Tibetan
ན། སྒྲ་མི་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བས་བཙལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེ་རྟག་པའི་འབྲས་བུར་མི་འཐད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉན་ཤེས་སྒྲ་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། མ་རྩོལ་བའི་སྔ་རོལ་དུའང་ཐོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བཙལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་འགལ་ལོ། །གསུམ་པ་རང་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་བ་ནི། འོ་ན་ཁྱེད་རང་ལྟར་ན་ཡང་བུམ་འཛིན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ལ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲིབས་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རྩོད་པ་འདི་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ། བུམ་པ་རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་བསྒྲིབས་པར་འདོད་ན་བདེན་ཡང་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཞི་པ་འགྱུར་མེད་ལ་དེ་མི་མཚུངས་ཏེ། ངེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། རྐྱེན་གྱིས་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བ་རིག་བྱེད་ལ་མི་འཐད་དེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བས་ཡང་དག་གི་སྐབས་སུ་མ་དམིགས་པ་གསུམ་པར་འབྱེད་ན་ནི་དེ་དག་བཟློག་པ་ཉིད་འགལ་བ་ཡིན་པས་འགལ་བའང་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། གཞན་ལུགས་དགག་པ་ནི་རྟོག་གེ་པ་འགའ་ཞིག སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་ནི་རེས་འགའ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སམ། རེས་འགའ་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་སམ། དེའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགོག་པའི་དབྱེ་བས་འགལ་བ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་འགོག་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་། ངོ་བོ་དང་འགལ་བས་ཚོགས་དོན་གྱི་སྤྱི་ཕྱིནཾ་ཅིཾ་ལོགཾ་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མཚན་གཞི་ནི། དངོས་གྱུར་གྱི་ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། རྟག་སྟེ། མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ་ཞེས་ཟེར་མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་འགོག་ན་ཕྱོགས་ཆོས་མི་གྲུབ། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ན་ཆོས་ཅན་མི་ཁེགས་ཤིང་། བསྒྲུབ་བྱ་ནམ་མཁའ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ལ་བྱེད་ན་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། སྤྱིར་འགལ་བ་བཞི་སྟེ། ལ་ལ་དངོས་སུ་འགལ་བ་བརྗོད་པ་དང་། ལ་ལ་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཀྱི་འགལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། ལ་ལ་ཆོས་བརྗོད་པ་དང་། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་འགལ་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ལས་ནི་མིན་ནོ། །མཚན་གཞི་ནི་རིམ་བཞིན། མི་རྟག་པའི་སྒྲ་རྟག་ཅེས་པ་དང་། རྟག་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་། མིག་ལ་སོགས་པ་ག
Chinese
那，声音是不常有的结果，因为是努力后立即产生的缘故。第二，那不适合作为常有的结果，如果听觉所知的声音是常有的结果，那么在没有努力之前也应该能听到，因为常有是不变的缘故。如果承认，那么与努力后立即产生相矛盾。第三，避免与自己相同的情况是，那么按照你自己的观点，瓶子的执着识被墙壁等遮蔽也相矛盾吗？这个争论是不相同的，如果认为常有的瓶子被因缘遮蔽，那是真实的，但是不常有的瓶子因为因缘而成为意识的因，所以没有矛盾。第四，对于不变的事物来说，那是不相同的，我们也是那样认为的，如果这样说，因缘所产生的变化对于知识来说是不适合的，因为没有变化。第二是，如果以结合的差别来区分在正确的情况下没有明确指出的第三种情况，那么那些颠倒本身就是矛盾的，所以矛盾也会变成三种。第二部分有三点，首先是驳斥他宗观点，一些正理派人士根据论师所说的那是因为有时通过法的角度，有时通过有法的角度，有时通过它们的差别的角度来进行，所以通过它来进行定义，从而以遮止法和有法的自性以及它们二者的差别来区分四种矛盾，即遮止有法的自性是指在有法的特点上成立了周遍，并且与自性相矛盾，因此成为集合意义的普遍反例。例子是：成为实物的虚空，是有法，是常有的，因为不是造作的缘故。这样说是不合理的，如果遮止有法的自性，那么周遍就不成立。如果周遍成立，那么有法就不会被否定，如果所要证明的虚空存在于实物中，那么就会变成遮止法的自性。第二是自宗观点，一般来说有四种矛盾，有些是直接表达矛盾，有些是表达的含义上变成矛盾，有些是表达法，有些是表达有法的矛盾。那些也是通过表达意愿的力量来区分的，而不是通过意义的结合不同来区分的。例子依次是：不常有的声音是常有的，常有是作者，眼睛等
English
Now, sound is the result of impermanence, because it arises immediately after effort. Secondly, it is not suitable as a permanent result, if the sound known by hearing is a permanent result, then it should be heard even before effort, because permanence is unchanging. If admitted, then it contradicts arising immediately after effort. Thirdly, avoiding the same situation for oneself is, then according to your own view, is it also contradictory that the clinging consciousness of the vase is obscured by walls, etc.? This argument is not the same, if it is believed that the permanent vase is obscured by conditions, that is true, but the impermanent vase becomes the cause of consciousness because of conditions, so there is no contradiction. Fourthly, for unchanging things, that is not the same, we also think so, if you say so, then such changes caused by conditions are not suitable for knowledge, because there is no change. The second is, if the third situation that is not clearly pointed out in the correct situation is distinguished by the difference of combination, then those reversals themselves are contradictory, so the contradiction will also become three kinds. The second part has three points, the first is to refute the views of others, some logicians rely on what the teacher said, that is because sometimes it is done from the perspective of dharma, sometimes from the perspective of the possessor of dharma, and sometimes from the perspective of their differences, so it is defined by it, thus distinguishing four contradictions by negating the nature of dharma and the possessor of dharma and the difference between the two, that is, negating the nature of the possessor of dharma means that pervasion is established on the characteristics of the possessor of dharma, and it contradicts the nature, so it becomes a universal counterexample of collective meaning. The example is: space that has become a real thing, is the possessor of dharma, is permanent, because it is not made. It is unreasonable to say that, if the nature of the possessor of dharma is negated, then pervasion will not be established. If pervasion is established, then the possessor of dharma will not be negated, if the space to be proved exists in the real thing, then it will become negating the nature of dharma. The second is the view of one's own school, generally there are four contradictions, some are directly expressing contradictions, some are becoming contradictions in the meaning of expression, some are expressing dharma, and some are expressing the contradiction of the possessor of dharma. Those are also distinguished by the power of the intention to express, but not by the different combinations of meanings. The examples are in order: the impermanent sound is permanent, permanence is the author, eyes etc.
Tibetan
ཞན་དོན་བྱེད་ཅེས་པ་དང་། གཞན་དོན་བྱེད་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤོང་ནི། ཡང་དག་ལ་ཡང་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པ། ཤུགས་ལ་སྒྲུབ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་སྒྲུབ་པ་བཞིར་འབྱེད་དགོས་པར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཕྱེ་ནའང་སྐྱོན་མེད་མོད། བྱེད་པ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་མཛད་ནས་དངོས་སུ་མ་ཕྱེ་སྟེ། རྣམ་ངེས་ལས། འགལ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ལའང་། །ཅི་སྟེ་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་སུས་འགོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འབྲེལ་པས་ཕྱེ་བ་གཉིས་པོའི་སྟེང་དུ། གྲངས་ཅན་པ་དག་མིག་སོགས་ཆོས་ཅན། གཞན་དོན་བྱེད་དེ། འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པ་འགལ་བ་གསུམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་གི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་བསམས་ནས་གཞན་དོན་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་འགལ་བ་སོགས་འགལ་བ་གསུམ་པ་ནི་འདིར་མི་བཞེད་དེ། ཞེ་འདོད་དང་ནི་སྨྲས་པ་གཉིས། བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པས་སྔ་མའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེ་དག་གི་ངེས་པ་བསམ་པ་ལ་མཐའ་འགོག་གི་ངེས་པ་དང་། དེ་དག་གི་ནུས་པ་ངེས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཐའ་གཞན་འགོག་པའི་ངེས་པ་ཡི་སྒོ་ནས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་བཞི་རུ་ངེས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཉིས་ལས། མ་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ལྟར་སྣང་ངོ་། །གྲུབ་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ངེས། འགོག་ངེས། གཉིས་ཀར་མ་ངེས་པ་གསུམ་ལས་རིམ་བཞིན། ཡང་དག འགལ་བ། མ་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟགས་སུ་བཀོད་པ་བཞི་པོ་ལ་ནུས་པ་དེའང་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། དང་པོས་ཆོས་ཅན་གྱི་སྟེང་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་བསྐྱེད་མི་ནུས། བཞི་པས་ཐེ་ཚོམ། གསུམ་པས་མི་འདོད་པའི་ངེས་པ། གཉིས་པས་འདོད་པའི་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུས། ཕྱོགས་ལ་མཐུ་མེད་སོམ་ཉིད་དང་། །མི་འདོད་འདོད་པའི་ངེས་བསྒྲུབ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་རྟགས་དེས་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། མཚན་ཉིད་འགོད་པ། མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་བསལ་བ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཅོད་ལ་ལྟོས་ཏེ་ལྔར་བསྟན། ཡོངས་གཅོད་ལ་ལྟོས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པ། དེ་དག་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། སྤྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག བྱེ་བྲག་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་དག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་དུ་གསུངས་ཏེ། གང་ལ་རྟགས་སུ་སོང་བའི་རྒོལ་བས་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ངོར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ
Chinese
所谓“行利他”，就像说“行利他的，比如眼睛”一样。第三，驳斥争论：如果说，对于“真实”，也同样需要区分为直接成立、间接成立、法与有法成立四种，那也是一样的。如果区分也可以，没有过失。因为作用小，所以采取了中庸之道，没有直接区分。如《释量论》中说：“如似相违于因，何故说彼非一耶？于彼差别有谁遮？”这样说。第三是：在以关联所区分的二者的基础上，数论师们说，眼睛等有法，是行利他的，因为是积聚的缘故，这样成立利他，会变成第三种相违。如果认为，考虑到成立自利，而成立利他的相违等，第三种相违在这里是不允许的。因为意欲和所说二者，在所成立上是相同的，所以包含在前者之中。第三，思考那些的确定，有遮止边的确定和那些的能力确定两种。第一是：以遮止他边的确定的方式，作为因的安立全部确定为四种。因的宗法成立与不成立两种中，不成立则如不成因一样显现。成立的，有成立所立决定、遮止决定、二者都不决定三种，依次是真实、相违、不定。第二是：作为因安立的四者，其能力也有四种。第一种对有法之上，连怀疑也不能产生。第四种产生怀疑，第三种产生不希望的决定，第二种产生希望的决定。如智者们的顶饰说：“于诸方分无力，唯生犹豫及非欲，能生所欲之定解。”就像这样说的。第二，以因所证知的所立上，安立定义、确定实例、陈述对宗的损害的排除。第一，对于定义的遣除方面，显示为五种。对于周遍遣除方面，成立为一种。对那些驳斥争论。第一是：经中说，总的所立真实，和支分的利他所立真实，具有五种特征。对于作为因的敌者不承认的，需要在其面前成立的自己的面
English
The so-called "acting for the benefit of others" is like saying "acting for the benefit of others, such as the eyes." Third, refuting arguments: If it is said that for "truth," it is also necessary to distinguish between directly establishing, indirectly establishing, and establishing dharma and the possessor of dharma, then it is the same. If you distinguish, there is no fault. Because the effect is small, the middle way is adopted, and it is not directly distinguished. As it says in the Compendium of Valid Cognition: "Like contradiction in reason, why say they are not one? Who prevents the distinction in them?" This is what it says. The third is: On top of the two divided by relation, the Samkhyas say that the eyes and other dharmas are acting for the benefit of others, because they are aggregates, so establishing the benefit of others will become the third contradiction. If it is thought that considering the establishment of self-interest, the contradiction of establishing the benefit of others, etc., the third contradiction is not allowed here. Because the intention and what is said are the same in what is to be established, they are included in the former. Third, thinking about the certainty of those, there are two types: the certainty of excluding the extreme and the certainty of the ability of those. The first is: In the way of determining the exclusion of other extremes, all the establishments as reasons are determined to be four types. Among the two types of establishment and non-establishment of the property of the subject of the reason, if it is not established, it appears like a non-existent reason. The established ones have three types: the determination of establishing the established, the determination of excluding, and the determination of neither. They are, in order, truth, contradiction, and uncertainty. The second is: The four that are established as reasons also have four types of abilities. The first cannot even create doubt on the subject of dharma. The fourth creates doubt, the third creates an unwanted determination, and the second creates a desired determination. As the crown jewel of the wise says: "Powerless in all directions, only generating hesitation and non-desire, it can generate the definite understanding of what is desired." That's how it is said. Second, on the established object known by the reason, establish the definition, determine the instance, and state the elimination of harm to the subject. First, for the elimination aspect of the definition, it is shown as five types. For the aspect of pervasive elimination, it is established as one type. Refute the arguments against those. The first is: The sutra says that the general established truth and the branch's established truth of benefiting others have five characteristics. For what the opponent who is the reason does not acknowledge, it is necessary to establish one's own face in front of them.