Tibetan
་བཀག་ནས་ཆོས་གཞན་འཕེན་པ་བཀོད་པའི་ཚེ། རྟགས་འདི་རང་གི་ཆོས་ཅན་ལས་ལོག་པར་ཐལ་ཏེ། མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་དེ་ཉིད་དགག་བྱའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྟགས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟགས་ཆོས་ཅན་ལ་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་རྟགས་ཀྱིས་དགག་བྱའི་ཆོས་ལྡན་འགོག་ན་སྔར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་འགོག་པར་ཐལ། དེ་ཉིད་དགག་བྱའི་ཆོས་ལྡན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཆོས་འགོག་པའི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དགག་བྱའི་ཆོས་འགོག་ན་སྔར་བཤད་པའི་འགལ་ཁྱབ་དམིགས་པའི་རྟགས་དེས་རང་གི་ཆོས་ཅན་འགོག་པར་ཐལ། ཆོས་ཅན་མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་དེ་དགག་བྱའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཆོས་ཅན་འགོག་པའི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ན། མེད་དགག་གི་རང་ལྡོག་ལ་སྒྲུབ་ཆོས་དོར་བ་བརྟེན་པར་ཐལ་ལོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ན་དེ་ལ་རྟགས་ཞུགས་ན་ལྡོག་པ་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། མ་ཞུགས་ན་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བས་བྱས་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་སྒྲུབ་པ་ན་རྟགས་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་དེ་ཉིད་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ན། ཚུལ་གསུམ་དེ་ཉིད་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡང་ཚང་བར་ཐལ་ལ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་ལ་མཚོན་བྱ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་རྩོད་པ་བཞིའི་ལན་ལ་གཉིས་ལས་གཞན་ལན་ནི། གཙང་ཁ་ཅིག རྟགས་དགག་བྱའི་ཆོས་ལྡན་ལས་ལྡོག་ལ་འོན་ཀྱང་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་འགྲོ་ནི་རྟགས་ཤེས་འདོད་ལ་ཇི་ལྟར་དགོད་བྱ་ལྟར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལྡན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། རྩོད་པ་གཉིས་པ་ལ་སྔ་མ་ལྟར་ལན་འདེབས་པ་དང་། རྩོད་པ་གསུམ་པ་ལ་མེད་དགག་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྟགས་སྒྲུབ་ཆོས་དོར་བ་མི་འཇུག་ཀྱང་། རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཆོས་ལྡན་གྱི་གཞི་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། བཞི་པ་ལ། བྱས་པ་གཏན་ཚིགས་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པ་ན་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་ཡང་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་ཏེ། རྟགས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་ཞུགས་ན་
Chinese
当阻止并施加其他法时，这个相违背自己的法，因为无遮的术语本身就是所遮之法。如果承认，则相的方面不成，因为相没有进入法中。又，如果相阻止具有所遮之法的，那么先前的自性相就应阻止所证之法无遮的术语，因为那本身就是具有所遮之法。如果承认，则会变成阻止法的相违。如果阻止所遮之法，那么先前所说的相违遍相的相就应阻止自己的法，因为法无遮的术语是所遮之法。如果承认，则会变成阻止法的相违。又，在成立空性为无遮时，如果所证之法无遮的术语本身是两方中的随顺方，那么无遮的自相违上就会依仗舍弃立宗。如果不随顺方，那么相进入其中则会变成不成立，不进入则会变成没有后随。又，以三相圆满成立所作是因时，如果相三相圆满本身是随顺方，那么三相本身也应圆满成立声无常的三相。如果不随顺方，那么体性上就不可能存在所诠。对于这四个诤论的回答中，除了两个之外的回答是：有些说，相违背具有所遮之法，然而也不会没有后随，因为后随是相知道想要如何安立一样，进入具有所证之法中。对于第二个诤论，像先前一样回答。对于第三个诤论，是无遮的不随顺方，相进入其中也不会依仗舍弃立宗，然而也不会没有后随，因为进入法的基础中。对于第四个，在成立所作仅仅是因的术语时，三相圆满也是随顺方，如果安立为成立声无常的因，则是不随顺方，因为三相不具有成立声无常的因的术语。这些都是错的，如果相与所证之法无差别地进入，那么
English
When blocking and applying other dharmas, this sign contradicts its own subject, because the term "non-affirming negation" is itself the dharma to be negated. If accepted, then the sign's aspect is not established, because the sign does not enter the subject. Furthermore, if the sign prevents that which possesses the dharma to be negated, then the previous intrinsic sign should prevent the term "non-affirming negation" of the dharma to be proven, because that itself possesses the dharma to be negated. If accepted, it would become a contradiction of preventing the dharma. If the dharma to be negated is prevented, then the sign of contradictory pervasion mentioned earlier should prevent its own subject, because the term "non-affirming negation" of the subject is the dharma to be negated. If accepted, it would become a contradiction of preventing the subject. Moreover, when establishing emptiness as a non-affirming negation, if the term "non-affirming negation" of the dharma to be proven is itself the concordant side among the two sides, then relying on abandoning the thesis would be contingent upon the self-contradiction of non-affirming negation. If it is the discordant side, then if the sign enters into it, the reversal will become unestablished, and if it does not enter, there will be no subsequent occurrence. Furthermore, when establishing "produced" as a reason by fulfilling the three aspects, if the sign of fulfilling the three aspects is itself the concordant side, then the three aspects themselves should also fulfill the three aspects of establishing sound as impermanent. If it is the discordant side, then it would be impossible for the signified to exist in the definition. Among the answers to these four arguments, the answers other than two are: Some say that the sign contradicts that which possesses the dharma to be negated, but it will not be without subsequent occurrence, because the subsequent occurrence is like the sign knowing how to establish what is to be established, entering into that which possesses the dharma to be proven. For the second argument, answer as before. For the third argument, it is the discordant side of non-affirming negation, and although the sign entering into it does not rely on abandoning the thesis, it will not be without subsequent occurrence, because it enters into the basis of the subject. For the fourth, when establishing the term "produced" as merely a reason, fulfilling the three aspects is also the concordant side, and if it is established as the reason for proving sound as impermanent, then it is the discordant side, because the three aspects do not possess the term of the reason for proving sound as impermanent. These are all mistakes, if the sign enters into the dharma to be proven without difference in essence, then
Tibetan
རྟགས་དེ་མེད་དགག་ཡིན་ལ། ཐ་དད་ལྡན་པར་ཞུགས་ཀྱང་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ལན་གཉིས་པ་མི་འཐད་དེ། གཞན་སེལ་མ་མཁྱེན་པར་ཟད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། མེད་དགག་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་མེད་དགག་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའང་དེ་ཉིད་དོ། །བཞི་པའང་འཁྲུལ་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐབས་བྱེ་ནས་ལན་བཏབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་གསུམ་གྱི་རང་ལྡོག་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རང་ལན་ནི། རྩོད་པ་དང་པོ་གསུམ་ནི་མེད་དགག་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་རློམ་ནས་རྩོད་པ་ཡིན་པས་མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་མེད་དགག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གྲོལ་བ་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་མ་ཡིན་དགག་ཡིན་ན། དགག་སྒྲུབ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་ན་མཐར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་མེད་པ་གཞན་སེལ་ཡིན་པས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་མེད་དགག་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་རྟགས་དགག་བྱ་ལས་ལྡོག་གམ་འགོག་ཀྱང་རུང་སྟེ་དགག གཞི་ལ་དགག་བྱའི་ཆོས་ལྡོག་པའམ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །བྱས་པ་རྟགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡང་ལྡོག་པས་ཕྱེ་ན་ཕྱོགས་གསུམ་ཀར་འགྲོ་བ་མི་འགལ་བས་ཚུལ་གསུམ་གྱི་སྤྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྩོད་པ་བཞི་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཡང་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལུང་འགལ་སྤང་བ་ནི། རྣམ་ངེས་ལས། དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་དགག་སྒྲུབ་དོན་ལ་བྱེད་པར་འདོད་ལ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་མི་སྟོང་དོན་ལ་དངོས་འགལ་དུ་འདོད་པ་དང་། བློ་ངོར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དོན་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་འདོད་པས་དེ་དག་འགལ་བར་དགོངས་ནས་ཐལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྟགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱོགས་གསུམ་པོ་དེ་གང་རུང་དངོས་སུ་མ་ཚང་ཡང་གསུམ་པོ་ལྟོས་གཞི་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་རྩི་བ་ཕྱོགས་གསུམ་ལ་ལྟོས་པས་སོ། །དགག་སྒྲུབ་ཅེས་སོགས་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་རྟགས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་ཡང་དག་དང་། ལྟར་སྣང་། དེ་དག་གི་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི། མཚོན་བྱའི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་། དེ་མཚན་ཉིད
Chinese
那个标志是否定，即使进入具有差别的状态，因为自性标志的随行没有成立。第二个回答不合理，因为已经穷尽了不了解其他排除。所说的意思是，执着于否定的分别念不一定是具有否定之相的。第三个也同样说了错误的道理，也是那个意思。第四个也错了，像那样区分场合而回答，本身就成立了三相的自反体第三品。自己的回答是，前三个争论是误以为否定为非否定而争论，因为否定的术语是否定。因此，从中解脱是合理的。如果否定的术语是非否定，那么否定和肯定就变成一个本体，如果承认，最终事物和非事物就变成一个本体。因此，这是没有的他者排除，因为对什么都没有的状态赋予了否定的术语。因此，标志可以是从所破中返回或遮止，都可以是否定。在基上，所破的法返回或遮止。如果将所作作为标志来成立的三相也返回，那么分开来，走向三个方面都不矛盾，因为三相的共同返回不是两个方面中的任何一个的第三品。因此，从第四个争论中解脱也是合理的。第二，消除与经文的矛盾是，在《释量论》中说：“这样，对所要成立的法产生怀疑，也会变成不顺品。”等等，如果说与此相矛盾，没有过失。因为那是外道认为否定和肯定在意义上起作用，并且认为所要成立的法空与不空在意义上是真实的相违，并且认为心中产生怀疑在意义上是不顺品，因此认为那些是相违的而说了太过。第三是，对于所有的标志，即使那三个方面中的任何一个没有真实具备，也认为是三个所依赖的基础。因为计算作为标志所安立的有多少，就有多少的过失和功德依赖于三个方面。否定和肯定等等是中间的偈颂。第二，依赖于此的标志的分类有：正确和，相似，以及那些的确定。第一有：定义，实例，所诠释的分类。第一有：定义的确定。那是定义。
English
That sign is negation, and even if it enters into a state of difference, it is because the concomitance of the nature sign is not established. The second answer is unreasonable because it has exhausted the lack of understanding of other exclusions. The meaning of what was said is that the conceptualization that clings to negation is not necessarily in the form of negation. The third also speaks of the same mistaken reasoning, which is the same meaning. The fourth is also wrong, and answering by distinguishing occasions in that way itself establishes the three aspects as the third category of self-reflection. The self-answer is that the first three arguments are argued by mistaking negation for non-negation, because the term negation is negation. Therefore, it is reasonable to be liberated from it. If the term negation is non-negation, then negation and affirmation become one entity, and if accepted, ultimately things and non-things become one entity. Therefore, this is the exclusion of others by absence, because the term negation is attributed to the state of nothing at all. Therefore, the sign can be either returning or preventing from what is to be negated, and both are negation. On the basis, the dharma to be negated returns or prevents. If the three aspects of establishing what is made as a sign also return, then separating them and going to all three aspects is not contradictory, because the common return of the three aspects is not the third category of either of the two aspects. Therefore, it is also reasonable to be liberated from the fourth argument. Second, eliminating the contradiction with the scriptures is that in the Pramāṇaviniścaya it says, "In this way, doubting the dharma to be established will also become an inconsistent side." etc., if it is said to contradict this, there is no fault. Because that is because the heretics think that negation and affirmation function in meaning, and they think that emptiness and non-emptiness of the dharma to be established are real contradictions in meaning, and they think that doubting in the mind is an inconsistent side in meaning, therefore they think that those are contradictory and said too much. The third is that for all signs, even if any of those three aspects is not actually complete, it is considered to be the basis on which the three depend. Because calculating how many are established as signs, that many faults and merits depend on the three aspects. Negation and affirmation etc. are intermediate verses. Second, the classification of signs that depend on this is: correct, apparent, and the certainty of those. The first has: definition, example, and the classification of what is to be interpreted. The first has: the determination of the definition. That is the definition.