Tibetan
འི་མཚན་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། རྩོད་པ་འདི་ཡི་ཉེས་པ་མེད་དེ། དངོས་མེད་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་མ་བརྟེན་ལ། མཚོན་བྱ་མིན་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྒྲ་བློ་གྲུབ་པ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚན་གཞི་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་ནས་འགལ་བ་དང་མཚུངས་པར་མངོན་པ་མེད་པ་དེས་ན་ལ་ལར་འགལ་བར་མངོན་པའི་སྦྱོར་བ་སྲིད་དེ། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་མཚན་གཞིར་བཞག་ནས་གཏན་ཚིགས་སུ་མཚོན་པ་ལ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ལ་ལར་མཚུངས་པར་མངོན་པའི་སྦྱོར་བ་སྲིད་དེ། ཤེས་བྱའི་ལྡོག་པ་ཤེས་བྱར་མཚོན་པ་ལ་བློའི་ཡུལ་དུ་བྱར་རུང་བ་བཀོད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ཕན་ཚུན་ངེས་པའི་རྣམ་གཞག་ལ། རྣམ་གཞག་སྤྱིར་བརྗོད་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་དུ་རྟོག་པ་དགག་པ། མིང་དོན་བཟློག་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། དོན་ལྡོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མཚན་མཚོན་གཉིས་གྲངས་མཉམ་ཏེ་མཚན་ཉིད་གཅིག་ལ་མཚོན་བྱ་དུ་མ་དང་། མཚོན་བྱ་གཅིག་ལ་མཚོན་ཉིད་དུ་མ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རང་ལྡོག་ལ་མིན་ཏེ། མི་སླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་རང་ལྡོག་ཐ་དད་པ་དང་། ཚད་མ་དང་ཡང་དག་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་རྟོག་པས་ལྟོ་ལྡིར་བ་འདི་ནི་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྫས་ཡོད་དང་བཏགས་ཡོད་ཉིད་དུ་སོ་སོར་ངེས་ཏེ། ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་རྟོག་པའི་ངོར་ལྟོ་ལྡིར་བ་ལྟ་བུ་དོན་དང་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མིང་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་སོང་ཚོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། རློམ་ཚོད་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་དབྱེ་མེད་དེ། རློམ་ཚོད་ལ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བོད་ཕལ་ཆེར་མཚན་མཚོན་གཉིས་དོན་ལ་རྫས་གཅིག་པར་འདོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་བུམ་པ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་བཞི་བུམ་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ས་བོན་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་ལ་རྟགས་དུ་མ་རུང་བ་ལྟར་མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་མཚོན་བྱ་དུ་མ་མཚོན་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དུ་མས་མཚོན་བྱ་གཅིག་མཚོན་པས་གྲངས་མི་མཉམ་པར་འདོད་པ་རྣམས་འཁྲུལ་ཏེ། ལུགས་དང་པོ་བཀག་ཟིན་ཅིང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་དང་ལྡན་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ནི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་པས་རྐྱེན་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དུ་མ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། མཚན་མཚོན་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་ཡིན་པས་གཅི
Chinese
如果说因为是名称的基础所以相同，那么这个辩论没有过失，因为无实有不依赖于起作用的能力，而且有理由的语意识产生依赖于不是所诠释的。第三，对于名称基础的差别来说，没有显现为相违和相同，因此在有些情况下可能会有显现为相违的陈述，例如将不具足三相作为名称基础，并将其作为理由来诠释，就像陈述具足三相一样。在有些情况下可能会有显现为相同的陈述，例如将所知的事物反体诠释为所知，就像陈述可以作为意识的对境一样。第二，关于互相决定的分类，有普遍陈述分类，驳斥与此不同的分别，避免名称与意义颠倒的辩论这三点。第一点是，从意义反体的角度来说，名称和所诠释的数量相等，因为一个定义不可能有多个所诠释，一个所诠释不可能有多个定义。但自身反体不是这样，不欺骗和不了解、意义清晰这二者自身反体不同，正量和正确的意识也是如此，因此本体是一个，因为以归纳的分别，认为膨胀的肚子是瓶子。实质有和假立有各自决定，因为在区分的分别面前，膨胀的肚子显现为意义，瓶子显现为名称。这些也是从消失的角度来说的，对于臆测来说，没有这样的区分，因为对于臆测来说，这二者就是一个。第二点是，大多数藏人认为名称和所诠释在意义上是同一个事物，有些声闻部派认为，瓶子是所诠释的有为法，其定义是产生等四者与瓶子是不同的事物，有些人认为，就像一个种子产生多个果实，一个所要证明的事物可以使用多个理由一样，一个定义可以诠释多个所诠释，多个定义可以诠释一个所诠释，因此数量不相等，这些都是错误的，因为第一个观点已经被驳斥了，如果按照第二个观点，那么瓶子只会变成具有无常，而不会变成无常的事物。第三点是不合理的，因为因果是产生者和所产生者，因此凭借因缘的力量可以产生多个果实，而名称和所诠释是分别安立的，因此是
English
If it is said that they are the same because they are the basis of the name, then this debate has no fault, because the non-existent does not rely on the ability to perform functions, and the arising of meaningful sound consciousness relies on what is not the signified. Third, with respect to the difference in the basis of the name, there is no appearance of contradiction and similarity, so in some cases there may be a statement that appears to be contradictory, such as taking the incomplete three aspects as the basis of the name and interpreting it as a reason, just like stating the complete three aspects. In some cases, there may be a statement that appears to be the same, such as interpreting the opposite of what is knowable as what is knowable, just like stating that it can be an object of consciousness. Second, regarding the classification of mutual determination, there are three points: generally stating the classification, refuting distinctions different from it, and avoiding debates about reversing names and meanings. The first point is that from the perspective of the opposite of meaning, the number of names and signifieds are equal, because it is impossible for one definition to have multiple signifieds, and one signified to have multiple definitions. But this is not the case for self-opposites. Non-deception and non-understanding, and clarity of meaning, these two have different self-opposites. Valid cognition and correct consciousness are also the same, therefore the essence is one, because with inductive distinctions, it is thought that the swollen belly is a pot. Substantial existence and imputed existence are determined separately, because in the face of distinguishing distinctions, the swollen belly appears as meaning, and the pot appears as a name. These are also from the perspective of disappearance, and for conjecture, there is no such distinction, because for conjecture, these two are one. The second point is that most Tibetans believe that names and signifieds are the same thing in meaning, and some Śrāvakabhūmi schools believe that the definition of a pot as a conditioned phenomenon, such as arising, etc., is different from the pot, and some people believe that just as one seed produces multiple fruits, and multiple reasons can be used for one thing to be proven, one definition can signify multiple signifieds, and multiple definitions can signify one signified, so the numbers are not equal, these are all wrong, because the first view has already been refuted, and if according to the second view, then the pot will only become having impermanence, and will not become an impermanent thing. The third point is unreasonable, because cause and effect are the producer and the produced, so by the power of conditions, multiple fruits can be produced, and names and signifieds are established separately, so it is
Tibetan
ག་གིས་གཉིས་འཇོག་མི་ནུས་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་ནི་གང་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་པས་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བཞག་བྱས་མིན་པས་ག་ལ་མཚུངས། གསུམ་པ་ནི། མཚན་མཚོན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་བཟློག་པ་ཡི་རྣམ་པར་གཞག་པས་འདིར་མི་གནོད་དེ། དཔེར་ན་རྒོལ་བས་རྗེས་དཔག་མི་སླུ་བས་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་བཏགས་ཏེ་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡིན་པ་འགོག་པའི་གནོད་པ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་འཛིན་པ་ལ་ཚད་མའི་བརྡ་བྱེད་ན། རྗེས་དཔག་ལ་ངེད་ཀྱང་མི་འདོད་ལ། མི་སླུ་བ་ལ་ཚད་མའི་བརྡ་བྱེད་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་དགག་མི་ནུས་སོ། །ཡང་བུམ་པ་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་ཀུན་རྫོབ་པར་མཚོན་པ་ལ། བུམ་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པས་དོན་དམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་དེའི་མིང་གཞན་དུ་བཏགས་ནས་རྩོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ། སྤྲོས་བྲལ་ལ་དོན་དམ་དུ་བྱས་པ་བུམ་པ་ལ་མི་སྲིད། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་དོན་དམ་དུ་བྱས་པ་ཁོ་བོ་ཡང་འདོད། གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ། མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ། དེས་སྒྲོ་འདོགས་ཇི་ལྟར་གཅོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཞན་གྱི་བཏགས་པ་དགག རང་གི་ལུགས་གཞག རྩོད་པ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ནི། མི་སླུ་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་འདམ་ཀ་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲངས་པའམ། མཚན་མཚོན་སོགས་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་དང་། དང་པོ་ནི། ལྷའི་བཞེད་པ་སྟེ་ཕྱི་མ་སྔ་མ་ལས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འདོད་དོ། །ཕྱི་མ་ནི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་བཞེད་པ་སྟེ། རྒྱན་མཛད་པས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཚད་མའི་གཞི་མཐུན་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་མ་ཤེས་དོན་གསལ་ཡིན་གྱི་མི་སླུ་བ་མིན་ཏེ་བཅད་དོན་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཚད་མ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་པོ་ཚོགས་པ་ཡིན་ཏེ་བཅད་དོན་ཐོབ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ན་རེ། འདི་དག་གིས་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་བྱ་བ་ལ་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་ཚིགས་གསུམ་གྱིས་མཚོན་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ། ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ནི། ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་དོན་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་སྔར་བཟུང་བའམ་མ་བཟུང་བའི་དོན་ཅི་རུང་རུང་ཐོབ་པ་མིན་གྱི་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པའོ། །བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་ལ་གནས་པའི་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་དང་པོས་དངོས་པོ་འ
Chinese
什么不能同时成立，以及所要证明的事物与什么相关，因此是否以能成立的理由来确立，这又与什么相似呢？第三，这些名称和所指如果以互相颠倒的方式安立，则不会有损害。例如，如果立论者以不欺骗来成立后来的推论是量，那么反驳者如果将“执著于事物”作为依据，来遮止后来的推论是量，则没有损害。如果以“执著于事物”作为量的表示，那么我们也不认可后来的推论是量。如果以“不欺骗”作为量的表示，那么你们也无法反驳。又如，如果以瓶子不能被分析来表示它是世俗谛，那么如果以瓶子具有作用来争辩说它是胜义谛，并且将那个意义的名称改为其他名称，则没有过失。因为，如果将离戏论作为胜义谛，这在瓶子上是不可能的。如果将具有作用作为胜义谛，我也是认可的。第二，详细地确定量的定义，包括定义的确定，以及它如何断除增益的方式。第一部分包括驳斥他人的安立，确立自己的观点，以及消除争论。第一是，不欺骗、未知的、意义清晰这三者是可选择的类别，或者区分名称和所指等之后，有两种说法。第一种是，天神的观点，即后者认为定义与前者不同。后者是庄严等三者的观点。庄严论师认为，圣者的等持智慧是胜义谛和量的基础相同，因此是胜义谛的量，并且它的定义是未知和意义清晰，而不是不欺骗，因为没有获得决断的意义。凡夫相续中的能取和所取二者显现的量是世俗的量，并且它的定义是二者聚合，因为存在获得决断的意义。导师法胜说：“这些在完全决断意义之后才进入，因此在作用上没有欺骗。”这三句偈颂代表了三个特点。这三个特点是：本体的特点，获得意义的能力；对境的特点，不是获得先前执著或未执著的任何意义，而是获得完全决断的进入对境；作用的特点，存在于完全决断意义的能力。其中，第一个特点是事物。
English
What cannot be established simultaneously, and what is the thing to be proven related to, so is it similar to what if it is not established by the reason that can establish it? Thirdly, if these names and referents are established in a mutually inverted manner, it will not be harmful here. For example, if the proponent establishes the subsequent inference as valid cognition by non-deception, then if the opponent uses "attachment to things" as the basis to prevent the subsequent inference from being valid cognition, there is no harm. If "attachment to things" is used as a sign of valid cognition, then we also do not accept the subsequent inference as valid cognition. If "non-deception" is used as a sign of valid cognition, then you cannot refute it either. Also, if the pot is represented as conventional truth because it cannot be analyzed, then if it is argued that the pot is ultimate truth because it can perform a function, and the name of that meaning is changed to another name, there is no fault. Because, if liberation from elaboration is taken as ultimate truth, it is impossible for a pot. If the ability to perform a function is taken as ultimate truth, I also agree. Secondly, to specifically determine the definition of valid cognition, including the determination of the definition, and how it cuts off superimposition. The first part includes refuting the establishment of others, establishing one's own view, and eliminating disputes. The first is that non-deception, unknown, and clear meaning are optional categories, or after distinguishing names and referents, etc., there are two kinds of statements. The first is the view of the gods, that is, the latter considers the definition to be different from the former. The latter is the view of the three, such as ornamentation. The Ornamentor believes that the samadhi wisdom of the noble ones is the same basis as the ultimate truth and valid cognition, so it is the valid cognition of the ultimate truth, and its definition is unknown and clear meaning, not non-deception, because there is no attainment of decisive meaning. The valid cognition that appears as the two, grasper and grasped, in the continuum of ordinary beings is the conventional valid cognition, and its definition is the aggregation of the two, because there is the attainment of decisive meaning. Master Dharmakirti said, "These enter after completely deciding the meaning, so there is no deception in the function." These three verses represent three characteristics. The three characteristics are: the characteristic of the entity, the ability to obtain meaning; the characteristic of the object, not obtaining any meaning that was previously grasped or not grasped, but obtaining the object of entry that is completely decided; the characteristic of the function, the ability to reside in completely deciding the meaning. Among them, the first characteristic is things.