Tibetan
གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དཔྱོད་པ་ཡིད་དཔྱོད་དམ་བཅད་ཤེས་སུ་འགྱུར་ལ། མིན་ན་ཚད་མ་མིན་པ་བཞི་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡིད་དཔྱོད་མི་སྲིད་ལ། བཅད་ཤེས་ཡིན་ཡང་བཞི་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཅད་ཤེས་ཉིད་ཁ་ཕྱི་ལྟས་ལོགས་ཤེས་དང་ནང་ལྟས་རང་རིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དཔྱོད་པ་མེད་པར་འཇུག་ལྡོག་མི་ངེས་ལ། ཚད་མ་མེད་ན་དཔྱོད་པ་འཁྲུལ་སྲིད་པས་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་ལ་གཉིས་ཀ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དངོས་པོའི་དོན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་དེ། དེ་གོང་དུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། འབྲེལ་པ་གཉིས་དོན་ལ་མེད་ཀྱང་བློ་ངོར་གྲུབ་སྟེ། ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པའི་སྒྲ་རྟོག་གིས་སྒྲ་བྱས་མི་རྟག་པ་གསུམ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་སྒྲ་རྟོག་གིས་གསུམ་པོ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་སྒྲ་རྟོག་ལ་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་པར་འཇོག་པ་སོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲའི་དོན་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་ནས་རང་མཚན་ལ་ཞུགས་པས་འབྲེལ་པའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། གོང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཚད་མ་རིག་པའི་གཏེར་ལས་འབྲེལ་བ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དྲུག་པའི་རྣམ་བཤད་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།གཉིས་པ་འགལ་བའི་རྟོགས་ཚུལ་ལ། འགལ་བ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། མཚན་གཞིའི་རབ་དབྱེ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་གང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་གཞན་དེའི་འགལ་ཟླའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ། སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འགལ་ཟླ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་དང་། གང་རུང་གཅིག་དངོས་མེད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འགལ་བ་གཉིས་སུ་བཞེད་དེ། དང་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་དང་། གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་འགལ་བ་གཉིས་དག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་དང་། ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གཉིས། དང་པོ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད། འགལ་བ་གནས་པའི་ཡུལ། གནོད་བྱ་ལྡོག་པའི་དུས། འགལ་བ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་གཞན་ལུགས་དགག་ན། ཁ་ཅིག་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད། དངོས་པོ་གཉིས་ལ་གནས་པའི་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཅེས་འདོད་པ་ནི། དཔྱད་ན་འཐད་པ་མིན་ཏེ། གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་ཚོགས་པའི་སྤྱི་མི་སྲིད་ཅིང་། ཡ་གྱལ་འགོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལྟར་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། དེས་ན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་གཉིས་པོ་རྒྱུ་འབྲས་བཞིན་དུ་ཐ་དད་དུ་མཚོན་པར་བྱ་བ་
Chinese
如是说。第三，若思择成为意择或决断识，否则将成为非量第四品，如是说者。意择不可能，即使是决断识也不会成为第四品，因为决断识本身，面朝外是异体识，朝内是自证的缘故。因此，没有思择，则趣入和返回不定，没有量，则思择可能错谬，因此为了确定关联，二者都需要。第二，总结意义是，与事物之义没有关联，因为那在之前已经遮止的缘故。两种关联虽然在意义上没有，但在心识面前成立，以区分差别的名言分别，将声音、所作、无常三者各自区分开来，以集聚为一的名言分别，将三者执为一体的名言分别，安立为一体之关联等之缘故。于名言之义错认为自相，趋入于自相，则生起关联之证悟，因为在之前已经成立的缘故。如是名为总结之偈颂。于量理藏中，关联观察之第六品释论已宣说完毕。 ༈ །།第二，相违之证悟方式，相违总相，相之差别两种。第一是，任何法对任何其他法产生损害，那即是该其他法之相违的相。第二，分为总说，各别解说两种。第一是，相违二者皆为实有，或任一为非实有，观待处之差别而安立为两种相违，因为观待第一种，有俱不生之相违，观待第二种，有互相排斥之相违之故。第二，分为俱不生相违和互相排斥相违两种。第一，俱不生之相的定义，相违所依之处，所害退没之时，确定相违之量。第一中也有两种，第一，破他宗，某些人认为俱不生之相的定义是，安住在二事物的所害和能害，如是认为是不合理的，因为所害能害聚集之总相不可能，若安立支分，则如因果之相一样不周遍之故。第二，自宗是，因此所害能害二者应如因果一般，以他体来表示
English
Thus it was said. Third, if deliberation becomes either mental deliberation or decisive cognition, otherwise it will become the fourth non-valid cognition. If asked thus, mental deliberation is impossible, and even if it is decisive cognition, it will not become the fourth, because decisive cognition itself, facing outwards is other-cognition, and facing inwards is self-awareness. Therefore, without deliberation, entering and returning are uncertain, and without valid cognition, deliberation may be mistaken, so both are necessary to ascertain the connection. Second, summarizing the meaning is, there is no connection with the meaning of things, because that has already been refuted before. Although the two connections do not exist in meaning, they are established in the mind, with the verbal cognition that distinguishes differences, distinguishing sound, production, and impermanence separately, and with the verbal cognition that gathers them into one, grasping the three as one, establishing them as the connection of one entity, and so on. Mistaking the meaning of words as self-characterized, and entering into self-characterization, the realization of connection arises, because it has already been established before. This is called the summarizing verse. In the Treasury of Valid Cognition, the explanation of the sixth chapter, the Investigation of Connection, is completed. ༈ །། Second, the way of realizing contradiction, the general characteristic of contradiction, and the two divisions of the basis of characteristics. The first is, any phenomenon that harms any other phenomenon is the characteristic of the contradiction of that other phenomenon. Second, divided into general explanation and individual explanation. The first is, both contradictories are real, or either one is unreal, depending on the difference of the object of observation, two contradictions are established, because depending on the first, there is the contradiction of co-non-existence, and depending on the second, there is the contradiction of mutual exclusion. Second, divided into the contradiction of co-non-existence and the contradiction of mutual exclusion. First, the definition of co-non-existence, the place where contradiction exists, the time when the harmed disappears, and the valid cognition that determines contradiction. There are also two in the first, first, refuting other systems, some people think that the definition of co-non-existence is, the harmed and the harmer residing in two things, such a view is not reasonable, because the general characteristic of the harmed and the harmer gathering together is impossible, and if the parts are established, it is not all-pervasive like the characteristic of cause and effect. Second, the self-system is, therefore the harmed and the harmer should be represented as distinct, like cause and effect
Tibetan
ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གནོད་བྱའི་མཚན་ཉིད། རྒྱུན་མ་གཏུགས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་ཆོས་གཞན་ཉེ་བ་ན་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེ་བའོ། །རྒྱུན་མ་གཏུགས་པར་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཆོས་གང་གིས་ཆོས་གཞན་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེད་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་བྱེད་ཅེས་ཟེར་རོ། །དངོས་པོ་གང་ཞིག དངོས་པོ་གཞན་དེ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་འགལ་བ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་ལ་རྩོད་སྤོང་གཉིས། དང་པོ་ནི། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་གཉིས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་ནི་རྒྱུན་གཉིས་འགྲོགས་སུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ཡ་གྱལ་དངོས་མེད་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྒྱུན་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ་མིན་ཏེ། འདི་ཡི་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་གཉིས་བསྐྱེད་བྱ་བསྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་སྐད་ཅིག་ལ་གཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡུལ་ལ་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་དང་། རྫས་ལ་བརྟགས་ན་མི་འཐད་པ་སྤོང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྐད་ཅིག་ལ་འགལ་བ་མི་སྲིད། རྒྱུན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དེས་ན། འགལ་བ་གནས་པའི་ཡུལ་གཉིས་པོ་འདི་མི་འཐད་དོ་ལོ། སྐྱོན་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མའི་ཉེར་ལེན་ལས་སྔོན་མེད་པའི་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཟློག་བྱ་དང་ཟློག་པར་བྱེད་པ་པོར་འཇོག་ལ། དེས་ན་སྔར་གྱི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཚ་གྲང་གི་རྡུལ་ཕྲན་འགལ་བ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་ན་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་འགལ་ཞིང་། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་ན་ནི་དང་པོ་ཕྲད་ཙམ་ནས་གཅིག་བཅོམ་པས་དུས་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡི་ལན་ལ་གཉིས་ལས་གཞན་ལན་དགག་ན། ལ་ལ་སྟེ་གྲངས་ཅན་པ་ནི་གྲང་རེག་གི་རྡུལ་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་བཞིན་ཚ་རེག་གི་ཁོངས་ན་ཉེ་བར་ཞ་བར་འདོད། ཁ་ཅིག་སྟེ་བྱེ་བྲག་པ་ནི་གྲང་རེག་གི་འདུ་བའི་འབྲེལ་བ་ཞིག་ཀྱང་རྫས་ཕན་ཚུན་རྟག་པས་གནོད་པ་མ་བྱས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པ་ཁ་ཅིག་གྲང་རེག་གི་རྡུལ་ཕྲན་དེ་ཚ་རེག་གི་རྡུལ་ཕྲན་དང་ཕྲད་ནས་ཚ་རེག་གི་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བསྒྱུར་བར་འདོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་འགའ་ཞིག་བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པས་ཕྲད་པ་མེད་པར་ཡོད་ལ་གྲང་རེག་གི་རྡུལ་གཞན་འོང་བའི་གོ་ཚ་རེག་གིས་བཀག་པས་རགས་པ་བརྩོམ་མི་ནུས་པར་འདོད་དོ། །རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་དེ་དག་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་དང་པོ་གཉིས་ལྟར་རྟག
Chinese
是的。再者，所损之相是：不依于常而生起，当其他法靠近时，便无能地产生。以不依于常而生起的法，以何者使其他法无能地生起，对共同作用之因，称作能损。任何事物，对其他事物之存在造成损害，即是与其他事物不共住相违之相。第二，对相违之认定。其中有辩驳与破斥两种。第一是：凡是不共住的相违，即是能损所损二者仅适用于实有之法，因为那是二个常法不能并存的缘故。并且，那也不适用于同一本体和个别非实有。再者，那是常法，而非刹那，因为此处的能损所损二者是所生与能生，因此不能安立于刹那。第二，破斥从处所观察不合理，以及从物质观察不合理二者。第一是：刹那不可能有相违。由于常法未成立为实物，因此，相违存在之二个处所是不合理的。没有过失，因为从前前刹那的近取因，生起先前未有的后后刹那，并且对那常法安立为能遮与所遮。因此，先前之过失是没有的。第二是：如果冷热之微尘二相违共同存在，则与不共住相违，若不共住，则初次相遇便已摧毁一方，因此会变成同时之因果，若如是说。对此之回答，除了二者之外，遮破其他回答。有些，即数论师认为，冷触之微尘如白昼之星般，在热触之范畴内接近而消逝。有些，即胜论师认为，即使冷触之结合关系，由于物质互相恒常，故未造成损害。有些胜论师认为，冷触之微尘与热触之微尘相遇后，转变为热触之微尘。有些声闻乘则认为，以环绕间隔而存在，并未相遇，并且由于热触阻挡其他冷触之到来，故无法造作粗大之物。那些主张微尘恒常的宗派是错误的，因为如此一来，如同前二派一样是恒常。
English
Yes. Furthermore, the characteristic of what is harmed is: arising without relying on permanence, and when other phenomena are near, arising without potency. What is called the harmer is the co-acting cause by which a phenomenon that arises without relying on permanence causes other phenomena to arise without potency. Any thing that harms the existence of another thing is the characteristic of being incompatible with that other thing. Second, the identification of contradiction. There are two aspects to this: refutation and rebuttal. The first is: all contradictions of non-coexistence apply only to real phenomena of the harmer and the harmed, because it is impossible for two permanent phenomena to coexist. Moreover, it does not apply to the same entity and individual non-existents. Furthermore, it is a permanent phenomenon, not a moment, because the harmer and harmed here are the producer and the produced, so it cannot be established in a moment. Second, there are two rebuttals: refuting the unreasonableness of examining the location, and refuting the unreasonableness of examining the substance. The first is: contradiction is impossible in a moment. Since permanence is not established as a substance, these two locations where contradiction exists are unreasonable. There is no fault, because from the proximate cause of each previous moment, the subsequent moment that did not exist before arises, and the permanent phenomenon is established as the preventer and the prevented. Therefore, there is no previous fault. The second is: if the contradictory particles of heat and cold exist together, it contradicts non-coexistence, and if they do not coexist, then one is destroyed as soon as they first meet, so it would become simultaneous cause and effect, if it is said so. In response to this, rejecting other answers besides the two. Some, namely the Samkhyas, believe that cold-touch particles disappear near the category of hot-touch like stars in the daytime. Some, namely the Vaisheshikas, believe that even the relationship of the combination of cold-touch does not cause harm because the substances are mutually permanent. Some Vaisheshikas believe that the cold-touch particles transform into hot-touch particles when they meet the hot-touch particles. Some Shravakas believe that they exist with surrounding intervals without meeting, and because the hot-touch blocks the arrival of other cold-touch, they cannot create gross matter. Those schools that assert the permanence of particles are mistaken, because in this way, they are permanent like the first two schools.