Tibetan
མུན་པའམ། དུ་ཙམ་དང་ཙནྡན་གྱི་མེ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཐལ། དེ་དག་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་གྲུབ་སྟེ། འདིར་མུན་པ་ནི་སྡོང་བུའི་རྣམ་འགྱུར་ལྡོག་པའི་སྣང་བ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་ལྟར་མཐོང་བ་དང་། ཙནྡན་གྱི་མེ་ལོག་པས་དུ་བ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེས་ཀྱང་མི་གནོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མིན་ལས་མི་སྐྱེ། སྐྱེ་ན་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་དགག བཀག་པ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྡོག་པ་མི་དགོས་ཏེ། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་གང་དག་དུ་བ་མིན་པ་དེ་ནི་མེ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མིན་པར་ཐལ། མེ་འབྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མིན་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོ་དང་འདྲ་བའི་གྲོག་མཁར་ལས་འབྱུང་བའི་སྔོ་ཕྱུར་བ་དེ་དུ་བ་མིན་ཏེ། དུ་བ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བས་དུ་བར་འཁྲུལ་པ་ལ་དུ་བ་དེ་ཡི་མིང་གིས་བཏགས་པར་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མིན་པ་ལས་གྲུབ་པ་དེའི་འབྲས་བུ་མིན་ན། རྡོ་གཙུབས་པའི་མེ་མེ་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། བུད་ཤིང་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྤྱི་བོའི་སྔོ་ཕྱུར་བ་དེ་རྒྱུ་མེ་ལས་མ་བྱུང་ཡང་དུ་བར་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ། རྡོ་དང་ཤིང་སོགས་མེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུར་འདོད་ན་བདེན་པ་ཞིག་ན་དེ་ལྟར་མིན་ལ། མེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ནི་མེའི་རྡུལ་ཕྲན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡི། །རྒྱུ་ནི་ཚོགས་པ་ཅན་ཡིན་པས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །རྡོ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ནི་མེའི་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྡུད་པའི་བདག་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ཉེར་ལེན་དུ་མི་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་ཡིན་ལ་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བེམས་པོ་ཐམས་ཅད་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་འདུས་ཀྱི་གོང་བུར་འདོད་ཀྱི་རྐྱང་པ་ཡན་གར་བ་རགས་པར་མི་འདོད་པས་རྡོ་ཤིང་ལ་མེ་རྡུལ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེས་ན་མེ་མིན་པ་མེའི་ཉེར་ལེན་དང་། རྣམ་ཤེས་མིན་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དུ་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མ་ཡི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་ཡོད་དེ། མེ་དང་དུ་བས་བསྐྱེད་པ་ཡི་འབྲས་
Chinese
或者，黑暗、烟雾和檀香木的火焰成为因果关系。因为它们会随后发生变化。如果这样认为，那就太过分了。并非如此，因为这里的黑暗被视为树木形态变化的显现，并且像它一样随之变化。檀香木的火焰熄灭时，烟雾不会消失。因此，这也不会造成损害。第三部分分为两点：非因不能生，生则成立前后因果。第一点是驳斥认为会产生。驳斥分为两点：驳斥不合理之处。第一点是：成为因果不需要消失，因为看到因陀罗的头顶产生烟雾等等。如果这样认为，那么凡不是烟雾的法，就不是那火焰的果。因为并非火焰之果的都从因陀罗的头顶产生。因此，从像因陀罗头顶一样的蚁穴中产生的青苔不是烟雾，因为与烟雾相似而被误认为是烟雾，只是被赋予了烟雾的名字而已。第二点是：如果不是因产生的就不是它的果，那么敲击石头产生的火就不是火，因为它不是从木柴中产生的。如果不承认遍及性，那么因陀罗头顶的青苔虽然不是从因火中产生的，但与烟雾相似。回答说：不相似，如果认为石头和木头等是火的近取因，那才是真实的，但事实并非如此。火的近取因就是火的微粒本身。如经中所说：聚集安立之，因是具有聚集者。石头和木头等是聚集火微粒的助缘，而不是近取因。例如，眼识的近取因是前一刹那的识，而增上缘是根。我们认为一切物质都是由八种微粒组成的集合体，而不是单独存在的粗大物质，因此石头和木头中也有火微粒。因此，不是火的就不能成为火的近取因，不是识的就不能成为识的近取因。第二点是：或者，先前和后来的近取因和果是不同的，因为火和烟产生的果
English
Or, darkness, smoke, and sandalwood fire become cause and effect. Because they subsequently change. If you think so, that's too much. It is not so, because here darkness is seen as the manifestation of the changing form of trees, and it changes like it. When the sandalwood fire goes out, the smoke does not disappear. Therefore, this will not cause damage either. The third part is divided into two points: non-cause cannot produce, and if it produces, the previous and subsequent cause and effect are established. The first point is to refute the idea that it will produce. The refutation is divided into two points: refuting the unreasonable points. The first point is: becoming cause and effect does not require disappearance, because it is seen that smoke arises from the top of Indra's head, etc. If you think so, then whatever dharma is not smoke is not the fruit of that fire. Because whatever is not the fruit of fire arises from the top of Indra's head. Therefore, the moss that grows from an anthill like Indra's head is not smoke, because it is mistaken for smoke because it resembles smoke, it is only given the name of smoke. The second point is: if what is not produced by a cause is not its fruit, then the fire produced by striking a stone is not fire, because it is not produced from firewood. If you do not admit pervasiveness, then the moss on Indra's head is similar to smoke even though it is not produced from fire. The answer is: not similar, if it is true that stones and wood, etc., are considered the proximate cause of fire, but that is not the case. The proximate cause of fire is the fire particles themselves. As it is said in the sutra: The collection is established, the cause is the one with the collection. Stones and wood, etc., are the supporting conditions for gathering fire particles, but they are not the proximate cause. For example, the proximate cause of eye consciousness is the previous moment of consciousness, and the empowering condition is the sense faculty. We believe that all matter is a collection of eight particles, not a single, independent, coarse substance, so there are also fire particles in stones and wood. Therefore, what is not fire cannot be the proximate cause of fire, and what is not consciousness cannot be the proximate cause of consciousness. The second point is: or, the previous and subsequent proximate cause and effect are different, because the fruit produced by fire and smoke
Tibetan
བུ་དུ་བའི་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་བཞིན་ཏེ། དུ་བ་དང་པོའི་རྒྱུ་མེ་དང་དུ་བ་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་དུ་བ་ཡིན་པ་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ངོས་བཟུང་བ་ལ་དགག་གཞག་སྤང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། བོད་རྣམས་འབྲེལ་བ་དོན་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལྟར་ན་མཚན་གཞི་རང་མཚན་ལ་བརྩི་དགོས་ལ། དེ་འདོད་ན་རང་མཚན་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མེད་པར་གོ་བྱེད་མ་ཡིན་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགའ་ཞིག་དུ་བ་དང་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དོན་ལ་འབྲེལ་བའི་མཚན་གཞིར་རྩི་བ་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་དོན་དངོས་མེད་ལ་འབྲེལ་བ་བྱས་པས་རང་མཚན་གོ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྟོག་པས་སྒྲའི་དོན་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་གཞན་སེལ་གྱིས་དུ་བ་དང་མེ་དང་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཚེ་གོ་བྱེད་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྡོག་པ་གཅིག་འདོད་ན་རྫས་ཀྱི་སྤྱི་དང་བརྟག་པ་མཚུངས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ལྡོག་པ་དངོས་མེད་ཡིན་པས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་སེལ་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་ངེས་པའི་ཚུལ་ལ། ཕྱོགས་རེས་ངེས་པ་གཞན་གྱི་ལུགས། གཉིས་ཀ་དགོས་པ་རང་གི་ལུགས། དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དཔྱོད་པས་ངེས་པ་ནི། ཁ་ཆེ་བདེ་བྱེད་དགའ་བ་ན་རེ། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཚད་མས་ངེས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱི་འབྲེལ་བ་དཔྱོད་པ་ཡིས་ངེས་པར་བྱེད་ཅེས་གྲག ཉི་འོག་པ་རྣམས་ནི་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིས་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་བྱེད་པར་འདོད་དེ། དཔེ་ལ་རྟགས་ཀྱི་མཚན་གཞི་འཛིན་པའི་ཚད་མ་དང་། དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འགོག་པའི་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱིས་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་གྲུབ་པས་སྤྱི་ཁྱབ་གྲུབ་ཅེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ནི། ཚད་མ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་དཔྱོད་པའང་གཞན་སེལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྲིད་པས་མི་ངེས་ལ། མངོན་སུམ་ཡང་མ་ངེས་ན་འཇུག་ལྡོག་གི་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་ཅིང་། ངེས་ན་རྟོག་དཔྱོད་ལས་མ་འདས་ལ། རྗེས་དཔག་གིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁེགས་ཀྱང་རྟོག་དཔྱོད་མེད་ན་མཐུན་ཕྱོགས་དང་འབྲེལ་བ་མི་འགྲུབ་པས། ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡི་ངེས་པ་གཞན་དེ་མིན་སེལ་བའི་ཆ་ནས་ཡུལ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྟོག་དཔྱོད་དེ་ཡི་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བློ་འཁྲུལ་པས་སྒྲ་དོན་དང་དངོས་པོ་རང་མཚན་གཉིས་གཅིག་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ལས་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་གཅིག་ལྟར་རྟོགས། །ཞེས་
Chinese
就像烟雾的差别一样，第一缕烟的原因是火，后来的烟的原因是烟等等。第二，在确定特征时，有驳斥、确立、舍弃三种。第一，按照藏族人认为关系存在于意义中的观点，特征必须被视为自相。如果这样认为，那么自相之间没有互相随同，因为已经说过它们不是能理解的。有些人认为烟和所作等词语与意义相关联的特征是不合理的，因为通过与无实体的词语意义建立联系，不能理解自相。第二，通过分别念将词语的意义错误地认为是自相的遮遣，将烟、火、所作、无常等反体执为一体。那时，能理解者是随同的。这样说。第三，如果认为反体是一，那么会有与物的共性和分别念相同的过失。如果这样说，因为反体是无实体，所以已经说过从摆脱了一和多的过失。第三，以什么方式确定这些呢？一部分以确定为其他人的观点，两者都需要是自己的观点，舍弃对它的不合理之处。第一部分有两个。第一，通过分析来确定。克什米尔的乐行说，通过量确定暂时的关系，但通过分析来确定自性的关系。据说，下面的人认为只有量才能确定关系，例如，通过量来把握作为理由的特征，并通过两个量来阻止它与不相似的一方，从而建立随同和反转，从而建立普遍性。第二，自己的观点是，不依赖于量的分析也是不确定的，因为存在遮遣颠倒的可能性。如果显现也不确定，那么进入和返回的术语将不会成立。如果确定，那么不会超出分别念的分析。即使通过比量来排除不相似的一方，如果没有分别念的分析，那么相似的一方和关系也不会成立。因此，由量的力量产生的确定，是从排除其他方面来确定境的自性，即分别念的分析来确定关系。此外，由于错误的分别念将词语的意义和事物自相两者执为一体，因此会进入自相。由于错误，像一个事物一样理解。
English
Just as there are different kinds of smoke, the cause of the first smoke is fire, and the cause of the later smoke is smoke, and so on. Second, in identifying characteristics, there are three aspects: refutation, establishment, and abandonment. First, according to the Tibetan view that relations exist in meaning, characteristics must be regarded as self-characteristics. If this is accepted, then self-characteristics do not mutually follow each other, because it has already been said that they are not comprehensible. Some argue that it is unreasonable to regard smoke and "made" etc. as characteristics related to the meaning of words, because by relating to the non-substantial meaning of words, self-characteristics cannot be understood. Second, it is precisely the exclusion by conceptualization, which mistakenly takes the meaning of words as self-characteristics, that grasps the negations of smoke, fire, "made," impermanence, etc., as one. At that time, the comprehensible is concomitant. It is said. Third, if it is argued that the negation is one, then there is the fault of being the same as the universal of substance and conceptualization. If so, because the negation is non-substantial, it has already been explained in the context of dispelling the faults of one and many. Third, by what means are these ascertained? That one part is ascertained is the view of others; that both are necessary is one's own view; and abandoning what is unreasonable in that. The first part has two aspects. First, ascertainment through analysis: The Kashmiri Bhavyakirti says, "Although the temporary relation is ascertained by valid cognition, the essential relation is ascertained by analysis." It is said that those below believe that only valid cognition ascertains the relation. For example, universality is established by the valid cognition that grasps the characteristic of the sign and the two valid cognitions that prevent it from being on the dissimilar side, thus establishing concomitance and reversal. Second, one's own view is that analysis that does not rely on valid cognition is also uncertain because there is a possibility of reversed exclusion. If direct perception is also uncertain, then the terms of entering and returning will not be established. If it is certain, then it does not go beyond conceptual analysis. Even if the dissimilar side is excluded by inference, without conceptual analysis, the similar side and the relation will not be established. Therefore, the certainty generated by the power of valid cognition is the ascertainment of the object from the aspect of excluding others, that is, the relation of conceptual analysis. Furthermore, because mistaken conceptualization grasps both the meaning of words and the self-characteristic of things as one, one will enter into self-characteristics. Due to error, one understands as if it were one thing.