Tibetan
འཇུག་པ་ཙམ་མིན་གྱི་སྒྲ་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །བྲལ་བའི་དོན་ནི་རང་ལྡོག་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་མི་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་འཁྲུལ་བ་ནི། དབང་པོ་དང་། ཡུལ་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་དེ་དག་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་གཉིས་ཀ་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བ་ལ་དགོས་སམ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པས་མ་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་བྲལ་དུའང་གྲུབ་མོད་ཀྱི། དཔྱོད་པ་པ་སོགས་རྟོག་པ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་གཟུང་དོན་མ་འཁྲུལ་པ་དང་། རྗེས་དཔག་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རྟོག་བྲལ་སྨོས་སོ། །འདིར་སེམས་ཙམ་པའི་ལུགས་ལ་རྗེས་དཔག་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ན་ཡང་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་ལ། མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན་རྗེས་དཔག་མ་འཁྲུལ་བར་མི་འདོད་པས་ལོག་རྟོག་ཁོ་ན་སེལ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་ལ། རྗེས་དཔག་མ་འཁྲུལ་བའི་དོན་གང་ཞེ་ན། སྤྱིར་མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ལ་ཚད་མ་ལ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་མཚུངས་པ་ལས་མདོ་སྡེ་པ་ནི། གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཐོག་མེད་པའི། །ཞེས་སོགས་དང་། རྗེས་དཔག་གཟུང་ཡུལ་མེད་པ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞིང་། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་ཞུགས་པ་དང་། གཟུང་ཡུལ་དངོས་མེད་གཟུང་བའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་པ་དང་། མངོན་སུམ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་པོ་དེ་ལས་ལོག་པས་མ་འཁྲུལ་བར་འདོད། སེམས་ཙམ་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པར་འདོད་དེ། གཞན་དུ་ན་སྔར་གྱི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་པོ་དེའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་པར་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན། མིག་གིས་བསླད་པ་བདག་ཉིད་ལས། །ཞེས་སོགས་དང་། ཤེས་བྱ་ནང་གིས་ཞུགས་པ་ན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བ་ལས་མ་འཁྲུལ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས། མངོན་སུམ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ། །ཞེས་གསུངས་པ། མདོ་སེམས་གཉིས་ཆར་གྱི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མི་སླུ་བའི་ཆ་ནས་བཞག་དགོས་ལ་དེ་རྗེས་དཔག་ལའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པ་སྟེ་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པར་གྱུར་ཅིག གཉིས་པ་ལ་དབྱེ་གཞི་ནི། མ་འཁྲུལ་བའམ། ལོག་རྟོག་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཙམ་མོ། །དེ་ལ་དབྱེ་ན་དབང་མངོན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །མངོན་སུམ་དེའང་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་གཞན་མཐོང་བ་དོན་རིག་གཉིས། རང་མཐོང་བ་རང་རིག རང་གཞན་མེད་པར་མཐོང་བ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་བཞིར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་རང་རིག་ལ་ཡུལ་མེད་པ་བསལ་ལོ། །
Chinese
不仅仅是进入，而是执持声音的意义。分离的意义是不依赖于自身的反面作为特征。不迷惑是指远离感官、对境和行为等迷惑的因素。这两者都需要用来排除不同类吗？不是的，因为所有的分别念都是迷惑的，仅仅通过不迷惑本身就已经成立了无分别念。然而，为了遣除像数论派等具有分别念的同时，对于所取之义不迷惑，以及对于比量是否不迷惑的邪分别念，所以才说了无分别。在这里，唯识宗的观点认为比量是不迷惑的，如果是这样，也能够排除不同类。按照经部宗的观点，不承认比量是不迷惑的，所以仅仅是遣除邪分别念，这是差别。在唯识宗的观点中，比量不迷惑的意义是什么呢？一般来说，经部宗和唯识宗两种观点都一致认为量是决定为二的，但是经部宗说：‘凡是那个无始的迷惑’等等，以及‘比量执持没有所取之境，所以是迷惑’等等，如同所说的那样，就是说受到了无始以来的习气的染污，并且从执持没有的所取境的角度来说是迷惑的，而现量则与这两个原因相反，所以认为是不迷惑的。唯识宗则认为是不迷惑的，否则就必须认为从之前的两个原因的角度来说是迷惑的。如果那样的话，就会有‘眼睛所染污的自性’等等，以及‘知识从内部进入’等等所说的那样，对于顺世论者的相续的意现量来说，就会成为迷惑的过失，所以认为是不迷惑的。因此，《释量论》中说：‘现量离分别，不迷惑。’这是经部宗和唯识宗两种观点都认可的缘故。因此，必须从不欺骗的角度来安立，而这一点在比量中也是存在的缘故。这样理解是为了利益教法。第二，分类的依据是：不迷惑或者相对于邪分别念来说，仅仅是无分别的不迷惑。如果对它进行分类，则有根现等四种。现量也从对境的角度分为见他境的义现和自证两种，见自境的自证，以及不见自他而见的瑜伽现量四种。这也排除了自证没有对境。
English
It's not just entering, but holding the meaning of the sound. The meaning of separation is not relying on its own opposite as a characteristic. Non-confusion means being free from the causes of confusion such as senses, objects, and actions. Are both of these needed to eliminate dissimilar classes? No, because all conceptualizations are confused, and non-conceptualization is established by non-confusion itself. However, in order to dispel the wrong conceptualizations that wonder whether those who have conceptualizations, such as the Samkhyas, are not confused about the objects they grasp, and whether inference is not confused, non-conceptualization is mentioned. Here, according to the Mind-Only school, inference is not confused, and if so, it can also eliminate dissimilar classes. According to the Sutra school, they do not accept that inference is not confused, so the difference is that it only eliminates wrong conceptualizations. In the Mind-Only school, what is the meaning of inference not being confused? In general, both the Sutra and Mind-Only schools agree that valid cognition is definitely twofold, but the Sutra school says, 'Whatever that beginningless confusion,' etc., and 'Inference is confused because it grasps an object that does not exist,' etc., as it is said, it means that it is tainted by beginningless habitual tendencies, and it is confused from the aspect of grasping an object that does not exist. Direct perception is the opposite of these two reasons, so it is considered not confused. The Mind-Only school considers it not confused, otherwise it would have to be considered confused from the aspect of the previous two reasons. If that were the case, then, as it is said, 'The nature of being defiled by the eye,' etc., and 'When knowledge enters from within,' etc., the mental direct perception of the Tirthikas would be subject to the fault of being confused, so it is considered not confused. Therefore, the Pramāṇavārttika says, 'Direct perception is free from conceptualization and not confused.' This is because it is the view of both the Sutra and Mind-Only schools. Therefore, it must be established from the aspect of not deceiving, and this is also present in inference. This understanding is for the benefit of the teachings. Secondly, the basis for classification is: non-confusion or, relative to wrong conceptualizations, simply non-conceptual non-confusion. If it is classified, there are four types, such as sense direct perception. Direct perception is also divided from the perspective of the object into two types: object direct perception and self-awareness that see other objects, self-awareness that sees self-objects, and yogic direct perception that sees without self and other. This also eliminates the absence of an object in self-awareness.