Tibetan
་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་གྱིས་དབེན་པ་ཙམ་འགལ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ན་མེ་དུ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཐ་དད་དང་། བྱས་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་བ་དང་། སྨྲ་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་རྣམས་ཀྱང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕན་ཚུན་དབེན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འགལ་ན་འགོག་པ་དང་། འབྲེལ་ན་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཇིག་གོ །གཉིས་པ་ནི། རྫས་ཐ་དད་མེ་དུད་དམ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་བྱས་སོགས་འབྲེལ་ལམ། རྫས་ལྡོག་གཉིས་ཀ་ཐ་དད་སྔོ་སེར་སོགས་མ་འབྲེལ་ཡང་རུང་། ཕན་ཚུན་ཐ་དད་ལྡན་པ་དང་ངོ་བོ་ཡིན་པ་འགོག་ལ། དེ་ཉིད་འགལ་སྟོབས་ཀྱིས་ཡིན་པས་འགལ་འབྲེལ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་ཡོད་ཅེ་ན། མེ་ཏོག་སྔོན་པོ་སེར་པོ་ཡིན་པ་འགོག་པ་ལ་སེར་པོར་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ནུས་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་སྔོན་པོ་ཡིན་པའི་འགལ་བ་དམིགས་པས་འགོག་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རྟོག་གེའི་སྐབས་འགར་སྔོ་སེར་སོགས་ཐ་དད་རྣམས་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་གསུངས་པ་ནི་བཏགས་པ་བའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ་རྟ་དང་འབྲེལ་བའི་བ་གླང་ཞེས་ལྷན་ཅིག་འདུག་པ་ལ་འབྲེལ་བར་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་གཞག ཐ་དད་ལ་འགལ་འབྲེལ་འཇོག་པའི་ཚུལ། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཐ་དད་དང་ཐ་མི་དད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་ཏུ་ཤར་བའི་དབྱེ་བ་ཡིས་རིམ་བཞིན་ནང་ཤེས་པའི་རྫས་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་མིན་པ་རྫས་གཅིག་དང་། ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དང་ཐ་དད་མིན་པ་གཅིག་གི་རྣམ་གཞག་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐ་དད་དེ་དག་ཀྱང་དེས་ཕན་འདོགས་ན་དེ་དང་འབྲེལ་ཞིང་དེ་ལ་གནོད་ན་དེ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་མིན་ན་ཐ་དད་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གསུམ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་དངོས་འགལ་ནི། རང་མིན་འགོག་པ་ནི་རང་མིན་དང་དངོས་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བརྒྱུད་འགལ་ནི་རང་མིན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་འགོག་པ་དེ་བརྒྱུད་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་བྱས་པ་དང་རྟག་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག མེ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། ཆུ་དེ་ཁྱོད་མིན་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཐལ། ཁྱོད་དེ་དང་བརྒྱུད་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁས། དེས་ན། བརྒྱུད་འགལ་རང་མིན་ཁྱབ་བྱ་འགོག་ཅེས་འདོན་པ་ནི་རང་ཉིད་ནོར་ཏེ། ལུགས་འདི་ལ་མེ་གྲང་རེག་དང་བརྒྱུད་འགལ་མིན
Chinese
如果有人认为仅仅是与他法相异就是相违，那么火和烟等事物上的体性各异，以及有为和无常等关系，还有能说和全知等差别各异，也都会变成相违，因为它们互相之间是相异的。如果承认，那么相违则遮止，相关则成立的一切论断都将瓦解。第二种情况是：体性各异的火和烟，或者差别各异的有为等是相关的，还是体性和差别两者都各异的蓝和黄等是不相关的都可以。遮止互相具有差异和本体相同，而这本身是由于相违的力量，那么是否存在既相违又相关的呢？如果这样，遮止花是蓝色又是黄色，那么不能确定黄色显现的可能性之标志将变得无效，因为必须通过确定一切都是蓝色的相违来遮止。第三种情况是：在某些辩论场合，所说的蓝色和黄色等各异是互相违背的，这只是假立的论断，而不是自性，就像将马和相关的牛一起安立为相关一样。第二、关于自宗：建立一和异的论断，安立异上的相违和相关的方式，以及宣说互相排斥的相违性。第一点是：通过异因和非异因所生，以及在意识中显现异相和非异相为一的区分，依次对内识的体性各异和非各异的体性为一，以及外境事物和非事物的差别各异和非各异为一进行论断。第二点是：这些各异的事物，如果互相帮助，则与此相关；如果损害此，则与此相违；如果两者都不是，则仅仅安立为各异。第三点有三点：第一、直接相违是：遮止非自身就是非自身和直接相违的定义，例如常和无常等。第二、通过它来区分的间接相违是：遮止非自身的遍是间接相违的定义。例如有为和常等。对此，有些人说：火，例如作为所立。水是你的非遍，因为你和它是间接相违的。承认周遍。因此，说间接相违遮止非自身的遍是自己错了。因为在这个体系中，火和冷触不是间接相违的。
English
If one considers that merely being distinct from other dharmas is contradictory, then the distinct entities such as fire and smoke, the relations such as being produced and impermanent, and the distinct differences such as being able to speak and being omniscient, would all become contradictory, because they are mutually distinct. If you accept this, then all assertions of contradiction implying negation and relation implying establishment will be destroyed. The second case is: are distinct entities like fire and smoke, or distinct differences like being produced, related? Or are both entity and difference distinct, like blue and yellow, and thus unrelated? It prevents mutually possessing differences and being the same essence, and this itself is due to the power of contradiction, so is there something that is both contradictory and related? If so, when preventing a flower from being both blue and yellow, the sign of not being able to perceive the possibility of yellow appearing becomes ineffective, because it is necessary to prevent it by determining that everything is blue, which is contradictory. The third case is: in some dialectical situations, the stated differences such as blue and yellow are said to be mutually contradictory, but this is merely a nominal assertion, not a characteristic, just as a horse and a related ox are established as related when they are together. Secondly, regarding one's own system: the establishment of the assertion of one and different, the way of establishing contradiction and relation on different things, and the explanation of mutual exclusion itself. The first point is: through being produced by different causes and non-different causes, and through the distinction of different aspects and non-different aspects appearing as one in consciousness, the distinct and non-distinct entities of inner consciousness as one entity, and the distinct and non-distinct differences of external objects and non-objects as one are asserted, respectively. The second point is: if these differences benefit each other, they are related to each other; if they harm each other, they are contradictory to each other; if neither, they are merely established as different. The third has three points: first, direct contradiction is: preventing non-self is the definition of non-self and direct contradiction, such as permanent and impermanent. Second, indirect contradiction distinguished by it is: preventing the pervader of non-self is the definition of indirect contradiction. For example, being produced and permanent. Some say about this: fire, for example, as the subject. Water is the pervader of your non-existence, because you and it are indirectly contradictory. The pervasion is accepted. Therefore, saying that indirect contradiction prevents the pervader of non-self is wrong. Because in this system, fire and cold touch are not indirectly contradictory.
Tibetan
་ཏེ། དེ་དང་ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་དུ་འགྱུར་ཞིང་། འདོད་ན། དེ་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་དངོས་མེད་དུ་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ། གཞན་ཡང་། དེ་ཆོས་ཅན་ཆུ་མིན་འགོག་བྱེད་དུ་ཐལ། ཆུ་དང་བརྒྱུད་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཁྱེད་ལྟར་ན་དོན་གྱི་དངོས་འགལ་ལོ། །དེས་ན་དགོངས་པ་ནི། བྱས་པའི་རང་མིན་མ་བྱས་པའི་ཁྱབ་བྱེད་རྟག་པ་འགོག་ཅེས་པ་ཡིན་པས་ལེགས་བཤད་ལ་གཡང་མ་ཟ་ཅིག གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ནི། སྔོ་སེར་སོགས་གཅིག་གྲུབ་པས་ཅིག་ཤོས་མི་ཁེགས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་དངོས་འགལ་དང་བརྒྱུད་འགལ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་ཡིན་གྱི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་འགལ་བ་མིན་ལ། སྤངས་པ་སྣང་རུང་ཡོད་པའམ་ཡིན་པ་ནི་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་ལ། སྤང་འགལ་ནི་དགག་བྱ་སྣང་དུ་མི་རུང་བའི་སར་འགལ་དམིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་འགོག་གོ །གཉིས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ནི་ཡུལ་འགལ་ཟླ་གང་རུང་ཞིག་དངོས་པོར་མེད་པ་ལ་གནས་པས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཁོ་ནར་ངེས་ལ། སྒྲ་རྟག་པ་དེ་ཡིན་པ་ནི། དེ་མིན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་བྱས་པ་ཡིས་འགོག་ལ། ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་དངོས་པོ་སྔོ་སེར་ལྟ་བུ་གཉིས་ནི་གཅིག་ཅིག་ཤོས་ཡིན་པ་སྣང་རུང་དམིགས་པ་མེད་པས་ཁེགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཚད་མ་རིག་པའི་གཏེར་ལས་འགལ་བ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པའི་རྣམ་བཤད་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གཞག མཚན་གཞི་སོ་སོའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྤྱིར་མཚན་མཚོན་གཞི་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བ། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཤེས་བྱ་ལ་ཆོས་གསུམ་གྱིས་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ་པ། ཁྱབ་བྱེད་ཆོས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ། ཆོས་གསུམ་སོ་སོའི་རྣམ་གཞག་གོ །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་མཚན་གཞི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་གྱིས་ཁྱབ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་གང་རུང་ཞིག་བློ་ལ་འཆར་བ་ན། གཞན་དང་མི་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་སྒྲ་བློ་མ་འཁྲུལ་བས་ཞེན་དུ་རུང་བ་དང་། དེའང་གཞི་དང་བཅས་པར་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་གསུམ་པོ་དེའི་རྣམ་གཞག་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། དེར་འཇོག་པའི་འཐད་པ། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད་ནི་འདིས་གོ་བ
Chinese
，那和它互相成为相违。如果承认，那二者中的任何一个都成了非实有，因为承认的缘故。三转法轮。另外，那法，有法，成了阻碍非水，因为和水是间接相违。如果按照您那样周遍，就是意义上的实相违。因此，您的意思是：阻碍了所作的非自性，未作的周遍，常法，这样对善说不要吝啬。第三，辩论的回答是：由于蓝黄等一个成立，另一个不被遮止，因为那二者既不是实相违也不是间接相违。那二者是互相排斥，但不是互相排斥的相违。排斥显现容许存在或者存在，是因为显现容许未观察到而被遮止。相违排斥是在不容许所破显现的地方，用相违观察的结合来遮止。第二，概括地显示是：互相排斥的相违是安住在任何一个境相违或相属不存在的事物上，所以一定是遮止了一体的他体。声音是常法，那是因为用那之外的周遍所作来遮止。互相排斥的事物，比如蓝黄二者，一个是他体的显现容许，因为没有观察到而被遮止，这叫做总结的偈颂。量论宝藏中，关于相违观察的第七品解释完毕。 ༈ །།第二，确定认识的量之自性，有二：相的分类，各自所指的意义的确定。第一，总的来说，相、所诠、所依三者的自性；分别来说，确定量的相；用相所诠释的意义的确定。第一，论证所知被三法周遍，确定周遍三法的自性，三法各自的分类。第一是：所有所知都被称为相、所诠、所依的三法周遍，因为任何一个所知的显现于心中时，有和其它不同的显现，并且对于那本身，由于没有错乱的语词概念而可以执著，而且那也是和基一起显现的缘故。因为那个理由，所以要讲述那三法的分类。第二，有认识本体，安立于此的合理性，各自的相三种。第一是：相是用此理解
English
, and it becomes mutually contradictory with it. If admitted, then either of the two becomes non-existent, because of admitting it. Three wheels of Dharma. Furthermore, that subject of dharma becomes an obstacle to non-water, because it is indirectly contradictory to water. If the pervasion is as you say, then it is a real contradiction in meaning. Therefore, your intention is: obstructing the impermanent which is not its own nature, the pervasive of the unmade, the permanent, so don't be stingy with good explanations. Third, the refutation of the argument is: since one of blue and yellow etc. is established, the other is not refuted, because the two are neither real contradictions nor indirect contradictions. The two are mutually exclusive, but not mutually contradictory in exclusion. Exclusion, being allowable to appear or being, is refuted by the non-observation of what is allowable to appear. Contradictory exclusion is to obstruct by the combination of contradictory observation in a place where the object to be refuted is not allowed to appear. Second, the summary explanation is: mutually contradictory exclusion is to abide in the non-existence of any one of the contradictory objects or attributes, so it must be the otherness that excludes oneness. The sound is permanent, because it is obstructed by the impermanent which is pervasive of that which is not it. Mutually exclusive objects, such as blue and yellow, are allowed to appear as one or the other, but are refuted because they are not observed. This is called the concluding verse. The seventh chapter on the investigation of contradictions from the Treasury of Logic is completed. ༈ །། Second, to ascertain the nature of valid cognition as the means of knowing, there are two: the classification of characteristics, and the determination of the meaning of each characteristic. First, in general, the nature of the three: characteristic, object characterized, and basis; in particular, to ascertain the characteristic of valid cognition; and to determine the meaning characterized by the characteristic. First, to prove that knowable things are pervaded by three properties, to ascertain the nature of the three pervasive properties, and the classification of each of the three properties. The first is: all knowable things are pervaded by the three properties called characteristic, object characterized, and basis, because when any aspect of a knowable thing appears in the mind, it has an appearance that is different from others, and for that itself, it can be apprehended without mistaken words and concepts, and it also appears together with a basis. For that reason, the classification of those three properties should be explained. Second, there are three: recognizing the essence, the rationality of establishing it there, and the individual characteristics. The first is: the characteristic is understood by this