Tibetan
སུམ་དང་། མི་གཡོ་བ་ལས་ཁམས་གོང་མ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚེ་འདིའི་འཆི་ཀའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་དང་། སེམས་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་གཞན་ཕྱི་མའི་མིག་སོགས་དང་འཆི་ཀའི་སེམས་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་དང་དབང་པོས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་ཕྱི་མའི་དབང་ཤེས་སྐྱེ་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་སྐྱེད་པའི་བདག་རྐྱེན་ནི་ལས་ཀྱིས་བྱེད་དེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་རེ་མགོ་མནོན་དང་། མཐའ་དག་དཔྱིས་འབྱིན་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཞེས་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་རེ་མགོ་མནོན་ནམ་རྒྱང་སྲིང་བ་ཙམ་དུ་ནུས་ཀྱི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་གཅོད་ནུས་མིན་ཏེ། རྒྱུ་བདག་འཛིན་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། དེའང་། བྱམས་སོགས་རྨོངས་དང་འགལ་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་མེད་ནི་བདག་དང་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་མི་རྟག་གམ་ཚ་གྲང་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་མེད་མཐོང་བས་བདག་འཛིན་དེ་སུན་འབྱིན་པར་བྱས་ཏེ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལས་གྲོལ་ཏེ། སྟོང་ཉིད་ལྟ་དང་དེ་འགལ་ཕྱིར། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་ལ། སྐྱེ་རྒྱུ་དང་། གཉེན་པོ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་འགྲེལ་པར་གསལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འགྲེལ་པར་གསལ་ཞིང་། གཉིས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ན་རྟེན་མི་བརྟན་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ་ནི། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་སྤངས་པས་ཡང་སྲིད་མི་ལེན་ན་རྟེན་བརྟན་པ་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ས་བོན་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པ་མིན་ཡང་མེས་བསྲེགས་པ་ན་ཕྱི་མཐའ་མཐོང་ལ། མ་བསྲེགས་ཤིང་མཐུན་རྐྱེན་འཛོམ་འགལ་རྐྱེན་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་འབྱིན་པར་ངེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་ཀྱང་བདག་མེད་མཐོང་བའི་མེས་བདག་འཛིན་གྱི་ས་བོན་བསྲེགས་པ་ན་འཁོར་བའི་ཕྱི་མཐའ་འགྲུབ་ལ། སྲེད་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་ཞིང་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་རྐྱེན་མེད་ན་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་འབྱིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་རྟོགས་ཀྱི་བར་དུ་རྟེན་བརྟན་པས་ཆོག་མོད། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་སྲིད་པ་ཕྱི་མ་ལེན་པའི་རྟེན་བརྟན་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུན་མི་ཆད་པས་ལམ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བདག་འཛིན་མེད་པའི་གསལ་བ་ཐུག་མེད་དུ་སྒྲུ
Chinese
三者，因为从不动摇中产生更高的界限。即，那本身。《若有我则知他》，如是说。第二是，此生的临终之眼等生处作为近取，心作为俱生助缘，由此产生其他后世的眼等生处，以及临终之心作为近取，根作为俱生助缘，由此产生后世的根识。这两者都由业作为增上缘而产生好坏的差别。因为，此生本身的五种生处，如是说。第二，分部分压制和完全根除两种。第一是，以慈爱等作为嗔恨的对治，只能分部分压制或稍作延缓，不能斩断轮回的根本。因为，与因我执不相违。而且，《慈等与愚昧，不相违故》，如是说。第二是，无我与我和损害对象、损害者是相违的，如同常与无常或冷与热一样。因此，见到无我便能驳倒我执，从而从产生果报中解脱。《空性见与彼相违故》，如是说。第三，对此进行辩驳，分为对生因和对治的辩驳两种。第一种，解释中说了三种，很清楚。第二种分为两种，第一种在解释中很清楚，第二种是如果涅槃则基础不稳固的辩驳。如果舍弃了俱生我执，就不再受生，那么基础稳固就不能成立。如果说种子没有初始，但被火烧毁后就能看到终结，如果没有烧毁且顺缘具足、违缘不具足，就必定产生后世的果报。同样，轮回没有初始，但以见到无我的火烧毁我执的种子，就能成就轮回的终结。如果贪爱的顺缘具足，且没有空性的违缘，就必定产生后世的受生。因此，在没有现量证悟空性之前，基础稳固就足够了。如果证悟空性后，仍然有受生后世的基础稳固，那么轮回的相续就不会断绝，修道就没有意义了。第二，论证无我执的明空无尽。
English
Third, because the higher realm arises from the immovable. That itself. "If there is self, then one knows others," it is said. Second, the sense bases such as the dying eye of this life are taken as the immediately preceding condition, and the mind is the simultaneous condition, from which other sense bases, such as the eye of the next life, arise, and the dying mind is the immediately preceding condition, and the faculties are the simultaneous condition, from which the consciousness of the next life arises. Both of these are caused by karma as the dominant condition, which creates the difference between good and bad. Because, the five sense bases of this life itself, it is said. Second, there are two types: suppressing one side and completely eradicating everything. The first is that love, etc., as an antidote to hatred, can only suppress one side or delay it slightly, but cannot cut off the root of samsara. Because it does not contradict the cause of self-grasping. Moreover, "Love, etc., do not contradict ignorance," it is said. The second is that selflessness is the opposite of self and the object of harm and the harmer, like permanence and impermanence or heat and cold. Therefore, seeing selflessness refutes self-grasping, thereby liberating from the arising of results. "Because the view of emptiness is contrary to it," it is said. Third, there are refutations of objections to this, divided into refuting objections to the cause of birth and the antidote. The first, the explanation says three things, which are clear. The second is divided into two, the first is clear in the explanation, and the second is the refutation of the objection that if there is nirvana, the basis will not be stable. If one abandons the innate self-grasping and does not take rebirth, then the stability of the basis cannot be established. If it is said that the seed does not have a beginning, but when it is burned by fire, the end can be seen, and if it is not burned and the favorable conditions are complete and the unfavorable conditions are absent, then the future fruit will definitely arise. Similarly, although samsara has no beginning, when the seed of self-grasping is burned by the fire of seeing selflessness, the end of samsara will be achieved. If the favorable conditions of craving are complete and there are no unfavorable conditions of emptiness, then the future rebirth will definitely arise. Therefore, until emptiness is directly realized, the stability of the basis is sufficient. If, even after realizing emptiness, the basis for taking future rebirth is stable, then the continuum of samsara will not be cut off, and the practice of the path will be meaningless. Second, arguing for the clarity of non-self-grasping without end.
Tibetan
བ་པ་ནི། འཆི་ཁའི་སེམས་ཆོས་ཅན། སེམས་གསལ་བ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པར་ངེས་ཏེ། དེ་སྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་ཚང་ཞིང་གེགས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ལས་གཞན་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་གཞི་མི་དགོས་པ་དང་། བདག་འཛིན་གྱི་གེགས་བདག་མེད་ལྟ་བུ་གཞན་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་གང་གེགས་མེད་ཅིང་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་དེ་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་ངེས་ཏེ། གེགས་མེད་ཅིང་ཚོགས་པ་ཚང་བའི་ས་བོན་བཞིན། སེམས་གསལ་བ་ཡང་གེགས་མེད་ཅིང་གསལ་བ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་རྟོགས་སོ། །གཉིས་པ་གོམས་པ་ངང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་དང་། གསུམ་པ་དེ་བསྒོམ་པ་ནི་རང་རིག་གིས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། ཁྱབ་པ་ནི་དཔེ་འདོད་འཇིགས་སོགས་གོམས་པ་ལས་གསལ་སྣང་སྐྱེ་བར་མཐོང་བས་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ནི། སྒོམ་པས་གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་འཁྲུལ་མེད་དུ་འགྲུབ་ལ། འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་ན་རྟོག་པ་དང་ཡང་དོན་གྱིས་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་མི་འཐད་པ་སྤོང་བ་ལ་སྤངས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཕུན་ཚོགས་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་ཁ་ཅིག་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གྲོལ་བ་མེད་དེ། དྲི་མ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྤང་མི་ནུས་ལ། ནུས་ཀྱང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་སྤོང་ཐབས་མི་ཤེས་ཤིང་། ཤེས་ན་ལན་གཅིག་སྤངས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་དྲི་མ་ལྟར་སླར་ལྡོག་པས་སྤངས་པ་མི་བརྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་འཐད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྒྱུ་བདག་འཛིན་ཡིན་ལ་དེ་དང་འགལ་བ་བདག་མེད་པའི་ཐབས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྒྱུ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སླར་མི་ལྡོག་སྟེ་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། གོམས་པ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་སྲིད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དཔེ་གསུམ་གྱིས་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་གོམས་ཀྱང་ཐུག་མེད་དུ་འཕེལ་བ་སྲིད་པ་མིན་ཏེ། མཆོངས་པ་གོམས་པ་ལྟར་ཅུང་ཟད་འཕེལ་ཡང་མཐའ་མེད་དུ་མི་འཕེལ་བ་དང་ཆུ་ཇི་ལྟར་བསྲོས་ཀྱང་མེར་མི་འབར་བ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་བརྩེ་བ་ལ་སོགས་པ་གོམས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་རྟོགས་པ་སྲིད་ཀྱི་དེའི་ངང་དུ་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པ་དང་། གསེར་གཞུ་ཡང་མེ་དང་འབྲལ་བ་ན་སྲ་བར་འགྱུར་བ་ལྟར་ལན་ག
Chinese
总之，临终的心识，心识的明性必定产生后世，因为产生它具有圆满的因且没有障碍，因为不需要心识之外成为突发性染污的因，而且没有像无我见一样的我执之障碍。因此，凡是没有障碍且不依赖其他因的，必定产生后世之果，犹如没有障碍且聚合圆满的种子。心识的明性也没有障碍，而且不依赖明性之外的其他因，这是自然而然就能理解的。第二，串习自然而然会变得特殊，第三，修习它由自证而成就。第二，成立周遍：周遍由见到串习范例、欲望、恐惧等而产生明相而成立。第二，成立自性：由修习而没有显现能取所取，因此成立为无错乱，如果远离错乱，那实际上也远离了分别念。第三，遣除对已成立之义的不合理之处，有遣除断证和智慧圆满的不合理之处两种。第一种是：有些外道认为没有断证圆满的解脱，因为染污是心识的自性，所以无法断除，即使能断除，凡夫也无法知道断除的方法，即使知道，一次断除也像身体的污垢一样会再次复发，因此断证是不稳固的。答：断除过患的解脱是合理的，为什么呢？因为染污是突发的，所以不是心识的自性，因为心识的自性是光明。而且烦恼的因是我执，有与其相违的无我之方法。而且断除因本身就不会再次复发，就像柴火烧尽的火焰一样，无法产生果。第二种分为：遣除不合理的串习，遣除不可能有遍知两种。第一种是：用三个比喻来说明，慈悲和智慧等串习，无止境地增长是不可能的，就像跳跃的串习一样，虽然稍微增长，但不会无边无际地增长，又像水无论怎么烧也不会燃烧一样，串习空性慈悲等，稍微证悟是可能的，但持续不断地处于那种状态是不可能的。又像金弓一样，离开火就会变得坚硬，就像多次
English
In short, the mind at the time of death, the clarity of the mind will definitely produce the next life, because producing it has complete causes and no obstacles, because it does not need causes other than the mind that become sudden defilements, and there are no obstacles like the ego-grasping of selflessness. Therefore, whatever is without obstacles and does not depend on other causes will definitely produce the fruit of the next life, just like a seed without obstacles and with complete aggregates. The clarity of the mind also has no obstacles and does not depend on other causes than clarity, which can be understood naturally. Second, habituation naturally becomes special, and third, meditating on it is accomplished by self-awareness. Second, establishing pervasion: pervasion is established by seeing that clear appearances arise from habituation of examples, desires, fears, etc. Second, establishing characteristics: because there is no appearance of grasper and grasped through meditation, it is established as unerring, and if it is free from error, then it is also actually free from conceptualization. Third, refuting the unreasonableness of the established meaning, there are two types: refuting the unreasonableness of abandonment and realization and the perfection of wisdom. The first is: Some non-Buddhists believe that there is no liberation of complete abandonment and realization, because defilement is the nature of the mind, so it cannot be abandoned, and even if it can be abandoned, ordinary people cannot know the method of abandonment, and even if they know it, abandoning it once will relapse like dirt on the body, so abandonment is not stable. Answer: Liberation from abandoning faults is reasonable, why? Because defilement is sudden, so it is not the nature of the mind, because the nature of the mind is luminosity. Moreover, the cause of afflictions is ego-grasping, and there is a method of selflessness that contradicts it. Moreover, abandoning the cause itself will not relapse, just like a flame with exhausted firewood, it cannot produce fruit. The second is divided into: refuting unreasonable habituation, and refuting the impossibility of omniscience. The first is: Using three metaphors to illustrate that it is impossible for compassion and wisdom, etc., to increase endlessly through habituation, just like the habituation of jumping, although it increases slightly, it will not increase infinitely, and just like water will not burn no matter how much it is heated, it is possible to slightly realize emptiness, compassion, etc., through habituation, but it is impossible to continuously be in that state. Also, like a golden bow, it becomes hard when it is separated from the fire, just like many