Tibetan
ར་བའི་རྣམ་གཞག་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དོན་སྤྱི་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྒོ་ནས་རང་མཚན་ཉིད་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། བོད་རྣམས་ན་རེ། འཁྲུལ་པའི་འབྲེལ་བ་མི་དགོས་ཏེ། དོན་འདིའི་མིང་འདིའོ་ཞེས་ཆད་བྱས་པའི་འབྲེལ་བས་གོ་བའི་ཕྱིར་ལོ། །མིན་ཏེ། ཆད་བྱས་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་དེ་ཅི་རང་མཚན་དང་ནི་དོན་སྤྱི་དང་། དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་སྟེ་གསུམ་པོ་གང་ལ་བརྡ་ཆད་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང་། གསུམ་པ་ལྟར་ན་ཁོ་བོའི་འདོད་པ་གྲུབ་ལ། གང་ལྟར་ཡང་མ་འཁྲུལ་བའི་ཆད་བྱས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མུན་སྤྲུལ་ཡིན་ཏེ། གསུམ་པོ་གང་ལ་བརྡ་ཆད་བྱས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མེད་ན་བརྡ་མི་འབྱོར་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཁྱེད་ཀྱང་བརྡ་ཆད་བྱེད་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། བྱེད་མོད་ཀྱི་ངེད་ཀྱི་ལུགས་འདིར་ནི་རང་མཚན་དང་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར། རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྡ་ཆད་བྱེད་ལ་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་ནས་དོན་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་དག་འཇིག་རྟེན་དོན་ལ་གཞུག་པའི་རིགས་སྔགས་ཀྱིས་འཁྲུལ་དུ་འཇུག་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་བསྡུ་བ་ནི། སྒྲ་ཡི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པས་དོན་ལ་མེད་ལ། ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་ནི་བླང་དོར་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་རང་མཚན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་རྟོག་པ་འཁྲུལ་པས་བྱས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པའི་སྐྱེས་བུ་སླུ་བ་མེད་དེ། འཇུག་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་མཚན་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཚད་མ་རིག་པའི་གཏེར་ལས་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལྔ་པའི་རྣམ་བཤད་དོ།། ༈ །།བཞི་པ་འབྲེལ་པ་དང་འགལ་བའི་རྟོགས་ཚུལ་ལ། ཚད་མའི་སྔོན་དུ་འགལ་འབྲེལ་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་འགལ་འབྲེལ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་དཔྱོད་པ་ཡི་སྔོན་དུ་འགལ་འབྲེལ་གཉིས་པོ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཚད་མ་ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་འབྲེལ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་དཔྱད། འགལ་བ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དོན་ལ་འབྲེལ་པ་དགག བློ་ངོར་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ། འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མའོ། །དང་པོ་ལ་འབྲེལ་པ་སྤྱིར་དགག་པ་དང་། སོ་སོར་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འབྲེལ་པ་དོན་ལ་མེད་དེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དངོས་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་རང་གཞན་གཉིས་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་མ་འདྲེས། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་རང་མ་འདྲེས་པར་གནས་ཤིང་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རང་མཚན་རེ་རེ་བ་རྣམས་ལ་དོན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། གྲངས་ཅན་ལྟར་ཆོས་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་མི་སྲིད་ཅིང་། ཆོས་གཅིག་ལ་རང་ཉིད་རང་དང་འབྲེལ་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེའང་འབྲེལ་བརྟགས་ལས། གཞན་དབང་ཁོ་ནར་འབྲེལ་པ་ནི། །གྲུབ་ན་གཞན་དབང་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྲེལ་པ་ཡང་དག་ཏུ་ན་མེད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །བླུན་པོ་འགའ་ཞིག དངོས་པོར་མ་ཟད་དངོས་མེད་ལ་ཡང་དངོས་འབྲེལ་ནི་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ལ། སྒྲུབས་ཆོས་དངོས་པོར་མེད་པས་དངོས་འབྲེལ་མི་སྲིད་ཅིང་། དགག་ཆོས་དོན་ལ་མེད་པས་བཟློག་འབྲེལ་ཡང་མེད་པས་འབྲེལ་པ་གཏན་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དངོས་མེད་ལ་དངོས་འབྲེལ་ཡོད་ལ་འོན་ཀྱང་དེ་ངེས་མི་ནུས་པས་བཟློག་འབྲེལ་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་སོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ནི་མི་འཐད་དེ། དངོས་མེད་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་བདག་གཅིག་པའི་དངོས་འབྲེལ་ཡོད་ན་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་འབྲེལ་ཡོད་ན་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་འབྲེལ་བའི་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་དེ་མི་འདོར་བ་ནི། ཆོས་གཞན་དེ་དང་འབྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་མེད་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་མེད་དོ། །དེའང་འབྲེལ་བརྟག་ལས། འགའ་ཡང་འབྲེལ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །གཉིས་ལ་གནས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འབྲེལ་པའི་སྒྲ་དོན་ཡང་དོན་ལ་མེད་དེ། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པ་གཉིས་ཀས་འབྲེལ་པའི་སྒྲ་སམ་བྷནྡྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་བཅིངས་པའམ། པྲ་ཏི་བྷནྡྷ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སོ་སོར་བཅིངས་ཤིང་གཉིས་ཕན་ཚུན་མི་གཏོང་བ་ལ་འདོད་ལ། དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་དོན་མ་གྲུབ་མོད། མཚན་ཉིད་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འདིར་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མིང་དོན་དང་མཚན་ཉིད་ལྟར་འབྲེལ་བའི་མིང་དོན་དང་
Chinese
立宗的论式是合理的，因为世间之人以将总相误认为自相的方式，而行取舍自相之事。第五，藏人说：不需要错乱的关系，因为以断定“此物的名称是这个”的关系就能理解。不对，以断定所建立的关系，到底是对于自相和总相，还是对于二者合一的错乱而作约定俗成？如果按照第一种，则会出现对顺世外道宣说的过失；如果按照第二种，则会有对声闻宣说的过失；如果按照第三种，则成就了他们的观点。无论如何，不迷惑的约定俗成的关系是黑暗的幻化，因为无论对以上三种的哪一种作约定俗成，如果没有错乱，则无法传达意义。那么，难道你们也不作约定俗成吗？答：作是作，但在我们的宗派中，是将自相和意义的影像二者混淆为一。老人们作约定俗成，也会那样迷惑，从而趋入意义的自相，例如幻术师们以能使世间趋入意义的真言而使人迷惑一样。第二是总结：声音的实际所说义是虚构的，因此在意义上并不存在；而执著的所说义是取舍的对境，因此仅仅是自相；声音和意义的关系虽然是由分别念的错乱所造成的，但对于趋入自相的士夫来说，并无欺骗性，因为依靠趋入它而行于自相。以上就是总结的偈颂。出自《量理宝藏论》的第五品，即对于所说和能说进行观察的善说。第四，对于关系和相违的认识方式：在量论之前宣说相违关系的原因，以及宣说具有原因的相违关系本身。第一：在衡量标准的定义，即在辨析自性之前，必须辨析相违关系二者，因为所有关于是否是衡量标准等的破立，都依赖于相违关系本身。第二，分为辨析关系，辨析相违。第一，分为破斥意义上的关系，确立心识上的关系，以及确立关系的量。第一，分为总的破斥关系，和分别的破斥关系。第一：关
English
The formulation of the thesis is valid because worldly people engage in accepting and rejecting self-character by mistaking the general meaning for self-character. Fifthly, the Tibetans say: There is no need for a mistaken relationship, because it is understood through the relationship of determining "the name of this thing is this." That's not right. Does the relationship established by determination conventionally establish self-character, general meaning, or the confusion of the two into one? If it is according to the first, then the fault of speaking to the materialists will occur; if it is according to the second, then there is the fault of speaking to the Hearers; if it is according to the third, then their view is accomplished. In any case, the non-deceptive conventional relationship is a dark illusion, because no matter which of the three is conventionally established, if there is no confusion, then the meaning cannot be conveyed. So, don't you also make conventional agreements? Answer: We do, but in our system, the self-character and the image of the meaning are confused into one. The elders make conventional agreements, and they will be confused in this way, and thus enter into the self-character of the meaning, just as illusionists confuse people with mantras that enable the world to enter into the meaning. The second is the summary: the actual object of expression of sound is fabricated, so it does not exist in meaning; and the object of expression of attachment is the object of acceptance and rejection, so it is only self-character; although the relationship between sound and meaning is caused by the confusion of conceptualization, there is no deception for the person who enters into self-character, because relying on entering into it, he goes to self-character. The above is the verse of summary. From the Treasury of Logic, the fifth chapter, which is a good explanation of the investigation of what is said and what can be said. Fourth, regarding the ways of understanding relationship and contradiction: the reason for explaining contradiction and relationship before logic, and explaining the contradiction and relationship with reason itself. First: Before examining the definition of logic, that is, before analyzing the nature, the two of contradiction and relationship must be analyzed, because all affirmations and negations about whether or not it is a standard of measurement depend on the contradiction and relationship itself. Second, it is divided into analyzing relationship and analyzing contradiction. First, it is divided into refuting the relationship in meaning, establishing the relationship in mind, and the measure of establishing the relationship. First, it is divided into general refutation of relationship and separate refutation of relationship. First: Relation
Chinese
关系在意义上是不存在的。因为一切所知都确定为实有和非实有二者，所以一切实有事物在意义上是没有关系的。因为对于实有事物来说，在自和他二者中，自己的体性不与他者相混杂，他者的体性不与自己相混杂而存在，并且中间没有三蕴的缘故。因此，各自的自相在意义上是没有关系的。就像数论派一样，二法等众多不可能混合成一体，并且一法自己和自己有关系是不可能的。对此，《关系观察》中说：“如果仅仅是依他起的关系成立，那依他起又是什么呢？因此，一切实有事物的关系实际上是不存在的。”等等这样说了。有些愚笨的人说，不仅实有事物有实有关系，非实有事物也有实有关系。否则，在一异相离的理证中，因为立宗法在实有事物中不存在，所以实有关系是不可能的；因为所破法在意义上不存在，所以遣返关系也是没有的，因此会有关系完全不存在的理证。因此，非实有事物有实有关系，然而这是不能确定的，所以需要依靠遣返关系的确定。这是不合理的，因为对于体性不存在的非实有事物来说，如果存在本体同一的实有关系，那自性上就会变成实有事物，并且如果存在由此产生的实有关系，那就会变成果的实有事物。而且，实有事物和非实有事物二者，关系的定义在胜义谛上是不成立的。因为任何法不舍弃那个他法，这是与那个他法相关联的事物的共同定义，而这对于实有事物和非实有事物二者来说都是没有的。因为实有事物之间是互不混合的，而非实有事物是没有体性的，所以没有那个定义。对此，《关系观察》中说：“任何关系的定义，存在于二者之上，而不是其他。”等等这样说了。关系的词义在意义上也是不存在的。因为佛教徒和外道徒都认为关系的词语“三般达(藏文：སམ་བྷནྡྷ་，梵文天城体：सम्बन्ध，梵文罗马拟音：sambandha，汉语字面意思：连结)”是指完全束缚，或者“钵喇底般达(藏文：པྲ་ཏི་བྷནྡྷ་，梵文天城体：प्रतिबन्ध，梵文罗马拟音：pratibandha，汉语字面意思：障碍)”是指各自束缚并且二者互不舍弃。而这些对于实有事物和非实有事物二者来说都是不成立的。如果说词义不成立，但是定义成立，那么，就像这里二谛的名词意义和定义一样，关系的词义和
English
Relationship does not exist in meaning. Because all knowable things are determined to be either real or unreal, all real things have no relationship in meaning. Because for real things, in self and other, one's own nature does not mix with others, and the nature of others does not mix with oneself, and there is no three aggregates in between. Therefore, each individual characteristic has no relationship in meaning. Just like the Samkhya school, it is impossible for two or more dharmas to mix into one, and it is impossible for one dharma to have a relationship with itself. In this regard, the "Examination of Relationship" says: "If only the dependent arising relationship is established, then what is dependent arising? Therefore, the relationship of all real things does not truly exist." and so on. Some foolish people say that not only real things have real relationships, but unreal things also have real relationships. Otherwise, in the proof of one and different, because the subject of proof does not exist in real things, a real relationship is impossible; because the object to be refuted does not exist in meaning, a refutation relationship is also non-existent, so there would be a proof that relationship is completely non-existent. Therefore, unreal things have real relationships, but this cannot be determined, so it is necessary to rely on the determination of the refutation relationship. This is unreasonable, because for unreal things that have no nature, if there is a real relationship of the same entity, then by nature it will become a real thing, and if there is a real relationship arising from it, then it will become a real thing of the result. Moreover, the definition of relationship for both real and unreal things is not established in the ultimate truth. Because any dharma that does not abandon that other dharma is the common definition of things related to that other dharma, and this does not exist for both real and unreal things. Because real things do not mix with each other, and unreal things have no nature, so that definition does not exist. In this regard, the "Examination of Relationship" says: "The definition of any relationship exists on two, but not on others." and so on. The meaning of the word relationship also does not exist in meaning. Because both Buddhists and non-Buddhists consider the word for relationship "sambandha (藏文：སམ་བྷནྡྷ་，梵文天城体：सम्बन्ध，梵文罗马拟音：sambandha，汉语字面意思：连结)" to mean completely bound, or "pratibandha (藏文：པྲ་ཏི་བྷནྡྷ་，梵文天城体：प्रतिबन्ध，梵文罗马拟音：pratibandha，汉语字面意思：障碍)" to mean individually bound and the two do not abandon each other. And these are not established for both real and unreal things. If you say that the meaning of the word is not established, but the definition is established, then, just like the meaning and definition of the two truths here, the meaning and