Tibetan
ཡིན་ལ། སྒྲས་ཇི་ལྟར་གཅོད་པ་ལྟར་དོན་ཡང་རྣམ་པར་བཅོད་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་ལས་མི་འདའོ། །དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་བཅོད་ཀྱི་སྐབས་སུ། རང་ཉིད་ཚིག་ཕྲད་ངོ་བོའི་སྒྲ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་ཁྱབ་ཆེས་པ་གཅོད། འདོད་སྒྲས་མ་ཁྱབ་སེལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པས་མ་ཁྱབ་པ་གཅོད། བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་བླངས་ཕྱོགས་མཚན་ཉིད། །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་མི་སྲིད་པ་གཅོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་ཅན་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལའང་མཚན་ཉིད་དང་དབྱེ་བ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པ་ནི་རང་འགྲེལ་ལས་ཤེས་སོ། །གསུམ་པ་རྩོད་པ་སྤོང་བ་ནི། གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་འདི་དག་མཚན་གཞི་བཀོད་པ་དང་མ་བཀོད་པ་གང་ལ་བརྩི། དང་པོ་ལྟར་ན་བ་གླང་གི་མཚན་ཉིད་ལྐོག་ཤལ་ཁྲ་བོ་བཀོད་པ་འདི་མ་ཁྱབ་པར་མི་གྱུར་ཏེ། དཀར་ཟལ་ལ་བཀོད་ན་སྐྱོན་མེད་དང་། ནག་སྒུར་ལ་བཀོད་ན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མཚན་གཞིའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྲོག་ཆགས་ཙམ་བ་གླང་དུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་ནོག་ལྐོག་ཤལ་བཀོད་པའང་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དང་། ཡང་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་གཞིར་མཚོན་བྱ་ཁེགས་སམ་མི་ཁེགས། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་མཚོན་བྱ་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ལ། དང་པོ་ལྟར་ན་ནོག་ལྐོག་ཤལ་བ་གླང་དུ་མཚོན་པ་ལ། ལྐོག་ཤལ་བཀོད་པའི་ཚེ་དེ་ལ་བ་གླང་ཁེགས་པར་ཐལ། དེ་ལ་ལྐོག་ཤལ་ཐ་དད་མེད་ནས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་རྩོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱོན་ཡོན་བརྩི་བའི་སྐབས་འདིར་མི་གནོད་དེ། འདི་ལྟར་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་མཚན་གཞི་བཀོད་པ་ལ་བརྩི་ལ། འོན་ཀྱང་དཀར་ཟལ་བ་གླང་དུ་མཚོན་པ་ལ་ལྐོག་ཤལ་ཁྲ་བོ་བཀོད་པ་འདི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དཀར་ཟལ་མཚན་གཞི་ཙམ་ཡིན་གྱི་མཚོན་པར་བྱ་བ་བ་གླང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མ་བཀོད་ན་བ་གླང་གི་མཚན་ཉིད་ནོག་ལྐོག་ཤལ་སྐྱོན་མེད་མིན་ཏེ། དུ་བ་མེ་འབྲས་ཡིན་ཡང་རྩོད་གཞི་ལས་གཞན་དུ་བཀོད་ན་གོ་བྱེད་དུ་མི་རུང་བ་ལྟར། ནོག་ལྐོག་ཤལ་བ་གླང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཡང་མཚན་གཞི་རྟ་སོགས་ལ་བཀོད་ན་མཚོན་མི་ནུས་པས་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པ་ལ་མཚོན་བྱ་ཁེགས་ཀྱང་ལྐོག་ཤལ་ལ་མི་སྲིད་པ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ལྐོག་ཤལ་ཁྲ་བོ་མ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དཀར་ཟལ་མི་སྲིད་པར་ཐལ་བ་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་མཚོན་བྱ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་སྟེ་གཙང་ནག་པ་ནི། མཚན་མཚོན་རྫས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ཐ་
Chinese
是的，正如通过声音来区分一样，也通过意义来区分，因此不会超出三种定义的过失。导师在定义的辨别之际说：“自身词组本质的声”，等等，因此遮止了周遍太过；“意愿之声遣除未遍”，这样说遮止了未遍；“立为所立品之定义”，等等，意在遮止不可能。像那样的三种过失，每一个都有定义和分类两种，这可以从自释中得知。第三，驳斥争论：如果这些定义的过失是基于设定了例子的基础之上，还是没有设定的基础之上来考虑的？如果是第一种情况，那么牛的定义设定为杂色尾巴，这不会变成未遍，因为设定为白牛则没有过失，设定为黑牛则会变成不可能。如果是第二种情况，那么例子的所有过失都会变得不合理，因为仅仅将生物设定为牛的定义，设定牛尾巴也完全没有过失。还有，定义不可能的基础，所诠释的对象是排除还是不排除？如果是后者，那么定义就不能周遍所诠释的对象了。如果是前者，那么在将牛设定为有牛尾巴的时候，设定尾巴的时候，那牛就被排除了，因为那牛和尾巴没有差别，因此是不可能的。这样两种分析的争论，对于考虑过失和功德的场合没有损害，因为这样所有的过失都是基于设定了例子的基础上考虑的。然而，将白牛设定为牛的时候，设定杂色尾巴，这是未遍，因为那时白牛仅仅是例子，而所诠释的对象是牛。因此，如果没有设定，那么牛的定义牛尾巴不是没有过失，就像烟是火的果实，但是在争论的论题之外设定，就不能成为能表达的，同样，牛尾巴是牛的定义，但是如果将例子设定为马等，就不能诠释，因此是有过失的。还有，对于定义不可能，即使所诠释的对象被排除，尾巴的不可能也没有成立，因为杂色尾巴是不可能的。白牛变成不可能，这是允许的。第二，对于所诠释的对象，有遮止、安立、舍弃三种。第一种是：某些人，即粗糙黑者说：定义和所定义是一个本体，因为是不同的。
English
Yes, just as distinctions are made through sound, they are also made through meaning, thus not exceeding the three faults of definitions. The teacher, during the section on distinguishing definitions, said, "The sound of the essence of the word itself," and so forth, thus preventing over-pervasiveness; "The sound of desire eliminates non-pervasiveness," thus preventing non-pervasiveness; "The definition of the side accepted as the object to be proven," and so forth, intends to prevent impossibility. Each of those three faulty ones has two each of definition and distinction, which can be known from the self-commentary. Third, refuting arguments: If these faults of definition are considered based on whether an example is set or not set, which is it? If it is the first case, then setting the definition of a cow as a speckled tail will not become non-pervasive, because if set for a white cow, there is no fault, and if set for a black cow, it will become impossible. If it is the second case, then all faults of the example will become unreasonable, because even setting the definition of merely a living being as a cow, setting a cow's tail is completely without fault. Also, for the basis of an impossible definition, does the object to be defined exclude or not exclude? If it is the latter, then the definition will not pervade the object to be defined. If it is the former, then when setting a cow as having a cow's tail, when setting the tail, then that cow is excluded, because that cow and the tail are not different, therefore it is impossible. Such two arguments of analysis do not harm this occasion of considering faults and merits, because all faults are considered based on setting an example. However, when setting a white cow as a cow, setting a speckled tail is non-pervasive, because at that time the white cow is merely an example, and the object to be defined is a cow. Therefore, if not set, then the definition of a cow, a cow's tail, is not without fault, just as smoke is the fruit of fire, but if set outside the topic of debate, it cannot become expressive, similarly, a cow's tail is the definition of a cow, but if the example is set as a horse, etc., it cannot define, therefore it is faulty. Also, for the definition of impossible, even if the object to be defined is excluded, the impossibility of the tail is not established, because a speckled tail is impossible. It is accepted that a white cow becomes impossible. Second, for the object to be defined, there are three: negation, establishment, and abandonment. The first is: Some, namely the coarse black ones, say: Definition and the defined are one entity, because they are different.
Tibetan
སྙད་བསྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར། ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོན་ལྡོག་ལ་སྒྲ་བློ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཞེན་རུང་ཡིན་ཞིང་། དེ་མཚོན་བྱའི་མཚན་གཞིར་འདོད་དོ། །འདི་མི་འཐད་དེ། མཚན་ཉིད་ལྐོག་ཤལ་མཐོང་བ་ཡི་དབང་ཤེས་རྟོག་བཅས་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མིང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མཚོན་བྱ་བ་གླང་གི་ཐ་སྙད་འཛིན་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ཁྱབ་སྟེ་མཚན་མཚོན་རྫས་གཅིག་གང་ཞིག རྫས་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྣང་གི་ཆ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོག་བྲལ་ཡིན་པས་མིང་མི་འཛིན་ན་མཚན་ཉིད་བཟུང་། མཚོན་བྱ་མ་བཟུང་བས་དེ་རྫས་གཅིག་པ་ཉམས་སོ། །ཡང་ལྐོག་ཤལ་གྱིས་དཀར་ཟལ་བ་གླང་དུ་སྒྲུབ་པ་དོན་བསྒྲུབ་ཏུ་འགྱུར་གྱི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་རྫས་གཅིག་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བྱས་པས་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དེར་མ་ཟད་བ་གླང་གི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་འཇུག་པ་དེ་རྫས་ཡོད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་རྫས་ཡོད་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་མཚོན་བྱའི་མཚན་གཞི་ཐ་སྙད་ལ་བྱེད་པ་དགོངས་པ་མིན་ཏེ། བརྡ་དུས་སུ་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མཚོན་བྱའི་བརྡ་བརྟགས་པ་དེ་ཕྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་མཚན་ཉིད་མཐོང་བས་བརྡ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཡིད་ཀྱིས་ཤིང་ངོ་སྙམ་པ་དང་། ངག་གིས་ཤིང་བརྗོད་པ་དང་ལུས་ཀྱིས་ཤིང་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གྲགས་པའི་བརྡ་ཡི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཤེས་གྲུབ་པ་ནི་མཚོན་བྱའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡི་མཚན་གཞི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་དོན་ལྡོག་ཉིད་ལ་བརྡ་སྦྱར་བའོ། །སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་རང་གཞན་གྱི་བ་གླང་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་མིན་རྗོད་པ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སྒོ་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རང་མཚན་དང་། སྒྲ་སྤྱི་དང་། མིང་དངོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མཚོན་བྱ་མིན་ཏེ། ལྷ་བྱིན་སོགས་མིང་གི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དེར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདགས་རུང་ཙམ་ཡང་མིན་ཏེ། དེ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིགས་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ལྡོག་ལ་ལྟོས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་མིང་སྤྱི་དེ་མཚོན་བྱ་ཡིན་པས་བཏགས་ཡོད་ཉིད་ཡིན་ལ། སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། མཚན་མཚོན་རྫས་གཅིག་མ་ཡིན་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་བྱ་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟག
Chinese
有人说，名称的成立是因为它是自性之相。名称的定义是，对于意义的区分，声音和心识不会混淆的执著对象，并且它被认为是所指的依据。这不合理，因为定义会变成是见到隐蔽事物之有分别的根识，因为以名称区分的所指是执持牛之名称的心识。承认宗法。周遍性是，名称和所指是同一事物，而一个事物不可能同时存在显现和不显现的两个方面。如果是离分别的，不执持名称，那么就执持了定义。由于没有执持所指，因此它丧失了是同一事物的特性。此外，通过隐蔽事物来成立白色水牛是成立意义，而不是成立名称，因为它们是同一事物。例如，就像通过有为来成立无常一样。而且，不仅如此，牛的名称在意义上一致的应用会变成实有，因为定义是实有且是同一事物。此外，将所指的依据作为名称并非本意，因为在约定俗成之时，是以定义作为理由来确定所指的约定，之后在名称的时代，通过见到定义而忆起约定，心中想“这是树”，口中说“树”，身体做出拿树的动作等，这些都被称为名称，因为经中说“随顺著名的约定”。第二，具有理由的能知之声是所指的定义，而它的依据是理由，即对意义的区分进行约定。如前所述那样理解之后，三门的名称就是对自他的牛进行取舍，说“是”或“否”，判断“有”或“无”等等。通过这样的方式来完成世间之事，就是成立名称。声音的自相，声音的共相，以及仅仅是实际命名的名称，都不是所指，因为所有如天授等名称的声音都会变成那样。仅仅是能够安立也不是，因为这存在于一切所知之中。因此，种类的声音依赖于意义的区分，具有理由的共名是所指，因此是假立存在，并且是增益，因为它不是在事物上成立的。第三，如果名称和所指不是同一事物，那么通过定义来成立所指就是自性之相。
English
Some say that the establishment of a term is because it is a sign of its own nature. The definition of a term is that it is an object of attachment where sound and mind do not confuse the distinction of meaning, and it is considered to be the basis of what is indicated. This is not reasonable, because the definition would become a conceptual sense consciousness that sees hidden things, because what is indicated, distinguished by name, is the mind that holds the term 'cow'. The thesis is accepted. The pervasion is that the name and what is indicated are the same thing, and one thing cannot have two aspects of appearing and not appearing. If it is free from conceptuality, and does not hold the name, then it holds the definition. Since it does not hold what is indicated, it loses the characteristic of being the same thing. Furthermore, establishing a white buffalo through hidden things becomes establishing meaning, not establishing a term, because they are the same thing. For example, like establishing impermanence through being made. Moreover, not only that, but the application of the term 'cow' that agrees in meaning would become existent, because the definition is existent and is the same thing. Furthermore, taking the basis of what is indicated as the term is not the intention, because at the time of convention, the convention of what is indicated is determined by taking the definition as the reason, and later, at the time of the term, by seeing the definition, the convention is remembered, and one thinks in the mind, 'This is a tree,' and speaks the word 'tree,' and the body engages in taking the tree, etc., these are said to be terms, because it is said in the sutra, 'Following the famous convention.' Secondly, the sound of knowledge with reason is the definition of what is indicated, and its basis is the reason, that is, the convention applied to the distinction of meaning. Having understood it as explained before, the terms of the three doors are taking and abandoning the cows of oneself and others, saying 'is' or 'is not,' judging 'exists' or 'does not exist,' and so on. Accomplishing worldly affairs through such means is establishing terms. The self-character of sound, the generality of sound, and merely the name that is actually named are not what is indicated, because all the sounds of names such as Devadatta would become that. Merely being able to be imputed is also not, because that exists in all knowables. Therefore, the sound of a kind relies on the distinction of meaning, and the common name with reason is what is indicated, therefore it is imputedly existent, and it is a superimposition, because it is not established on the object. Thirdly, if the name and what is indicated are not the same thing, then establishing what is indicated through the definition is a sign of its own nature.