be proven" in the third case is a summary of "for the sake of." The third is that the words of the argument themselves can cause the opponent to generate a subsequent inference of the result. Secondly, regarding seemingly valid arguments, there are two types. The definition of the first type is that stating an incorrect argument is the definition of a seemingly valid argument. The second classification is that seemingly valid arguments are also of three types, namely, stating a sign that does not possess the three modes, which is a mistake in meaning; stating something that possesses the three modes but is not ascertained by valid cognition, which is a mistake in intelligence; and possessing the three modes and being ascertained by valid cognition, but the expression is unclear, which is the distinction of errors arising in speech.
Chinese
礼敬。第二，关于驳斥，有正确和似是而非两种。第一种又分为两种，其中定义是：通过指出过失的方式来消除邪见的言论。第二种
English
Reverence. Second, regarding refutation, there are two types: correct and seemingly correct. The first is further divided into two, of which the definition is: speech that eliminates wrong views by pointing out faults. The second classification: there are three types of refutation. If divided by the classification of objects, there are three types: definition, reason, and pointing out the faults of what is to be established. If divided by the classification of entities, there are three types: pointing out the faults of meaning, mind, and sound. If divided by the classification of expression, there are two types: expressing the real and expressing inference. The second is further divided into two, of which the definition is: seemingly correct refers to speech that cannot make people understand the fault by not pointing out the fault. The second classification is further divided into two. Refuting other systems: some heretics think that there are twenty-two refutations and twenty-four inversions, and some Tibetans think that there are three types: the faults of definition, reason, and what is to be established are not faults but are pointed out, and the faults of meaning, mind, and sound are not faults but are pointed out, and the number is determined. But these are not reasonable, because when the opponent states the correct argument, will he slander it from all aspects? Or praise himself or explain irrelevant other content, but these are not included. Second, the view of one's own system is: as stated in the fundamental classification of debate, not pointing out faults such as incompleteness, and pointing out what is not a fault such as incompleteness, or praising oneself and slandering others, etc., are not faults but are pointed out, these two. The internal subdivisions of these two are inexhaustible, so they are not divided, because wrong answers are endless. As it is said: "These should not be detailed here." Third, according to the classification of expression, there are two types: Svatantrika and Prasangika, of which Svatantrika is the correct argument, so it has been explained. Regarding Prasangika, there are two types: the establishment of inference and the way of answering. The first is divided into three types: negation, establishment, and abandonment. The first is divided into two, of which the first states the former's view: Tibetan logicians think that there are four types of Prasangika: the reason and pervasion of the inference are not established, only the reason is not established, only the pervasion is not established, and both are established. The first is: if it is said to Buddhists that sound is permanent, therefore it is not measurable, then both the reason and the pervasion are not established by valid cognition, nor are they admitted. Second