Tibetan
་བོ་ཡིན་གྱི། དེ་ཚད་མས་ཤེས་ཟིན་པ་ད་ལྟ་དྲན་ལམ་ན་མེད་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་གྱིས་དྲན་རུང་མིན་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དཔེ་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་བཞིན་པ་མིན་པ་དང་། རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་གྱི། བསྟན་བཅོས་མཁན་པོའི་འདོད་པ་ལུང་དོན་ལྟ་བུ་མིན་པ་དང་། རྒོལ་བས་ངག་ཏུ་དངོས་སུ་སྨྲས་པ་མེད་ཀྱང་ཞེ་བས་དེར་འདོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཞེ་བས་མི་འདོད་པ་མིག་སོགས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་མིན་པ་དང་། ཚད་མས་མ་བསལ་བ་ཡིན་གྱི། སྒྲ་རྟག་པ་ལྟ་བུ་དེས་བསལ་བ་རྣམས་མིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྔ་ལྡན་དེ་ཡང་རྟགས་ཡང་དག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་། སྒྲུབ་ངག་ཡང་དག་གི་དོན་གྱི་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་མ་སྟེ། འདི་དག་རིག་པའི་གཞུང་ལུགས་བརྒྱད་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པའི་དོགས་སེལ་དང་དགོངས་པར་སོང་མ་སོང་གཟུར་གནས་ཀྱི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་སྟོན། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་མཆོད་པའི་རྫས་དམ་པར་འབུལ་ལོ། །མདོར། བསྟན་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་དེ་མ་ཐག་འབྱུང་ཞིང་། འདོད་པའི་མཐར་གྱུར་ཅེས་པའི་ཚིག་འབྱུང་ཡང་འདོད་པ་ལ་བསྟན་བྱ་བ་ཁྱད་གཞིར་མ་འབྲེལ་བ་དང་གྱུར་པ་ངེས་བཟུང་དང་བཟློས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་གཞི་ཡིན་ལ་དེ་མ་འོངས་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒྲ་ཡིན་ཞིང་འདོད་གྱུར་ནི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་འདོད་འགྱུར་དུ་སོང་ནས་མ་འོངས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ་དེས་གྱུར་པའི་ནུས་པ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞི་ཆོས་ཡ་བྲལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་ཟིན་པའི་ཟབ་དོན་རྣམས་མ་རྟོགས་པའི་རྟོག་གེ་པ་ཕལ་ཆེར། མདོ་ཚིག་གིས་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་སྨྲ་བ་དང་། བསྟན་བྱ་བ་ཚིག་ལྔ་ཆར་གྱི་མཐར་མ་སྟོན་ན། འདོད་ཚིག་ལ་བསྟན་བྱ་བ་ཁྱད་བཞིར་མ་འབྲེལ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་རང་བློའི་སྐྱོན་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག གཉིས་པ་ནི། རིགས་པའི་སྒོར་རིགས་མི་མཐུན་ནམ་ཡོངས་གཅོད་ལ་ལྟོས་ནས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་རྒོལ་བ་རྣམ་དག་གི་བསྒྲུབ་བྱར་འདོད་པར་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྣམ་འགྲེལ་དུ་དེ་དག་ལ་མ་བསལ་བ་ཚང་བར་དགོངས་ཏེ་མདོའི་ལྔ་པོ་བཞི་དང་བཞི་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་མ་ཁྱབ་པ་སྤང་བ་ནི། གློ་བུར་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མ་ཁྱབ་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་
Chinese
是，即使以量已知的，現在不在記憶中，也能僅僅通過詞語憶起；在所立和能立二者之中，僅僅是所立本身；不像例子、因不成等被用作能立；是立論者自己承諾的所立；不像論典作者的意願、聖言之義等；即使立論者口中沒有直接說出，心中也會如此認為；不像心中不認可的，如眼等為他者服務；是未被量排除的；不像聲音是常住等被其排除的那些。這五個具備，也要用正確的因來指示前者，用正確的立宗語句的意義來指示後者。這些用八種理路無垢的疑難解答，以及是否符合智者的分別，來觀察，作為有緣者的喜宴，獻給理智自在者們的殊勝供品。總之，即使出現「唯有應立，即刻產生，成為意願之終」這樣的詞句，但意願與應立沒有作為基體關聯，而且「成為」沒有確指和重複的過失。因為，唯有本質上應立的是基體，那是表示未來的語氣，而意願成為是特徵，它變成意願轉變而表示未來，因此它切斷了「成為」的力量，而且基法不可分離。對於大多數不理解已闡述的深奧意義的論師們，如果說經文以詞句顯示了僅僅是他者利益的所立的特徵，而且應立沒有在所有五個詞句的末尾顯示，那麼說意願詞語與應立沒有基體關係的人，要知道那是自己智慧的過失。第二，在理路之門中，說「依賴於異品或遍遮，成為適當時機清淨立論者的所立意願」，《釋量論》中認為那些沒有排除的都已具備，因此將經文的五個合併為四個，四個合併為一個。第三，這兩個特徵有三方面，其中第一是避免不遍，因為沒有承諾突發的所立，所以不遍。
English
Yes, even if what is known by valid cognition is not in memory now, it can be recalled by mere words; among the thesis and the reason, it is only the thesis itself; unlike examples, unestablished reasons, etc., being used as reasons; it is the thesis that the proponent himself has committed to; unlike the intention of the author of the treatise, the meaning of the scriptures, etc.; even if the proponent does not directly say it in words, he will think so in his heart; unlike what is not approved in the heart, such as the eyes serving others; it is what has not been eliminated by valid cognition; unlike those eliminated by it, such as sound being permanent. These five qualities should be indicated by the correct reason for the former, and by the meaning of the correct statement of proof for the latter. These are examined with the eight kinds of logical systems, the stainless doubt-solving, and whether or not they conform to the discernment of the wise, as a feast for the fortunate ones, and offered as a supreme offering to the lords of reason. In short, even if words such as "only the thesis should arise immediately and become the end of desire" appear, there is no fault of the thesis and desire not being related as the base, and "become" not being definite and repetitive. Because, only what should be established in essence is the base, which is the tone of indicating the future, and the desire to become is the characteristic, which becomes the desire to change and indicates the future, so it cuts off the power of "become", and the base and dharma are inseparable. For most logicians who do not understand the profound meanings that have been explained, if it is said that the sutra shows the characteristics of the thesis that is only for the benefit of others with words, and the thesis is not shown at the end of all five words, then those who say that the words of desire are not related to the thesis as the base should know that it is a fault of their own wisdom. Second, in the door of reasoning, it is said that "depending on the dissimilar class or the complete exclusion, it becomes the desired thesis of the pure proponent at the appropriate time", and in the Commentary on Valid Cognition, it is thought that those that have not been excluded are all complete, so the five of the sutra are combined into four, and the four are combined into one. Third, these two characteristics have three aspects, the first of which is to avoid non-pervasion, because there is no commitment to a sudden thesis, so there is no non-pervasion.