Tibetan
ག་པ་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་ན་བྱས་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་ལའང་། རང་རིག་གིས་བློ་དེར་འཛིན་དུ་གྲུབ་པས་ཡུལ་དེ་སྣང་དུ་ཤུགས་ལས་འགྲུབ་སྟེ། བློ་ཟླ་བ་གཉིས་དང་སྔོན་པོ་འཛིན་བྱེད་དུ་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་ཡུལ་ཟླ་གཉིས་དང་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་པ་དང་། གཞན་རིག་གིས་ཡུལ་དེར་སྣང་དུ་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་བློ་དེར་འཛིན་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་སྟེ། གཟུང་ཡུལ་སྔོན་པོར་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་བློ་རང་ཉིད་སྔོ་འཛིན་དུ་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་དང་། དུ་བ་ལ་མེ་ཡོད་དང་། ཤ་པ་ཤིང་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པ་དངོས་སུ་གྲུབ་པས་མེ་མེད་ལ་དུ་མེད་དང་ཤིང་མེད་ལ་ཤ་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །འགོག་པའི་ཚུལ་ཡང་ལྡོག་པ་ཉིས་ཚོགས་འཛིན་པ་ལ་ཆིག་རྐྱང་འཛིན་པས་ཁྱབ་པས་རིགས་ཀྱི་སྤྱི་ཆིག་རྐྱང་འཛིན་པ་ཁེགས་ན་བྱེ་བྲག་ཉིས་ཚོགས་འཛིན་པ་ཤུགས་ལ་ཁེགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཡང་དཔྱད་དེ། རྗེས་དཔག་ཤུགས་རྟོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཚད་མ་རྗེས་དཔག་མིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་གིས་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་རྟགས་ལ་ལྟོས་ལ། ཤུགས་རྟོགས་འདི་རྟགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་དོན་གཞན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤུགས་རྟོགས་འདི་ཚད་མ་གསུམ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཚུལ་དེ་དག་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། མངོན་རྗེས་གཉིས་ཆར་ལ་ཤུགས་རྟོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། ཡུལ་དགག་སྒྲུབ་གྱི་དབྱེ་བ། དེ་ཚད་མས་རྟོགས་ནས་དགག་བྱ་འགོག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སེལ་བའི་དགག་སྒྲུབ་ཁོ་ན་འཆད་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་དང་ཤེས་པ་གཉིས། དེ་རེ་རེ་ལའང་ཡིན་པ་དང་ཡོད་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་གཉིས་ཏེ་བཞིའོ། །དགག་པ་ལ་དེ་ཉིད་བཟློག་པ་དོན་དགག་པ་དང་། ཤེས་པ་དགག་པ་གཉིས། དེ་རེ་རེ་ལ་ཡང་མིན་པ་དང་། མེད་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་གཉིས་ཏེ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགག་སྒྲུབ་དེ་ཡང་ཚད་མའམ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲུབ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་སམ། སྒྲུབ་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་སྒྲུབ་པ་དང་། མིན་དགག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་ངེས་པའི་ཚེ་སྒྲ་མི་རྟག་པ་གྲུབ་པ་དང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་ན་ཕྱིས་རྟགས་
Chinese
当直接证悟了有为法时，就能间接证悟无常。对于现量而言，自证识成立了心识执持彼境，因此境的显现也是间接成立的。例如，心识直接成立了执持二月和蓝色的作用，因此境中的二月和蓝色的显现也是间接成立的。而他证识直接成立了境在那里的显现，因此心识执持彼境也是间接成立的。例如，所取境直接成立为蓝色，因此心识自身间接成立为蓝色执持。如同烟中有火，以及娑罗树是树的周遍直接成立，因此无火则无烟，无树则无娑罗树的周遍也是间接成立的一样。遮遣的方式也是，由于执持相反的二者周遍于执持单一者，因此当遮遣了总法的单一执持时，就能间接遮遣差别法的二者执持，就像这样说的。这也需要考察，因为比量会变成间接证悟，因为具备了定义的缘故。如果说，对于其他事物断除增益的量不是比量，因为比量对于其他事物断除增益需要依赖于相，而这个间接证悟不依赖于相就能对于其他事物断除增益，那么，这个间接证悟会变成第三种量，因为是不依赖于相就能断除增益的量。那些进行破立的方式也是不合理的，因为在现量和比量二者中都不可能存在间接证悟。第二，关于自宗，境的破立的差别，以及通过量来证悟后遮遣所破的方式。第一，这里只讲述排除的破立，因此对于立，有事物和知识两种。它们各自又分为是和有，因此共有四种。对于破，有与此相反的事物破和知识破两种。它们各自又分为非和无，因此共有四种。第二，破立也是通过量或者量的力量来成立的，例如，通过现量所引发的定解，或者依赖于成立相的比量来成立，以及成立非遮，例如，如果没有执持声音为常的错乱因，那么通过现量以自身力量所引发的定解，在确定声音为无常时，声音的无常就成立了。如果存在错乱因，那么之后需要依靠于相
English
When directly realizing conditioned phenomena, one indirectly realizes impermanence. In the case of direct perception, when self-awareness establishes the mind's grasping of that object, the appearance of that object is also indirectly established. For example, when the mind directly establishes the function of grasping two moons and blue, the appearance of two moons and blue in the object is also indirectly established. And when other-awareness directly establishes the appearance of the object there, the mind's grasping of that object is also indirectly established. For example, when the object of grasping is directly established as blue, the mind itself is indirectly established as grasping blue. Just as the pervasion of fire in smoke and the shapa tree being a tree are directly established, so the pervasion of no smoke without fire and no shapa tree without a tree are also indirectly established. The method of negation is also such that since grasping the opposite two is pervaded by grasping the single one, when the single grasping of the general is negated, the grasping of the two of the particular is indirectly negated, as it is said. This also needs to be examined, because inference would become indirect realization, because it possesses the definition. If it is said that the valid cognition that cuts off superimposition on other objects is not inference, because inference needs to rely on the sign to cut off superimposition on other objects, while this indirect realization cuts off superimposition on other objects without relying on the sign, then this indirect realization would become a third valid cognition, because it is a valid cognition that cuts off superimposition without relying on the sign. Those methods of refutation and establishment are also unreasonable, because indirect realization is impossible in both direct perception and inference. Second, regarding one's own system, the distinction between the refutation and establishment of objects, and the method of negating the object to be negated after realizing it through valid cognition. First, here only the refutation and establishment of exclusion are explained, so for establishment, there are two: object and knowledge. Each of these is further divided into "is" and "exists," making a total of four. For refutation, there are two that are the opposite of these: object refutation and knowledge refutation. Each of these is further divided into "is not" and "does not exist," making a total of four. Second, refutation and establishment are also accomplished through valid cognition or its power, such as the definite cognition induced by direct perception, or the establishment through inference relying on the establishing sign, and the establishment of non-affirming negation. For example, if there is no cause of confusion in grasping sound as permanent, then when the definite cognition induced by direct perception through its own power determines that sound is impermanent, the impermanence of sound is established. If there is a cause of confusion, then later one needs to rely on the sign.
Tibetan
ལས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ངེས་པའི་ཚེ་དེའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དང་། དགག་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་དགག་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྒོལ་བ་མཁས་པས་དག་འཛིན་དབང་མངོན་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་རང་རིག་གིས་དྲངས་པའི་ངེས་ཤེས་དེས་ས་ཕྱོགས་སུ་བུམ་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཚེ་བུམ་པ་དགག་པ་དང་། རྨོངས་པས་བུམ་པ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་རྟགས་ཀྱིས་བུམ་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཚེ་དེའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་དུཿཁ་དང་། གཟུགས་འཛིན་སྒྲ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་སོགས་རང་རིག་གིས་བྱེད་པས་ཁེགས་ཚུལ་ནི་རང་འགྲེལ་ལས་གསལ་ལོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤོང་ནི། ཤུགས་རྟོགས་ཚད་མ་མིན་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་གི་ཆ་འགར་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པའམ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡུལ་ངེས་པར་བྱེད་པའམ་ཚུལ་གསུམ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གློ་བུར་བའི་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་ཏེ། རྣམ་ངེས་ལས་རང་གིས་གྲུབ་པ་མིན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མི་འཁྲུལ་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མིན་པའི་ཚད་མ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་གཞན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་ལས་མཚན་ཉིད་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་བཤད་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་ལ། མངོན་སུམ་དང་། རྗེས་དཔག་གོ །དང་པོ་ལ། མངོན་སུམ་ཡང་དག བཟློག་པ་ལྟར་སྣང་། ཚད་མ་དང་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ལ་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱའི་དབྱེ་བ། མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། གཞན་ལུགས་དགག་ན། བོད་རྣམས་མངོན་སུམ་དང་དེའི་ཚད་མ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་དང་། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་འཐད་དེ། གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་གཞུང་ལས་མ་བཤད་ཅིང་། སྔར་མ་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་བཅད་མེད་ལ། མྱོང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་འདོད་པ་འཁྲུལ་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་གི་འདོད་པ་ནི། མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །དེ་ནི་མིང་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཚོལ་བ་ཡིན་པས། རྟོག་བྲལ་དང་མ་འཁྲུལ་བ་གཉིས་དཔྱད་དོ། །དེའང་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལུང་ལས་བཤད་པ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་སེམས་རྩིང་བར་
Chinese
因为确定声音是无常的时候，才使用那个词语。还有，通过现量引导的定解和依靠反驳的推理来成立反驳。因为聪明的辩论者，在清净执持的根现量经验所引导的定解，确定了某个地方没有瓶子的时候，就反驳了瓶子。愚昧者在量没有观察到的地方，通过理由确定没有瓶子的时候，才使用那个词语。同样，安乐痛苦和，色执声音执持的自性等等，由自证来成立，遮破的方式在自释中已经阐明。第三，辩论的消除是，如果不是势能理解的量，那么论师在论典的某些部分说，通过势能理解或者通过意义理解，这有矛盾吗？没有过失。这样说也是通过现量的力量来确定对境，或者通过串习三种方式的力量，而产生突然的推理。在《释量论》中说，自己没有成立的一切，都是与自己相关的成立，不迷惑依赖于其他的缘故，不是现量的量，只有推理。已经讲完了《量理宝藏论》中，对法相进行观察的第八品释论。༈。第二，各个法相的意义中，有现量和，推理。第一，现量有，正确的现量，相违的相似现量，量和果。第一有，法相，所诠释的分类，各个法相的意义。第一有二，破斥他宗，有些藏人将现量和它的量分开，第一个的法相是离分别不错乱，第二个的法相是对以前没有认识的意义，通过经验的力量来断除增益，这样说不合理。分为二种，论典中没有说，对以前没有认识的没有决断，经验通过现量来断除增益，已经阐述为错乱的缘故。第二，自己的观点是，现量的法相是离分别不错乱。这是依靠名称来寻找意义，因此，分析离分别和不错乱二者。其中，分别的法相，经论中所说的是普遍分别和粗略心。
English
Because when it is determined that sound is impermanent, that term is used. Also, refutation is established through the definite understanding led by direct perception and the inference based on refutation. Because a clever debater, in the definite understanding led by the self-awareness that experiences pure grasping of the sense faculty, when it is determined that there is no pot in a certain place, refutes the pot. When a fool, in a place where a pot is not observed by valid cognition, determines that there is no pot through reasoning, that term is used. Similarly, pleasure, pain, and the nature of grasping form, grasping sound, etc., are established by self-awareness, and the manner of refutation is clearly explained in the self-commentary. Third, the elimination of debate is, if it is not a valid cognition that is understood by implication, then is there a contradiction with the teacher saying in some parts of the treatise, "understood by implication" or "understood by meaning"? There is no fault. Saying so also refers to determining the object by the power of direct perception, or to the sudden arising of inference by the power of familiarizing with the three modes. In the Commentary on Valid Cognition, it is said that everything that is not established by oneself is an infallible establishment related to oneself, because it depends on others. Therefore, a valid cognition that is not direct perception is only inference. The eighth chapter of the Explanation of Examining Characteristics from the Treasury of Reasoning on Valid Cognition has been explained. ༈. Second, in the meaning of each characteristic, there are direct perception and inference. First, direct perception has, correct direct perception, contradictory similar direct perception, valid cognition, and result. First, there are characteristic, the classification of what is to be explained, and the meaning of each characteristic. First, there are two, refuting other's views, some Tibetans separate direct perception and its valid cognition, the characteristic of the first is being free from conceptualization and non-erroneous, and the characteristic of the second is cutting off superimposition by the power of experience on a meaning that was not previously understood, saying this is unreasonable. Dividing into two, it is not said in the treatise, and there is no determination for what was not previously understood, and it has already been explained that wanting experience to cut off superimposition through direct perception is erroneous. Second, one's own view is that the characteristic of direct perception is being free from conceptualization and non-erroneous. This is relying on names to search for meanings, therefore, analyze the two, being free from conceptualization and non-erroneous. Among them, the characteristic of conceptualization, what is said in the scriptures is universal conceptualization and coarse mind.