Tibetan
པས་དོན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤོང་ནི། བརྗོད་རུང་ལ་གྲགས་པའི་སྒྲ་སྟེ་མིང་འདོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འགལ་ཏེ། བུམ་སོགས་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་ཟླ་བར་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མིན་ཏེ། དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པས་འཇུག་ཏུ་རུང་བ་ལ་གྲགས་པའི་སྒྲ་སྟེ་ཐ་སྙད་མཛད་དེ། འཚེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ལ་འཚེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲ་བྱུང་གི་གྲགས་པ་ངོས་བཟུང་། དེ་རྗེས་དཔག་ཏུ་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་གྲགས་པ་སྟེ་ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་རུང་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་གྲུབ་ན་ཡང་སྒྲ་ནི་བརྡ་ལ་བརྟེན་པ་དང་བརྡ་ཡང་བརྗོད་འདོད་ལ་བརྟེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྲུབ་ན་ནི་གྲགས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་བོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྗོད་རུང་གི་ལོག་ཕྱོགས་འཇལ་བའི་འགལ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་དེ། བརྗོད་རུང་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་གྲུབ་པས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། རྗེས་དཔག་ལས་གྲགས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པར་སྒྲུབ། དེ་ལ་གཞན་གྱིས་བརྟགས་པ་དགག སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ལ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མེད་ལ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན། བརྗོད་མི་རུང་ལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་མེད་པར་སྟོན་པས། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ལས་གྲགས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པར་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་གྲགས་པ་སྟེ་སྒྲ་རྣམས་དངོས་པོས་སྐྱེད་ན་ནི་དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་བཞིན་དུ་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་ཕར་སྦྱར་བ་ལ་སྒྲ་རྣམས་དོན་གང་ལའང་མི་འཇུག་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྡ་སྤྲོད་པའི་རྟགས་ཐུན་མོང་མིན་པར་འགྱུར་བ། རང་གི་སྡེ་པའི་འཆད་ཚུལ་མི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེས་ན་ཡོད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རི་བོང་ཅན་ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་མི་རུང་དུ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་འདི་མཐུན་དཔེ་དང་ཐུན་མོང་ཉིད་མིན་ཏེ། ཀུན་ལ་འཇུག་ཏུ་རུང་བ་ཡི་གྲགས་པ་ཡུལ་འདིར་མི་འཇུག་ཅེས་བརྗོད་པའི་དཔེ་གཞན་རྙེད་དཀའ་བས་སོ། །དཔེར་ན་མཉན་བྱའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། །ཊཱིཀ་བྱེད་པ་དག་ལུང་དོན་ནི་བརྗོད་རུང་དཔོག་པའི་གྲགས་པ་ཉིད་ལ་དཔེ་མེད་པར་སྟོན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལས་མེད་པ་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། ཟླ་བ་མིན་པ་ལ་ཟླ་སྒྲ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། གྲགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པའི་སྐབས་ཡིན་པས། རི་བོང་ཅན་ལ་དཔེར་མཛད་ནས་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་གྲགས་པས་ཁྱབ་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། ད་ཏྲིཀ་ཤིང་མིན་པ་སོགས་ལའང་གྲགས་པས་གནོད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་དཔྱད་པ་ལ། ཟླ་བའི་སྒྲ་ཐུན་མོང་བར་སྒྲུབ། དེ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་སུ་འགྱུར་བ་བརྗོད་རུང་འགོག་ན་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། བསིལ་ཟེར་ཅན་ཟླ་བར་སྒྲུབ་པ་དཔེ་དང་ཐུན་མོང་བའི་རྟགས་ཡིན་ཏེ། ག་བུར་དང་ནི་དངུལ་ཆུ་སོགས་ལ་ཟླ་བའི་སྒྲ་ནི་གཞན་དུ་སྟེ་སྤོས་སྦྱོར་དང་བཅུད་ལེན་གྱི་བསྟན་བཅོས་སུ་གྲགས་ལ། དེ་ཉིད་དཔེར་བྱས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྡ་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པས་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཁྱབ་སྟེ། བརྡ་ཡུལ་གཅིག་ལ་འཇུག་པར་གྲུབ་ནའང་ཀུན་ལ་འཇུག་རུང་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྗོད་འདོད་ཀྱི་གྲགས་པ་འགོག་ན་ཁྱེད་ཀྱིའང་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་ཡིན་པ་སོགས་འཇིག་གོ །གསུམ་པ་ནི། དེས་ན་འདོད་པས་ཕར་སྦྱར་བའི་བརྡ་དོན་ཀུན་ལ་འཇུག་ཏུ་རུང་བཞིན་དུ་བརྗོད་རུང་འགོག་ན་གྲགས་པ་དག་དང་འགལ་བར་དགོངས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་བཤད་པ་ལ། གཞན་ལུགས་དགག རང་གི་འདོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། ཐོག་མར་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་དུ་འབྱེད་པ་དགག་ན། གཙང་ལ་ལ་མིང་གི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱི་ཞེན་རུང་ནི་བརྡ་དང་། དོན་ལྡོག་ངེས་པ་ལ་སྒྲ་བློས་ཞེན་རུང་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲགས་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ཡོད་དོ། །འདི་མི་འཐད་དོ། །མཚོན་བྱ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ནི་གྲགས་པ་འཆད་པ་འདི་ཡི་སྐབས་དོན་མིན་ལ། འཇིག་རྟེན་དཔྱོད་པའི་ལུགས་ལ་བྱེད་ན་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པས་འགའ་ཞིག་གི་ཡིན་ལ་འགའ་ཞིག་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲ་སྔར་མཚན་ཉིད་བརྟགས་པར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བརྡ་ལ་དངོས་དང་ཞེན་པར་འབྱེད་པ་དགག་ན། བརྡའི་གྲགས་པ་ལའང་དངོས་དང་ཞེན་པའི་བརྗོད་རུང་གི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར། དེའང་དང་པོ་ནི་དོན་སྤྱི་དང་ཕྱི་མ་དངོས་པོར་བྱས་ནས། ཟླ་སྒྲས་དངོས་སམ་ཞེན་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། རྟོག་ངོར་ཡོད་པའམ་རང་མཚན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་དང་རང་མཚན་བཞིན། བཤད་ཚུལ་དང་པོས་ཞེན་པ་དང་ཕྱི་མས་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་རུང་འཆད་པ་ཡིན་ཟེར་མི་འཐད་དེ། འཆད་པའི་ཚེ་ན་དངོས་ཞེན་གཉིས་སུ་དབྱེར་ཡོད་མོད་ཀྱི། འཇུག་པའི་ཚེ་དེ་འདྲའི་རྣམ་ད
Chinese
因此遍及一切事物。第三，驳斥争论是：对于可说的事物，有著名的声音，即命名的行为，这与世俗的认知相悖，因为瓶子等事物在世俗中并不以“月亮”而闻名。如果这样认为，那是不对的，即使实际上不存在，但由于对一切所知事物都有作用，所以可以使用的声音，即进行命名。正如具有烹饪能力的事物被称为“烹饪”一样。第二部分包括：确定声音产生的名声，然后将其归纳为推论。第一部分是： “从声音产生的名声”。所说的意图是，即使名声，即“月亮”这个词，在一切可说的事物上都能成立，但声音依赖于约定俗成，而约定俗成又依赖于说话的意愿，如果能成立这种状态，那么名声就能轻易成立，这是为了表明这一点。第二部分是：衡量可说之物的反面，不可能不混淆矛盾，因为可说之物的名声是通过推论来成立的。第二部分包括：从推论中确立名声在不同领域，驳斥他人对此的考察，以及分析导师本人的意图。第一部分是： “因为在任何事物上都没有不共有的东西，所以没有推论”。所说的意思是，通过表明不可说之物没有事物力量的推论，从而说明了从事物力量的推论中，名声在不同领域。像这样，如果名声，即声音，是由事物产生的，那么就像事物力量的推论一样，会变成在特定领域是确定的。如果由于说话意愿的支配而附加，那么声音就不会不适用于任何事物。第二部分包括：约定俗成的标志变得不共用，以及自己宗派的解释方式不合理。第一部分是：因此，用存在的标志，以具有兔子的月亮这个词来证明不可说之物，这个标志与共同的例子并不相同，因为很难找到其他的例子来说明，可以适用于一切事物的名声不适用于这个领域。例如，就像用可听的标志来证明声音是无常的一样。第二部分是：注释者们表明，在可说之物的推论的名声本身上没有例子。如果说，世上只有一个月亮作为所立宗，并且“月亮”这个词不适用于不是月亮的事物，那是不对的，因为这是在解释名声的一般特征的时候。
English
Therefore, it pervades all things. Third, refuting the argument is: The sound of fame for what can be said, that is, the act of naming, contradicts worldly cognition, because things like vases are not known as "moon" in the world. If you think so, it is not right, even if it does not actually exist, but because it has the power to act on all knowable things, the sound that can be used, that is, naming is done. Just as something that has the ability to cook is called "cooking." The second part includes: identifying the fame arising from sound, and then summarizing it into inference. The first part is: "The fame arising from sound." The intention of what is said is that even if fame, that is, the word "moon," can be established on all things that can be said, sound depends on convention, and convention depends on the intention to speak. If this state can be established, then fame can be easily established. This is to show this. The second part is: Measuring the opposite side of what can be said, it is impossible not to confuse contradictions, because the fame of what can be said is established through inference. The second part includes: establishing fame in different fields from inference, refuting others' examination of this, and analyzing the intention of the teacher himself. The first part is: "Because there is nothing that is not common to anything, there is no inference." What is said means that by showing that there is no inference of the power of things for what cannot be said, it is explained that from the inference of the power of things, fame is in different fields. Like this, if fame, that is, sound, is produced by things, then like the inference of the power of things, it will become certain in a specific field. If it is added due to the dominance of the intention to speak, then sound will not fail to apply to anything. The second part includes: the sign of convention becomes uncommon, and the way of explaining one's own sect is unreasonable. The first part is: Therefore, using the sign of existence, to prove what cannot be said with the word "moon with a rabbit," this sign is not the same as the common example, because it is difficult to find other examples to say that the fame that can be applied to all things does not apply to this field. For example, just like using the audible sign to prove that sound is impermanent. The second part is: The commentators show that there is no example on the fame of the inference of what can be said itself. If it is said that there is only one moon in the world as the subject, and the word "moon" does not apply to things that are not moon, that is not right, because this is when explaining the general characteristics of fame.
Chinese
因为以有兔子的月亮为例，为了显示周遍于一切所知，以及对于不是达迪卡树等也同样有名称上的妨害。第三，分析论师的意图：成立月亮的声音是共同的。如果遮止它变成事物力量加入是可说的，就与名称相违背。第一点是：成立清凉光芒者为月亮，是与例子共同的标志，因为樟脑和水银等也有月亮的声音，即在其他地方，在香料配制和炼丹术的论典中是著名的，并且以它作为例子。第二点是：依赖于符号的声音全部都适用，所以是共同的。周遍，即使成立了符号适用于一个地方，但成立了能够适用于一切，这是因为事物力量加入的缘故。如果遮止想要表达的名称，那么您的有兔子者是月亮等也会瓦解。第三点是：因此，如果明明能够适用于一切由意愿而添加的符号意义，却遮止可说性，那么就认为与名称相违背，因为受到世间的妨害。第三，解释那些的意图：驳斥他宗，陈述自己的观点。第一点有三，首先，如果驳斥区分符号和名称，那么，对于清净的，仅仅是名称样子的执著是符号，对于意义确定无疑的，声音由心执著是名称的名称，有这两种区分。这不合理。把所诠释的作为名称，这不是解释名称的这个场合的意义，如果按照世间观察的规矩来做，因为适用于身语意三门的事业，所以对于某些是，对于某些不是，以及，那样的名称的定义，以前在分析定义时已经遮止了。第二，如果驳斥在符号上区分真实和执著，那么，也说符号的名称也有真实和执著的可说性的两种差别。其中，第一个是意义总相，后一个是事物，然后，月亮的声音能够通过真实或执著的方式来说，因为存在于分别念面前或者存在于自相中。就像瓶子的意义总相和自相一样。据说第一个说法解释了执著的可说性，后一个说法解释了真实的可说性，这不合理，虽然在解释的时候可以区分真实和执著，但是在适用的时候，那样的种类
English
Because taking the example of the moon with a rabbit, in order to show pervasiveness in all knowable things, and also because there is similar harm in terms of names for things like the non-Datrika tree. Third, analyzing the intention of the teacher: establishing that the sound of the moon is common. If you prevent it from becoming something that is forcibly entered, it contradicts the name. The first point is: establishing that the cool-rayed one is the moon is a sign that is common with the example, because camphor and mercury also have the sound of the moon, that is, in other places, it is famous in treatises on spice preparation and alchemy, and it is taken as an example. The second point is: all sounds that rely on symbols apply to everything, so they are common. Pervasive, even if it is established that a symbol applies to one place, it is established that it can apply to everything, because it is due to the force of things entering. If you prevent the name you want to express, then your moon with a rabbit, etc., will also collapse. The third point is: therefore, if you prevent speakability while being able to apply to all symbolic meanings added by intention, then it is considered to contradict the names, because it is harmed by the world. Third, explaining the intention of those: refuting the views of others, stating one's own views. The first point has three parts, first, if you refute the distinction between symbol and name, then, for the pure, the attachment to just the appearance of the name is a symbol, for the meaning that is definitely reversed, the sound attached to by the mind is the name of the name, there are these two distinctions. This is not reasonable. Making the signified a name is not the meaning of this occasion of explaining the name, if you do it according to the rules of worldly observation, because it applies to the actions of the three doors of body, speech, and mind, so for some it is, for some it is not, and, such a definition of name, has already been prevented in the previous analysis of the definition. Second, if you refute the distinction between real and attached to the symbol, then, it is also said that the name of the symbol also has two differences of speakability of real and attached. Among them, the first is the general meaning and the latter is the thing, then, the sound of the moon can be said through the way of real or attached, because it exists in front of the conceptual mind or exists in its own character. Just like the general meaning and self-character of a vase. It is said that the first statement explains the speakability of attachment, and the latter statement explains the speakability of reality, which is not reasonable, although it is possible to distinguish between real and attached when explaining, but when applying, that kind of kind