Tibetan
ལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ལ་འཕགས་པ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ནི་གཉིས་པོ་གང་ཡང་མིན་ལ། རྟོག་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ལས་མི་སླུ་བ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཆར་དུ་ངེས་ཏེ། གཞན་ལ་ལྟོས་ན་ངེས་བྱེད་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་དང་པོ་པ་དང་ཡིད་མ་གཏད་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཟིན་པ་ཅན་རྣམས་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་ཚད་མ་གཞན་གྱི་སྟོབས་ལས་ངེས་ཏེ། རང་གིས་ངེས་ན་ཕྱི་མ་རྣམས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་འདི་ལའང་གསུམ་ཡོད་པའི་མཚན་གཞི་རྣམས་འགྲེལ་པར་གསལ་ལོ། །དེ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་། མེའི་རྣམ་པ་སྣང་ནས་བདེན་རྫུན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན། བཙོ་སྲེག་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པར་མཐོང་ནས་མེར་ངེས་པ་དང་། ཡང་དོན་བྱེད་པར་མ་མཐོང་ཡང་བར་དུ་སྐྱེས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་གསལ་བར་འཛིན་པ་མངོན་སུམ་གོམས་པ་ཅན་དང་། དུ་བ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བའི་རྟགས་ལས་མེ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔོག་པའམ། མེའི་དྲི་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་མཆེད་ཀྱི་རྫས་གཞན་གྱི་རྟགས་ལས་མེ་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ནི་དཔལ་ལྡན་གྲགས་པའི་དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། རང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས། །ཞེས་པའི་རང་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རང་ངེས་ཀྱི་མཚན་གཞི་རྣམས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མི་སླུ་བ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཆར་རོ། །རྟོགས་པ་ངེས་པ་དྲངས་པའང་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །གཞན་དུ་རང་ལས་ཞེས་པ་རང་རིག་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་ངེས་ན། འདི་ལའང་མཚུངས་ཤིང་རྗེས་དཔག་གི་རང་ཡུལ་མ་ངེས་པར་ཐལ་ལོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པའང་ཤེས་པའི་དོན་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མི་སླུ་བ་ངོ་བོ་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ལ་ངོ་བོ་ཡིན་མིན་ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ཕྱིས་བྱུང་གི་ངེས་བྱེད་ཡིན་གྱི། ངེས་ཤེས་ཁོ་ན་མིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འདི་ངེས་ཤེས་ཁོ་ནར་ཐལ་ལོ། །ཚད་མ་ཞེས་པ་ནི་ཚད་མའི་དོན་ལྡོག་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པའོ། །ཉིད་ཅེས་པ་ནི་གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་ཚིག་གོ །དེས་ན་རྣམ་འགྲེལ་དང་འདི་གཉིས་ཆར་གྱི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་བསྟན་རང་ངེས་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་ངེས་དང་། བསྟན་པ་ཙམ་ལ་རང་ངེས་ཡོད་མེད། ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཕན་པར་གྱུར་ཅིག གསུམ་པ་ནི། ཁྱུང་དང་གངས་ཤེལ་སོགས་ཁ་ཅིག་ངེས་བྱ་དང་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་གམ་མི་གཅིག གཅིག་ན་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་པ་གཅད་ཤེས་སུ་འགྱུར་ལ། མི་གཅིག་ན་ཡུལ་གཞན་དངོས་པོར་གྲུབ་པས་གཞན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོར་གྲུབ་ཅེས་ཡུལ་ལ་བརྟགས་པ་དང་། གཞན་ངེས་འདོད་པའི་ཚད་མ་དེ་དག་གིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་དམ་མི་གཅོད། དང་པོ་ལྟར་ན་རང་ངེས་སུ་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཚད་མ་མིན་པས་གཞན་ངེས་སུའང་མི་འཐད་ཞེས་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་ནས་གཞན་ངེས་ཚད་མ་མི་སྲིད་དོ་ཟེར་རོ། །མི་འཐད་དེ། དེ་དག་གིས་མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མ་འགྲོ་ལ། དེས་ན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ངེས་པ་འདྲེན་ན་རང་ངེས་དང་། དེ་མི་ནུས་པར་གཞན་གྱིས་ངེས་དགོས་ན་གཞན་ངེས་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་མ་ཤེས་པར་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལྟར་མངོན་སུམ་དང་རྟོག་པའི་བྱེད་པ་འདྲེས་ཏེ་མངོན་སུམ་ཉིད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསམས་ནས་གཅོད་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་དེས་དགག་སྒྲུབ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལ། དགག་སྒྲུབ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག དེའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་ལ་དགག་སྒྲུབ་དངོས་སུ་བྱར་མེད་དེ་མངོན་སུམ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་དོན་ལ་ལྟ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེལ་བ་ལ་ནི་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་བྱེད་དེ། སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་པ་དང་རྗེས་དཔག་གིས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན། འདིར་དངོས་བསྟན་གྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་སེལ་བའི་སྒྲུབ་པ་སྣང་བ་རང་མཚན་ཁོ་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་མཚན་ཉིད། དེས་དོན་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དགག་པའི་མཚན་ཉིད་བློས་རྣམ་གཅོད་ཙམ་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད། བློས་ཡོངས་གཅོད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །དགག་པ་ལ་དབྱེ་ན་མེད་དགག མ་ཡིན་དགག་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན་དགག་བྱ་བཀག་ཤུལ་དུ་སྒྲུབ་པ་སྤོང་བ་སྟེ་མི་འཕེན་པ་དང་། མི་སྤོང་བ་སྟེ་འཕེན་པ་ཡི་སྒོ་ནས་ཕྱེའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞན་ལུགས་དགག་ན། ཕྱྭ་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་དངོས་རྟོགས་དང་ཤུགས་རྟོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་བཞིན། དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་དང་། གཞན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའོ། །དེའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི་རྗེས་དཔག་གིས་ལ་མེ་ལྡན་དུ་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་ན་བདག་ཉིད་མེ་འཇལ་དུ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པ་དང་། རྟག་པ་ལ་བྱས་པ་དག
Chinese
对于瑜伽现量而言，圣者无分别的两种都不是。有分别的瑜伽现量和比量，都确定是从自身的力量不欺骗和知识两者。如果依赖于其他，则会陷入确定者无穷无尽的过失。最初的现量和不信任的，以及被错觉的原因所束缚的，都是从后来的量其他力量来确定的。如果自己确定，则后来的量会变得没有意义。这后面的量也有三种，它们的例子在注释中很清楚。确定它的量也是，当显现火的形象而对真假产生怀疑时，看到煮烧等作用而确定为火。或者，即使没有看到作用，但中间产生，清晰地执持事物形象的，是串习现量者。或者，从看到产生烟的征象而了知有火的比量，或者，从火的气味等产生处的其他物质的征象了知火的比量来确定。这是吉祥称（dpal ldan grags pa）的无上密意。在《释量论》中说：“从自性了知自性。”这里的“自”是指前面所说的自确定的例子。自性是不欺骗和知识两者。了知确定所引导的也是从确定的角度。否则，如果“从自”确定为只是自证现量，那么这也会相同，并且比量的自境会陷入不确定。 “自性”也不确定只是知识的意义，如果是那样，则不欺骗会变成不是自性。因为对两者区分是否是自性。 “从名言就是量。”这里的名言是后来产生的确定者，但不是仅仅是确定识。否则，这会陷入只是确定识。“量”是指量的反体，不欺骗的知识。“就是”是遮止其他的词。因此，《释量论》和这两个颂词的前两句所直接显示的只是自确定，而后两句所显示的主要内容是其他确定，以及仅仅是显示有无自确定。因为直接显示了确定者的量。愿此教法利益无量无边的众生。第三个是，
English
For the Yoga direct perception, neither of the two kinds of noble ones without conceptualization are. The Yoga direct perception and inference with conceptualization are definitely from their own power as both non-deceptive and knowledge. If they rely on others, they will fall into the fault of endless determiners. The initial direct perception and the untrusted, and those bound by the causes of illusion, are determined by the power of later valid cognitions. If they were determined by themselves, the later ones would become meaningless. There are three of these later ones, and their examples are clear in the commentary. The valid cognition that determines it is also, when the appearance of fire appears and there is doubt about its truth or falsehood, seeing the function of cooking, etc., and determining it as fire. Or, even if the function is not seen, but it arises in between, clearly grasping the appearance of the object, is a habitual direct perceiver. Or, from the sign of seeing smoke arising, inferring the existence of fire, or from the sign of other substances from the place of origin, such as the smell of fire, inferring the fire, it is determined. This is the supreme intention of glorious Dharmakirti. In the Pramāṇavārttika, it says: "From itself, it understands its own nature." The "self" here refers to the examples of self-determination mentioned earlier. The nature of self is both non-deceptive and knowledge. The understanding that leads to determination is also from the perspective of determination. Otherwise, if "from self" is determined to be only self-awareness direct perception, then this would be the same, and the self-object of inference would fall into uncertainty. The "nature of self" is also not determined to be only the meaning of knowledge, because if it were, then non-deception would become not the nature. Because the two are distinguished as to whether they are the nature or not. "From convention is valid cognition itself." The convention here is the later arising determiner, but not merely the determining consciousness. Otherwise, this would fall into being only the determining consciousness. "Valid cognition" refers to the opposite of valid cognition, non-deceptive knowledge. "Itself" is a word that excludes others. Therefore, the direct teaching of the first two lines of both the Pramāṇavārttika and this is only self-determination, and the main content taught by the latter two lines is other-determination, and whether or not there is self-determination in the mere teaching. Because the valid cognition of the determiner is directly shown. May this teaching benefit immeasurable sentient beings. The third is, the
Chinese
有些如瓶子和冰块等，对于所要确定的事物和能确定事物的量，两者是同一处所还是不同处所？若在同一处所，则第二个能确定事物的量将变成割舍智。若在不同处所，则成为他处所的事物，因此要考察他者如何成为事物。那些想要确定他者的量，是断除增益还是不断除？若如前者，则变成自证。若如后者，因为不是量，所以确定他者也不合理，这样从本体上考察，则说确定他者的量是不可能的。这不合理，因为对于它们来说，现量仅仅是离分别、无错乱就能成为量。因此，如果不了解凭借自身力量立即引出确定的就是自证，不能做到而必须由他者确定就是他证的区分，就像外道一样，将现量和分别的作用混淆，认为现量本身就是确定的自性，最终只能进行割舍。第四，关于它如何进行破立的方式，是破立总体的分类，以及确定它的自性。第一点是，显现上实际上无法进行破立，因为现量是事物的对境，除了观察事物本身之外，不进行破立。因此，对于遮遣来说，可以进行破立，因为以遮遣为对境的现量所引导的确定和比量可以进行破立。所以，这里直接显示的成立是遮遣的成立，即显现的自相。第二点包括定义和它理解事物的方式两种。第一点是，破的定义是，以心仅理解为遣除异品。立的定义是，以心理解为完全断除异品。破可以分为无遮和非遮两种，它们的定义分别是，在所破被遮止后，成立不舍弃，即不抛弃，以及不舍弃，即抛弃的方式来区分。第二点分为三点，第一点是驳斥其他观点，如Phywa pa等一些人认为，直接理解和间接理解的定义分别是，通过显现事物本身的形象来断除增益，以及通过显现他者的形象来断除增益。通过这种方式成立的方式是，通过比量直接认识到山上存在火，就能间接认识到自身存在火的热量，并且驳斥常法上的造作。
English
Some, such as bottles and ice, are the two valid cognitions of what is to be ascertained and what can ascertain, are they in the same place or different places? If in the same place, then the second valid cognition that can ascertain will become a cutting knowledge. If in different places, then it becomes an object of another place, so how does the other become an object? Those valid cognitions that want to ascertain the other, do they cut off or not cut off the superimposition? If like the former, it will become self-cognition. If like the latter, because it is not a valid cognition, it is not reasonable to ascertain the other, so from the perspective of the entity, it is said that it is impossible for the valid cognition of ascertaining the other. This is unreasonable, because for them, manifest cognition only becomes a valid cognition by being free from conceptualization and non-erroneous. Therefore, if one does not understand the distinction that if one immediately leads to certainty by one's own power, it is self-cognition, and if one cannot do it and must be ascertained by others, it is other-cognition, like the heretics, mixing the functions of manifest cognition and conceptualization, thinking that manifest cognition itself is the nature of certainty, and ultimately only cutting off. Fourth, regarding how it performs refutation and establishment, it is the general classification of refutation and establishment, and the determination of its nature. The first point is that there is actually no refutation and establishment on appearance, because manifest cognition is the object of things, and does not perform refutation and establishment except for observing things themselves. Therefore, for negation, there can be both refutation and establishment, because the certainty led by manifest cognition with negation as its object and inference can perform refutation and establishment. So, here the establishment of direct display is the establishment of negation, that is, the self-characteristic of appearance. The second point includes two aspects: definition and the way it understands things. The first point is that the definition of negation is to understand with the mind only as eliminating the dissimilar. The definition of establishment is to understand with the mind as completely eliminating the dissimilar. Negation can be divided into non-affirming negation and affirming negation, and their definitions are respectively distinguished by the way of establishing non-abandonment, that is, not discarding, and not abandoning, that is, discarding, after the object to be negated is blocked. The second point is divided into three points, the first point is to refute other views, such as some people like Phywa pa believe that the definitions of direct understanding and indirect understanding are respectively cutting off superimposition by manifesting the image of the thing itself, and cutting off superimposition by manifesting the image of the other. The way to establish through this method is that when one directly recognizes that there is fire on the mountain through inference, one can indirectly recognize that there is heat of fire in oneself, and refute the fabrication on permanence.